Και τώρα; Τι λες; Τι λες, στους νέους; Στα παιδιά μας; Στα εγγόνια μας;
«Με την αρετή η Ελλάδα, και τη φτώχια και τη σκλαβιά αντιμάχεται: Αρετή διαχρωμένη η Ελλάς, την τε πενίην απαμύνεται και την δεσποσύνην.» (Ηρόδοτος)
Αυτήν την επικίνδυνη ΑΡΕΤΗ του Έλληνα να ξαναβρούμε, λέω. Ας ξαναβρούμε την αρετή και την τόλμη, που θέλει η ελευθερία του να είσαι άνθρωπος και όχι μαζάνθρωπος. Μπορούμε! Να γίνουμε, αυτό που είμαστε: ΑΝΘΡΩΠΟΙ! Γιατί δεν είμαστε, αυτό που μας έκαναν: Ύες, γουρούνια, στο γουρουνοστάσι της Κίρκης, να τρεφόμαστε με βαλανίδια.
ΤΟΛΜΗΣΟΝ ΦΡΟΝΕΙΝ! Τόλμησε να έχεις γνώμη. Τόλμησε να αρθρώσεις Λόγο όχι λόγια. Τόλμησε να είσαι Πολίτης ελεύθερος. Η ελευθερία σου, η υπαρξιακή σου ελευθερία, αυτό που λέμε: αισθάνομαι ελεύθερος, σήμερα, — στις μέρες του νέου παγκοσμιοποιημένου ολοκληρωτισμού, που ανεμίζει, άδειο πουκάμισο, την παντιέρα της ελευθερίας του ατόμου —, μόνο μέσα στην πολιτική ελευθερία, που χαρίζει η Δημοκρατία, μπορεί να πραγματοποιηθεί.
