“Τα παιδιά μας βρίσκονται σε καταστροφική συναισθηματική κατάσταση”

Του Δρ. Luis Rojas Marcos

Ο Δρ. Ovide, παιδίατρος νευρολόγος, προειδοποιεί:

Υπάρχει μια σιωπηλή τραγωδία που εκτυλίσσεται στα σπίτια μας σήμερα και περιλαμβάνει τα πιο όμορφα κοσμήματά μας: τα παιδιά μας. Τα παιδιά μας βρίσκονται σε καταστροφική συναισθηματική κατάσταση! Τα τελευταία 15 χρόνια, οι ερευνητές μας δίνουν όλο και πιο ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία σχετικά με μια οξεία και σταθερή αύξηση της παιδικής ψυχικής ασθένειας που τώρα φτάνει σε διαστάσεις επιδημίας:

Τα στατιστικά δεν λένε ψέματα:

• 1 στα 5 παιδιά έχουν προβλήματα ψυχικής υγείας

• Έχει παρατηρηθεί αύξηση 43% στη ΔΕΠΥ (διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας)

• Παρατηρήθηκε αύξηση 37% στην εφηβική κατάθλιψη

• Έχει παρατηρηθεί αύξηση 200% στο ποσοστό αυτοκτονιών μεταξύ παιδιών ηλικίας 10 έως 14 ετών.

Τι συμβαίνει και τι έχουμε πάθει;

Τα σημερινά παιδιά είναι υπερδιεγερμένα και υπερ-προικισμένα με υλικά πράγματα, αλλά στερούνται τα θεμέλια μιας υγιούς παιδικής ηλικίας όπως:

• Συναισθηματικά διαθέσιμοι γονείς

• σαφώς καθορισμένα όρια

• Ευθύνες

• Ισορροπημένη διατροφή και επαρκής ύπνος

• Κίνηση γενικά αλλά ειδικά σε εξωτερικούς χώρους

• Δημιουργικό παιχνίδι, κοινωνική αλληλεπίδραση, ανεπίσημες ευκαιρίες παιχνιδιού και χώροι πλήξης

Αντίθετα, τα τελευταία χρόνια γέμισαν τα παιδιά:

• Ψηφιακά Αποσπασμένοι Γονείς

• επιεικείς, επιτρεπτικοί γονείς που αφήνουν τα παιδιά να «διοικούν τον κόσμο» και να είναι αυτοί που φτιάχνουν τους κανόνες

• Αίσθηση δικαιώματος, να αξίζεις τα πάντα χωρίς να τα κερδίζεις ή να είσαι υπεύθυνος γι' αυτά

• Ακατάλληλος ύπνος και ανισορροπημένη διατροφή

• Ένας καθιστικός τρόπος ζωής

• Ατελείωτη διέγερση, τεχνολογικές νταντάδες, άμεση ικανοποίηση και καθόλου βαρετές στιγμές

«Πούλα μια ασθένεια και θα πουλήσεις τα φάρμακά σου».Το σφιχταγκάλιασμα της φαρμακοβιομηχανίας με την ιατρική

Το παράδειγμα της χορήγησης των ψυχοφαρμάκων

Της Ευγενίας Σαρηγιαννίδη

«Πούλα μια ασθένεια και θα πουλήσεις τα φάρμακά σου».

Φράση στρατηγικής φαρμακευτικού marketing

Γνωρίζουμε πως η κατανάλωση ψυχοφαρμάκων έχει αυξηθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια και κατά την περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού, γενικεύτηκε και μαζικοποιήθηκε. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι λαμβάνουν από ελαφριές έως και βαρύτερες φαρμακευτικές αγωγές χωρίς να διερωτάται κανείς, αν συντρέχουν πραγματικά βιολογικοί ή ψυχιατρικοί λόγοι, που τεκμηριώνουν και νομιμοποιούν την χρήση ψυχοφαρμάκων σε τόσο μεγάλη μερίδα πληθυσμού.

Θα μπορούσε λοιπόν να αναρωτηθεί κανείς: Είναι όντως ψυχικά ασθενείς ή διαταραγμένοι όλοι αυτοί που λαμβάνουν ψυχοφάρμακα; Αν ναι, δεν θα έπρεπε να αναλυθεί τι συμβαίνει και νοσεί ψυχιατρικά μια τόσο μεγάλη μερίδα πληθυσμού; Αν πάλι όχι, τότε γιατί καταναλώνονται σε τέτοιες ποσότητες ψυχοφάρμακα; Είναι μήπως γιατί τα φαρμακευτικά σκευάσματα είναι η πιο φτηνή, εύκολη και γρήγορη αντιμετώπιση των ψυχολογικών προβλημάτων; Είναι άραγε, γιατί οι φαρμακευτικές εταιρείες κατευθύνουν τις διαγνώσεις και κυρίως τις θεραπείες που προτείνονται από τους ψυχιάτρους; Μήπως πάλι διότι η ψυχολογία και η εφαρμογή της στην κλινική πράξη παλινδρομεί 100 χρόνια πίσω από πριν από 100 χρόνια και αδυνατεί να ανακουφίσει τα αιτήματα για ψυχολογική υποστήριξη, σπρώχνοντας αναγκαστικά τα άτομα για αποτελεσματική βοήθεια αποκλειστικά και μόνο στους ψυχίατρους; Στο σημείο αυτό δεν μπορούμε επομένως να μην επισημάνουμε α) την ευθύνη των επαγγελματιών ψυχολόγων που υπόσχονται, ήδη από τον επαγγελματικό τίτλο που χρησιμοποιούν, ψυχο-θεραπείες, που στην καλύτερη περίπτωση πετυχαίνουν όχι βεβαίως αυτό που υπόσχονται, αλλά μια στοιχειώδη εμψύχωση και β) την ψυχιατρική οπτική για την σημασία της ψυχολογικής κλινικής παρέμβασης, η οποία υποβιβάζεται σε «μια κουβέντα που κάνουμε» με τον ασθενή, παράλληλα με την συνταγογράφηση της φαρμακευτικής του αγωγής.

Αυξάνονται οι ψυχικές ασθένειες στους νέους

Θεωρούνται προνομιούχοι και το πιο υγιές κομμάτι της κοινωνίας: οι φοιτητές. Δεν είναι όμως όλα όπως φαίνονται. Σύμφωνα με έκθεση της ασφαλιστικής εταιρείας Barmer, μεταξύ 2005 και 2016 οι ψυχικές ασθένειες των νέων μεταξύ 18 και 25 ετών αυξήθηκαν κατά 38% από 1,4 εκατομμύρια σε 1,9 εκατομμύρια. Η σχετική έκθεση παρουσιάστηκε χθες στο Βερολίνο.

Πάνω από ένας στους έξι φοιτητές το 2015 υπέφερε από κάποια ψυχική ασθένεια ενώ 86.000 υπέφεραν από κατάθλιψη. Το ποσοστό μάλιστα των καταθλίψεων αυξήθηκε κατά 76%. Ένας στους τέσσερις νέους από τα συνολικά 7 εκατομμύρια νέων στη Γερμανία πάσχουν σήμερα από κάποια ψυχική ασθένεια.

Εν τω μεταξύ ακόμα και στις μέρες είναι πολλές οι προκαταλήψεις και οι μύθοι που αφορούν τις ψυχικές ασθένειες. Μια από τις πιο διαδεδομένες είναι ότι οι καταθλίψεις πλήττουν κυρίως ανθρώπους με αδύναμο χαρακτήρα.

Η κατάθλιψη πλήττει τους δυνατούς.

Θ. Ζιάκας: Ο ψυχιατρικός κοινοτισμός

Του Θεόδωρου Ζιάκα

Οι αποτελεσματικοί ψυχοθεραπευτές είναι κατά κανόνα χαρισματικά άτομα. Σπάνιες περιπτώσεις. Όμως ακόμα πιο σπάνιες είναι οι περιπτώσεις, όπου το έργο του χαρισματικού θεραπευτή υπερβαίνει το άτομό του και γίνεται Μέθοδος, Σχολή, Θεσμός.

Ο Γιάννης Τσέγκος ανήκει στην κατηγορία των δεύτερων. Εκ Σοφάδων ορμώμενος, σπούδασε ιατρική στα πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης και Αθηνών, Νευρολογία και Ψυχιατρική στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου, όπου και απέκτησε την διδακτική, κλινική και ερευνητική εμπειρία, που του επέτρεψε να κινηθεί σε όλο το πεδίο των σύγχρονων πρακτικών της ψυχοθεραπείας.

Διαγνώσας τα θεραπευτικά πλεονεκτήματα του συνδυασμού Ομαδικής Ανάλυσης και Θεραπευτικής Κοινότητας, εισήγαγε και ανέπτυξε τις πρακτικές αυτές εν Ελλάδι από το 1978 και κυρίως από το 1980 με την δημιουργία του Ανοιχτού Ψυχοθεραπευτικού Κέντρου και των εν αυτώ θεραπευτικών, εκπαιδευτικών και ερευνητικών Ινστιτούτων. Το βιβλίο του, «Ο ψυχιατρικός κοινοτισμός. Στάσεις και Αποστάσεις στο Σύγχρονο Ψυχοθεραπευτικό Γίγνεσθαι», από τις Εκδόσεις Αρμός, είναι ένα απόσταγμα μακράς θεραπευτικής, ερευνητικής και εκπαιδευτικής δραστηριότητας. Δραστηριότητα που υπήρξε εν πολλοίς καινοτόμος και δημιούργησε «ελληνική σχολή» στην ψυχοθεραπεία.

Το βιβλίο είναι συγχρόνως μια γλαφυρή κατατοπιστική εξιστόρηση  των βασικών τάσεων και φάσεων στην εξέλιξη της ψυχοθεραπείας στον δυτικό κόσμο.

Η υγεία των Ελλήνων στα χρόνια της κρίσης

Δομικές και όχι απαραίτητα προφανείς είναι οι επιπτώσεις της κρίσης στην κοινωνία της Ελλάδας, σύμφωνα με έρευνα της διαΝΕΟσις σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Γιάννη Τούντα. Η έρευνα που διενεργήθηκε για 8 μήνες, ενώ η ποσοστική μελέτη διεξήχθη τον Απρίλιο του 2015, επιχειρεί να χαρτογραφήσει τις δομές της υγείας στη χώρα μας κατά την περίοδο των 6 χρόνων κρίσης.

Μία από τις σημαντικές παρενέργειες της κρίσης είναι ότι η χώρα «μικραίνει». Από το 2010 ο πληθυσμός της χώρας έχει μειωθεί κατά 250.000, εξαιτίας όχι μόνο της μείωσης των ηεννήσεων αλλά και της  μετανάστευσης. Από το 2010 μέχρι να ξεκινήσει η μεγάλη προσφυγική κρίση του 2015 οι Έλληνες που μεταναστεύουν στο εξωτερικό είναι περισσότεροι από τους μετανάστες που έρχονται στη χώρα μας. Κάτι που στην Ελλάδα έχει να εμφανιστεί από τη δεκαετία του ’70. Ποτέ στην Ελλάδα από το 1932 (που υπάρχουν στοιχεία), δε γεννιόντουσαν λιγότερα παιδιά στη χώρα. Το 2013 οι γεννήσεις έπεσαν κάτω από τις 100.000 πρωτοφανές στη σύγχρονη ιστορία της χώρας και το 2014 ήταν ακόμη λιγότερες. 

Si Puo Fare ( Μπορεί να γίνει )

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, η επόμενη κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ αναμένεται να είναι η πρόταση μομφής στην κυβέρνηση...

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Ρήξη με το ψυχιατρικό κατεστημένο

Της Κατερίνας Μάτσα

Οι εργαζόμενοι στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής με επικεφαλής το ΔΣ του Ενιαίου Συλλόγου Εργαζομένων ΨΝΑ, αγανακτισμένοι για την κατάσταση διάλυσης και βαρβαρότητας στο υπό κατάρρευση ψυχιατρείο, προχώρησαν, στις 26/5/2015, στην κατάληψη του γραφείου του Διοικητή Π. Θεοδωράκη.

Ο Π. Θεοδωράκης, ακραιφνής νεοφιλελεύθερος, τοποθετήθηκε στη θέση του Διοικητή των δύο μεγάλων ψυχιατρείων, ΨΝΑ και Δρομοκαΐτειο, από τον φασίστα υπουργό Άδωνι Γεωργιάδη, για να τα κλείσει, εφαρμόζοντας στην πράξη το σύμφωνο Λυκουρέντζου – Αντόρ για το κλείσιμο μέχρι το καλοκαίρι του 2015 και των τριών μεγάλων ψυχιατρείων (Δαφνί, Δρομοκαΐτειο, Ψυχιατρείο Θεσσαλονίκης). Αυτό ξεσήκωσε τους εργαζόμενους στο ΨΝΑ, που με απόφαση μαζικής γενικής συνέλευσης τον κήρυξαν ανεπιθύμητο από την πρώτη στιγμή.