ΓΙΑΤΙ θέλουν να καταργηθούν τα ΜΕΤΡΗΤΑ; Ξέρετε;

Πεταμένα λεφτά

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Στις μικροσυναλλαγές με τους καλούς γείτονες συμβαίνει το τελευταίο δίμηνο κάτι παράδοξο: «Πάρε μου δυο φραντζόλες ψωμί, αν βγεις». «Πάω σούπερ μάρκετ, θέλεις κάτι;» «Α, πάρε μου ένα γάλα». Και γίνεται η δουλειά και η αλληλοεξυπηρέτηση, χωρίς πολλά πολλά, χωρίς βαρύγδουπες διακηρύξεις περί αλληλεγγύης που αντισταθμίζει την αποστασιοποίηση, για το μακριά που μας φέρνει κοντά κι όλα τα σχετικά που πληρώναμε αδρά για να τ’ ακούμε νυχθημερόν απ’ τα κανάλια, μαζί με συμβουλές για το σαπούνισμα των χεριών. Γίνεται, λοιπόν, η δουλειά, φέρνει τη μια μέρα ο ένας το γάλα, την άλλη ο άλλος το ψωμί, τα κρεμάει ο ένας στο χερούλι της πόρτας του άλλου, κι έπειτα, κάποια στιγμή, είσαι ή δεν είσαι σπίτι, κάτω από την πόρτα γλιστράει ένα φακελάκι ή ένα σακουλάκι με τα λεφτά. Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους.

Αλλά τα λεφτά μένουν εκεί. Στο φακελάκι ή το σακουλάκι τους. Εμπιστοσύνη υπάρχει κι είναι τυφλή, αλλά κανείς δεν σπεύδει να μαζέψει τα λεφτά από το σακουλάκι τους. Μένουν εκεί για ώρες, ίσως και μέρες, ως κάτι βδελυρό και μιαρό. Τα πράγματα από το σούπερ μάρκετ ή τον μανάβη θα βάλεις γάντια λάτεξ και σιγά σιγά θα τα πλύνεις ή θα τα περάσεις με αντισηπτικό για να τ’ απαλλάξεις από τυχόν ιϊκό φορτίο –τι ωραίες φράσεις έχουμε μάθει αυτό το δίμηνο!–, αλλά τα λεφτά, κέρματα ή χαρτονομίσματα, θα μείνουν κι άλλο στην τιμωρία τους. Παρατημένα. Πεταμένα. Πεταμένα λεφτά.

Αν η περιγραφή σάς φαίνεται υπερβολική, παρατηρήστε τι γίνεται στον φούρνο, στο σούπερ μάρκετ ή στο μπακάλικο. Οι άνθρωποι που ψωνίζουν με μετρητά όλο και λιγοστεύουν. Οι συστάσεις για συναλλαγές με κάρτα παντού διακηρύσσουν πανηγυρικά τον επιθανάτιο ρόγχο του φυσικού χρήματος. Οι κάρτες, που προ εικοσαετίας ήταν σύμβολο πρεστίζ και πιστοληπτικής ικανότητας μεσαίων και άνω εισοδημάτων, σήμερα είναι το ταπεινό διαβατήριο του φτωχού για την αγορά.

Η καραντίνα αφορμή για δοκιμές παγκόσμιου ολοκληρωτισμού ;

Του Περικλή Δανόπουλου

Δεν θα γράψω για τα αποτελέσματα της κοινωνικής μηχανικής που αναπτύσσεται, αφού το έχουν κάνει πολύ καλά αρκετοί αυτές τις ημέρες. Ίσως να έπρεπε να πω δυο λόγια, για τα ανακλαστικά τα οποία θα αρχίσουν να σκουριάζουν, για το φρόνημα το οποίο ούτως ή άλλως είχε δεχθεί χτυπήματα.

Κι αυτά ειπωμένα, όπως και οι θεωρίες συνωμοσίας, βάσιμες ή αβάσιμες που αναπτύσσονται διαρκώς.

Αυτό που προσωπικά βλέπω, ως αδιαμφισβήτητο επακόλουθο την επόμενη ημέρα, που θα ''βγούμε από το καβούκι μας'', είναι μια υποχώρηση σε συνταγματικές ελευθερίες και ένα γκριζάρισμα στα ίδια τα ατομικά δικαιώματα, αφού θα προταθούν τα συλλογικά, με τον τρόπο που θα τα βλέπουν οι εξουσιαστές.

Οι μεγάλες αλλαγές γίνονται συνήθως μετά από καταστροφικά γεγονότα, πολέμους, φυσικές καταστροφές κλπ. Το χρεοκοπημένο νεοφιλελεύθερο μοντέλο, δεν μπορεί να συνεχιστεί επ' αόριστον.

Ένα εφεύρημα, από εποχής ΣΥΡΙΖΑ, που το διαφημίζουν και ως "πάταξη της φοροδιαφυγής"...

Της Ιωάννας Υψηλάντη

Το μυαλό μας μπορεί να ασπάζεται, κάποιο κόμμα, αλλά οι τσέπες μας, δεν έχουν ιδεολογία!
Όπου νάναι, φτάνει στις πόρτες μας, το κρατικό ραβασάκι και αυτές αρχίζουν να διαμαρτύρονται.

Ένα εφεύρημα, από εποχής ΣΥΡΙΖΑ, που το διαφημίζουν και ως "πάταξη της φοροδιαφυγής" είναι και οι πληρωμές με κάρτα.
Αν δεν καταναλώσεις το 30% του εισοδήματος σου, πληρώνοντας με κάρτα, τότε θα έχεις φόρο 22%, για όποιο ποσό δεν κατανάλωσες, μέχρι το όριο.
Αυτό τι σημαίνει;;
Παραπάνω φόρος, στα εισοδήματα!
Και γιατί;;
Γιατί έχουν εξαιρέσει τις πιο βασικές σου υποχρεώσεις. Το ενοίκιο, που μπορεί να πληρώνεις με κάρτα, αλλά δεν εκπίπτει, από τον φόρο σου, τους φόρους, που πληρώνεις, ΜΟΝΟ με κάρτα ή επιταγή στην εφορία, που επίσης δεν εκπίπτουν, όπως και τον ΕΝΦΙΑ, τα τέλη κυκλοφορίας, ή τις δόσεις του δανείου σου, αν έχεις.
Γιατί αυτά δεν υπολογίζονται;;
Γιατί αν υπολογίζονταν, τότε το αφορολόγητο του εισοδήματός σου, θα ήταν διατηρήσιμο.
Τώρα που με τον Κούλη, αυξάνεται το όριο των δαπανών με πιστωτική κάρτα, στο 30%, (από 15%-20%), αυξάνονται και οι φόροι.

Ποιον εξυπηρετεί τελικά το πλαστικό χρήμα;

Του Κάρλο Φορμέντι

Εδώ και μερικά χρόνια, σε όλες τις Δυτικές χώρες είναι σε εξέλιξη μια καμπάνια ενάντια στη χρήση μετρητών, ακόμη και για πληρωμές μικροποσών. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, δεν θυμάμαι λεπτομέρειες, έφτασαν στο σημείο να θεωρείται υποχρεωτική η χρήση της ηλεκτρονικής κάρτας. Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι διεθνείς ελίτ για να δικαιολογήσουν αυτήν την πολιτική είναι βασικά δύο:

● το ρευστό χρήμα χρησιμοποιείται συστηματικά για παράνομους σκοπούς (διαφθορά, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, κ.λπ.)

● και/ή για φοροδιαφυγή (εμπορικές μεταβιβάσεις και πληρωμές «μαύρων» επαγγελματικών δανείων, για τα οποία δεν καταβάλλεται ο ΦΠΑ, και δεν υπολογίζονται στο φορολογητέο εισόδημα).

Έχω εκφράσει ήδη την απορία μου γιατί ορισμένα ιταλικά κόμματα της «Αριστεράς» έχουν υιοθετήσει τα επιχειρήματα αυτά, αποσιωπώντας τα κέρδη που αυτή η «μεταρρύθμιση» θα επέφερε στις τράπεζες που μας έχουν ήδη λεηλατήσει, απομυζώντας τις κρατικές επιδοτήσεις (δηλαδή δημόσιο χρήμα) για να γλυτώσουν τις συνέπειες της κρίσης που οι ίδιες προκάλεσαν. Ένα εκτενές άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιταλική εφημερίδα Κορριέρε ντέλα Σέρα στις 29 του περασμένου Γενάρη, με την υπογραφή της Μιλένα Γκαμπανέλλι (γνωστής από τηλεοπτικές εκπομπές, και με την ταμπέλα μιας γυναίκας «της Αριστεράς») με ώθησε να ασχοληθώ πάλι με αυτό το θέμα, προκειμένου να αντιληφθούμε ποια είναι τα πραγματικά αίτια αυτού του κυνηγιού μαγισσών που στρέφεται ενάντια σε όποιον πληρώνει με μετρητά.

Όταν παίζεις με το άυλο χρήμα, παίζεις με τα φαντάσματα

Του Βασίλη Καραποστόλη  

Είναι κακομοιριά να τρομάζει κανείς υπερβολικά με το άγνωστο. Και όμως αυτό συμβαίνει σήμερα. Η άφιξη του νέου χρόνου βρίσκει την ανθρωπότητα ζαρωμένη σε μια γωνιά να παρακολουθεί με δέος τα κύματα του χρόνου που έρχονται καταπάνω της.

Ο κόσμος φοβάται αυτό που γεννιέται, αντί να το χαιρετίζει ανυπόμονα. Είναι γιατί μέσα στο καινούργιο κυριάρχησε το απρόβλεπτο. Τα γεγονότα ξέσπασαν ξαφνικά και απροειδοποίητα, είναι αλήθεια αυτό. Ήρθε η κρίση, ήρθε η αναστάτωση, όλα αυτά που κάνουν τους πάντες να ομολογούν: «Δεν το περιμέναμε». Μα τι να περιμένουν; Κανείς δεν περίμενε τίποτε, πολύ καιρό πριν ενσκήψει η κρίση. Δεν υπήρχε ούτε αναμονή, ούτε προσμονή, ούτε πρόβλεψη. Η ίδια η έννοια της πρόβλεψης είχε ήδη υπονομευτεί στις δυτικές κοινωνίες.

Μέχρι πριν από μισό αιώνα με βάση κάποιους υπολογισμούς οι άνθρωποι ήταν σε θέση να πιθανολογήσουν το τι θα συμβεί τους επόμενους μήνες, τα επόμενα χρόνια. Οι εκτιμήσεις αυτές τους βοηθούσαν να χαράξουν την πορεία τους, όπως τους βοηθούσε επίσης και το σώμα τους, ο οργανισμός τους με τις φυσικές του ιδιότητες. Τα μάτια, τα χέρια, κάθε όργανο, είχαν τη δυνατότητα να προσαρμοστούν αυτομάτως σε πολλά απρόοπτα.

Από το «υλικό χρήμα» στην «ανυπαρξία» μετρητών!

Του Πέτρου Ι. Μηλιαράκη

Ήδη προβάλλεται το εντυπωσιακό ντοκιμαντέρ «This is not a coup – Just another day in the EU». Εξαιρετικό το σενάριο του Άρη Χατζηστεφάνου, καθώς εξαίρετη είναι και η επιστημονική επιμέλεια του Λεωνίδα Βατικιώτη. Εξαίρετοι είναι και οι λοιποί συντελεστές του πολύ αξιόλογου από άποψη αισθητικής και ουσίας έργου, που συνδυάζει πολιτική και τέχνη. 

Η όλη επιμέλεια παιδεύει με κυρίαρχο άξονα το «ευρώ» και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η ΕΚΤ, δε, αναδεικνύεται ως αιτία και αιτιατό κίνησης πολιτικών διαδικασιών. Ιδιαιτέρως όμως επισημαίνεται και ο ρόλος του Μηχανισμού Παροχής Έκτακτης Ρευστότητας (Emergency Liquidity Assistance / ELA) ως μέσου πίεσης επί των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων. Με βάση τα ερεθίσματα που προκύπτουν από το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ, χρήσιμο είναι να λεχθούν τα εξής: 

Πώς φτάσαμε στο τραπεζογραμμάτιο
Η παγκόσμια οικονομία με το πέρασμα από τον αντιπραγματισμό («μου δίδεις σιτάρι, σου δίδω λάδι») εισήλθε στην οικονομία του χρήματος. Βάση συναλλαγής υπήρξε το «μέταλλο», με κύρια προτίμηση στον χρυσό. Έτσι προκύπτει το «υλικό χρήμα». Το «υλικό χρήμα» είχε μια «εσωτερική - πραγματική αξία». Η αξία τούτη του χρήματος υπάκουε στους γενικούς νόμους της αξίας και έκανε το συγκεκριμένο χρήμα αποδεκτό ως μέσο πληρωμής από τους συναλλασσόμενους.

Το μέταλλο (κυρίως ο χρυσός) που «ενσωμάτωνε» το αρχικό χρήμα μπορεί να είχε σπουδαία πλεονεκτήματα. Είχε όμως και μειονεκτήματα: ήταν βαρύ, είχε κόστος μεταφοράς, δυσχέρεια χρήσης και δεν ευνοούσε κυρίως τον μεγάλο όγκο συναλλαγών. Και όπως συμβαίνει συνήθως, τα «δυσκόλως μεταφερόμενα» αλλά και πολύτιμα αντικείμενα τα εμπιστευόμαστε σε χώρους ασφαλείς για να τα αναλάβουμε όποτε τα χρειαστούμε. 

Ο Οργουελ «ζει» στο πορτοφόλι σου…

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ
«Η κατάργηση των μετρητών (…) θα πρέπει να εκληφθεί ως μακροπρόθεσμο σχέδιο και δεν συνιστά άμεση μετατόπιση σε μια κοινωνία χωρίς μετρητά.(…) Η διαδικασία κατάργησης θα ήταν πιο ελκυστική εάν βασιζόταν σε μεμονωμένες επιλογές των καταναλωτών και στη βάση κέρδους- κόστους -καθώς- φαίνεται εξ ολοκλήρου ακίνδυνη -ωστόσο- χρειάζεται προσαρμογή (και) σε πολιτικό επίπεδο. -Κι αυτό γιατί- μπορεί να υπάρξουν δικαιολογημένες αντιρρήσεις. (…) Η δυσαρέσκεια των οικογενειών και των μικρών επιχειρήσεων μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικές εντάσεις (…) επομένως, σε απώλειες- όσον αφορά- το ΑΕΠ. (…) Σε κάθε περίπτωση,  -η προσπάθεια-  να επιβληθεί η κατάργηση με διάταγμα πρέπει να αποφευχθεί, δεδομένης της δημοφιλίας των μετρητών. Χρειάζεται ένα στοχευμένο πρόγραμμα ευαισθητοποίησης ώστε να αρθεί η καχυποψία σχετικά με την κατάργηση».
Αυτά είναι μερικά μόνο απ’ όσα επεσήμανε σε Έκθεσή  του («The Macroeconomics of De- Cashing» )το ΔΝΤ στις 27/3/2017.
***
Η συζήτηση για την κατάργηση των συναλλαγών με μετρητά εισήλθε δυναμικά στο προσκήνιο τα τελευταία 2 χρόνια, μεσούσης της παγκόσμιας ύφεσης και με ένα γιγάντιο χρέος να εκκρεμεί.  Έπειτα από την αποτυχία των μέτρων που πάρθηκαν για τη στήριξη του χρηματοπιστωτικού τομέα (ποσοτική χαλάρωση, κεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος με κρατικά κονδύλια από τις ΚΤ κ.ά.), άρθρα «ειδικών» που μιλούν για «οικονομική επανάσταση», αναλύσεις και σωρεία διαφημιστικών μηνυμάτων από τράπεζες κατέκλυσαν τον δημόσιο λόγο. Ως επιστέγασμα αυτών, ήλθαν στη συνέχεια οι επισημάνσεις στο Νταβός της Ελβετίας πέρυσι και φέτος, περί του επωφελούς, όπως υποστήριξε η πρόεδρος του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, αναγκαίου και αναπόφευκτου χαρακτήρα αυτής της εξέλιξης.

Ο πλάγιος φόρος τραπεζικών συναλλαγών

Του Αλέξη Ζακυνθινού

Η προμήθεια που εισπράττουν οι τράπεζες μέσω των POS, μοιάζει πράγματι με μία ακόμη πλάγια και κρυφή φορολόγηση των Ελλήνων – των μικρομεσαίων εταιριών ουσιαστικά, καθώς επίσης των ελευθέρων επαγγελματιών που έχουν επωμισθεί το μεγαλύτερο βάρος της πολιτικής των μνημονίων.

Άποψη

Η είδηση σχετικά με το εξώδικο που απέστειλε ένας ελεύθερος επαγγελματίας της Καλαμάτας στην εφορία της περιοχής του (πηγή: Θάρρος News), μη αποδεχόμενος να εγκαταστήσει μηχάνημα POS στην επιχείρηση του, έχει ασφαλώς ιδιαίτερο ενδιαφέρον ακόμη και αν δεν είναι αληθινή – αφού στηρίζεται στα δικαιώματα του που απορρέουν από το Σύνταγμα, το οποίο ελάχιστοι Πολίτες της χώρας γνωρίζουν. Δυστυχώς παρά το ότι πρόκειται ουσιαστικά για το κοινωνικό συμβόλαιο που έχει συναφθεί μεταξύ αυτών και του κράτους – το οποίο ασφαλώς οφείλει να τηρείται απαρέγκλιτα. Το εξώδικο αυτό αναφέρει τα εξής:

Άναυδοι έμειναν οι εφοριακοί όταν διάβασαν το εξώδικο Καλαματιανού επιχειρηματία που αρνείται να βάλει POS

Άναυδοι έμειναν χθες οι υπάλληλοι της εφορίας στην Καλαμάτα, όταν ένας ελεύθερος επαγγελματίας της περιοχής τούς παρέδωσε με κάθε επισημότητα «Εξώδικη δήλωση πρόσκληση συμμορφώσεως» για τους λόγους που δεν αποδέχεται να εγκαταστήσει στην επιχείρησή του ΡΟS.

Εξηγεί τους λόγους και τα άρθρα του Συντάγματος με τα οποία θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να αρνηθεί, ενώ κάνει μια μικρή υποχώρηση να δεχτεί την εγκατάσταση του μηχανήματος, αν και η τράπεζα δεχτεί να του δίνει το… αντίστοιχο ποσοστό του τζίρου της.

Το εξώδικο πρωτοκολλήθηκε και παρελήφθη κανονικά από την Οικονομική Υπηρεσία της Καλαμάτας.

Εξώδικη δήλωση

Η εξώδικη δήλωση του ελεύθερου επαγγελματία που κατατέθηκε στην εφορία, σύμφωνα με το tharrosnews.gr έχει ως εξής:

«Με την παρούσα δήλωση σας κάνω γνωστό ότι στην επιχείρησή μου δεν πρόκειται να τοποθετήσω μηχάνημα ΡΟS για τους κάτωθι λόγους:

Εδώ το μαγαζί είναι ελληνικό και δεν δέχεται κρατικό νταβατζιλίκι...

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Ο πόλεμος κατά των μετρητών. Οδεύουμε προς έναν ολοκληρωτισμό; Τα κίνητρα και οι υποκινητές

Του Δημοσθένη Γκαβέα

Υπάρχει ένας πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρόκειται για τον πόλεμο κατά των μετρητών. Διεξάγεται σε όλο τον κόσμο, ενώ στην χώρα μας έχει λάβει μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή. Οι πολιτικοί μαζί με τους τραπεζίτες, υποστηρίζουν ότι αυτό θα κάνει πιο ασφαλή την κοινωνία μας. Όμως τίθεται το ερώτημα, μήπως πρόκειται για ακόμη μια προπαγάνδα; Μήπως αφορά στον απόλυτο έλεγχο των πολιτών και των χρημάτων τους από το κράτος και τις τράπεζες; Μπορεί η κατάργηση των μετρητών να σημαίνει κατάλυση της Δημοκρατίας και των προσωπικών μας ελευθεριών;

Όλο και περισσότεροι αναλυτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι η κατάργηση των μετρητών στη φυσική τους μορφή, μας οδηγεί σ΄έναν ολοκληρωτισμό όπου η ιδιωτικότητα και τα δικαιώματα των πολιτών θα περιοριστούν δραματικά και όλοι μας θα είμαστε ανυπεράσπιστοι, υπό τον έλεγχο και την παρακολούθηση του κράτους, των μυστικών υπηρεσιών, τον χρηματοπιστωτικό τομέα και τους συλλογείς προσωπικών δεδομένων από τον κλάδο της πληροφορικής.

Ο πόλεμος κατά των μετρητών. Οδεύουμε προς έναν ολοκληρωτισμό;

Τα κίνητρα και οι υποκινητές

Συνέντευξη του Νόρμπερτ Χέρινγκ στον Δημοσθένη Γκαβέα, www.huffingtonpost.gr

Υπάρχει ένας πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρόκειται για τον πόλεμο κατά των μετρητών. Διεξάγεται σε όλο τον κόσμο, ενώ στην χώρα μας έχει λάβει μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή. Οι πολιτικοί μαζί με τους τραπεζίτες, υποστηρίζουν ότι αυτό θα κάνει πιο ασφαλή την κοινωνία μας. Όμως τίθεται το ερώτημα, μήπως πρόκειται για ακόμη μια προπαγάνδα; Μήπως αφορά στον απόλυτο έλεγχο των πολιτών και των χρημάτων τους από το κράτος και τις τράπεζες; Μπορεί η κατάργηση των μετρητών να σημαίνει κατάλυση της Δημοκρατίας και των προσωπικών μας ελευθεριών;

Αντισυνταγματικός ο νόμος για το αφορολόγητο μόνο με πλαστικό χρήμα;

Του Γιώργου Παπαδόπουλου - Τετράδη

Αναρωτιέται κανείς, «μα δεν υπάρχει πολιτικός και νομικός κόσμος να δει το προφανές»; Από πότε το νόμιμο μετρητό χρήμα δεν αναγνωρίζεται ως χρήμα; Από πότε οι ΙΔΙΕΣ νόμιμες αποδείξεις έχουν διαφορετική φορολογική μεταχείριση;! Και από πότε τιμωρείται έμπρακτα η χρήση του νόμιμου μετρητού και των νόμιμων αποδείξεων με τη φορολογική επιβάρυνση αυτών που τα χρησιμοποιούν;

Η απόφαση της κυβέρνησης, που δημοσιεύτηκε προχτές στο ΦΕΚ και περιγράφει το πώς χτίζεται το αφορολόγητο είναι νομικά στον αέρα. Παραβιάζει σαφώς την αρχή της αναλογικότητας σε πρώτη εκτίμηση. Τι σημαίνει αυτό;

Σημαίνει ότι το κράτος δίνει το δικαίωμα σε όλους τους πολίτες να χρησιμοποιούν τα τραπεζογραμμάτια, δηλαδή τα μετρητά, για όλες τις συναλλαγές. Επομένως, τα αναγνωρίζει ως μέσο νόμιμης συναλλαγής.

Το ίδιο κράτος επιβάλλει την έκδοση αποδείξεων για παροχή αγαθών και υπηρεσιών και τις αποδέχεται σαν φορολογική Αρχή ισότιμα. Δηλαδή, η απόδειξη για τη μπουγάτσα που αγοράστηκε με μετρητά είναι η ίδια απόδειξη αν η μπουγάτσα αγοράστηκε με κάρτα. Η μία αυτή απόδειξη έχει την ίδια αποδεικτική αξία αγοράς έναντι οποιασδήποτε φορολογικής Αρχής.

«Πλαστικοποιημένο Αφορολόγητο»

Art: “Eggs” by Pawel Kuczynski

Της Ειρήνης Βαρβάρας Λαγουβάρδου

Τρέξε Ελληνάκο
το πλαστικό αφορολόγητο να χτίσεις

Τρέξε,
την τελευταία ευκαιρία σου
σε κάτι να αντισταθείς
να την πετάξεις

Τρέξε,
κάρτα να βγάλεις
στη σύζυγό σου τη νοικοκυρά
που για να αναθρέφει παιδιά,
το σπίτι καθαρό, για να κρατά,
θα καλοπληρωθεί…
στον τάφο της

Προς μια οργουελιανή "πλαστική" κοινωνία;

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Υποθέτω ότι όλοι έχετε ήδη κάνει τους πρώτους λογαριασμούς σας για το πώς θα καταφέρετε να χρησιμοποιήσετε σωστά τις πιστωτικές ή τις χρεωστικές σας κάρτες, προκειμένου να μη πληρώσετε πρόστιμο κατά την εκκαθάριση της μεθεπόμενης φορολογικής σας δήλωσης. Κι αφού ακόμη δεν έχουν κοινοποιηθεί λεπτομέρειες για την εφαρμογή τού μέτρου, κάνει ο καθένας μας ό,τι νομίζει σωστό. Αυτό, βεβαίως, δεν είναι πάντοτε εύκολο. Για παράδειγμα: έκανα σωστά που έβαλα βενζίνη παραμονή πρωτοχρονιάς ή μήπως έπρεπε να περιμένω ν' αλλάξει ο χρόνος, έστω κι αν την πλήρωνα κάπως ακριβώτερη; Επίσης: να συνεχίσω να παίρνω τσιγάρα και εισιτήρια από τον περιπτερά της γωνίας ή να ψάξω για περίπτερο που να διαθέτει POS; Αυτά είναι διλήμματα.

Ζητούνται... σκύλοι στο ΥΠΟΙΚ για ελέγχους σε βαλίτσες με μετρητά!

Δεν γίνονται προσλήψεις είπατε; Κι όμως, γίνονται! Και μάλιστα στο υπουργείο Οικονομικών, που αναζητά σκύλους συγκεκριμένης ράτσας για να «πιάσουν» όσους έχουν λεφτά στο... στρώμα και ενδεχομένως να επιχειρήσουν να τα βγάλουν στο εξωτερικό!

Η απόφαση για τις προσλήψεις σκύλων έχει ήδη αναρτηθεί στη Διαύγεια μαζί με τα προσόντα που πρέπει να έχουν οι τετράποδοι υποψήφιοι για να προσληφθούν. Στόχος να συσταθεί ομάδα που θα... μυριστεί όσους επιχειρήσουν να βγάλουν λεφτά στο εξωτερικό, μέσω αεροδρομίων ή λιμανιών, κρυμμένα σε βαλίτσες!
Το υπουργείο, για την ώρα τουλάχιστον, ψάχνει τέσσερις σκύλους που θα αναλάβουν να... φέρουν πίσω το αδήλωτο χρήμα, με προτίμηση στις ράτσες: Γερμανικός ποιμενικός, Λαπμπραντόρ ή Μαλινουά και ηλικίας 12 έως 24 μηνών.
Με απόφαση της γενικής διευθύντριας Οικονομικών Υπηρεσιών Πηνελόπης Παγώνη, συγκροτείται επιτροπή για την «ανίχνευση ρευστών διαθεσίμων». Σε αυτή την επιτροπή τοποθετούνται ως τακτικά μέλη ένας εκπαιδευτής σκύλων ανιχνευτών, ένας συνοδός σκύλων και ένας εκπαιδευτής σκύλων. Έχουν οριστεί και τρία αναπληρωματικά μέλη: ένας εκπαιδευτής και δυο συνοδοί σκύλων.

Βαλάντιο το ηλεκτρονικόν!

Τι το θες άνθρωπέ μου το «αναλογικό» το πορτοφόλι; Να άγχεσαι νυχθημερόν μην το χάσεις ή μην στο κλέψουν; Πάρε ένα ηλεκτρονικό να κάνεις την δουλειά σου, να πληρώνεις δίχως κέρματα και χαρτονομίσματα, να αφήνεις το ηλεκτρονικό σου «αποτύπωμα» με κάθε αγορά σου, να ξέρουν και οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες τι ώρα ήσουν που και τι ακριβώς έκανες, δίχως να πληρώνουνε ανθρώπους να σε παρακολουθούν, δίχως χαφιέδες, ρεπούμπλικες και καμπαρντίνες στο κατόπι σου. Παλιομοδίτικα πράματα πια. Δεν θα ‘ναι καλύτερα έτσι; Να συνηθίζεις σιγά-σιγά. Όλα ηλεκτρονικά-ψηφιακά.

Οι «Αριστεροί» τζουτζέδες της Νέας Τάξης φέρνουν τον Ηλεκτρονικό Φασισμό (με το πρόσχημα της Φοροδιαφυγής)

Τέλος τα χρήματα – Μόνο με κάρτες οι πληρωμές 
Με την συμπαιγνία όλης της αντιπολίτευσης   

– Μείωση φόρων σε όσους πληρώνουν με πλαστικό χρήμα

– Μόνο με κάρτες οι πληρωμές σε εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης

– Υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, δικηγόροι θα πληρώνονται μόνο με κάρτες

– Λίστα με τις “καλές” και τις “κακές” επιχειρήσεις που δέχονται μόνο πλαστικό χρήμα

Υποχρεωτική γίνεται πλέον η χρήση του πλαστικού χρήματος. Τα μετρητά θα αρχίσουν να μας… εγκαταλείπουν σιγά, σιγά. Ουσιαστικά η κυβέρνηση προσανατολίζεται στην υποχρεωτική χρήση καρτών όσο πιο άμεσα γίνεται.

Τράπεζες και μετρητά: τα ρέστα τους!

Πλήρωσες με κάρτα; Ίσως νοιώθεις περήφανος: βοηθάς την καταπολέμηση – της – φοροδιαφυγής!.. Ή μήπως έχεις φάει αμάσητο ένα παραμύθι / δόλωμα που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στρέφεται εναντίον σου;
Έχουμε γράψει και στο παρελθόν, μικρές σημειώσεις ή σχόλια, για το θέμα “πλαστικό χρήμα”. Όταν επιβλήθηκε, δια νόμου στα μέρη μας, ότι και στον ιδιωτικό τομέα οι πληρωμές των μισθών θα γίνονται μέσω τραπεζών, ήταν η εποχή που οι (ελληνικές) τράπεζες είχαν αρχίσει (να παραδέχονται) ότι βουλιάζουν. Το επιχείρημα που πουλήθηκε για να δικαιολογηθεί εκείνη η κρατική / διοικητική απόφαση ήταν ότι έτσι, με την πληρωμή των μισθών μέσω τραπεζών, “θα καταπολεμηθεί η μαύρη δουλειά”! Γελοίο έως προσβλητικό “επιχείρημα”, πέρασε έτσι. Είδε, κανείς, “καταπολέμηση της μαύρης δουλειάς”, και μάλιστα μ’ αυτόν τον τρόπο; Μια χαρά αυξάνεται και απλώνει η άγρια, εκτός νόμου εκμετάλλευση, και καθόλου δεν εμποδίζεται απ’ τις πληρωμές της “λευκής” μισθωτής εργασίας μέσω τραπεζών. Είναι λογικό να συμβαίνει αυτό!
Ύστερα προέκυψε άλλη μια μεγάλη ιδέα: αγορές μέσω καρτών. Γιατί; “Για να καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή…”. Γελοίο, το ίδιο όπως η προηγούμενη εκστρατεία “καταπολέμησης”! Εκεί που πριν δεν κοβόταν (ή δεν ζητιόταν) απόδειξη, τώρα δεν θα γίνεται πληρωμή μέσω κάρτας – απλό δεν είναι; Σε τελευταία ανάλυση τι είναι το πιο σημαντικό για τους αγοραστές, ειδικά στη λιανική; Το πως πληρώνουν ή το τι πληρώνουν; Όσο οι πωλητές, οι έμποροι, έχουν την δυνατότητα “καλύτερης τιμής στη μαύρη”, τόσο η “μαύρη” θα δουλεύει.