Του Γεράσιμου Δεληβοριά
Ποιος γνωρίζει τον Μίνωα
Καλοκαιρινό; Σίγουρα όχι πολλοί και οπωσδήποτε όχι αυτοί που έπρεπε να τον γνωρίζουν
και να τον προβάλλουν στους τοίχους του Μουσείου Ηρακλείου, του αρχαιολογικού Μουσείου
της Αθήνας και σε κάθε άλλο χώρο που φιλοξενεί εκθέματα ή αναφορές στον Μινωικό
πολιτισμό, με πρώτα και καλύτερα τα σχολικά εγχειρίδια.
Οι «αρμόδιοι».
Γιατί ο Μίνωας Καλοκαιρινός,
ένας λόγιος Ηρακλειώτης αστός, μέσα στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη, λίγα χρόνια μετά
το Αρκάδι, το 1878, μελετώντας Όμηρο, Στράβωνα και Ηρόδοτο, πίστεψε στην ύπαρξη
των ανακτόρων της αρχαίας Κνωσού (1).
Ελπίζοντας πως η
ανακάλυψη αυτού του αρχαίου πολιτισμού θα έστρεφε το ενδιαφέρον των «Μεγάλων Δυνάμεων»
αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης στη σκλαβωμένη Κρήτη και θα ζητούσαν την ανεξαρτησία
της, ξεκινά τις ανασκαφές με δικά του έξοδα και φυσικά πετυχαίνει αμέσως τις αποθήκες
των αρχαίων ανακτόρων, γεμάτες με πιθάρια όπου οι μινωίτες φύλαγαν το λάδι και το
κρασί τους. Πλήθος τα ευρήματα που φανερώνουν την ύπαρξη ενός σημαντικού πολιτισμού,
τον γεμίζουν ελπίδες και θάρρος για να συνεχίσει.
Μόνο που έπεσε έξω
στους υπολογισμούς και τις ελπίδες του όσον αφορά τους Δυτικοευρωπαίους.
