Ευρωπαϊστές χαμένοι στο διάστημα

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Αν το καλοσκεφτείς έχει πλάκα. Και θα έπρεπε πράγματι να κάνουμε πλάκα, αν αυτό που συμβαίνει στην κατακερματισμένη «ενιαία ευρωπαϊκή αγορά» δεν μεταφραζόταν σε μελλοντική οικονομική οδύνη για τις υποτελείς τάξεις της Ε.Ε. Οι πολιτικές και επιχειρηματικές ηγεσίες ξαφνικά ξύπνησαν από τον λήθαργο της αλαζονείας και της αυτάρκειας. Και αναγνωρίζουν ότι η Ε.Ε., αντί για πιο ανοιχτή και ανταγωνιστική οικονομία στον κόσμο που ήθελε να γίνει, εξελίσσεται σε παρηκμασμένη περιφέρεια του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Ακούγοντας τις ιερεμιάδες του Εμ. Μακρόν, του Σαρλ Μισέλ, του Ολαφ Σολτς, ή διαβάζοντας το ευρωπαϊκό μανιφέστο του δικού μας ΣΕΒ, που ξαφνικά ανακάλυψε την ανάγκη «επαναβιομηχάνισης» της Ευρώπης, αναρωτιέται κανείς αν όλοι τους μόλις προσγειώθηκαν στη Γη έπειτα από ένα τουλάχιστον 30ετές ταξίδι στο διάστημα. Ανακαλύπτουν ότι όσο έλειπαν αυτοί, lost in space, η Ε.Ε. έχει αποτύχει σε όλους τους μεγαλεπήβολους στόχους της και μένει πίσω σε ανταγωνιστικότητα, παραγωγικότητα, καινοτομία, αναπτυξιακή ικμάδα, ικανότητα να δημιουργεί θέσεις εργασίας, να προσελκύει παραγωγικά κεφάλαια, να στηρίζει το εισόδημα των κατοίκων της.

Η Ευρώπη χάνει στον πρωτογενή τομέα, δρέποντας τους καρπούς μιας τιμωρητικής προς τους αγρότες αναδιάρθρωσης, χάνει στον δευτερογενή τομέα έχοντας για δεκαετίες πριμοδοτήσει τη μετεγκατάσταση της μεγάλης βιομηχανικής παραγωγής σε άλλες ηπείρους, χάνει ακόμη και στον τριτογενή τομέα. Αν και έχει μετατραπεί σε οικονομία υπηρεσιών και κατανάλωσης εισαγόμενων αγαθών, αδυνατεί να ελέγξει τη φυγή των κερδοσκοπικών κεφαλαίων που κάνουν στην Ευρώπη και τις αρπαχτές τους πριν καταλήξουν σε φοροκαταφύγια όπου γης.

Οι αγρότες στα μπλόκα – προειδοποίηση για νέο Κίλελερ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταστρέφει τους αγρότες, τους ψαράδες, κάθε μικρο-επαγγελματία και τα λαϊκά στρώματα συνολικά

Ποιος δεν ξέρει πλέον ότι το τι παράγουμε, το πόσο αγοράζουμε, το πόσο πουλάμε, το ρυθμίζουν οι δήθεν «ανοικτές αγορές» της ΕΕ ;

Ποιος δεν ξέρει πλέον ότι στην Ελλάδα έκλεισαν χιλιάδες εργοστάσια και επιχειρήσεις προς όφελος των Πολυεθνικών;

Ποιος δεν ξέρει ότι ο διαρκώς συρρικνούμενος αγροτικός τομέας αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες τόσο του ελληνικού λαού (με αποτέλεσμα να εισάγουμε σχεδόν τα πάντα), όσο και τις ανάγκες των ίδιων των αγροτών;

Ποιος δεν ξέρει ότι πληρώνουμε το τίμημα για να τροφοδοτούμε αδιάκοπα με όπλα την κυβέρνηση-μαριονέτα του Ζελένσκι, στον πόλεμο που έστησε η Δύση για να παγιδέψει και να υποτάξει τη Ρωσία (που δεν ήταν μέσα στο «μαντρί»), αλλά και κάθε αντιστεκόμενο;

Ποιος δεν ξέρει ότι η Ελλάδα κατάντησε σταδιακά να μην παράγει σχεδόν τίποτα και ότι στηριζόμαστε πλέον σχεδόν μόνον στον τουρισμό (δηλαδή έναν τομέα που εξαρτιέται απόλυτα από αστάθμητους παράγοντες όχι μόνο οικονομικούς –όπως βέβαια κάθε καπιταλιστικός τομέας– αλλά και κλιματικούς και πολιτικούς), γινόμενοι μία χώρα χωρίς μέλλον, εάν αυτό συνδυαστεί με την εντεινόμενη υπογεννητικότητα και το άνοιγμα των συνόρων σε μετανάστες κ.λπ., όπως επιβάλλει η ΕΕ;

Η Ιστορική ημέρα της μεγάλης απάτης των καρπαζοεισπρακτόρων της Υπερεθνικής Ελίτ

Του Τάκη Φωτόπουλου

Άναυδος είδε ο χειμαζόμενος Ελληνικός λαός την κλίκα των μεγαλύτερων ίσως πολιτικών απατεώνων που έχει περάσει από την Ελληνική πολιτική σκηνή να πανηγυρίζουν στο Ζάππειο γιατί ένας καραγκιόζης της «Αριστεράς» ξαναφόρεσε γραβάτα κατόπιν της «δικαίωσης» των (αγραβάτωτων) αγώνων, αυτού και της κουστωδίας του, στην δήθεν εξασφάλιση της εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας της χώρας, όπως θρασύτατα δήλωσε χωρίς ίχνος ντροπής στα άθλια κρατικά κανάλια που επίσης πανηγύριζαν. Και αυτό, μπροστά σε ένα λαό που βλέπει:

• τα παιδιά του να μεταναστεύουν μαζικά στην Ευρώπη για να εξαργυρώνουν τα πτυχία τους σαν γκαρσόνια στο Λονδίνο και τις άλλες Ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις,
• τους συνταξιούχους να πένονται όσο ποτέ στη ζωή τους και να μην εισπράττουν πια ούτε τις καταβολές που με τόσες θυσίες έκαναν στη ζωή τους ακριβώς για να μην ψωμολυσσάνε όπως τώρα,
• τους άνεργους να πολλαπλασιάζονται στην πράξη (ανεξάρτητα από το τι λένε οι επίσημες στατιστικές της πλάκας που θεωρούν πρόοδο στο μέτωπο της ανεργίας αν κάποιος εργάζεται για το «χαρτζηλίκι» της μερικής απασχόλησης που έχει φουντώσει στη χώρα μας),
• τους αρρώστους που συνωστίζονται σε άθλιες ιδιωτικές κλινικές για να γλιτώσουν το ακόμη αθλιότερο σήμερα σύστημα Υγείας, μήπως σώσουν τη ζωή τους,
• τους μαθητές και τους φοιτητές που σκοτώνονται κάτω από άθλιες συνθήκες για άχρηστα πια πτυχία που χρησιμεύουν μόνο για κορνίζες.

Η ρωσική επίθεση εναντίον του δολαρίου

Του Αλέξη Ζακυνθινού

Ξεκινώντας τη νέα θητεία του ο πρόεδρος Putin, τοποθέτησε ως πρώτο στόχο του την αποδέσμευση της ρωσικής οικονομίας από το αμερικανικό νόμισμα – θέλοντας προφανώς να εκμεταλλευθεί τα τεράστια λάθη των Η.Π.Α. και ειδικά τη σύγκρουση τους με την Ευρώπη, λόγω των κυρώσεων στο Ιράν.

Άποψη

Σε παλαιότερο άρθρο μας είχαμε αναφερθεί στην πρόθεση της Ρωσίας να υιοθετήσει τον κανόνα του χρυσού – όπου με τον τρόπο αυτό το νόμισμα της, έχοντας ως μοναδικό στον πλανήτη αντίκρισμα σε χρυσό, θα ανακτούσε τη διεθνή αξιοπιστία του. Οι επιπτώσεις τώρα στην παγκόσμια οικονομία από μία τέτοια ενέργεια της Ρωσίας θα ήταν τεράστιες – κυρίως επειδή θα δημιουργούταν το πρώτο «σχίσμα» στη σύγχρονη νομισματική τάξη πραγμάτων, αποτελώντας μεγάλη απειλή για το δυτικό σύστημα του χρέους.

Εάν δε ακολουθούσε και η Κίνα, κάτι πάρα πολύ πιθανόν, αφού ο κίτρινος γίγαντας αυξάνει επίσης τα αποθέματα χρυσού, τότε το πλήγμα για τα χάρτινα χρήματα (Fiat money), για τη Δύση και ειδικά για τις Η.Π.Α. θα ήταν τεράστιο – ειδικά εάν συνέβαινε σύντομα, σε μία εποχή δηλαδή που ολόκληρη η Ευρώπη και όχι μόνο συνεχίζει να αυξάνει τις ποσότητες χρημάτων, διατηρώντας μηδενικά επιτόκια.

Εσείς γνωρίζετε πως φτιάχνονται τα "φθηνά" προϊόντα;

Μια και ο "θαυμαστός νέος κόσμος" της "ανταγωνιστικότητας" απαιτεί από τους εργαζόμενους να ζουν με μισθούς πείνας (όταν τους παίρνουν κι αυτούς...) όλοι προσπαθούν να εξοικονομήσουν χρήματα από το καθετί.

Η τεράστια βιομηχανία μεταποίησης που έχει στηθεί σε χώρες όπως η Ινδία, η Κίνα, το Μπαγκλαντές και πολλές ακόμη, όπου εργαζόμενοι-σκλάβοι δουλεύουν 16ωρα για ένα κομμάτι ψωμί, υπό άθλιες συνθήκες, προσφέρει πολλά φθηνά αγαθά στους υποαμειβόμενους εργαζόμενους της Δύσης. 

Τα media μας ενημερώνουν τακτικά γι' αυτήν την κατάσταση, αλλά... ο πολύς κόσμος επιλέγει να εθελοτυφλεί και δεν ασχολείται.

Πολλοί γρίφοι μια απάντηση

Του Σπύρου Μαστροδήμου

Τα ερωτηματικά των πρώτων ημερών σχετικά με την επιτυχημένη πορεία μιας νέας κυβέρνησης είναι και πολλά και αναμενόμενα. Αν όμως πρόκειται για το ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα σε συνεργασία με τους ΑΝΕΛ, τότε γεννιούνται ‘‘ύποπτες’’ ερωτήσεις από το ‘‘βραχυ- κύκλωμα’’ δημόσιας διατύπωσής τους. Αυτές, περισσότερο στοχεύουν σε δημιουργία κλίματος αποτυχημένης Κασσάνδρας και λιγότερο σε εύλογες απορίες. Ακόμα και στην πρόταση-κοινωνικό αναπνευστήρα αναφορικά με την αύξηση του βασικού μισθού, ορθώνεται επιχειρηματολογία επιστημόνων έγκυρων ‘‘βοϊδοσχολών’’ οικονομικής σκέψης. Τι χρειάζεσαι τα παραπάνω χρήματα εφόσον η δαπάνη τους ως κατανάλωση, αντί να δημιουργήσει ανάπτυξη στο εσωτερικό, θα ενισχύσει τον παραγωγικό ιστό της χώρας της οποίας τα αγαθά εισάγεις <<υποχρεωτικά>> λόγω παγκόσμιας αποδοχής του ελεύθερου εμπορίου! Συμφορά μου! Αν δεν έχω λεφτά εξαθλιώνομαι, αν μου τα δώσεις, καταστρέφω την οικονομία της χώρας μου! Κι όμως υπάρχει απάντηση! Εγώ, ο οικονομολόγος της <<συμφοράς>> έχω το κλειδί της σωτηρίας σου! Λέγεται ανταγωνιστικότητα! Βγάλε στην αγορά τα προϊόντα της οικονομίας σου φθηνότερα από τα κινεζικά, τουρκικά, πακιστανικά κλπ, και θα δεις πλούτος, ευημερία, χαρά και προκοπή που θ’ ανατείλει στη ζωή σου, στα Νταχάου των Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών την υλοποίηση των οποίων ονειρεύτηκε η δωσίλογη απερχόμενη κυβέρνηση.

Άντε και καλό βόλι!

Της Αλέκας Ζορμπαλά

άντε και καλό βόλι!
και σήμερα και αύριο και πάντα!
ψηφίζοντας, απέχοντας, αλλά πάντα μάχιμα δρώντας!




Ανάρτηση από: http://tsak-giorgis.blogspot.gr

Πρωτογενές πλεόνασμα, success story, ανταγωνιστικότητα...

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Αν οι χαμηλοί μισθοί ήταν προϋπόθεση της ανταγωνιστικότητας…

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Oι χαμηλοί μισθοί κι η ανταγωνιστικότητα...

Ανάρτηση από : http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Περί ανταγωνιστικότητας και άλλων συναφών πράσινων αλόγων

Του Κώστα Γεώρμα

Ο Γκρέι στο βιβλίο Η Αλ Κάιντα και η νεωτερικότητα σημειώνει για τις επιδόσεις του ΔΝΤ: «Σίγουρα ο υποβιβασμός ενός σύγχρονου κράτους στο επίπεδο ενός τριτοκοσμικού καθεστώτος σε λιγότερο από μία δεκαετία είναι ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα. Ωστόσο οι πολιτικές του ΔΝΤ στην Αργεντινή δεν διαφέρουν από αυτές που έχει επιβάλει σε άλλες χώρες. Καθώς διαμορφώνει την πορεία του προχωρώντας από γκάφα σε γκάφα και από τη μία τσαπατσουλιά στην άλλη, οι στόχοι του ΔΝΤ δεν αλλάζουν σε όποια χώρα και αν εφαρμόζονται»[1]! Επίσης, ο υποφαινόμενος είχε σημειώσει παλιότερα: