Του Αθανάσιου Μπούνταλη
Είμαστε ήδη στο 2021, την χρονιά που θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821. Πώς θα κυλήσουν οι εορτασμοί από πλευράς πολιτικής ηγεσίας; Μήπως το παρελθόν μας προϊδεάζει για μια προδιαγεγραμμένη απογοήτευση; Ουσιαστικώς, το διάγγελμά της κας Σακελλαροπούλου για την 25η Μαρτίου του 2020 είχε αποτελέσει το ντεμπούτο της στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Και ήταν ξεχωριστό, αλλά για λάθος λόγους.
Με νωπή την τουρκική υβριδική επίθεση στον Έβρο, σχεδόν δεν κατονόμαζε την Τουρκία ως κατακτητή, και για την ακρίβεια μετά βίας περιείχε την λέξη “Τουρκία”. Αυτό, μαζί με άλλα στραβοπατήματα, ευστόχως είχε σημειώσει ο Μ. Κωττάκης (Περίεργη διγλωσσία της νέας Προέδρου). Αλλά και ο κος Μητσοτάκης κατάφερε τον δικό του άθλο: όχι μόνον να κάνει διάγγελμα χωρίς να προφέρει την λέξη “Τουρκία”, αλλά και να υποβιβάσει την εθνική επέτειο σε απλό πρόλογο για την αναφορά του στην πανδημία.
Κατά την επέτειο της ποντιακής γενοκτονίας, Σακελλαροπούλου και Μητσοτάκης δεν ψέλλισαν ούτε μια φορά την λέξη “Τουρκία” ή “Τούρκοι”, και την εθνική μας αξιοπρέπεια διέσωσαν το tweet του Νίκου Αναστασιάδη (η εικόνα, όχι το κείμενο) και η ανακοίνωση του Φώτη Φωτίου. Το χατ τρικ έγινε με την επέτειο του ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων, τα οποία η κα Σακελλαροπούλου δεν επεσκέφθη–μάλλον κείνται μακράν. Η επιστολή της προς τον Δήμαρχο της πόλης δεν περιείχε το επίθετο “γερμανικός”, αναφερόμενη μόνον σε “ναζιστική θηριωδία”.
