Μια σύμβουλος του Κληρίδη, στη Δερύνεια με το ΑΚΕΛ

Φωτογραφία: Christina Valanidou 

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Για τη «λύση» και την «επανένωση» πορεύθηκαν εκατοντάδες πολίτες την Κυριακή στο οδόφραγμα της Δερύνειας, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του ΑΚΕΛ. Χωρίς να προτάξουν κάτι καινούργιο, έδειξαν να διαδηλώνουν περισσότερο εναντίον των Ελληνοκυπρίων, παρά εναντίον της κατοχικής δύναμης.

Μαζί τους ήταν και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σία Αναγνωστοπούλου. Αυτή τη φορά δεν ενόχλησε κανέναν πως ήρθε εξ Ελλάδος ούτε ότι εκφέρει άποψη για το Κυπριακό - θυμηθείτε τι έγινε με τον Άγγελο Συρίγο, τον Γιώργο Δελαστίκ, τον Γιώργο Καραμπελιά και άλλους. Αυτή τη φορά πόζαραν μαζί της και επεσήμαναν ότι τους ενώνουν αγώνες (λογικά εννοούσαν το σχέδιο Ανάν).

Η ίδια η Σία Αναγνωστοπούλου δε, είναι μια τρανή απόδειξη του όρου «ΔΗΣΑΚΕΛ» -όπως και ο ευρωβουλευτής Νιαζί Κιζίλγιουρεκ. Κατά τα τρία τελευταία χρόνια της διακυβέρνησης Κληρίδη, λοιπόν, η Σία Αναγνωστοπούλου διετέλεσε «υπεύθυνη της ερευνητικής ομάδας του ΥΠΕΞ της Κύπρου για θέματα που αφορούσαν την Τουρκία και την τουρκοκυπριακή κοινότητα». Τότε έγινε γνωστή στην κυπριακή πολιτική σκηνή, όταν στο πλευρό του Γιαννάκη Κασουλίδη, έκανε τα πάντα για να επιβάλει το ρατσιστικό σχέδιο Ανάν. Εξάλλου, ακόμα και το 2010 έβλεπε «εκσυγχρονισμό της τουρκικής κοινωνίας» να επιχειρείται «κυρίως μέσω Ερντογάν». Έτσι θα «ρίξουν» τον Αναστασιάδη; Συγχέοντας το «παλιό» με ψευδαισθήσεις για το «καινούργιο»;

Η Σία του εθνομηδενισμού επιστρέφει δριμύτερη στο ΥΠΕΞ

Της Νεφέλης Λυγερού 

Να λοιπόν που κανένα όνειρο δεν είναι άπιαστο! Η Σία Αναγνωστοπούλου επανέρχεται στο υπουργείο Εξωτερικών ως αναπληρώτρια υπουργός, αρμόδια για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Η θεωρούμενη ιέρεια του εθνομηδενισμού έχει γράψει τη δική της ιστορία. Το καλοκαίρι του 2015, μέσα από την προσωπική της σελίδα στο Facebook είχε δηλώσει σε υψηλούς τόνους: «Δεν θέλω πια αυτή την Ευρώπη! Δεν θέλω αυτή την Ευρώπη που θεωρεί ότι όποιος δεν συμφωνεί με τις ‘Μεγάλες Δυνάμεις’ πρέπει να ταπεινωθεί. Δεν θέλω πια αυτή την πραξικοπηματική Ευρώπη».

Μερικές ημέρες μετά, η βουλευτής Αχαΐας είχε ορκιστεί αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών για ευρωπαϊκές υποθέσεις. Σ’ αυτή τη θέση που επανήλθε τώρα, είχε καθίσει πολύ λίγο. Μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 είχε μετακινηθεί ως αναπληρώτρια υπουργός στο Παιδείας. Από εκεί είχε απομακρυνθεί το Νοέμβριο του 2016, αλλά, όπως αποδείχθηκε, το υπουργιλίκι δεν είχε τελειώσει για τη Σία.

Η αντιιμπεριαλίστρια Σία Αναγνωστοπούλου ξανά υπουργός… Κάργα αριστερή στροφή...

«Αυτή η συμφωνία είναι αντιιμπεριαλιστική, γιατί όταν γίνεται μια συμφωνία που δημιουργεί ρωγμές σε αυτό που θέλουν οι μεγάλες και περιφερειακές δυνάμεις στους ανταγωνισμούς τους, εκεί δημιουργείται μία νησίδα φιλίας και συνανάπτυξης», ισχυρίστηκε  η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ, Σία Αναγνωστοπούλου για μια συμφωνία που «ανοίγει» τον δρόμο ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, μιλώντας στην Διαρκή Επιτροπή Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας της Βουλής.

"Περί αντι-ιμπεριαλιστικών φληναφημάτων"

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

«H Συμφωνία των Πρεσπών είναι μια αντιιμπεριαλιστική συμφωνία.…  Είναι αντιιμπεριαλιστική, διότι όταν γίνεται μια συμφωνία, η οποία δημιουργεί ρωγμές σε αυτό που θέλουν οι μεγάλες δυνάμεις, στους ανταγωνισμούς τους, και εκεί δημιουργείται μια νησίδα συνύπαρξης φιλίας και συνανάπτυξης, αυτό είναι ρωγμή στους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστικών προθέσεων«.

Αλήθιεα, ποιοι στηρίζουν  με νύχια και δόντια τη Συμφωνία, όπως και η κα Αναγνωστοπούλου; Μα όλη η Δύση, δηλαδή με ό,τι για την Αριστερά ενσάρκωνε τον ιμπεριαλισμό. Η Δύση ως κράτη, ως ΝΑΤΟ και ως κορυφαίες προσωπικότητες.

Στην πρόσφατη έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ανάμεσα στις στοχεύσεις των ΗΠΑ είναι η «ενθάρρυνση της ενεργούς συμμετοχής της Ελλάδας στην ενίσχυση της περιφερειακής και παγκόσμιας ασφάλειας για την προστασία της αμερικανικής πατρίδας και των συμφερόντων της […] Η Ελλάδα είναι δεσμευμένος εταίρος στην προώθηση των συμφερόντων των ΗΠΑ εντός και εκτός της Ελλάδας». Η πολιτική προσέγγιση της κα Αναγνωστοπούλου, λοιπόν, εξυπηρετεί απολύτως την αμερικανική ατζέντα…

Ο αντιιμπεριαλιστικός οίστρος της Αναγνωστοπούλου σάρωσε και τις «Πρέσπες»!

Του Βαγγέλη Γεωργίου

Την πρώην αναπληρώτρια υπουργό και εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ  για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών κα Σία Αναγνωστοπούλου είχα γνωρίσει πριν πολλά χρόνια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο ως φοιτητής. Δίδασκε Τουρκική Ιστορία και Νεώτερη Κυπριακή Ιστορία. Μπορώ να πω ότι στις προφορικές εξετάσεις ήταν ας πούμε… «ψαρωτική» για κάποιους εξεταζόμενους. Και ορθώς έκανε, εξετάσεις ήταν αυτές. Φοβάμαι, όμως, ότι η παλαιά ακαδημαϊκή δασκάλα πεδικλώθηκε κάπου ανάμεσα στην πραγματικότητα των διεθνών σχέσεων, στις ιδεοληψίες της και στις κομματικές σκοπιμότητες.

Η επιχειρηματολογία λοιπόν της πρώην αναπληρώτριας υπουργού στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας (22 Ιανουαρίου) ξετυλίγεται ξεκάθαρα, δημοκρατικά και επενδυμένη με ιδεολογικά «αριστερά» στερεότυπα. Μπορεί ο καθείς να την ακούσει και να διαμορφώσει άποψη. Εκείνο το σημείο, όμως, που μπορεί να τινάξει τον τηλεθεατή λες και τον τρύπησε καρφίτσα είναι η εξής δήλωσή της:

«H Συμφωνία των Πρεσπών είναι μια αντιιμπεριαλιστική συμφωνία. […] Για να μην ακούμε ό,τι θέλουμε […]  Είναι αντιιμπεριαλιστική, διότι όταν γίνεται μια συμφωνία, η οποία δημιουργεί ρωγμές σε αυτό που θέλουν οι μεγάλες δυνάμεις, στους ανταγωνισμούς τους, και εκεί δημιουργείται μια νησίδα συνύπαρξης φιλίας και συνανάπτυξης, αυτό είναι ρωγμή στους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστικών προθέσεων«.

Νιου Σκουλ!

Η Σία Αναγνωστοπούλου και οι απόψεις της για την ιστορία και το έθνος!!!

Του Αχιλλέα Ομήρου

Μια καθηγήτρια της ιστορίας για νούμερο: Δεν νομίζω να έχετε απορία ποιαν εννοώ. Εννοώ την κ. Σια Αναγνωστοπούλου – καθηγήτρια ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο – και νυν αναπληρώτρια υπουργό Εθνικής Παιδείας, υπό τον ευφυέστατο υπουργό κ. Νίκο Φίλη. 

Λοιπόν η κ. Σια μας έδωσε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ 20/12/15, στον Απόστολο Λάκασα, μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική συνέντευξη. Σε αυτή ξεδίπλωσε όλο το βάθος και τα θεμέλια της επιστημονικής συγκρότησης ως ιστορικού και φυσικά και πλευρές του πλούσιου πολιτικού ταλέντου της. Δικαιολόγησε δηλαδή απόλυτα γιατί ο κ. Αλέξιος Τσίπρας την τοποθέτησε εκεί που είναι τώρα – ατυχώς δεν της είχε αναθέσει την ίδια θέση όταν υπουργός ήταν ο κ. Αριστείδης Μπαλτάς: γιατί και οι δύο τους υπήρξανε μέλη του Δ.Σ. του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς και σταθεροί και φανατικοί υποστηρικτές του σχεδίου ΑΝΑΝ μέχρι τώρα. 

Η κ. αναπληρώτρια υπουργός μας ανήκει στην γνωστή ομάδα των «εθνομηδενιστών διανοουμένων» του ΣΥΡΙΖΑ, που πορεύονταν παράλληλα με την αντίστοιχη ομάδα που υπηρέτησε πολύ πιστά τους κ.κ. Σημίτη – Γ. Παπανδρέου. Γνωστότερος όλων ο καθηγητής Ιστορίας κ. Αντώνης Λιάκος. Που αφού πέρασε λίγο καιρό για αντιστασιακή δράση κατά της Χούντας, ως τροτσκιστής, στη συνέχεια υπήρξε πρόεδρος του σημιτικού ΟΠΕΚ και φυσικά τακτικός συνεργάτης στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ του ΔΟΛ. «Τίποτα δεν πάει χαμένο …». Έτσι κάποια στιγμή κατόρθωσε να τοποθετεί επί κεφαλής της επιτροπής Διαλόγου για την Παιδεία που συνέστησε ο υπουργός. Δεν γνωρίζω πόσο βοήθησε γι αυτήν μετεγγραφή ο φίλος του, καθηγητής κι αυτός και σήμερα βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κ. Γαβρόγλου. Όλα αυτά είναι λεπτομέρειες. Σημαντικό είναι ότι μια διεπιστημονική παρέα καθηγητών από τα ΑΕΙ της χώρας, με κοινή εθνομηδενιστική ιδεολογικο-πολιτική πλατφόρμα, αυτή τη στιγμή παίζει μεγάλο ρόλο, καθοριστικό, στην χάραξη της Εθνικής Πολιτικής στην Παιδεία και φυσικά όχι μόνο.

Σχολεία χωρίς καθηγητές και υποδομές, σχολεία διαλυμένα, αλλά με ισχυρά εθνόμετρα!

Tου Τάσου Χατζηαναστασίου*

Οι πρόσφατες δηλώσεις της αναπληρώτριας Υπουργού Παιδείας (http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=113875477) αποκάλυψαν με τον πιο καθαρό τρόπο τις προθέσεις της κυβέρνησης: ο ελληνικός λαός θα πρέπει να πάψει επιτέλους να νιώθει περήφανος για τους αγώνες και τα επιτεύγματά του, αλλά και να πάψει να νιώθει αδικημένος για όσα έχει υποστεί, ειδικά στη νεότερη Ιστορία. Έτσι, σύμφωνα με την Σία Αναγνωστοπούλου δεν έχει τόση σημασία αν ο Κολοκοτρώνης ήταν Έλληνας, καθώς έδρασε ως… Ευρωπαίος επαναστάτης, όσο για την πολύπαθη Μικρασιατική Καταστροφή αποτελεί κι αυτή ένα φαινόμενο που απλώς εντάσσεται στο παγκόσμιο… προσφυγικό ζήτημα! Κάθε αντίθετη άποψη, συκοφαντείται ως χρυσαυγίτικη και της αποδίδονται φράσεις όπως: «ο ηρωισμός ίδιον της ελληνικής φυλής» ή «η μοίρα των Ελλήνων» ως ερμηνεία των διωγμών των Μικρασιατών που δήθεν χρησιμοποιούν όλοι όσοι διαφωνούν με τις απόψεις των εθνομηδενιστών. Όσο για την Παιδεία στην Τουρκοκρατία, ε! Ήταν απλώς ένα φαινόμενο… αυτοαναπαραγωγής της Εκκλησίας αφού σχολεία έχουμε μόνο με το έθνος-κράτος! Πού να το ήξερε ο Κοσμάς ο Αιτωλός να μην το φάει τζάμπα το κεφάλι του που νόμιζε πως ίδρυε σχολεία! Προφανής στόχος: οι Έλληνες να μη αισθάνονται σε καμία περίπτωση ότι αποτελούν κάτι το ιδιαίτερο κι έτσι δεν υπάρχει και κανένας λόγος να αγωνίζονται να διατηρήσουν την ιδιαίτερη ταυτότητα και την ιστορική τους μνήμη και εν τέλει να υπερασπιστούν την πατρίδα τους και να ανακτήσουν την εθνική τους κυριαρχία και αξιοπρέπεια. Η αποικιοποίηση της χώρας απαιτεί και την αντίστοιχη ραγιάδικη συνείδηση. Τέλος με το «εθνόμετρο» στην διδασκαλία της Ιστορίας λοιπόν. Υποστηρίζεται δηλαδή σοβαρά πως δάσκαλοι και καθηγητές όλα αυτά τα χρόνια άλλο δεν κάνουν από το να διαπαιδαγωγούν με βάση εθνικιστικές και μισαλλόδοξες απόψεις τούς μαθητές.

Ο εθνομηδενισμός της κ. Αναγνωστοπούλου

Του Απόστολου Διαμαντή 

Η κα Αναγνωστοπούλου ασκεί εκτελεστική εξουσία. Που σημαίνει ότι εφαρμόζει τους νόμους που ψηφίζει η Βουλή και φυσικά τηρεί πιστά το Σύνταγμα της χώρας, χωρίς να εξαρτά τις αποφάσεις της από τις προσωπικές της απόψεις.

Το Συνταγμα, ως γνωστόν, είναι καταστατικός χάρτης, δηλαδή η βούληση του λαού δια των αντιπροσώπων του, η οποία υπερτερεί κάθε άλλης εξουσίας. Τι λέει το Σύνταγμα; Στο άρθρο 16 λέει: “Η παιδεία…έχει σκοπό…την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των ελλήνων”.

Η κα Αναγνωστοπούλου όμως, σε συνέντευξή της στην Καθημερινή, δήλωσε ρητά πως “…πρέπει να πάψει να μπαίνει σε καλούπια εθνόμετρου η έρευνα και η άποψη των επιστημόνων για την Ιστορία και όπως αυτή διδάσκεται στο σχολείο”.Πρόκειται για ευθεία αμφισβήτηση θεμελιωδών διατάξεων του συντάγματος και φυσικά για άμεση προσβολή του λαού και της βούλησής του. Ποιος ανέθεσε στην κα Αναγνωστοπούλου να διοικεί με βάση τις προσωπικές της απόψεις; Δεν τοποθετήθηκε ως ιστορικός στο υπουργείο παιδείας, αλλά ως υπουργός. Το ποιες είναι οι προσωπικές της απόψεις δεν ενδιαφέρει. Αυτό που έχει σημασία, εν προκειμένω, είναι πως τα σχολικά βιβλία πρέπει να καλλιεργούν την εθνική συνείδηση. Υπουργείο διοικεί η κα Αναγνωστοπούλου, όχι εταιρεία μελετών.

Σία Αναγνωστοπούλου: "Το κόμμα του Ερντογάν...συμβάλει ηγεμονικά στον ‘εκπολιτισμό’ του μουσουλμανικού κόσμου"

Η αναπληρωτής υπουργός Παιδείας Σία Αναγνωστοπούλου μας εξηγεί το όραμα του Ερντογάν να "εκπολιτίσει" τον μουσουλμανικό κόσμο.

"Το κόμμα του Ερντογάν κατασκευάζει ένα νέο τουρκικό όραμα, στο οποίο εμπερικλείεται το κεμαλικό (αλλά είναι πιο μεγαλειώδες από αυτό), παράγοντας έναν μεγάλο πολιτισμικό και οικονομικό χώρο προς εξάπλωση: έναν παγκόσμιο μουσουλμανικό χώρο, με κέντρο την Κωνσταντινούπολη. […] Στο πλαίσιο των υψηλών στόχων, η τουρκική εξωτερική πολιτική συγκροτείται με άξονα τη νέα αποστολή του τουρκικού έθνους: να συμβάλει ηγεμονικά στον ‘εκπολιτισμό’ του μουσουλμανικού κόσμου, στην πολιτική και πολιτισμική μεταρρύθμισή του» (Αυγή 2013)

Η Σία Αναγνωστοπούλου, το Σχέδιο Ανάν και το Νέο Σχέδιο

Σημείωση ardin-rixi.gr: To κείμενο αυτό γράφηκε πριν από έναν περίπου χρόνο. Την περίοδο πριν τις ευρωεκλογές. Το επαναφέρουμε σήμερα, καθώς εν τέλει η Σία Αναγνωστοπούλου υπουργοποιήθηκε, και μάλιστα στην θέση του Υπουργείου Εξωτερικών, αρμόδια για τις ‘ευρωπαϊκές υποθέσεις’ (το κυπριακό, βεβαίως, αν ανοίξει από το Φθινόπωρο θα ανοίξει ως ‘ευρωπαϊκό πρόβλημα’)…

Του Γιώργου Ρακκά

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι του διαβόητου «Κοινού Ανακοινωθέντος» και η Σία Αναγνωστοπούλου επιδόθηκε σε νέο αγώνα –εντός του ΣΥΡΙΖΑ αυτήν την φορά, μιας και πλέον είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος και υποψήφιά του στις τελευταίες ευρωεκλογες– για να πείσει την αξιωματική αντιπολίτευση να στηρίξει αυτήν την νέα πρωτοβουλία του «διεθνούς παράγοντα» για την ολική επαναφορά του σχεδίου Ανάν.

«Εάν διαφωνείς φεύγεις», λέει μία βουλευτής που συμφωνεί και έγινε αναπληρωτής υπουργός

Υπέρμαχος της διχοτόμησης της Κύπρου, γνωστή ανανίστρια του κλίματος Ρεπούση-ποτάμι, απ' αυτούς που βγάζουν σπυριά όταν ακούει τη λέξη πατρίδα, είναι το "αριστερό" φρούτο που κατηγόρησε τον Μανώλη Γλέζο για ναρκισσισμό…

Υπέρμαχος της διχοτόμησης της Κύπρου, γνωστή ανανίστρια του κλίματος Ρεπούση-ποτάμι, απ' αυτούς που βγάζουν σπυριά όταν ακούει τη λέξη πατρίδα, είναι το "αριστερό" φρούτο που κατηγόρησε τον Μανώλη Γλέζο για ναρκισσισμό...

Το "ωραίο" είναι ότι η γνωστή ανανίστρια, εντελώς τυχαία στρογγυλοκάθησε και στη θέση της Γραμματέας στην Επιτροπή Εθνικής 'Αμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής...

Όταν λοιπόν κατηγορούν το εθνικό σύμβολο για ναρκισσισμό τέτοια άτομα, που ο έρωτάς τους για τη φίλη και γείτονα Τουρκία, ξεπηδάει από αυτιά και στόμα, κάτι καλό θα σημαίνει...

Απλώς, για αρχή, θυμίσουμε ότι η εν λόγω κυρία υπέγραψε το εμετικό κείμενο υπέρ του ΝΑΙ στο σχέδιο ΑΝΑΝ - 7 Απρίλη 2004, μαζί με τους άλλους κατάπτυστους θαμώνες, των χρηματοδοτούμενων με μαύρα δολάρια των ΗΠΑ πρακτορίστικών οργανώσεων ΕΛΙΑΜΕΠ και ΟΠΕΚ του Σημίτη (χεσμένη η "ελληνική" δικαιοσύνη, δεν τόλμησε ΠΟΤΕ να αναζητήσει ευθύνες εθνικές προδοσίας, παρά τα αδιάψευστα ντοκουμέντα-τεκμήρια), όπως οι Θεόδωρος Κουλουμπής, Λουκάς Τσούκαλης, Γιώργος Ηρακλείδης, Σία Αναγνωστοπούλου και άλλα μέλη του ΕΛΙΑΜΕΠ και φυσικά ο Αλιβιζάτος, υποψήφιος πρόεδρος του νεοταξικού Ποταμιού και του νεοφιλελεύθερου ΠΑΣΟΚ...

Όπου μαύρα δολάρια κι οι ανανιστές!

Δεν μπορούμε να μιλάμε για αριστερό πατριωτισμό;

Του Δημήτρη Χρήστου

Τι γίνεται αν ο διάλογος δεν αποδίδει, αν οι στρατιωτικές προκλήσεις κλιμακώνονται και, κυρίως, αν οι παγκόσμιοι διαιτητές αδικούν τη χώρα και την αριστερή κυβέρνησή της;

Αφορμή για το σημερινό θέμα του άρθρου η δισέλιδη συνέντευξη της Σίας Αναγνωστοπούλου που φιλοξενήθηκε στην "Αυγή" της Κυριακής με τίτλο "Η ΑΟΖ, το Κυπριακό, η Τουρκία: Τι σημαίνει αριστερή πολιτική στα 'εθνικά θέματα'». Διάβασα τη συνέντευξη δύο και τρεις φορές. Το θέμα ήταν, είναι και θα είναι αρκετά σοβαρό, καθώς οι κανόνες και οι θεσμοί του διεθνούς δικαίου παραβιάζονται συστηματικά, με τον νόμο του ισχυροτέρου να επικρατεί με βίαια μέσα. Αυτή η κατάσταση βρίσκει την Ελλάδα αμυντικά, οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά στο πιο αδύναμο σημείο της μεταπολιτευτικής περιόδου. Παντού (με εξαίρεση την αδύναμη Βουλγαρία που έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στη διαχείριση της δικής της μουσουλμανικής μειονότητας) όπου έχουμε σύνορα, Αλβανία, ΠΓΔΜ, Τουρκία, αντιμετωπίζουμε παρατεταμένα άλυτα προβλήματα.