Σπάνιο βίντεο από την κηδεία του Κροπότκιν (1921)

^{O Πιότρ Αλεξέγιεβιτς Κροπότκιν γεννήθηκε ακούσια πρίγκιπας στις 9 Δεκεμβρίου 1842, έφυγε όμως απ’ τη ζωή εκούσια ως αναρχικός ακτιβιστής, επιστήμονας, φιλόσοφος, συγγραφέας και μελετητής στις 8 Φεβρουαρίου 1921 από πνευμονία. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε από τις 10 έως 13 Φεβρουάριου του 1921, και καταγράφηκε κινηματογραφικά από το “Παράρτημα κοινωνικών χρονικών του πανρωσικού σινεμά και φωτογραφίας”.}

Στην εποχή του δεξιού και του αριστερού μηδενισμού, ας θυμηθούμε τον Κροπότκιν…!

Του Δημήτρη Ναπ. ΓO σεβαστός «πρίγκιπας» της αναρχίας, Πιοτρ Αλεξέγιεβιτς Κροπότκιν (Пётр Алексеевич Кропоткин) και η ηθική του! Μια γλυκιά μυρωδιά ανθρώπινης συμβίωσης, σε μια συγκυρία  όπου η απαξίωση ηθικών συμπεριφορών και προτύπων, επιπλέει προστατευμένη από τις αριστερές και δεξιές συμπληγάδες του μεταβιομηχανικού ναρκισσιστικού πολιτισμού.

Το ηθικό συναίσθημα για τον Κροπότκιν, σύμφυτο με την ανθρώπινη φύση, συμβάδιζε με την αλληλοβοήθεια των έμβιων όντων – και φυσικά του ανώτερου είδους τους, του ανθρώπου – η οποία αποτελεί προϋπόθεση μιας επιτυχούς κοινωνικής διαβίωσης.

Λίγα λόγια από τις κατασταλαγμένες απελευθερωτικές «διδαχές» του, εν μέσω μιας αντιηρωικής εποχής:

«Έως τώρα δεν έλειψαν ποτέ από την ανθρωπότητα αυτές οι μεγάλες καρδιές, οι οποίες, ξεχειλίζοντας από τρυφερότητα, πνεύμα και θέληση, έθεταν πάντοτε τα αισθήματα, την ευφυΐα και την ενεργητικότητά τους στην υπηρεσία του ανθρώπινου γένους, χωρίς να ζητούν τίποτε ως αντάλλαγμα.

Μ. Μπακούνιν – Π. Κροπότκιν

Ὄψεις τῆς ἀναρχικῆς θεωρίας στήν ρωσσική σκέψη τοῦ 19ου αἰώνα

Του Δημήτρη Μπαλτά

Ἡ θεωρία τοῦ ἀναρχισμοῦ (= ἐπαναστατικοῦ σοσιαλισμοῦ) ἀποτελεῖ ἕνα ἰδιαίτερο κεφάλαιο τῆς Ἱστορίας τῆς ρωσσικῆς φιλοσοφικῆς σκέψεως. Ἀπό μεθοδολογικῆς πλευρᾶς, ὁ Ν. Μπερντιάγιεφ (1874-1948) προτείνει τήν διάκριση τοῦ ἀναρχισμοῦ ἀπό τήν ἀναρχία, ὅταν γράφει ὅτι «ὁ ἀναρχισμός εἶναι ἀντίθετος ὄχι στήν τάξη, στή δομή, στήν ἁρμονία, ἀλλά στήν ἐξουσία, στή βία, στήν αὐτοκρατορία τοῦ Καίσαρα». Ἡ ἀναρχία εἶναι χάος καί δυσαρμονία, δηλαδή ἀσχήμια» (Βλ. Δ. Μπαλτᾶς, Ρῶσσοι φιλόσοφοι, 19ος-20ός αἰ., Ἐκδόσεις Σαββάλας, Ἀθήνα 2002, σ. 112). Πέρα ἀπό τήν διάκριση αὐτή μέ τήν ὁποία μπορεῖ νά συμφωνήσει ἤ νά διαφωνήσει κανείς, εἶναι γεγονός ὅτι μεγάλοι εἰσηγητές τῶν ἀναρχικῶν θεωριῶν ἦσαν οἱ Ρῶσσοι πρίγκηπες Μιχαήλ Μπακούνιν (1814-1876) καί Πιότρ Κροπότκιν (1842-1921), οἱ ὁποῖοι παρουσιάζουν ὁμοιότητες, ἀλλά καί διαφορές στίς ἀντιλήψεις τους (Βλ. γενικῶς Δ. Μπαλτᾶς, Σταθμοί τῆς ρωσσικῆς φιλοσοφίας, Ἐναλλακτικές Ἐκδόσεις, Ἀθήνα 2007, σσ. 55-58).