Το κλίμα της εποχής 2002-04
Εκείνη την εποχή κυβερνούσε ο Σημίτης στην Ελλάδα και ο Κληρίδης στην Κύπρο, και όπως μάθαμε αργότερα, οι δυο τους είχαν συμφωνήσει να υποστηρίξουν το σχέδιο μέχρι τέλους με όλες τους τις δυνάμεις. Κάτι που έκαναν. Όμως (δυστυχώς για τους ίδιους, ευτυχώς για κάποιους άλλους) στην πορεία για το 2004 έχασαν και οι δύο την εξουσία: ο μεν Κληρίδης τον Φεβρουάριο του 2003 από τον Τάσσο Παπαδόπουλο (14 μήνες πριν το δημοψήφισμα στην Κύπρο), ο δε Σημίτης τον Μάρτιο του 2004, ενάμιση μόλις μήνα (τον πιο κρίσιμο!!) πριν το δημοψήφισμα στην Κύπρο.
Κατά την περίοδο αυτή, οι συζητήσεις συνεχίστηκαν και όλοι συμμετείχαν κανονικά στον διάλογο. Το τελικό σχέδιο υπεβλήθη προς έγκριση στα δημοψηφίσματα λίγο πριν το Πάσχα του 2004. Οι δύο νέες κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου συμμετείχαν ως εκεί. Όμως, με τον τρόπο τους η κάθε μία, έδρασαν ώστε να απορριφθεί πανηγυρικά το εν λόγω σχέδιο με το εκκωφαντικό 76%.
Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης το 2002 είχε μόνο τη γραφίδα του. Συνδεόταν ήδη με τον Αντώνη Σαμαρά από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Ο Αντώνης Σαμαράς δεν είχε καν ακόμη επανέλθει στη Νέα Δημοκρατία – το έκανε το 2004, όταν τέθηκε υποψήφιος ευρωβουλευτής. Βουλευτής της ΝΔ έγινε ξανά στις εκλογές του 2007. Πολλοί, ανέκαθεν, συνέδεαν τις απόψεις Λαζαρίδη την περίοδο 1996-2007 με τον ίδιο τον Αντώνη Σαμαρά, τουλάχιστον ως ένα βαθμό. Συνεπώς, όσοι ήταν εναντίον του Σχεδίου, εκτιμούσαν τη συγκεκριμένη στάση και τη χρέωναν και στον ίδιο.
