Έτσι είναι πεταμένα τα δέματα σας, στις ταχυμεταφορικές (courier).

Γιατί;

Γιατί το μόνο που ενδιαφέρει τις courier είναι το αλόγιστο κέρδος. Δεν κάνανε προσλήψεις, δεν αγόρασαν οχήματα και απλά "στύβουν" τους εργαζόμενους.

Πως να αντισταθείτε; Κάντε καταγγελίες για τις αργοπορίες, αρνηθείτε την παραλαβή λόγο καθυστέρησης. Μην πάτε στα καταστήματα να παραλάβετε αφού έχετε πληρώσει για κατ΄οίκον παράδοση.

Επίσης και κύριο: ΜΗΝ πιέζετε με τηλέφωνα για ποιό γρήγορη παράδοση, θα το μετακυλήσουν στον εργαζόμενο!

Ελλάς – Ελλήνων – Εργοδοτών

Του Δημήτρη Κούλαλη

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως όταν διάβασα το εξαιρετικό ρεπορτάζ του συναδέλφου Γεράσιμου Λιβιτσάνου σχετικά με το 10ωρο εργασίας που επισήμως έρχεται, ήξερα πως βρισκόμουν σε μια κατάσταση ντέζα βου. Βρε, σαν ποιο μοιάζει, σαν ποιο μοιάζει, αναρωτιόμουν. Κι, ξαφνικά, εγένετο φως: Έφερνε πολύ στο Ν.Δ. 515/70 (δημοσιευμένο σε ΦΕΚ, την 22α Απριλίου 1970 – Διονύσης Ελευθεράτος, Λαμόγια στο χακί , Εκδόσεις Τόπος, 2015, σ.227-229 – δείτε ολόκληρο στο τέλος του κειμένου). Το διάταγμα με το οποίο η Χούντα καταργούσε το οκτάωρο εργασίας σε μια σειρά επιχειρήσεων.

ΣΤΑ ΦΡΕΣΚΑ ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ: Το αντεργατικό έκτρωμα του κ. Βρούτση έρχεται να αντικαταστήσει τον 1264/82, κουβαλώντας μαζί του την πρόβλεψη για 10ωρο εργασίας, την υπονόμευση του πενθήμερου, ενώ βάζει αστυνομικά βραχιολάκια στη συνδικαλιστική δράση, θεσμοθετώντας «ποινικά κολάσιμες πράξεις» σε κάθε διεκδίκηση που έχει τη μορφή απεργιακής κινητοποίησης.

ΔΕΝ περίμενα βέβαια, τίποτα διαφορετικό από τον υπουργό που ξέγραψε, για πρώτη φορά μετά τη Χούντα, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, εκχωρώντας στην κυβέρνηση, μέσω του 4172/13, το δικαίωμα καθορισμού του κατώτατου μισθού.

ΔΕΝ περίμενα τίποτα διαφορετικό από μια κυβέρνηση που ήδη από τα έδρανα της αντιπολίτευσης χαρακτήριζε το οκτάωρο «ξεπερασμένο»…

Νεο-αποικιοκρατία: Μια υπενθύμιση

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Δρ. Θεολογίας

Διδάσκοντα στην Ανώτερη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας

25 Μαΐου, η «Μέρα της Αφρικής».

Η ιδέα της καθιέρωσής της, ως Ημέρας της Αφρικανικής Ελευθερίας αρχικά, έχει τις ρίζες της στην πρώτη διάσκεψη ανεξάρτητων αφρικανικών κρατών το 1958, στην Γκάνα.

Αποτινάζοντας την αποικιοκρατία, οι λαοί της περιοχής είχαν συγκροτήσει το κράτος της Γκάνα μόλις την προηγούμενη χρονιά (1957), υπό την ηγεσία του Κουάμε Νκρούμαχ. Ενδεικτικά: Η Κένυα, το Κονγκό, η Νιγηρία, το Καμερούν ιδρύθηκαν ως ελεύθερα κράτη έξι χρόνια αργότερα.

Οραματιστής και μεγάλος σε όλα του –και στις αντιφάσεις του– ο Νκρούμαχ (Kwame Nkrumah, 1909-1972) αγωνίστηκε κατά της αποικιοκρατίας σε κάθε της μορφή. Αυτός καθιέρωσε τον πολύτιμο όρο «νεο-αποικιοκρατία», για να επισημάνει ότι η κατάρρευση της κλασσικής αποικιοκρατίας δεν σήμανε το τέλος της εκμετάλλευσης χωρών και λαών. Η αποικιοκρατία συνεχίζεται σε νέες και «έξυπνες» μορφές, με την μεθόδευση οικονομικής υποτέλειας υπό την επίφαση ελεύθερου πολιτικού βίου. Στο ιστορικό πλέον βιβλίο του, «Νεο-αποικιοκρατία. Το τελευταίο στάδιο του ιμπεριαλισμού» (1965), ο Νκρούμαχ είχε επιχειρηματολογήσει για την ιδιαίτερη επικινδυνότητα της νέας επιβολής*. Τα πράγματα έκτοτε αλλάζουν ραγδαία σε όλο τον κόσμο, μα οι επισημάνσεις του για τους νέους τρόπους της απανθρωπιάς**, είναι εντελώς επίκαιρες, επικαιρότατες.

Το ποδοσφαιρικό σκλαβοπάζαρο της Αφρικής

Οι νεαροί ποδοσφαιριστές από την Αφρική που ξεκινούν από τη χώρα τους για μια καριέρα στο ποδόσφαιρο και καταλήγουν σε ξένες χώρες παρατημένοι από επιτήδειους μάνατζερ

Ένας εικοσιτετράχρονος νεαρός από την Νιγηρία βρίσκεται εγκαταλελειμμένος στην Ουλάν Μπατόρ, την πρωτεύουσα της Μογγολίας, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την χώρα του. Δεν έχει επίσημα έγγραφα μετανάστευσης και γι’ αυτό έχασε τη δουλειά του σε μια οικοδομή που τον βοηθούσε να πληρώνει το νοίκι του και τον λογαριασμό του ίντερνετ, ενώ δεν έχει τα απαραίτητα χρήματα για να επιστρέψει στην πατρίδα του.

Είναι ο Μοσούντ Αφολάμπι, ένας ακόμα πολλά υποσχόμενος ποδοσφαιριστής από την Αφρική, που έχει πέσει θύμα ενός επιτήδειου μάνατζερ όπως πολλοί άλλοι συμπατριώτες του.

«7ήμερο εργασίας για να τελειώνουμε»

Αυτές οι απόψεις κέρδισαν τις εκλογές!!! 

Οι χρήσιμοι ηλίθιοι

Των Πέτρου Δημητρίου και Γιώργου Γκόντζου

ΕΠΙΚΑΙΡΟ!!!

Η μετατροπή των ανοιχτών συνόρων σε θέση της «Αριστεράς» είναι ένα πολύ νέο φαινόμενο και αντιτίθεται στην ιστορία της οργανωμένης Αριστεράς για θεμελιώδεις λόγους. Τα ανοιχτά σύνορα είναι εδώ και καιρό το σύνθημα των επιχειρήσεων και της ελεύθερης αγοράς. Ορμώμενοι από τους νεοκλασικούς οικονομολόγους, οι ομάδες αυτές υποστήριξαν την απελευθέρωση της μετανάστευσης με βάση την ορθολογική αγορά και την οικονομική ελευθερία. Αντιτίθενται στα όρια μετανάστευσης για τους ίδιους λόγους που αντιτίθενται στους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. {..}

{..}Με τις κατάπτυστες εικόνες των χαμηλόμισθων μεταναστών που εκδιώχθηκαν σαν εγκληματίες από το Τελωνείο (ICE), των μεταναστών που πνίγονται στη Μεσόγειο και με την ανησυχητική αύξηση του αντι-μεταναστευτικού κλίματος σε όλο τον κόσμο, είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί η Αριστερά θέλει να υπερασπιστεί τους παράνομους μετανάστες ενάντια στην στόχευση και την θυματοποίηση. Και θα έπρεπε. Αλλά, αν και ενεργώντας υπό τη σωστή ηθική ώθηση για να προασπίσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των μεταναστών, η Αριστερά κατέληξε να τραβάει την πρώτη γραμμή υπεράσπισης και αποτελεσματικής προστασίας του ίδιου του εκμεταλλευτικού συστήματος της μετανάστευσης.

Χαμογελάτε ρε!

Οι ιδιοκτήτες της εταιρείας My Market έχουν κάθε λόγο να χαμογελάνε. Η εταιρεία τους αύξησε τον τζίρο της το 2018 σε 1,2 δισ. ευρώ ενώ τα καθαρά κέρδη για την ίδια την εταιρεία ανέρχονται σε 11 εκ. ευρώ.

«Η εργασία απελευθερώνει» -Φάμπρικες φτηνών χεριών οι Γερμανικές φυλακές

Οι κρατούμενοι στις Γερμανικές φυλακές εργάζονται για πολυεθνικές και μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας. Ο τζίρος μόνο στις φυλακές της Βαυαρίας άγγιξε το 2016, τα 41,5 εκατομμύρια ευρώ! Η εργασία των φυλακισμένων από το σωφρονιστικό σύστημα της Γερμανίας έχει «βαφτιστεί» ως «ενδεδειγμένη λύση» που θα τους βοηθήσει στην «επανένταξη» τους.
Στις φυλακές στο Ζάαρλαντ της Βαυαρίας, σύμφωνα με τo ρεπορτάζ της DW, η πλειονότητα των κρατουμένων εργάζεται και προμηθεύει με διάφορα προϊόντα την αυτοκινητοβιομηχανία και την αεροπλοΐα όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Δικαιοσύνης του κρατιδίου.

Στις φυλακές της Κάτω Σαξονίας το 33% του τζίρου προέρχεται από παροχή εργασίας κρατουμένων σε διάφορες εταιρείες! «Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε όλες τις παραγγελίες» λέει ο Πέτερ Λαντάουερ, διευθυντής των φυλακών στο Κάισχαϊμ.

H ομολογία του διευθυντή των συγκεκριμένων φυλακών, δείχνει ακριβώς τις στοχεύσεις των επιχειρηματικών ομίλων που απευθύνονται στις φυλακές. Δεν …αξιοποιούν τους κρατούμενους ως «εφεδρικό» προσωπικό αλλά ως μόνιμους υπάλληλους τους! Δεν πρόκειται για ανειδίκευτο προσωπικό, το οποίο μέσω της εργασίας, αποκτά νέες δεξιότητες προκειμένου μετά την αποφυλάκιση του, να τις αξιοποιήσει, άλλα για άκρως καταρτισμένο.

Χορηγείστε μόνοι σας έναν μετανάστη!

Του Ιάκωβου Ιωάννου

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το ότι, δύο επιστήμονες είχαν το θράσος να σκεφθούν μία μορφή οργανωμένης δουλείας – να τη γράψουν, να την προσφέρουν για δημοσίευση, καθώς επίσης να την κυκλοφορήσει ένα γνωστό αμερικανικό περιοδικό στον 21ο αιώνα!

Επικαιρότητα

Η σχολή του Σικάγο, η οποία έχει εφεύρει τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό και τη σκλαβιά του χρέους, στα οποία στηρίζονται οι μέθοδοι του ΔΝΤ, δημοσίευσε ορισμένες καινούργιες της προτάσεις στο περιοδικό Politico – μέσω ενός καθηγητή νομικής, καθώς επίσης ενός στελέχους της Microsoft (πηγή).

Με τον τίτλο «Χορηγείστε μόνοι σας έναν μετανάστη», οι δύο συγγραφείς του άρθρου προτείνουν ουσιαστικά μία εξτρεμιστική μορφή της αγοράς εργασίας τύπου UBER (=υπηρεσίες ταξί), όπου ο καθένας πουλάει την εργασία του με μία ημερήσια αμοιβή – σε συνδυασμό με μία παρελθούσα μορφή δουλείας, την οργανωμένη σκλαβιά χρέους. Ειδικότερα, γράφουν σε ελεύθερη μετάφραση τα εξής:

142 μέρες στη Σαντορίνη (το ημερολόγιο ενός εργαζόμενου στη βαριά βιομηχανία της χώρας) …

Η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο; Και πριν πάει εκεί; Ιδρώνει σε λάντζες. Ακούει ανακόλουθα διδάγματα γύρω από τη μοναδικότητα της ελληνικής λέξης “Φιλότιμο” και άλλα καλά που μόνο το δαιμόνιο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας μπορεί να σκαρφιστεί. Σήμερα παρουσιάζουμε την εμπειρία που είχε εποχικός εργαζόμενος σε εστιατόριο της Σαντορίνης το περασμένο καλοκαίρι. Το θυμάσαι; Είναι εκείνο που οι αριθμοί κατέδειξαν ως το πιο εμπορικά πετυχημένο της δεκαετίας. Είναι ακριβώς εκείνο που παρακαλάμε να έρθει και του χρόνου. Η κατάθεση του ανθρώπου – πρώην εργαζομένου- που επιλέγουμε να παρουσιάσουμε χωρίς όνομα –τα στοιχεία του είναι στη διάθεσή μας- είναι καταγραφή όλων όσα βίωσαν, βιώνουν καθημερινά εργαζόμενοι στη βαριά βιομηχανία της χώρας, τον τουρισμό. Πίσω από τα χαμόγελα των διαφημιστικών σποτ για τη μοναδικότητα της Ελλάδας υπάρχει το σκληρό πρόσωπο μιας βιομηχανίας που ανεμπόδιστα εκμεταλλεύεται ανθρώπους, μηδενίζει εργασιακά δικαιώματα, κερδίζει στραγγίζοντας κόπο ανθρώπων κυριολεκτικά αφημένων στην όρεξη αφεντικών τους. Τα τελευταία δεν έχουν μάθει ν’ ακούν όχι. Ή έστω κάτι που να θυμίζει δικαίωμα εργαζομένου.

Ζήτω η ιδιωτική πρωτοβουλία!

Του mitsos175.
«Τον δρόμο της ανάκρισης παίρνει η υπόθεση της υπερκοστολόγησης των σηράγγων της «Εγνατίας Οδού» στη Δυτική Μακεδονία, ύστερα από τις βαρύτατες διώξεις που παρήγγειλε ο εισαγγελέας Διαφθοράς Θεσσαλονίκης, Αχιλλέας Ζήσης, σε βάρος πρώην διοικήσεων της "Εγνατίας Οδού ΑΕ" αλλά και εκπροσώπων της αναδόχου εταιρείας (Αττικατ)…
Στο "κάδρο" του εισαγγελέα βρίσκονται πάνω από 20 πρόσωπα, ενώ η ζημιά που φέρεται να υπέστη το ελληνικό Δημόσιο υπερβαίνει τα 32 εκατ. ευρώ. Οι διώξεις αφορούν -κατά περίπτωση- επτά κακουργήματα, κάποια από τα οποία είναι με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου περί καταχραστών και επισύρουν ποινές ισόβιας κάθειρξης. Ειδικότερα, πρόκειται για τις πράξεις της ψευδούς βεβαίωσης και της απάτης εις βάρος του Δημοσίου, της ηθικής αυτουργίας στις δύο προηγούμενες πράξεις, της απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της ηθικής αυτουργίας στην συγκεκριμένη πράξη και της απιστίας… Η έρευνα για την υπόθεση ξεκίνησε, όταν προηγούμενη διοίκηση της "Εγνατίας οδού ΑΕ" κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα Διαφθοράς, καταγγέλλοντας υπερκοστολογήσεις στις σήραγγες της περιοχής "Αρκούδα". Σύμφωνα με την αναφορά, οι επίμαχες σήραγγες προϋπολογίστηκαν και κατασκευάστηκαν ως συγκεκριμένης κατηγορίας, αλλά πληρώθηκαν ως άλλης κατηγορίας, σημαντικά ακριβότερης». Πηγή: ΑΠΕ

«Γεννήθηκε» η γενιά των 100 ευρώ τον μήνα!

Μετά τη γενιά των 700 ευρώ, που τη διαδέχτηκε αυτή των 500 ευρώ, στην Ελλάδα του 2016 «γεννήθηκαν» οι εργαζόμενοι των 100 ευρώ!

Αυτό αποκαλύπτει έκθεση του υπουργείου Εργασίας, η οποία δόθηκε στην επιτροπή εμπειρογνωμόνων για τα εργασιακά και δημοσιεύτηκε χτες από την εφημερίδα «Real News».

Σύμφωνα με την έκθεση των 33 σελίδων, υπάρχουν αυτή τη στιγμή στη χώρα, 126.956 εργαζόμενοι που «επιβιώνουν» με μισθούς των 100 ευρώ τον μήνα, ενώ πάνω από μισό εκατομμύριο μισθωτοί έχουν αποδοχές μικρότερες ακόμα από τον νομοθετημένο κατώτατο μισθό των 586 ευρώ (μεικτά).

Την ίδια στιγμή η ελληνική αγορά εργασίας έχει μετατραπεί για τους εργοδότες σε «παράδεισο» της μερικής απασχόλησης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, πάνω από το 50% των προσλήψεων για την περίοδο 2013-2015 ήταν με συμβάσεις μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής εργασίας, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να πληρώνονται με το ½ ή το ¼ του κατώτατου μισθού. Δηλαδή με μισθούς που κυμαίνονται από τα 125 μέχρι 250 ευρώ καθαρά!

Οι γυναίκες-μουλάρια του Μαρόκου

Της Μαρίας Τσολακίδου

Κάθε μέρα, χιλιάδες γυναίκες του Μαρόκου διασχίζουν τα σύνορα Ισπανίας-Μαρόκου μεταφέροντας δέματα βάρους μέχρι 80 κιλά. Πρόκειται για εμπορεύματα που φθάνουν με φορτηγά στην Μελλίλα της Ισπανίας σε ένα πέρασμα προς το Μαρόκο και προορισμό έχουν μαροκινές επιχειρήσεις. 

Αν τα εμπορεύματα περνούσαν από τελωνείο τότε οι μαροκινές επιχειρήσεις θα έπρεπε να πληρώσουν τον ανάλογο φόρο εισαγωγής. Με το να χρησιμοποιούν όμως τις γυναίκες ως μεταφορικό μέσο δεν χρειάζεται να κοπούν τιμολόγια και τα κέρδη των επιχειρήσεων ετησίων αγγίζουν τα εκατομμύρια ευρώ. Εκμεταλευόμενοι την φτώχεια οι έμποροι δίνουν εργασία στις γυναίκες αχθοφόρους αντί ελάχιστων ευρώ κάθε μέρα. 

Η ψηφιοποίηση της εργασίας

Του Renato Curcio*

Η επιχειρηματική καινοτομία περνά σήμερα από την ψηφιοποίηση της εργασίας. Ένας τεχνολογικός μετασχηματισμός, ωστόσο, δεν θα ήταν εύκολο να πραγματοποιηθεί, αν δεν συνοδευόταν από έναν ριζικό επαναπροσδιορισμό της επιχειρηματικής κουλτούρας. Σε αντίθεση με το συγκρουσιακό μοντέλο του 20ού αιώνα, που έβλεπε να αντιπαρατίθενται αφεντικά και εργαζόμενοι, αντιπρόσωποι των συμφερόντων των μεν και συνδικάτα ή οργανώσεις υπεράσπισης των συμφερόντων των δε, βλέπουμε έτσι να επιβεβαιώνεται ο μύθος του πιγκουίνου Φρεντ που αφηγήθηκε ο καθηγητής John Kotter, καθηγητής στη Harvard Business School και επισκέπτης σύμβουλος σε κάποιες επιχειρήσεις που αναγνωρίζονται στα σχήματα της ολιγαρχίας της εικονικής αυτοκρατορίας.

Αποδομώντας Ιεραρχίες: Αφεντικά, Σκηνοθετημένη Ηγεσία και Αυθαίρετες Θέσεις Εξουσίας

Τα αφεντικά δεν φυτρώνουν στα δέντρα. Δεν εμφανίζονται μαγικά στη δουλειά σας. Δεν γεννιούνται με αυτούς τους ρόλους. Είναι δημιουργήματα. Έχουν κατασκευαστεί για να εκπληρώσουν τις αυθαίρετες θέσεις εξουσίας εντός της οργανωτικής ιεραρχίας. Δεν κατέχουν κανένα φυσικό ή επίκτητο ταλέντο, και δεν έχουν δοκιμαστεί, ούτε ελεγχθεί μέσω οποιουδήποτε αξιοκρατικού συστήματος. Αντίθετα, έλκονται προς αυτές τις θέσεις εξουσίας, επειδή παρουσιάζουν συνειδητά χαρακτηριστικά που τους κάνουν ικανούς τόσο στο να ελέγχουν, όσο και στο να ελέγχονται. Είναι τυπικοί, ιδιαίτερα κομφορμιστές, δίνουν έμφαση στην εμφάνιση, ξέρουν πώς να μιλούν αυστηρά, χωρίς να λένε τίποτα ουσιαστικό, ευλογημένοι με την ικανότητα να λένε μαλακίες.

Όσο πιο βλάκας είναι ο εξαπατημένος τόσο πιο άπληστος γίνεται ο απατεώνας

Του mitsos175

"Σε περίπτωση που δεν καταλήξουμε σε μια επιτυχημένη δεύτερη αξιολόγηση και σε περίπτωση που το ΔΝΤ εφαρμόσει τις συνέπειες που απορρέουν από αυτό, τότε το τρέχον πρόγραμμα θα είναι παρωχημένο. Το πρόγραμμα συμφωνήθηκε μόνο με την προσδοκία ότι θα συμμετάσχει το ΔΝΤ... Αν το πρόγραμμα καταστεί παρωχημένο, τότε θα έχουμε μια κατάσταση κατά την οποία κάποιος θα πρέπει να δημιουργήσει κάτι νέο. Δεν θα το συνιστούσα στην ελληνική κυβέρνηση. Αλλά εγώ θα ήμουν εντελώς χαλαρός. Η γερμανική ομοσπονδιακή βουλή θα πρέπει πρώτα να συζητήσει και να συμφωνήσει σχετικά με την έγκριση ή μη της διαπραγμάτευσης ενός νέου προγράμματος".

Τα Άθραυστα Αγόρια

Της Κατερίνας Γκαράνη

Τα «Breaker boys” ήταν τα αγόρια που δούλευαν στα ανθρακωρυχία της Αμερικής και της Αγγλίας. Στην έξαρση της εξόρυξης του ορυκτού αυτού πλούτου οι επιχειρηματίες βρήκαν πολλά και φθηνά εργατικά χέρια μέσα από τις εκατομμύρια φτωχές οικογένειες των βιομηχανικών αυτών χωρών. 

Στα μέσα του 1860 ξεκίνησε αυτή η απίστευτη εκμετάλλευση παιδιών τα οποία αντιμετωπίζονταν, παρά την ηλικία τους, ως ενήλικοι εργάτες. Η δουλειά τους ήταν να σπάνε το κάρβουνο μετά την εξόρυξή του και να το στοιβάζουν ανάλογα με το μέγεθος για την μετέπειτα πώλησή του. Η ηλικία των αγοριών που ήταν κατάλληλα για αυτή την εργασία ήταν από 8 μέχρι 12 χρονών. Κάθονταν επί 10 ώρες σε ξύλινους πάγκους και για 6 ημέρες την εβδομάδα διαχώριζαν, έπλεναν το ορυκτό και το στοίβαζαν. 

Γερμανία: Θύματα άγριας εργασιακής εκμετάλλευσης οι πρόσφυγες…

«Δεξαμενές» πάμφθηνου και «μαύρου» εργατικού δυναμικού οι προσφυγικοί καταυλισμοί

Θύματα άγριας εργασιακής εκμετάλλευσης πέφτουν οι πρόσφυγες στην Γερμανία όπως προκύπτει από τα στοιχεία της δημοσιογραφικής έρευνας. Σύμφωνα με την Deutche Welle, «ενώ οι γερμανικές αρχές καταγράφουν δέκα σχετικές παραβιάσεις το μήνα, επιστημονικές και δημοσιογραφικές έρευνες παρουσιάζουν μια διαφορετική εικόνα». Συγκεκριμένα, αναλύσεις των Πανεπιστημίων του Τίμπινγκεν και του Λιντς εκτιμούν, ότι «πιθανώς ως και το 30% του ενός εκατομμυρίου προσφύγων που έχουν έρθει στη Γερμανία τον περασμένο χρόνο εργάζονται παράνομα».

«Σύμφωνα με έρευνα της δημόσιας τηλεόρασης NDR που βασίζεται σε εκτιμήσεις εθελοντών και κοινωνικών λειτουργών σε προσφυγικά καταλύματα το ποσοστό κυμαίνεται μεταξύ 10% και 50%. Συνυπολογίζοντας όλα τα υπάρχοντα στοιχεία οι δημοσιογράφοι του NDR καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον 100.000 των νεοαφιχθέντων προσφύγων εργάζονται παράνομα».

Όταν το άχυρο για εγκέφαλο γίνεται σφαίρα στα χέρια του συστήματος...

Μία εικόνα χίλιες φούσκες

Της Κατερίνας Δήμα

Η συγκεκριμένη εικόνα έκανε το γύρο του διαδικτύου και αναπαράχθηκε ακόμα και από «προοδευτικούς».  Μπορεί να είναι ή να μην είναι αληθινή. Όμως δεν είναι αυτή το θέμα. Αυτό που απεικονίζεται, είναι ένα προϊόν των καιρών του. Και σαν τέτοιο είναι απλά ένα στεγανοποιημένο αποτύπωμα της δυτικής κουλτούρας. Η εικόνα αυτή ούτε «ρεφορμίζεται» ούτε μεταλλάσσεται. Είναι νεκρωμένη από νευρώνες κριτικής σκέψης. Άρα ουσιαστικά, αλλά όχι κλινικά, νεκρή. Το πολύ-πολύ δηλαδή να της κάνεις «μπραφ» με μία βελόνα να σκάσει σαν μπαλόνι, να χυθεί από παντού η σιλικόνη και να ξεφουσκώσει σαν τρύπια χλαπάτσα.

Και αυτό είναι το πρόβλημα. Η κοινωνία των πλαστικών προτύπων, της «τερατοποιημένης ωραιοποίησης», αυτή που συντηρεί τα εγκλήματα της δολοφονίας εκατομμυρίων στον πλανήτη ενώ θρηνεί για 100 Ευρωπαίους με άλλοθι τη λέξη «τρομοκρατία». Τη λέξη που κάποιοι δε θέλουν να χρησιμοποιούν ούτε σε ενέργειες σαν αυτή του Παρισιού γιατί το σύστημα ξεπλένει έτσι τα δικά του εγκλήματα και, τηρώντας τη λογική των ίσων αποστάσεων, τη χρησιμοποιεί για την ποινικοποίηση και τη δημιουργία φόβου και μίσους ενάντια σ’ αυτό που κάποτε η κοινωνία αναγνώριζε ως ένοπλο επαναστατικό αγώνα.

Του Πατροκοσμά, τότε και τώρα…

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

24 Αυγούστου: μνήμη του αγίου Κοσμά του Αιτωλού (1714 - 1779).

Κάτι λακωνικό. Παραθέτω ένα απόσπασμα από τις «Διδαχές» του, δηλαδή από τις ομιλίες και τις συζητήσεις που έκανε με τους υπόδουλους, τους οποίους καλούσε να χειραφετηθούν από κάθε λογής δουλεία.

«Εσύ που αδίκησες τους αδερφούς σου, και με άκουσες να τους λέω να σε συγχωρέσουν, μη χαίρεσαι, αλλά καλύτερα να κλαις και να θρηνείς, γιατί αυτή η συγχώρεση γίνεται φωτιά πάνω στο κεφάλι σου, αν δεν τους επιστρέψεις αυτά που τους πήρες άδικα […]. Όλοι οι εξομολόγοι, οι πατριάρχες, οι επίσκοποι, οι ιερείς, όλος ο κόσμος αν σε συγχωρέσει, και πάλι ασυγχώρητος θα μείνεις. Ποιος έχει, λοιπόν, την εξουσία να σε συγχωρέσει; Αυτός που τον αδίκησες […]. Αδελφοί μου, όσοι αδικήσατε κάποιους, είτε αυτοί είναι Τούρκοι, είτε Εβραίοι, είτε Φράγκοι, να δώσετε πίσω αυτό που πήρατε άδικα, γιατί είναι καταραμένο»*.

Υλικό για σκέψη και πράξη, σχετικά με

-    την κοινωνική αδικία,

-    το προβάδισμα στην αποκατάσταση της δικαιοσύνης κι όχι στα ευχολόγια,

-    τη σχέση εκκλησιαστικών μυστηρίων και τρόπου ζωής,

-    τη διάκριση των ανθρώπων με βάση το δίκιο κι όχι με βάση τη ράτσα,

-  την ψυχική γενναιότητα, που μπορεί να κάνει τον κόσμο και τους ανθρώπους καλύτερους.