Κοινωνίες σε "γυμνή" μετάβαση, "Η Ελλάδα που χάνεται – Η Ελλάδα που θέλουμε"

Όσο ο Χαρδαλιάς κυκλοφορεί έξω, εγώ θα μείνω...

Του Σωτήρη Μητραλέξη

Ένα κοινωνικό μήνυμα για τη λιτότητα που έρχεται. Εγώ σας τα είπα, και νίπτω τας χείρας μου. ΠΟΛΥ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΑ.

https://www.facebook.com/sotmitral/videos/10221891591144758/

Για τον βαθύ λαϊκισμό του «αντιλαϊκισμού»

Του Σωτήρη Μητραλέξη

Από την «άνοδο του λαϊκισμού στην Ευρώπη και στον κόσμο» μέχρι τον ελλαδικό θρυλούμενο «εθνολαϊκισμό», παρατηρούμε ότι εσχάτως η έννοια του λαϊκισμού είναι εξεχόντως en vogue στις πολιτικές αναλύσεις: έχει καταλήξει να αποτελεί το κυρίως όργανο και εργαλείο πολιτικής ανάλυσης και διάγνωσης στα mainstream, αποδεκτά, «σοβαρά» κανάλια πληροφόρησης και συσχηματισμού του δημοσίου λόγου. Εδώ θα προσπαθήσω να καταδείξω το γιατί αυτός ο περιρρέων «αντιλαϊκισμός» είναι (α) βαθύτατα αντι-πολιτικός, (β) δόλια προπαγανδιστικός, και (γ) ...εν τέλει, εντελώς λαϊκιστικός.

Κάθε φορά που ο «λαϊκισμός» του αντιπάλου καθίσταται αντικείμενο επίκλησης, κατ' ουσίαν εκδιπλώνεται υπορρήτως η εξής αφήγηση: η θέση του αντιπάλου είναι «λαϊκιστική» διότι χαϊδεύει αφτιά, βασίζεται σε ψεύδη ή μισές αλήθειες και αποκρύβει τα δεδομένα, δομείται πάνω σε μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Αυτό που καθιστά την θέση ή την συμπεριφορά του αντιπάλου «λαϊκιστική» είναι ακριβώς το γεγονός πως αρνείται την αδιαμφισβήτητη αλήθεια της δικής μου πολιτικής πρότασης--δηλαδή, την «πραγματικότητα». Η πολιτική μου θέση δεν είναι μία από τις πολλές ενδεχόμενες πολιτικές θέσεις, την οποία εγώ προκρίνω έναντι των υπολοίπων, δεν είναι ένα «δέον γενέσθαι» ανάμεσα σε άλλα αντιπροτεινόμενα, όχι: η δική μου πολιτική θέση είναι η μόνη σοβαρή, εφαρμόσιμη, «ορθολογική», μετριοπαθής πρόταση. Η δική μου πολιτική τοποθέτηση είναι η πραγματικότητα: αντιτιθέμενες πολιτικές προτάσεις αποτελούν άρνηση ή διαστρέβλωση της πραγματικότητας, ακριβώς επειδή αντιτίθενται στην δική μου--και μόνη--θέση. Αποτελούν λαϊκισμό.

Σ. Μητραλέξης: Στοιχεία πολιτικής σκέψης στα "Δημόσια και τα Ιδιωτικά" του Οδυσσέα Ελύτη

Του Σωτήρη Μητραλέξη

[...Ο Οδυσσέας Ελύτης (1911-1996), νομπελίστας ποιητής (1979) και de facto εθνικός ποιητής της Ελλάδος μαζί με τον Διονύσιο Σολωμό, μελετάται συνήθως κυρίως για την ποιητική του παραγωγή. Πέρα όμως από αυτήν, τα δοκίμιά του, συλλεγμένα κυρίως στους τόμους Ανοιχτά Χαρτιά και Εν Λευκώ, τον καθιστούν (κατά την βεβαιότητα πολλών - όχι μόνον την δική μας) έναν από τους μεγαλύτερους στοχαστές που εκφράστηκαν σε γλώσσα ελληνική, αν και δεν δεν έχουν τύχει της πρέπουσας μελέτης – παραμένουν στο μεγαλύτερο μέρος τους αμετάφραστα.  Γόνιμο ερώτημα ξεχωριστής, εκτενούς μελέτης θα μπορούσε να είναι το ποιά πολιτική σκέψη ή πολιτική φιλοσοφία αποτυπώνεται ρητώς ή υπορρήτως σε αυτά τα κορυφαία «ποιητικά πεζά» του Οδυσσέα Ελύτη. Εδώ θα επιχειρήσουμε να διατυπώσουμε λίγες νύξεις σχετικά με τα στοιχεία πολιτικής σκέψης που εκδιπλώνονται στο δοκίμιό του με τίτλο Τα Δημόσια και τα Ιδιωτικά…]