Καταναλωτικοί συνεταιρισμοί: Η μόνη δυνατή απάντηση στην ακρίβεια

Το παρακάτω άρθρο γράφτηκε πριν από τις τελευταίες μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις εκατομμυρίων Ελλήνων κατά της κυβέρνησης, καλύτερα του καθεστώτος Μητσοτάκη-ΝΔ και της συγκάλυψης των αιτίων των Τεμπών και της απόκρυψης του παράνομου φορτίου που μετέφερε το μοιραίο τραίνο, με τη συμμετοχή, δυστυχώς, και των τριών εξουσιών. ‘Ενα φορτίο που ακόμα δεν γνωρίζουμε τι ήταν.

Ο ελληνικός λαός αντιλήφθηκε στο βάθος ότι, κινδυνεύει να πεθάνει στο σύνολό του, ως οργανωμένη κοινωνία, από ασφυξία, στο περιβάλλον πλήρους ηθικής απαξίας που δημιούργησαν οι ενέργειες της κυβέρνησης και οη στάση της “δικαιοσύνης”, μια στάση που οδήγησε το 80% του ελληνικού λαού να δηλώνει ότι δεν την εμπιστεύεται. Κατάλαβε ότι, αν δεν ξεσηκωθεί, είναι ολόκληρη η χώρα του που οδηγείται με ταχύτητα σε νέα “Τέμπη”.
Η νέα κατάσταση που δημιουργείται είναι πολύ πιο ευνοϊκή για να καρποφορήσουν ιδέες όπως αυτές που ακολουθούν, αλλά και κάνουν ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη επεξεργασίας εναλλακτικών πολιτικών αλλά και εναλλακτικών κοινωνικών και πολιτικών υποκειμένων.
ΔΚ

Καταναλωτικοί συνεταιρισμοί: Η μόνη δυνατή απάντηση στην ακρίβεια

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Οι Έλληνες δεν πάνε στο σούπερ μάρκετ για να μην πάθουν έμφραγμα, μου έλεγε τις προάλλες ένας ταξιτζής, με την απαστράπτουσα ενίοτε πρωτογενή ευφυΐα του λαϊκού, μη αποβλακωμένου από το εκπαιδευτικό σύστημα (και τις τηλεοράσεις και λοιπά συστημικά ΜΜΕ) Έλληνα.

Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά λόγια για το πρόβλημα του πληθωρισμού, που έχει τσακίσει κυριολεκτικά, για δεύτερη φορά μέσα σε 15 χρόνια, το βιοτικό επίπεδο του ελληνικού λαού. Την ίδια ώρα που κυβερνήσεις και πολιτικοί ψεύδονται, λέγοντας ότι ενδιαφέρονται για το δημογραφικό πρόβλημα, οργανώνουν στην πραγματικότητα την «εξόντωση» του ελληνικού λαού δια της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής τους -όπως και με τη διάλυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Και οι θεσμοί που θα έπρεπε να τους ελέγχουν, όπως η Βουλή και η Δικαιοσύνη, τους σιγοντάρουν στην πραγματικότητα στο αποτρόπαιο έργο τους.

Η Εφορία έκλεισε σχολικό λαχανόκηπο - Και όμως .. μεγάλο μάθημα ζωής για τους μαθητές

- Το μεγαλύτερο μάθημα που πήραν οι μαθητές, ήταν αυτό που θα αντιμετωπίσουν μεγαλώνοντας στην Ελλάδα. Με αφορμή τον λαχανόκηπο, έμαθαν τι σημαίνει παραλογισμός, ανευθυνότητα, ηλιθιότητα, αμορφωσιά της κρατικής μηχανής.
Τι θα έχουν στη συνέχεια της ζωής τους και θα βρίσκουν καθημερινά μπροστά τους... αυτό που τελικά έχει συνέχεια... δύο αιώνες τώρα…

- Σε όλη την Ευρώπη επιδοτούνται, στην Ελλάδα φορολογούνται!!!
 Θα έπεφτε έξω η εθνική οικονομία της “μεταμνημονιακής” Ελλάδας από τον σχολικό λαχανόκηπο των μικρών μαθητών και η ΔΟΥ Νέων Μουδανιών τους υποχρέωσε να σταματήσουν τη δραστηριότητά τους, επιβάλλοντάς τους χαράτσι 800 ευρώ!

 Αυτά τα απίθανα και ανεκδιήγητα καταγγέλλει το Δημοτικό Σχολείο Ολύνθου, αποκαλύπτοντας ότι η εφορία απαίτησε τέλος επιτηδεύματος από τον Σχολικό Συνεταιρισμό των μαθητών.

 Συγκεκριμένα, το 2017 45 μαθητές δημιούργησαν τον Σχολικό Συνεταιρισμό «Το Περιβόλι», φτιάχνοντας στην αυλή του σχολείου δύο θερμοκήπια, όπου, μεταξύ άλλων, καλλιεργούσαν ντομάτες, κρεμμύδια, ραπανάκια, παντζάρια, μαϊντανό και καρότα. Σκοπός της πρωτότυπης πρωτοβουλίας ήταν -πέρα από τη βιωματική προσέγγιση της καλλιέργειας και της ανάπτυξης των φυτών- να αναδειχθεί η συνεργατικότητα.

Με την τεχνογνωσία του μέρμηγκα

Με στόχο την εξοικονόμηση πόρων σχεδιάστηκε μια πρωτότυπη για τα ελληνικά δεδομένα πλατφόρμα διαμοιρασμού γεωργικών μηχανημάτων

Μέσα από την πλατφόρμα Mermix, παραγωγοί που διαθέτουν μηχανήματα, τα καταχωρίζουν προς ενοικίαση σε άλλους παραγωγούς.

Της Όλγας Κλώντζα 

Οι άνθρωποι δεν είμαστε οι μόνοι που ζούμε σε οργανωμένες κοινωνίες, αλλά συγχρόνως δεν συγκροτούμε και την πλέον αξιοθαύμαστη κοινωνία. Χαρακτηρισμός που αποδίδεται όμως σε αυτή την μυρμηγκιών, για την παροιμιώδη εργατικότητα, την αποτελεσματική συνεργασία και τη λειτουργική ομαλότητα. Δεν είναι τυχαίο που ο Αίσωπος αποτύπωσε αυτά τα χαρακτηριστικά σε έναν από τους γνωστότερους μύθους του, εξαίροντας την προνοητικότητα του μέρμηγκα που όλο το καλοκαίρι συνέλεγε ακάματα σπόρους για να «βγάλει» τον χειμώνα.

Η συνεργατικότητα και ο προγραμματισμός αυτής της λιλιπούτειας αλλά πολυπληθούς κοινωνίας αντανακλώνται στην ονομασία μιας πρωτότυπης – για τα ελληνικά δεδομένα – πλατφόρμας διαμοιρασμού γεωργικών μηχανημάτων. Η Mermix σχεδιάστηκε ακριβώς για να υποστηρίξει τους έλληνες αγρότες στον αποτελεσματικό προγραμματισμό, στην εξοικονόμηση πόρων και στον εκσυγχρονισμό της καλλιέργειάς τους. Σε μια περίοδο μάλιστα που το εισόδημα μειώνεται λόγω της αύξησης του κόστους παραγωγής και της φορολόγησης.

Οι «Μελίτακες» αγωνίζονται για την αυτάρκεια και την οικολογία

Του Παναγιώτη Γεωργουδή

O Mανόλης Βαρδάκης, η Στέλλα Χατζηγεωργίου και ο Νίκος Ανδριανάκης είναι τρία από τα μέλη της ΚοινΣΕπ «Μελίτακες». Ο οραματιστής Μανόλης Βαρδάκης μάς λέει: «Πριν από ενάμιση χρόνο ιδρύθηκε η ομάδα “Μελίτακες”, από δέκα άτομα, που είμαστε φίλοι από παλιά. Τώρα ετοιμάζονται να μπουν και πολλοί άλλοι που θέλουν να προσφέρουν ουσιαστικά. Πιστεύουμε πως η ζωή είναι ένα ταξίδι γνώσης και λειτουργούμε ως συνταξιδιώτες. Υπάρχει το όραμα για μια αρμονική συνύπαρξη με τη Φύση και αυτάρκεια».

Για τις καλλιέργειες της ομάδας του, ο Βαρδάκης τονίζει:

«Εχουμε βάλει περίπου διακόσια στρέμματα σιτηρά και όσπρια (ρεβίθια, κουκιά, φάβα, παπούλες, φακές κ.λπ.). Η καλλιέργεια αυτή έχει γίνει μέσα στις ελιές με το σκεπτικό της αγροτικής οικολογίας που εμπεριέχει τη φυσική λίπανση της γης και την επανατροφοδότησή της, με σκοπό την αυτάρκεια τη δική μας και ό,τι μένει το διαθέτουμε στην αγορά: όλα είναι οικολογικά.

70+1 συνεργατικά - συνεταιριστικά εγχειρήματα σε όλη την Ελλάδα που αξίζει να γνωρίζετε

Στα χρόνια της ακραίας κρίσης, δημιουργήθηκαν σε όλη την Ελλάδα συνεργατικά - συνεταιριστικά εγχειρήματα - κυρίως με βάση τις αρχές της Αλληλέγγυας, Κοινωνικής και Συνεργατικής Οικονομίας - από ανθρώπους που θέλησαν να ξεφύγουν από την ανεργία, την μαύρη εργασία ή τους χαμηλούς μισθούς και να ανοίξουν τα φτερά τους, παρά το εξαιρετικά δύσκολο οικονομικό περιβάλλον και τον παραλογισμό του κράτους.

Στο enallaktikos.gr - μέσα από μία διαρκή και συνεχιζόμενη έρευνα και καταγραφή πέντε ετών, παρουσιάζουμε τα συνεργατικά εγχειρήματα που αναπτύσσονται σε όλη την Ελλάδα. 

Μπορείτε να δείτε στην παρακάτω λίστα τις παρουσιάσεις των εγχειρημάτων. Αν γνωρίζετε κάποια νέα συνεργατική προσπάθεια μπορείτε να μας στείλετε πληροφορίες στο info@enallaktikos.gr και θα την καταχωρήσουμε. Αν κάποιο εγχείρημα σταμάτησε τη λειτουργία του, επίσης μπορείτε να μας στείλετε mail και θα το διορθώσουμε. 

Σύντομα - σε επόμενο άρθρο - θα παρουσιάσουμε τις εργασιακές κολεκτίβες, τις Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις και τους Συνεταιρισμούς Περιορισμένης Ευθύνης.

Αρκετά, με τη δήθεν αντίσταση!

Οι επιθέσεις των ισχυρών μάς υποχρεώνουν σε συνεργασία, συνεταιρισμό και αντάρτικο

Του «Ανωνύμου του Έλληνος» από τη Ρήξη φ. 123

Λίγο πολύ της ίδιας υφής άνθρωποι προσκαλούν σε πορεία, εκδήλωση, συγκέντρωση, οργάνωση, κόμμα ή απόκομμα. Είναι οι εκπαιδευμένοι σε μεθόδους, συμπεριφορές και τρόπους προερχόμενους από την εσπερία. Όπως τότε μιμήθηκαν την Ισπανία, τώρα μιμούνται τη Γαλλία. Μόνο που τότε το πλήθος ήρθε και το έδιωξαν.
Τούτη την Κυριακή θα είναι μόνοι τους, δίχως το μέγα πλήθος και μέγα πάθος του 2011. Τούτη τη φορά, ο χτυπημένος «εκ των έξω» και «εκ των έσω» λαός θα παραμείνει σπίτι του, κλεισμένος στην απελπισία και την απογοήτευσή του. Είτε πάω είτε δεν πάω, θα δω να παίζεται το ίδιο έργο. Ήδη, κάποιοι καλούν σε χωριστές συγκεντρώσεις, όπως κάνουν τα κόμματα στις «ενωτικές» διαδηλώσεις. Ίσως, για να μην μπουν στον κόπο να πιάσουν θέση σε χωριστά πλακάκια της ίδιας πλατείας, για να μη διασταυρωθούν με τους «άλλους», για να μη συζητήσουν. Ο καθένας είναι κάτοχος της μόνης αλήθειας και του μόνου ορθού δρόμου και αρνείται να συγχρωτιστεί και να μολυνθεί από την άλλη «ιδέα». Ακόμα κι αν αποδεχτούν τη δημοκρατία, ως διαδικασία λήψης αποφάσεων, οι δυσαρεστημένοι από αποφάσεις θα στήσουν τη δική τους «πλατεία». Είναι όλοι αυτοί που το 2011 δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να μετατρέψουν την πλειοψηφική δυσαρέσκεια σε πλειοψηφική πολιτική δύναμη ανατροπής και απελευθέρωσης.

Νομοσχέδιο – ταφόπλακα για τους συνεταιρισμούς

Το νομοσχέδιο για τους συνεταιρισμούς, αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι αυτή η κυβέρνηση όχι μόνον δεν μπορεί να ανασυγκροτήσει την ρημαγμένη ελληνική οικονομία, αλλά αντίθετα, λόγω ενός εκρηκτικού μείγματος ανικανότητας, βλακείας και ιδεοληψίας, απειλεί να καταστρέψει και ό,τι έμεινε όρθιο μέσα στην κρίση.

Σε ό,τι αφορά στην συνεταιριστική οικονομία, αν κάτι λειτουργούσε ως σημείο αναφοράς τα τελευταία χρόνια προς την κατεύθυνση ενός εναλλακτικού μοντέλου ανάπτυξης, ήταν μερικά, μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού, παραδείγματα παραγωγικών συνεταιρισμών, που λειτουργούσαν ακμαίοι προσφέροντας έτσι έμπρακτα παραδείγματα του τι θα μπορούσε να γίνει σε αυτήν την έρμη την χώρα αν εγκαταλείψουμε τις κυρίαρχες, παρασιτικές λογικές.

Συνεταιρισμοί όπως ο ΑΣΕΠΟΠ Βελβεντού, ή ο πιο πρόσφατος, ΘΕΣΓάλα-Πιές –ήδη έχουμε φιλοξενήσει δεκάδες αναφορές στην παρούσα ιστοσελίδα. Τώρα, και εξαιτίας των ‘φαεινών’ μέτρων και διατάξεων που περιλαμβάνονται στο εν λόγω νομοσχέδιο, και αυτοί οι συνεταιρισμοί φαίνεται ότι θα αντιμετωπίσουν σοβαρό πρόβλημα: Ιδού τι συμβαίνει όταν κρατιστές και γραφειοκράτες, και γενικώς θεωρητικολογούντες της κακιάς ώρας, που μέχρι τώρα ουδεμία σχέση είχαν με την οικονομική πραγματικότητα του τόπου και της συγκυρίας, αναλαμβάνουν να νομοθετήσουν.

Υπάρχει και αυτή η Ελλάδα: Η αυτοδιαχειριζόμενη ομάδα αγροτών που σπέρνει τον σπόρο της συνεργατικότητας

Η εκπομπή «Αντιδραστήριο» της ΕΡΤ3,  καταγράφει πώς μία αυτοδιαχειριζόμενη ομάδα αγροτών σε χωριά των Γρεβενών απορρίπτει τη μονοκαλλιέργεια και στοχεύει στην αυτάρκεια έχοντας γίνει από τους μεγαλύτερους παραγωγούς του νομού και σπέρνοντας τον σπόρο της συνεργατικότητας και εναλλακτικών τρόπων παραγωγής σε ολοένα και περισσότερους αγρότες. 

Η εκπομπή παρακολουθεί προσπάθειες για απευθείας διάθεση των προϊόντων από τον παραγωγό στον καταναλωτή καθώς και συνεργατικά και αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα που προκύπτουν από αυτές τις προσπάθειες.

Αποκάλυψη: Πως 4 εταιρείες θα ελέγχουν την αγροτική παραγωγή στην Ελλάδα

Αναγκαζόμαστε να επανερχόμαστε συνέχεια σε κείμενα για την ελληνική γεωργία, την παραδοσιακή μας διατροφή, το επερχόμενο εφιάλτη του ελέγχου της παγκόσμιας διατροφικής αγοράς από λίγες πολυεθνικές, που θα επιβάλλουν τη βιομηχανοποίηση της γεωργίας και την προλεταριοποίηση του Έλληνα παραγωγού-αγρότη ώστε να τον καταστήσουν εργάτη γης στα χωράφια του.

Το κάνουμε μήπως και αντιληφθούμε εκεί που πίνουμε καφέ στο ΦΙΛΙΟΝ και στο DA CAPO με τη παρεούλα μας, καθηγητές, πολιτικούς μηχανικούς, οικονομολόγους, δικηγόρους, μεγαλογιατρούς, κηφήνες της δημοσιουπαλληλίας,  που για χρόνια ασέλγησαν πάνω στην ελληνική παιδεία, την αρχιτεκτονική της πόλης μας, την οικονομία της χώρας, τη δικαιοσύνη, την υγεία των πολιτών, ότι το ζήτημα της ελληνικής γεωργίας δεν αφορά το μπάρμπα Μήτσο που έκλεψε τις επιδοτήσεις και τις έφαγε στο σκυλάδικο, ενώ ο παρακαθήμενός μας τα τοκίζει στην Ελβετία ή στις νήσους Κέιμαν.   

Αφορά τη διατροφή του παιδιού μας και την ιδιαίτερη διατροφική παράδοση του λαού μας που είναι μαζί με τη γλώσσα μας, και την κλασική γραμματεία μας οι ισχυρότερες πολιτιστικές μας κληρονομιές προς την ανθρωπότητα!!!

Δεν είναι εχθρός μας ο ρυπαρός, άξεστος, αγρότης, ξάδερφός μας για να τον κάνομε ανέκδοτο, αλλά οι παγκόσμιοι παίκτες (ΔΝΤ-ΟΟΣΑ-Ε.Ε.-ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ) που ξεπουλούν έναντι πινακίου φακής τον πλούτο της πατρίδας μας και εμείς νομίζουμε ότι κάνουν τουρισμό στη χώρα μας.

ΓΕΡΟΜΟΡΙΑΣ

Αντίο, αγρότη…

Πώς το ασφαλιστικό νομοσχέδιο εισηγείται τον «ξαφνικό θάνατο» της ελληνικής γεωργίας

Αγροτικός Συνεταιρισμός «Ένωση Αγρινίου», αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του Συνεταιρισμού.

Ασφαλιστικό και φόροι σφραγίζουν την ταφόπλακα του πρωτογενούς τομέα. Πρακτικά ασύμφορο να παραμείνει κάποιος στην παραγωγή. Σε όπλο μαζικής εξόντωσης των αγροτών μετατρέπεται το δίδυμο Αποστόλου-Κατρούγκαλου.

Ξεπερνά τα όρια του αδιανόητου το ασφαλιστικό σχέδιο Κατρούγκαλου, το οποίο και προβλέπει ότι περισσότεροι από ένα εκατομμύριο ασφαλισμένοι με μπλοκάκια, δηλαδή αγρότες, ελεύθεροι επαγγελματίες και ιδιοκτήτες μικρομεσαίων επιχειρήσεων, θα κληθούν να πληρώνουν κάθε μήνα έως 1.586 ευρώ, ανάλογα με το εισόδημα που θα δηλώνουν στην εφορία.
Οι εισφορές θα υπολογίζονται με συντελεστή 20% επί του καθαρού εισοδήματος για τον κλάδο της σύνταξης και 6,95% για τον κλάδο υγείας. Το νομοσχέδιο προβλέπει και εισφορά 7,5% για όσους έχουν επικουρικό ταμείο.

Μοντραγκόν: Η ιστορία του συνεταιρισμού που αποτελεί πρότυπο ανάπτυξης

Η πρόκληση του Μοντραγκόν

Του George Benello

Στην αρχή...

Η χώρα των Βάσκων βιώνει τα τελευταία χρόνια την ανάπτυξη ενός συστήματος συνεταιρισμών το οποίο είναι μοναδικό σε μέγεθος, δυναμικότητα αλλά και τον αντίκτυπο που έχει στη συνολική οικονομία της περιοχής. Το σύστημα αυτό ονομάζεται Μοντραγκόν και πήρε το όνομά του από την πόλη που εφαρμόστηκε πρώτα, το οποίο βρίσκεται κοντά στο Μπιλμπάο. Σήμερα, τριάντα χρόνια μετά, καλύπτει όλη την χώρα των Βάσκων, ενώ έχει κερδίσει τη διεθνή φήμη και πλέον λειτουργεί ως πρότυπο για την ανάπτυξη παρόμοιων συστημάτων στην Αγγλία, την Ουαλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Μολονότι οι σχέσεις του με την αναρχική παράδοση της Ισπανίας δεν είναι ξεκαθαρισμένη, το Μοντραγκόν αποτελεί ένα παράδειγμα ελευθεριακής οργάνωσης το οποίο, όπως και τα προηγούμενα κατά την εποχή του Ισπανικού εμφυλίου, είναι επιτυχημένο σε πρωτοφανή κλίμακα.

Το δίκτυο του Μοντραγκόν ιδρύθηκε από έναν καθολικό ιερέα, τον Δον Χοσέ Μαρία Αριζμέντι, που παραλίγο να σταλεί από τον Φράνκο στο εκτελεστικό απόσπασμα, για τη συμμετοχή του στον Ισπανικό εμφύλιο με την παράταξη των δημοκρατικών. Ο Χοσέ Μαρία Αριζμέντι, με την οικονομική συμβολή μερικών κατοίκων του Μοντραγκόν, ίδρυσε το 1943 μια πρωτοβάθμια σχολή τεχνικής εκπαίδευσης. Το 1956, οι πρώτοι 5 πτυχιούχοι της σχολής ίδρυσαν ένα μικρό, αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο, που ονομαζόταν ULGOR, αριθμούσε συνολικά 24 άτομα και παρήγαγε φασόν μια μικρή κουζίνα πετρελαίου.

Η αναγέννηση των συνεταιρισμών σε Γαλλία και Ιταλία

Από τη Ρήξη φ. 118

Φιλοξενούμε δύο συνοπτικά κείμενα, με στοιχεία για την τόνωση της συνεταιριστικής δραστηριότητας στη Γαλλία και την Ιταλία –ενώ αντίστοιχη είναι η εικόνα και για την Ισπανία. Η άνοδος των συνεταιρισμών, καθώς και η βαρύτητά τους στο συνολικό οικονομικό τοπίο αυτών των οικονομιών, είναι μικρή, αλλά σταθερή, ενώ αξιοσημείωτη είναι και η ανθεκτικότητα που επιδεικνύουν εν μέσω της οικονομικής κρίσης

Στην Ελλάδα, οι συνεταιρισμοί απέκτησαν τη δική τους αίγλη στις συζητήσεις τμημάτων της κοινωνίας, προς αναζήτηση διεξόδων από την κρίση. Ωστόσο, μόνον εξαιρέσεις (ΑΣΕΠΟΠ Βελβεντού, ΘεσΓάλα, ΘεσΓΗ, Bios Coop, αλλά και οι διάσπαρτοι κυρίως γυναικείοι συνεταιρισμοί της περιφέρειας) μπόρεσαν να διαφύγουν από τη βάσανο του παρασιτισμού. Κατά τα άλλα, τα περισσότερα συνεταιριστικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν μέσα στις μεγάλες πόλεις ήσαν… μπαρ και εστιατόρια. Γεγονός που δεικνύει, ότι δυστυχώς, στη χώρα μας ο παρασιτισμός «μολύνει» προς το παρόν ακόμα και τις ενάρετες οικονομικές πρακτικές…

Ρήξη

Ιταλία: Συνεταιρισμοί σε άνοδο

Σωτήρια η λειτουργία τους για την γυναικεία εργασία

Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Ερευνητικό Ινστιτούτο για τους Συνεταιρισμούς και τις Κοινωνικές Επιχειρήσεις (EURICSE), οι κοινωνικοί συνεταιρισμοί που δραστηριοποιούνται στον τομέα της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας αντιπροσωπεύουν το 44,5% των συνολικών θέσεων εργασίας, που δημιουργήθηκαν σε αυτούς τους κλάδους, στην Ιταλία. Επιπλέον, μεταξύ του 2008 και του 2013, η αύξηση των θέσεων εργασίας στους συνεταιρισμούς αποδίδεται εντελώς στην υγεία και στις άλλες υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας: Έχουν υπερκαλύψει τη μείωση της απασχόλησης στη βιομηχανία και ιδιαίτερα στις κατασκευές. Ο αριθμός των κοινωνικών συνεταιρισμών διπλασιάστηκε μεταξύ του 2001 και του 2011 (από 5.674 σε 11.624) και οι θέσεις εργασίας αυξήθηκαν σε αυτούς κατά 129,4% (από 159.144 σε 365.006).

Παραγωγική ανασυγκρότηση με αλληλεγγύη, διαφάνεια και αποτελεσματικότητα.

Γράφοντας για ένα συνεταιρισμό όπως είναι, και όχι όπως θα θέλαμε να είναι…

Για όσους τα τελευταία χρόνια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είδατε με καλό μάτι τις κινήσεις καταναλωτών και παραγωγών και είτε εμπλακήκατε σε μια παρέα που έστηνε πάγκους σε κάποια πλατεία – μια αυθόρμητη λαϊκή αγορά για «καλύτερες τιμές και καλύτερες σχέσεις», είτε φυτέψατε και εσείς κάποιο φυντάνι τοματιάς σε ένα ξέφωτο στην πόλη για να μπορούν να βλέπουν τα παιδιά σας και λίγο πράσινο αντί μόνο οικοδομές από μπετόν, είτε κρατήσατε τους σπόρους από την γλάστρα σας για να τους μοιράσετε σε μια γιορτή του πελίτη, ή κάνατε τον κόπο αντί να επιλέξετε ως εύκολη λύση το σουπερμάρκετ να αγοράσετε το καλάθι με την μαναβική σας από τον παραγωγό που έτυχε να γνωρίσετε σε μια οικολογική γιορτή, ίσως όσα διαβάσετε παρακάτω να σας φανούν οικεία και αρκετά γνώριμα.

«Γιαννιώτ’κο»: Οι κτηνοτρόφοι των Ιωαννίνων παίρνουν στα χέρια τους την διάθεση των προϊόντων τους

Συνέντευξη του Μιχάλη Τζήμα, κτηνοτρόφου από τα Γιάννενα και ενός από τους βασικούς συντελεστές της Κίνησης Κτηνοτρόφων Ιωαννίων στον Νίκο Ντάσιο. Δημοσιεύθηκε στο 113ο φ. της εφ. Ρήξη (04/04/2015)

Πότε ξεκίνησε το εγχείρημά σας και ποια ήταν η αιτία για να ξεκινήσετε;

Το εγχείρημά μας ξεκίνησε πρόσφατα, μόλις πριν δύο μήνες και είναι αποτέλεσμα του συνεχούς αδιεξόδου που αντιμετωπίζουμε, οι μικροί παραγωγοί-κτηνοτρόφοι της Ηπείρου. Αδιέξοδο που μεγάλωσε μετά την ιδιωτικοποίηση της ΔΩΔΩΝΗΣ, η οποία, όσο ήταν συνεταιριστική, διατηρούσε σ ένα σχετικά αξιοπρεπές επίπεδο την τιμή του γάλακτος και συντηρούσε περί τις 10 χιλιάδες οικογένειες. Μετά την ιδιωτικοποίηση η τιμή του γάλακτος έπεσε, οι παραγωγοί έμεναν απλήρωτοι για μήνες, ενώ τα χρέη και οι υποχρεώσεις έτρεχαν….

Δεν είμαστε εδώ για να κάνουμε τους ανθρώπους πλούσιους αλλά τις κοινωνίες…

Το «Κίνημα της πατάτας» και το συνεταιριστικό κίνημα της Κατοχής 1941-’44

1941-2012: Τόσο μακριά, τόσο κοντά…

Του Μάνου Ιωαννίδη*

Ίδιες οι εποχές; Όχι βέβαια. Την τραγική κατάσταση της ανέχειας, της πείνας και του θανάτου που πέρασε εκείνα τα χρόνια ο ελληνικός λαός, κυρίως των πόλεων και περισσότερο της Αθήνας, δεν είχε ζήσει ποτέ μέχρι τότε, αλλά δεν έζησε και μέχρι σήμερα. Ιδιαίτερα τα δύο πρώτα χρόνια της Κατοχής.

Οι προηγούμενες και οι επόμενες γενιές των χρόνων εκείνων ποτέ δεν ένιωσαν την αγωνία του τωρινού οικογενειάρχη για το αν θα μπορούσε να στήσει τσουκάλι κάθε μέρα που ξημέρωνε. Και τι τσουκάλι! Με ανάλαδα νεροπλύματα μπιζελιών, μαυροφάσουλων, φουλιών, φακής, μπλουγουριού, λαχανίδας, τσουκνίδας και ύποπτων αγριόχορτων που σκελετωμένες χορταρούδες μάζευαν από τις αλάνες, τα άφραχτα οικόπεδα και τις παρυφές της πόλης, της Αθήνας μας.

Με σπάνιες διανομές από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό μερικών δραμιών οσπρίων, μπιζελιών, σταριού, σταφίδας ή φουντουκιών που μετέφερε με το Κουρτουλούς και το Τουλού-Μπουνάρ από την Τουρκία ή μερικών δραμιών μπομποτόψωμου από τους φούρνους, και όχι καθημερινά. Με τη μαύρη αγορά προσιτή μόνο σε μερικούς. Με τον λαό να πουλά ό,τι είχε και δεν είχε για να εξασφαλίσει μια μπουκιά στο στόμα των παιδιών του και να καταλαγιάσει την πείνα του με ξυλοκέρατα (χαρούπια) ή κουκουτσάλευρο (από τα κουκούτσια τους, που μετατρέπονταν σε μια γλοιώδη κουκουτσόπιτα!)