Του Γιώργου Π. Παυλόπουλου
Η κυβέρνηση όρισε αντιπρόσωπο της χώρας στο ΔΝΤ τον οικονομολόγο Μιχάλη Μασουράκη. Από μια άποψη, πρόκειται για επιστροφή στις ρίζες, διότι στο ΔΝΤ εργάσθηκε ο Μιχάλης Μασουράκης και την περίοδο 1983-86, αν και οι κακές γλώσσες λένε ότι “στην πραγματικότητα δεν έφυγε ποτέ από εκεί”. Είναι μια επιλογή που αντανακλά τις περιστρεφόμενες πόρτες μεταξύ οικονομολόγων διεθνών οργανισμών και επιχειρηματικών ελίτ, αλλά και μια ανταμοιβή για έναν από τους συνεπείς υποστηρικτές της νεοφιλελεύθερης λογικής στην χώρα. Μια αναδρομή στην πορεία του είναι χαρακτηριστική.
Απόφοιτος του Οικονομικού τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1975, με μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, μετά από τριετή θητεία στο ΔΝΤ επιστρέφει στην Ελλάδα το 1987, ως μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Οικονομικών, στο οποίο συμμετέχει μέχρι το 1996. Είναι μια εποχή όπου κυριαρχεί το ΠΑΣΟΚ, αλλά ήδη από το 1985 διαφαίνεται η όλο και πιο δεξιά μετατόπιση του. Στο υπουργείο Οικονομικών ο Ανδρέας Παπανδρέου θέλει να σηματοδοτήσει μια αλλαγή προσώπου (Ρουμελιώτης αντί Σημίτη), αλλά χωρίς να θιγεί η δεξιά στροφή. Είναι η ώρα να στελεχωθεί το υπουργείο Οικονομικών με “εμπειρογνώμονες” πιο συντηρητικής κατεύθυνσης και ο Μασουράκης ταιριάζει τέλεια σε αυτή την συγκυρία. Φυσικά η δεκαετία του ‘80 είναι ακόμα εποχή μεταπολίτευσης, οπότε μια μετατόπιση στη γνωστή σχολή των “οικονομικών της προσαρμογής”, δηλαδή της αλλαγής απόψεων ανάλογα με τον εργοδότη, είναι ένα αναγκαίο κακό που θα γίνει αργότερα δημόσια αρετή.
