Αυτοί που προπηλακίζουν έναν άνθρωπο που κρατάει μία εικόνα της Παναγίας και φωνάζουν παράλληλα σύνθημα «Στο διάολο η οικογένεια στο διάολο η πατρίς, η Ελλάδα να πεθάνει να ζήσουμε εμείς» δεν είναι «σύντροφοι» που οφείλουμε να τους κάνουμε «κριτική» και να «διαχωρίσουμε την θέση μας». Είναι τραμπούκοι και αλλοτριωμένοι κανίβαλοι που βρίσκονται στην αντίπερα όχθη. Με αυτούς είμαστε αντίπαλοι. Πολιτικά, αξιακά, στρατηγικά. Αν έχεις στοιχειώδη ανθρωπιά μέσα σου βλέπεις τα σκηνικά και ανατριχιάζεις: πενήντα άτομα σπάνε τον σταυρό και ξεσκίζουν την αγιογραφία ενός ανθρώπου που κυκλοφορεί με μηχανάκι, μόνος του και άκακος στο κέντρο της Αθήνας. Προσπαθεί αυτός να περιμαζέψει τα τελευταία ίχνη της αξιοπρέπειας του πιάνοντας την εικόνα για να μην την πατούν τα αμάξια και αυτοί την κλωτσούν, την κάνουν χίλια κομμάτια. «Τώρα είναι καλύτερη κάτω» «Πάει η Παναγία σου» Και αυτός τους λέει προς το τέλος του βίντεο «Εγώ παιδιά μου σας αγαπώ». Τι να πεις… Και μέσα σε όλη αυτήν την οχλαγωγία δεν βρέθηκε ούτε ένας διαδηλωτής να τους σταματήσει. Να μπει μπροστά και να προστατέψει τον Άνθρωπο από το ποδοπάτημα.