Η «φάρμα Δοξάτου», ένα πείραμα αγροτοκτηνοτροφικής πολυδραστηριότητας
Καλώς ήλθατε στη Φάρμα Δοξάτου. Είμαι ο Τάσος Καρκαντζέλης, μηχανικός, σύμβουλος και στέλεχος για δεκαοχτώ χρόνια στον χώρο του τροφίμου.
Πίσω μου είναι τετρακόσια στρέμματα όμοια με το 80% της αγροτικής γης της Ελλάδος. Μικροί κλήροι, εγκαταλειμμένα λιβάδια, διαβρωμένες πλαγιές. Κάπως έτσι ήταν και το καπνοχώραφο με το οποίο σπούδασαν οι αδερφές μου.
Ήμουν δώδεκα χρονών όταν παρατήσαμε τα καπνά κι ορκίστηκα να διαβάσω όσο χρειάζεται, αλλά να μην ξαναπατήσω χώμα. Ακόμη και το οχτάωρο, στην μπετονιέρα με τον πατέρα μου, μου φαινόταν διακοπές, μπροστά στις ατελείωτες ώρες του καπνού.
Και δυστυχώς σαν και μένα σκεφτόταν όλος ο αγροτικός πληθυσμός της εποχής. Οπότε με την πρώτη ευκαιρία φεύγαν μετανάστες στο εξωτερικό, ή στα αστικά κέντρα, όταν το ’80 άρχισαν οι μαζικοί διορισμοί.
Πίσω μου είναι τετρακόσια στρέμματα όμοια με το 80% της αγροτικής γης της Ελλάδος. Μικροί κλήροι, εγκαταλειμμένα λιβάδια, διαβρωμένες πλαγιές. Κάπως έτσι ήταν και το καπνοχώραφο με το οποίο σπούδασαν οι αδερφές μου.
Ήμουν δώδεκα χρονών όταν παρατήσαμε τα καπνά κι ορκίστηκα να διαβάσω όσο χρειάζεται, αλλά να μην ξαναπατήσω χώμα. Ακόμη και το οχτάωρο, στην μπετονιέρα με τον πατέρα μου, μου φαινόταν διακοπές, μπροστά στις ατελείωτες ώρες του καπνού.
Και δυστυχώς σαν και μένα σκεφτόταν όλος ο αγροτικός πληθυσμός της εποχής. Οπότε με την πρώτη ευκαιρία φεύγαν μετανάστες στο εξωτερικό, ή στα αστικά κέντρα, όταν το ’80 άρχισαν οι μαζικοί διορισμοί.
