"Σύμφωνο Φιλίας", γιατί;

Του Γιώργου Τασιόπουλου 

Αυτή δεν είναι υπόκλιση του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών προς αυτόν που απειλεί κάθε τόσο ότι "θα έλθει νύχτα" στα νησιά μας..

Είναι η δουλική στάση ενός προσκυνημένου δουλοπρεπή που ετοιμάζεται να φέρει εις πέρας μια αποστολή σαν αυτή των Τεμπών, όταν τσιμέντωσε το χώρο για να χαθούν τα πειστήρια του εγκλήματος απέναντι στα δολοφονημένα παιδιά μας.

"Σύμφωνο Φιλίας", γιατί;

- Μήπως καταργήθηκε το Τουρκο - Λιβυκό μνημόνιο και η υφαρπαγή ελληνικής ΑΟΖ;

- Ή το Casus belli σε περίπτωση άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο 

-Θα πάψουν τα τουρκικά αεροσκάφη να παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο;

-Θα συνεχιστεί η απαίτηση για αφοπλισμό των νησιών του Αιγαίου;

-Επαψε  η κατοχή στην Κύπρο και η μη αναγνώριση της Κυπριακής δημοκρατίας;

- Θα συνεχιστεί ο εκβιασμός με την παράνομη μεταφορά μεταναστών στα νησιά και στον Έβρο;

- Θα συνεχίσει να εξαγγέλλει τον αποικισμό της Αμμοχώστου στην Κύπρο και τη δημιουργία τουρκικού ναυστάθμου εκεί;

- Θα συνεχιστεί η προκλητική μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί;

Η γλώσσα του σώματος... Εθνικά υπερήφανοι...

Η επικίνδυνη πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα ελληνοτουρκικά

«Δεν υπάρχει πιο σίγουρος θάνατος για ένα έθνος, πλην να παραδώσεις την πολιτική στους συμμάχους σου». Αλέξανδρος Κοτζιάς, Πολιορκία.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
6 Δεκεμβρίου 2023

Στο άρθρο που ακολουθεί εξετάζουμε την εξωτερική πολιτική στα μνημονιακά χρόνια. Αναφερόμαστε στο πώς υιοθετήσαμε το 2015 ένα καταδικασμένο εκ των προτέρων σε αποτυχία και επικίνδυνο «μοντέλο EastMed», δήθεν «συμμαχίας με το Ισραήλ» και καταστροφής όλων των φιλικών σχέσεων με δυνάμεις εκτός Δύσης, κατόπιν υποδείξεως ΗΠΑ και Ισραήλ.

Αλλά και πώς το εγκαταλείψαμε άδοξα από το 2022-23 για να επαναφέρουμε, πάλι κατόπιν αμερικανικής υποδείξεως, το επίσης εντελώς αποτυχημένο μοντέλο προσέγγισης με την Τουρκία που δοκίμασαν να εφαρμόσουν οι Κώστας Σημίτης και Γιώργος Παπανδρέου (ΓΑΠ). Αναλύουμε γιατί είναι βαθιά εσφαλμένες και εξαιρετικά επικίνδυνες ορισμένες βασικές παραδοχές με τις οποίες η κυβέρνηση Μητσοτάκη ξεκίνησε τη νέα επανέκδοση της πολιτικής προσέγγισης με την Τουρκία. Αναλύουμε επίσης τόσο τη σημασία των 12 μιλίων, όσο και την κεντρική σημασία του Κυπριακού στην ελληνική θεμελιώδη «γεωπολιτική εξίσωση», μια σημασία που φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται καν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

"Η Τουρκία δεν έχει ιστορία έχει ποινικό μητρώο "

“Η Τουρκία δεν έχει ιστορία έχει ποινικό μητρώο “

Εχθές ήταν οι Έλληνες, οι Κούρδοι, οι Άραβες, οι Αρμένιοι, οι Κιρκάσιοι, οι Ασσύριοι...

Σήμερα είναι η Κύπρος, η Βόρεια Συρία, το Ιράκ, η Αρμενία, η Λιβύη...

Αύριο η Κύπρος, το Αιγαίο, η Θράκη...

Με ατζέντα «Γαλάζιας Πατρίδας» έρχεται ο Τ. Ερντογάν

Να ματαιωθεί η συνεδρίαση του Ανώτατου Συμβούλιου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας στις 7 Δεκεμβρίου στην Αθήνα

Του Δημήτρη Γκάζη

Μιλούν για επιμονή στην στρατηγική των «ήρεμων νερών» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις οι Έλληνες κυβερνώντες, ενώ ο ΥΠΕΞ, Γ. Γεραπετρίτης μας καλεί «να προσέλθουμε στον διάλογο καλή τη πίστει», εν όψει τη συνεδρίασης του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας που θα πραγματοποιηθεί στις 7 Ιανουαρίου, τελικά στην Αθήνα. Επιμένουν στη λεγόμενη «θετική ατζέντα», βλέποντας ευκαιρίες για «εκτίναξη» της συνεργασίας μεταξύ των δύο κρατών σε τομείς όπως η οικονομία, ο τουρισμός αλλά και στις μεγάλες προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής και της πολιτικής προστασίας και στο μεγάλο αγκάθι του μεταναστευτικού στο οποίο ο υπεύθυνος υπουργός Δ. Καιρίδης, φαίνεται να έχει στρώσει το έδαφος για σειρά υποχωρήσεων προς την Τουρκία. Μάλιστα, ήδη με διαρροές προεξοφλούν την επικύρωση μιας σειράς διμερών συμφωνιών στους παραπάνω τομείς, στρώνοντας το έδαφος για συμφωνίες και στο επίπεδο της «πολιτικής διαπραγμάτευσης» για τα σημαντικά ζητήματα με ορίζοντα τη Χάγη.

Την ίδια στιγμή η Τουρκία, πιστή στην επεκτατική και αναθεωρητική της πολιτική, διευρύνει στην πράξη την ατζέντα διαλόγου με πράξεις και δηλώσεις ανώτατων αξιωματούχων, αμφισβητώντας στην πράξη νόμιμα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Σε πρόσφατη ομιλία του στο υπουργικό συμβούλιο, ο ίδιος ο Ερντογάν, επιβεβαίωσε την επιμονή της Τουρκίας στο νεο-οθωμανικό αφήγημα, επ’ αφορμή αυτή τη φορά τις εξελίξεις στην Παλαιστίνη, και ανέφερε συγκεκριμένα: «γι’ αυτό λέμε ότι οποιοδήποτε περιστατικό συμβαίνει γύρω μας, από τα Βαλκάνια μέχρι τον Καύκασο, από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τις ανατολικές ακτές της Μεσογείου, μας απασχολεί άμεσα. Η Γάζα έχει την ίδια θέση στις καρδιές μας με το Καραμπάχ. Όπως δεν κάνουμε διάκριση μεταξύ Βοσνίας και Χαλέπι ή Τρίπολης και Μπαλχ (Αφγανιστάν, η αρχαία Βάκτρα), της Θεσσαλονίκης και της Μοσούλης, έτσι θεωρούμε την Ιερουσαλήμ, το ίδιο όπως τις δικές μας πόλεις». Και μόνο αυτή η, επαναλαμβανόμενη είναι η αλήθεια, αναφορά στη Θεσσαλονίκη, ως κομμάτι των «συνόρων της καρδιάς» του Τούρκου προέδρου, θα έπρεπε να ανατρέψει το «θετικό» κλίμα στην Αθήνα – αν οι ελληνικές ελίτ δεν κινούνταν πρωτίστως σε ρυθμούς ΝΑΤΟ.

Με κακούς οιωνούς αρχίζει ο «διάλογος» με την Τουρκία

Η Αθήνα έκανε (ή ετοιμάζεται να κάνει) τρεις αδικαιολόγητες υποχωρήσεις μείζονος σημασίας προτού καλά - καλά αρχίσει ο υποτιθέμενος «ελληνοτουρκικός διάλογος».

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Λένε ότι η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί. Το ίδιο όμως συμβαίνει και με την κακιά και με την πολύ κακιά μέρα. Συνήθως συμβαίνει γιατί, στα κοινωνικά, τα γεωπολιτικά και τα φυσικά ακόμα φαινόμενα, οι αρχικές συνθήκες (στο σκάκι οι αρχικές κινήσεις) προσδιορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητες της τροχιάς τους, τις περιοχές δηλαδή και τα αποτελέσματα όπου ενδέχεται (μπορούν) να καταλήξουν.

Η Αθήνα έκανε (ή ετοιμάζεται να κάνει) τρεις αδικαιολόγητες υποχωρήσεις μείζονος σημασίας προτού καλά – καλά αρχίσει ο υποτιθέμενος «ελληνοτουρκικός διάλογος». Αφορούν τη διεθνή αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις τουρκικές κατηγορίες κατά της Ελλάδας ότι υποθάλπει την «κουρδική τρομοκρατία» και την άμυνα των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Όχι με το «καλημέρα», πριν από το «καλημέρα».

Από την πλευρά της, η Άγκυρα επέλεξε τις παραμονές της εκκίνησης του ελληνοτουρκικού διαλόγου (αν όχι διαπραγμάτευσης) να υπενθυμίσει τις εξωφρενικές θέσεις της για «εκλιπούσα» Κυπριακή Δημοκρατία και να ζητήσει τη μετονομασία των Στενών όπως προσδιορίζεται από τη συνθήκη του Μοντρέ.

Αρχή «αποαναγνώρισης» της Κυπριακής Δημοκρατίας

Σύμφωνα με πληροφορίες από καλά πληροφορημένους διπλωματικούς κύκλους η Αθήνα έχει ήδη ή πάντως ετοιμάζεται να αποδεχθεί την εξωφρενική απαίτηση να μην αναφέρεται η Κυπριακή Δημοκρατία σε χάρτες του ΝΑΤΟ, στους οποίους εφεξής, και για να μην αναφερθεί η Κύπρος, οι χώρες θα αναφέρονται ως χώρες, δηλαδή ως εδαφικές περιοχές με τις γεωγραφικές συντεταγμένες τους. Αυτό άλλωστε προκύπτει ως το πιθανότερο συμπέρασμα πίσω από τις αρκετά περίτεχνες εκφράσεις σχετικού ρεπορτάζ της φιλοκυβερνητικής Καθημερινής.

Η τρίτη δεκαετία κυριαρχίας του Ταγίπ

Του Δημήτρη Μηλάκα

Πριν από δύο δεκαετίες που ανέλαβε τα ηνία της εξουσίας ο Ερντογάν, η Τουρκία ήταν υπό τον απόλυτο έλεγχο των ευρωατλαντικών θεσμών.

Στον τομέα της οικονομίας βρισκόταν υπό την ασφυκτική εποπτεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ενώ ο γεωπολιτικός της ρόλος καθοριζόταν και χαρακτηριζόταν από την απόλυτη προσαρμογή της στις αμερικανοΝΑΤΟϊκές οδηγίες.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο – του απόλυτου ευρωατλαντικού ελέγχου – η Τουρκία, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, υπήρξε το «αγαπημένο παιδί» του «θείου Σαμ», ο οποίος αντιμετώπιζε με κατανόηση τις πάγιες διεκδικήσεις σε βάρος τής (επίσης δεμένης χειροπόδαρα στους ευρωατλαντικούς θεσμούς) Ελλάδας.

Η Ουάσιγκτον, παρά τις πιέσεις που ασκούσε, ουδέποτε «φρέναρε» τις τουρκικές φιλοδοξίες για ανατροπή του status στο Αιγαίο

Η μεροληπτική σε βάρος της χώρας μας αμερικανική αντιμετώπιση Ελλάδας και Τουρκίας (συμμάχων των ΗΠΑ) αποδεικνύεται από τα γεγονότα:

• Σιωπή της Ουάσιγκτον όταν το 1973 ξεκίνησαν οι αμφισβητήσεις των θαλάσσιων περιοχών δυτικά των ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου.
• Ο ρόλος της αμερικανικής διπλωματίας κατά την τουρκική εισβολή και συνέχεια κατοχή της Βόρειας Κύπρου.
• Η ανοχή των αμερικανικών κυβερνήσεων στις απειλές πολέμου σε περίπτωση που η Ελλάδα ασκήσει το νόμιμο δικαίωμα επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 μίλια.
• Η σαφής επιβεβαίωση στήριξης των ΗΠΑ όλων των τουρκικών θέσεων όπως αυτές κωδικοποιήθηκαν μετά την κρίση των Ιμίων στην αμερικανικής έμπνευσης Συμφωνία της Μαδρίτης (1997).

Στόχος η ανεξαρτησία

Με την εμφάνισή του στο πολιτικό προσκήνιο ο Ερντογάν ιεράρχησε τις προτεραιότητες στην εξωτερική πολιτική της χώρας του, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο τα ελληνοτουρκικά. Με τις πρώτες του κινήσεις ο Τούρκος ηγέτης έδωσε το στίγμα των προθέσεών του αλλά και της πορείας που είχε κατά νου για τη χώρα του

Τεκταινόμενα στην γειτονιά μας - και η ανάγκη εγρήγορσης

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

 -Στην γειτονική Τουρκία, η επανεκλογή Ερντογάν, παράλληλα με την ενίσχυση στην τουρκική βουλή κομμάτων εθνικιστικών και Ισλαμικών, δεν προμηνύει κάτι θετικό για την Πατρίδα μας. Πέραν των άλλων, ο πολύς Ερντογάν "προσευχήθηκε" συμβολικά για την νοίκι του στην Αγιά Σοφιά. Στην Πόλη, που για αυτούς εδώ και αιώνες, είναι ΚΑΤΑΚΤΗΜΕΝΗ εξ ού και τα ετήσια πανηγύρια κάθε 29η Μαίου, ημερομήνια Άλωσης της Κωνσταντινούπολης.

 Στα δικά μας: η ατζέντα της τούρκικης πλευράς έχει διευρυνθεί, συμπεριλαμβάνει από την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου μέχρι συνδιαχείρηση των θαλάσσιων ζωνών.

 Ένα από τα βασικά θέματα διαπραγμάτευσης της Δύσης (ΗΠΑ) με την Η Τουρκία θίγει ελληνικά στρατηγικά συμφέροντα που άπτονται της κυριαρχίας της χώρας μας. Ο κίνδυνος για την Ελλάδα ενισχύεται, καθώς εδώ και καιρό είναι προφανής η διάθεση της Ουάσιγκτον να συγκρατήσει την Τουρκία σε δυτική τροχιά, γεγονός που προϋποθέτει ανταλλάγματα τα οποία ζητά η Τουρκία στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.

 Καλλιεργείται το έδαφος για μια νέα προσπάθεια ελληνοτουρκικής προσέγγισης και διαλόγου μετά την εμφάνιση σε Ελλάδα και Τουρκία δύο κυβερνήσεων με νωπή εντολή. Τα θέματα που θέτει στο τραπέζι αυτού του διαλόγου η Άγκυρα  (αποστρατιωτικοποίηση  και εν γένει υπονόμευση των δικαιωμάτων των νησιών σε Αποκλειστικές Ζώνες Εκμετάλλευσης) ,με δεδομένη την ανάγκη των αμερικανών να κρατήσουν την Τουρκία στο Δυτικό- ΝΑΤΟϊκό μαντρί, προεξοφλούν ότι σύντομα η ελληνική κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει πιέσεις για  επίδειξη «ρεαλισμού» προς όφελος του ευρύτερου "ευρωατλαντικού συμφέροντος' Μία από τα ίδια...

Ο Ερντογάν δεν είναι, ούτε Μητσοτάκης, ούτε Τσίπρας, ούτε Ανδρουλάκης...

Της Ιωάννας Υψηλάντη

Εμφανίστηκαν και τα πρώτα ψηφοδέλτια
του β΄ γύρου των Τουρκικών εκλογών...

Θέλει, διακαώς, να μάθει τον ψυχισμό των Τούρκων, ο Ευαγγελάτος.
Δεν μπορεί να καταλάβει πώς γίνεται, μετά από σεισμό με 50.000 νεκρούς, μετά από έναν πληθωρισμό 80%, μετά από αποκλεισμούς σε μαχητικά, μετά από πολεμική της Δύσης, ο λαός του τον ψηφίζει.
Αν μπορώ να συμβάλω στον προβληματισμό του, να αναφέρω μόνο ένα στοιχείο, που διαπνέει τον ψυχισμό των Τούρκων: Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ..
Ετσι μεγαλώνουν οι Τούρκοι, Περήφανοι για την πατρίδα τους, περήφανοι για την θρησκεία τους, περήφανοι, για την ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική του αρχηγού τους, που μπορεί και κρατάει δύο καρπούζια σε μία μασχάλη.
Ο Ερντογάν δίνει όραμα στους πολίτες του. Το όραμα ενός λαού που έχει και λόγο και την δύναμη, για να επιβάλει, ακόμα και τα επεκτατικά του σχέδια, σε αδύναμους περιφερειακούς παίκτες.
Ο Ερντογάν έχει δικό του νόμισμα. Εχει δική του πολεμική βιομηχανία. Εχει βιομηχανία και αγροτο-κτηνοτροφική παραγωγή. Εχει τουρισμό. Εχει εξαγωγές. Εχει πυρηνικό σταθμό ενέργειας.

Η Δύση και ο «εφτάψυχος» Ερντογάν – Μεγαλώνει η απόσταση μεταξύ Άγκυρας και Ουάσιγκτον

Του Δημήτρη Μηλάκα

Το αποτέλεσμα  των χθεσινών εκλογών στην Τουρκία αποδεικνύει την αξιοθαύμαστη αντοχή του Ταγίπ Ερνταγάν ο οποίος παρά την οικονομική κρίση (ακρίβεια) και το πολιτικό κόστος που κατέβαλε μετά τους τρομακτικούς σεισμούς συγκέντρωσε  το 50% (παρά κάτι) των ψήφων.

Το βάθος της πολιτικής επιρροής του Ερντογάν θα αποτυπωθεί και στη νέα τουρκική εθνοσυνέλευση καθώς το κόμματο (ΑΚΡ) σάρωσε και στις βουλευτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν χθες παράλληλα με τις προεδρικές.

Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν ήταν έκπληξη  για όσους έχουν αίσθηση της τρέχουσας πολιτικής πραγματικότητας της Τουρκίας και δεν την διαμορφώνουν από τις «αναλύσεις»  των μεγάλων δυτικών media που απλώς διατυπώνουν ευχές και ευσεβείς πόθους για την κατάρρευση του συστήματος εξουσίας που έχει οικοδομήσει ο Ερντογάν.

Το Ποντίκι στις 4 Μαΐου έγραφε:

«Όσοι γνωρίζουν σε βάθος τα (οικονομικά / πολιτικά / κοινωνικά) πράγματα στην Τουρκία στοιχηματίζουν πως η «εκθρόνιση» του Ερντογάν από την  κεντρική πολιτική σκηνή αποκλείεται να επέλθει από το αποτέλεσμα των επικείμενων (14 Μαΐου) εκλογών, εκτός κι αν η κάλπη καταγράψει μια συντριβή η οποία είναι αδύνατον να «διορθωθεί» με γκρίζες θεσμικές ή εξωθεσμικές παρεμβάσεις».

Η ανακοίνωση του Τούρκου προέδρου Ερντογάν ότι θέλει να δημιουργήσει έναν κόμβο φυσικού αερίου στην Τουρκία σε συμφωνία με τη Μόσχα δεν είναι απλώς μια εμπορική πρόταση... 22 Οκτωβρίου 2022

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Συνεχίζει η γειτονική Τουρκία το γνωστό της παιχνίδι, του “επιτήδειου ουδέτερου”. Τώρα φιλοδοξεί να γίνει ο κόμβος μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρωπαϊκής ηπείρου, όσον αφορά το φυσικό αέριο. Προκύπτει αυτονόητα το ερώτημα: Φυσικό Αέριο ναι, αλλά από ποιον; Και κυρίως σε ποια γεωπολιτική τιμή, σε ποιό νόμισμα; Η ανακοίνωση του Τούρκου προέδρου Ερντογάν ότι θέλει να δημιουργήσει έναν κόμβο φυσικού αερίου στην Τουρκία σε συμφωνία με τη Μόσχα δεν είναι μια εμπορική πρόταση όπως οποιαδήποτε άλλη, αφού τουλάχιστον δύο στοιχεία πρέπει να κυκλωθούν με “κόκκινο” μελάνι: ποιος θα μπορούσε να αποδειχθεί άλλον ένα παίκτη εντός του ευρωμεσογειακού χώρου και κυρίως τι θα συνέβαινε με τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Χωρίς να ξεχνάμε ότι ο Λίβυος υπουργός Πετρελαίου είπε πρόσφατα ότι αξιολογεί την δυνατότητα κατασκευής ενός νέου αγωγού φυσικού αερίου προς την Ιταλία, η Λιβύη είναι ένα πρώτο σημείο παρατήρησης / ερμηνείας του προβλήματος: αφορά το πρόβλημα διακίνησης, δεν αποτελεί μια μαγική λύση στο ενεργειακό πρόβλημα. Ο Ερντογάν υπέγραψε συμφωνία σχετικά με την αποκλειστική οικονομική ζώνη με την Τρίπολη που παραβιάζει τους φυσικούς νόμους της γεωγραφίας, επειδή χαράσσει μια κάθετη γραμμή στη μέση του “mare nostrum ad excludedum”. “Ξεχνώντας” δηλαδή ότι παρεμβάλλονται τα θαλάσσια όρια νότια της Κρήτης ,που δεν είναι απλώς ελληνικό νησί, Χώρας κράτους μέλους της ΕΕ (και του ΝΑΤΟ). Η χαλαρότητα με την οποία οι Βρυξέλλες χειρίστηκαν το υπογραμμένο νέο Τουρκο-Λιβυκό Μνημόνιο θα μπορούσε να είναι προάγγελος άλλων προβλημάτων σε ολόκληρη την περιοχή.

“Casus belli” διαρκείας…

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου*

Συνεδρίασε την Τετάρτη το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας. Η ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά την συνεδρίαση, έρχεται να προστεθεί σε όλη την ρητορική της γείτονος ενάντια στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, όπως τις γνωρίζουμε ήδη προ πολλού. Έτσι: “Η τουρκική κυβέρνηση διαμηνύει πως θα υπερασπιστεί «με όλα τα νόμιμα μέσα τα εθνικά της συμφέροντα απέναντι στις ολοένα και πιο προκλητικές ενέργειες της Ελλάδας»….

Το τουρκικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας κάλεσε «τους παράγοντες που ενθαρρύνουν την Ελλάδα να εξοπλίζει αποστρατιωτικοποιημένα νησιά στο Αιγαίο… να επιδείξουν κοινή λογική», αναφέρει η ανακοίνωση που εκδόθηκε μετά την 4ωρη συνεδρίαση υπό την προεδρία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αναφέρεται στα…μεταχειρισμένα τεθωρακισμένα οχήματα που μας «πάσαραν» οι Αμερικανοί για να βγάλουν την υποχρέωση για όσα έχουμε προσφέρει.

Παράλληλα, το Συμβούλιο επέκρινε τις ΗΠΑ για την άρση του εμπάργκο όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία — την οποία ο Ερντογάν χαρακτήρισε «ανεξήγητη» — υποστηρίζοντας ότι έρχεται «σε αντίθεση με το πνεύμα της συμμαχίας» και πρέπει να ανακληθεί.

Είναι προφανής η απομόνωση της Τουρκίας από τους Δυτικούς…

Κείμενο του ιστολόγιου 2/7/2022

Η φωτογραφία μιλά από μόνη της…

Την ανήρτησε ο Ταγίπ και δείχνει τις συναντήσεις που είχε ο ίδιος κατά την σύνοδο των ηγετών του ΝΑΤΟ στην Μαδρίτη.

Λάβετε υπόψιν πως πέραν αυτών των συναντήσεων η Τουρκία έχει τακτικές επαφές ΚΑΙ  με την Ρωσία…

Εμείς ;

Εμείς είμαστε υπάκουοι και δεδομένοι….

Ανοικτή επιστολή στον πρόεδρο της Τουρκίας

Από τον Ιμάμ Αχμέτ, Πρόεδρο Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων

Ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων και Διευθυντής της πομακικής εφημερίδας ΖΑΓΑΛΙΣΑ Ιμάμ Αχμέτ, αντιδρώντας στην καθημερινή φραστική αλητεία σύσσωμης της αυλής του τούρκου προέδρου, του απέστειλε από την πόλη της Ξάνθης μια ανοικτή επιστολή η οποία συγκινεί με την αμεσότητα και την ευθύτητα της. Το πλήρες κείμενο της ανοιχτής επιστολής, με ημερομηνία 12 Ιουνίου 2022, έχει ως εξής:

Προς κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Ανήκω στην αυτόχθονα φυλή των Πομάκων, την ύπαρξη της οποίας και εσύ αναγνώρισες στη διάρκεια της επίσκεψής σου στην Κομοτηνή στις 8 και 9 Δεκεμβρίου 2017.

Παρακολουθούμε με ανησυχία τον ολισθηρό δρόμο του επεκτατισμού στον οποίο βαδίζεις. Με πρόσχημα ότι οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Δύσης περικυκλώνουν την χώρα σου στα Βαλκάνια, στον Καύκασο και στη Μέση Ανατολή, ζητάς αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου και του Καστελόριζου, όταν η χώρα σου έχει παρατάξει χιλιάδες άνδρες αποβατικού στρατού και επιθετικά όπλα σε απόσταση αναπνοής από τα ελληνικά νησιά απειλώντας να εισβάλεις σε αυτά.

Κύριε Ερντογάν εάν εσύ ήσουν στη θέση της Ελλάδας τι θα έκανες;

Ξεχνάς βέβαια ότι τα νησιά αυτά είναι ελληνικά για χιλιάδες χρόνια, πολλούς αιώνες πριν οι πρόγονοί σου συναντήσουν για πρώτη φορά στην ιστορία τους, το γαλάζιο χρώμα του Αιγαίου.

Ελληνικά ήταν και τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος. Γιατί εσύ δεν εφαρμόζεις αντιστοίχως ό,τι προβλέπει το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάνης;

Το όνειρο του Οσμάν και ο επεκτατισμός του Ερντογάν

Του Δημήτρη Μάρτου

Οι χρόνιες συνοριακές δολοπλοκίες του τουρκικού κράτους και οι συνεχείς αναφορές της τουρκικής πολιτικής ελίτ στο οθωμανικό παρελθόν με αναβιώσεις κατακτητικών στιγμών, δεν είναι απλά μια επιτηδευμένη εμμονή, απότοκος της μεγαλομανίας της, αλλά προέρχεται από τις ίδιες τις ιστορικές διαδικασίες πολιτικής συγκρότησης των Τούρκων, δηλαδή τις διαδικασίες εθνικοποίησής τους.

Οι Τούρκοι εμφανίζονται, αυτοκρατοροποιούνται και εθνικοποιούνται σαν πολεμιστές συνόρων. Το εθνικό τους αφήγημα σφυρηλατείται γύρω από την αυτοτροφοδοτούμενη πίστη ότι έχουν το δικαίωμα να κατακτούν. Και αυτή η “μεθοριακότητα” του εθνι(κι)σμού τους συνιστά μια σημαντική παράμετρο του λεγόμενου “τουρκικού προβλήματος”.

Οι Σελτζούκοι και οι Οσμανλήδες Τούρκοι ήταν ανοργάνωτα λεφούσια επιδρομέων, πλιατσικολόγων, που ξεσπούσαν πάνω σε αγρότες, κατέστρεφαν, βίαζαν και άρπαζαν. Οι Οσμανλήδες, ιδιαίτερα, φτάσανε στο Βυζάντιο με τον Μογγόλο Τζένγκις Χαν, το 13ο αιώνα, ως μισθοφόροι του. Αυτοί έκαναν μόνιμο επάγγελμα τις λεηλασίες και τους φόνους για χάρη του μισθωτή τους. Μετά έφερναν, στα μέρη που άρπαζαν, τις οικογένειές τους.

Η “απόβαση” του Ερντογάν προκαλεί πανικό πριν καν γίνει

Του Κώστα Βενιζέλου

Η επίσκεψη του ισλαμοφασίστα Ερντογάν, σήμερα και αύριο, στην κατεχόμενη Κύπρο δεν είναι μόνο προκλητική αλλά και παράνομη. Στα πρώτα χρόνια μετά την εισβολή η Κυπριακή Δημοκρατία κατάγγελλε επισκέψεις Τούρκων κι άλλων αξιωματούχων. Αυτό δεν ίσχυσε για πάντα. Κάποια στιγμή, αυτό σταμάτησε. Από την μια η ψευδαίσθηση πως αυτοί που θα επισκέπτονταν τα κατεχόμενα θα… πίεζαν, τότε, τον Ντενκτάς, από την άλλη ότι συνήθισαν, σιγά-σιγά, κάποιοι την κατοχή, οι επισκέψεις αυτές πέρασαν στο πεδίο της ρουτίνας.

Άλλωστε κάποια στιγμή η Κυπριακή Δημοκρατία είχε μετατραπεί σε τροχονόμο, στέλνοντας ξένους αξιωματούχους στο κατοχικό “προεδρικό”. Πάλιν γιατί υπήρχε η ψευδαίσθηση ότι θα “πίεζαν” τους εκάστοτε κατοχικούς ηγέτες. Το μόνο που κατάφερναν ήταν να αναβαθμίζουν το κατοχικό καθεστώς ενώ άφηναν εκτός της μεγάλης εικόνας την Τουρκία. Όλο αυτό ο χρόνος το μετέτρεψε σε μόνιμη “συνήθεια”. Γι’ αυτό και δεν αναμέναμε ότι θα υπήρχε αντίδραση από τα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση για την επίσκεψη ως παράνομη ενέργεια.

Βέβαια οι μη αντιδράσεις σε μια παράνομη επίσκεψη δεν οφείλονται μόνο στο γεγονός ότι δεν αναδεικνύεται τόσο πολύ αυτή η πτυχή από την επηρεαζόμενη χώρα, αλλά και επειδή η Κύπρος δεν είναι Ουκρανία και η Τουρκία δεν είναι Ρωσία. Στην ΕΕ “σκίζονται” για την παραμικρή κίνηση της Ρωσίας. Αλλά και έχουν άγχος με το επίπεδο και την ποιότητα της δημοκρατίας σε μια σειρά από χώρες, αλλά αφήνουν ανενόχλητο τον φασίστα Ερντογάν.

Τουρκική λίρα: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας κατάρρευσης

Του Κώστα Μελά

Τελικά ο Ερντογάν άντεξε μόνο 4,5 μήνες με πολιτική επιτοκίων περίπου στο ύψος του πληθωρισμού (ύψος επιτοκίων 17,0% και ποσοστό πληθωρισμού 15,6%). Η αδυναμία τιθάσευσης του πληθωρισμού σύμφωνα με τον σχεδιασμό της Κεντρικής Τράπεζας δεν επετεύχθη. Αντιθέτως η τάση ήταν ανοδική με αποτέλεσμα η Κεντρική Τράπεζα να προβεί σε αύξηση των επιτοκίων κατά 200 μονάδες βάσης προκειμένου να προστατευθεί το τουρκικό νόμισμα από νέα διολίσθηση και να αποτραπεί η αύξηση του πληθωρισμού.

Η απόφαση αυτή της Κεντρικής Τράπεζας ήταν ικανή να εξοργίσει τον πρόεδρο Ερντογάν, γνωστό θιασώτη των χαμηλών επιτοκίων ανεξαρτήτως της διεθνούς συγκυρίας και της κατάστασης της τουρκικής οικονομίας και να απομακρύνει τον κεντρικό τραπεζίτη που ο ίδιος είχε διορίσει πριν 4,5 μήνες προκειμένου να εμποδίσει τη συνεχή διολίσθηση του τουρκικού νομίσματος.

Η πράξη αυτή ήταν αρκετή να πυροδοτήσει την πώληση του τουρκικού νομίσματος στις χρηματοπιστωτικές αγορές με αποτέλεσμα την έντονη διολίσθησή του, μέχρι την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο, και τη διαπραγμάτευσή του λίγο χαμηλότερα από 8 /1 έναντι του αμερικανικού νομίσματος. Σε άρθρο μας με τίτλο “Γιατί η τουρκική οικονομία θα ξαναπάρει την κατηφόρα”, είχαμε υποστηρίξει ότι ουσιαστικά τρία θέματα:

Τα δύο κράτη, η κατοχή και η Αμμόχωστος

Του Κώστα Βενιζέλου

Έσυρε το χορό ο Ερντογάν και ακολουθούν οι υπόλοιποι στον ίδιο ρυθμό. Των απειλών, των προκλήσεων και των μαξιμαλιστικών θέσεων. Σε μια περίοδο κατά την οποία υποτίθεται ότι υπάρχει διπλωματική κινητικότητα για το Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά, η κατοχική Τουρκία αυξάνει τις εντάσεις και επιμένει στην επιβολή της επεκτατικής της πολιτικής σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου.

Το σκηνικό, όχι τυχαία, στήνεται για να ικανοποιήσει τις επιδιώξεις της Άγκυρας με τη συναίνεση των διαφόρων εν δυνάμει μεσολαβητών. Όσα λέγονται δημόσια από τους Τούρκους αξιωματούχους, απευθύνονται προφανώς και προς το εσωτερικό ακροατήριο, που τρέφεται με τους ακραίους εθνικιστικούς λόγους. Αποτελούν, ωστόσο, και την αναλλοίωτη θέση της κατοχικής δύναμης. Άλλωστε η Άγκυρα δεν έχει λόγο να αλλάξει τις θέσεις της από τη στιγμή, κατά την οποία δεν αντιμετωπίζει οποιεσδήποτε αντιδράσεις.

Ο Τούρκος αντιπρόεδρος, Φουάτ Οκτάι, βρισκόμενος στην κατεχόμενη Κύπρο, επανέλαβε τα περί δύο κρατών, χαρακτήρισε ιστορική και ξεκάθαρη την προχθεσινή αναφορά του Ταγίπ Ερντογάν ότι η ομοσπονδία τέλειωσε και πως δεν υπάρχει άλλη διέξοδος πλην της λύσης δύο κρατών. Επανέλαβε και την αναφορά του Τούρκου προέδρου ότι «θα γνωρίσετε καλά τους τρελούς Τούρκους». Αναφέρθηκε και στο θέμα της Αμμοχώστου και εξήγγειλε ότι οι εργασίες για άνοιγμα της περίκλειστης περιοχής της πόλης θα συνεχιστούν και ολοκληρωθούν στέλνοντας και ένα μήνυμα προς την ελληνική πλευρά.

Θα σώσουν οι Ευρωπαίοι τον ''πρωταθλητή κυβίστησης'' Ερντογάν με αντάλλαγμα ''φθηνά εργατικά χέρια'';

Της Λιάνας Μυστακίδου

Εάν υπήρχε βραβείο κυβίστησης για ηγέτες ο Ερντογάν θα το κέρδιζε επάξια και με μεγάλη απόσταση από τους υπόλοιπους.

Χιλιάδες παραδείγματα μπορεί να επικαλεστεί κανείς. Θα περιοριστούμε μόνο σε δυο περιπτώσεις. Μετά τις άριστες σχέσεις με την Σαουδική Αραβία , τις συζητήσεις για τη δημιουργία ισλαμικού στρατού , την κήρυξη τριήμερου πένθους για το θάνατο του Σαουδάραβα βασιλιά, η κατάσταση άλλαξε άρδην μετά τη δολοφονία του δημοσιογράφου Κασόγκι. Ο σουλτάνος κατηγόρησε ευθέως τον πρίγκιπα διάδοχο Σαλμάν ως υπεύθυνο του εγκλήματος κι έκτοτε οι σχέσεις του κλονίστηκαν.

Οι Σαουδάραβες επιχειρηματίες μετά τις ύβρεις του Ερντογάν απέσυραν ή πάγωσαν τις επενδύσεις τους στην Τουρκία. Πρόσφατα επέβαλαν εμπάργκο στα τουρκικά προϊόντα . Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα οι τουρκικές επιχειρήσεις έχασαν 3 δι$ εξαιτίας του εμπάργκο. Βλέποντας την κατάσταση αυτή ο Ερντογάν επιχείρησε με αφορμή τη Σύνοδο των G20 να προσεγγίσει τη Σαουδική Αραβία για να αναθερμάνει τις σχέσεις των δυο χωρών.

Τρομοκράτης