Πύλος...

Το Αιγαίο και τα ψάρια του, τα κανόνια και το κρέας τους

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Με το παρόν επιχειρείται εισπήδησις, που θα έλεγαν και οι ιεράρχες, αν δεν είχαν μπλέξει τα άμφια με τα φισεκλίκια, διχασμένοι ανάμεσα στο εθνικοπατριωτικό σάλπισμα υπέρ βωμών και καλωδίων και στον εξορκισμό του ενσαρκωμένου σε λοιμωξιολόγο εξαποδό, ο οποίος παραπλανά τους πιστούς ότι ο Covid-19 μεταδίδεται με την αγία λαβίδα στη θεία μετάληψη - θου Κύριε. Αλλά, πράγματι, το πόνημα αποτελεί εισπήδηση, όχι με την έννοια του εκκλησιαστικού πρωτοκόλλου, αλλά με την οπτική της ναυτοσύνης και δη στην πειρατική εκδοχή της. Εισπήδηση λοιπόν, κανονικό ρεσάλτο δηλαδή, στα πεδία της θαλάσσιας πολιτικο-στρατιωτικής διπλωματίας, όπου πέφτει άγριο πήδημα, στα όρια του βιασμού της κοινής λογικής και του πολιτικού ρεαλισμού.

Κατ’ αρχήν, το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του. Και το Αιγαίο και η Aνατολική Μεσόγειος και όλα τα πελάγη και οι ωκεανοί, που αποτελούν το φυσικό ενδιαίτημα των ψαριών και λοιπών θαλάσσιων ειδών πολύ πριν το είδος μας αποφασίσει να οικοπεδοποιήσει κάθε λεύγα θάλασσας, υγρής ή παγωμένης. Ο ευφυής αναρχικός σαρκασμός στις εξάρσεις της ελληνοτουρκικής διένεξης της δεκαετίας του ’80 παραμένει επίκαιρος και τελικά η μόνη απόλυτα ειλικρινής (παρά την πολιτική της αφέλεια) προσέγγιση σε ένα θέμα που η πολιτική, η διπλωματία, η εμπορευματοποίηση και η στρατιωτικοποίηση του πλανήτη έχει κάνει πιο περίπλοκο απ’ όσο πραγματικά είναι. Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του, όχι με την έννοια της «βαθιάς οικολογίας» που θεωρεί άξια επιβίωσης μόνο την αυτοαναπαραγόμενη αμοιβάδα, αλλά γιατί αυτό ίσχυσε επί χιλιετίες οικονομικού πολιτισμού και ναυσιπλοΐας. Ακόμα κι οι Ρωμαίοι που χαρακτήρισαν τη Μεσόγειο «Mare Nostrum», αν και εφευρέτες του Δικαίου, δεν διανοήθηκαν να θεμελιώσουν ιδιοκτησιακά δικαιώματα στη θάλασσα: απλώς εξέφραζαν την αυταρέσκειά τους και μετέτρεψαν τη Μεσόγειο σε λίμνη τους, όταν η αυτοκρατορία τους κατέλαβε και την τελευταία σπιθαμή εδάφους σε νότια Ευρώπη, βόρεια Αφρική και Μικρά Ασία.

Μεσόγειος, ελάχιστα πριν την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα

Του Ρούντι Ρινάλντι

Ως τα σήμερα δεν έχει ανακαλυφθεί στον νέο κόσμο καμιά Μεσόγειος, όπως εκείνη που υπάρχει στην Ευρώπη, Ασία και Αφρική…

J. Acosta, «Φυσική Ιστορία των Ινδιών», 1558, σ. 94 (αναφέρεται στο βιβλίο του Fernand Braudel «Μεσόγειος», Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 1993)

Μια φουρτούνα έχει τυλίξει τη Μεσόγειο, και τα νερά ταράζονται περισσότερο από την κούρσα στην οποία έχουν επιδοθεί ναυτικές και στεριανές δυνάμεις για τον έλεγχο του μαύρου χρυσού και των θαλάσσιων δρόμων.

22 χώρες βρέχονται από τη Μεσόγειο, αλλά…

Η Μεσόγειος είναι η μεγαλύτερη κλειστή θάλασσα στον κόσμο. Η συνολική έκτασή της είναι 970.000 τετραγωνικά μίλια, και βρίσκεται σε κεντρική τοποθεσία, ανάμεσα σε τρεις ηπείρους. Παράλια στην Μεσόγειο έχουν σήμερα 22 χώρες με πληθυσμό περίπου 510 εκατομμύρια ανθρώπων, διαφορετικών πολιτισμών, θρησκειών, ιστορικών εμπειριών και ρόλων στη σύγχρονη εποχή. Αυτές είναι:

► Από Αφρική: Αλγερία, Αίγυπτος, Λιβύη, Μαρόκο, Τυνησία.

► Από Ασία: Λίβανος, Ισραήλ, Συρία, Τουρκία, Παλαιστίνη.

► Από Ευρώπη: Γαλλία, Ισπανία, Ελλάδα, Ιταλία, Κύπρος, Μάλτα, Μονακό, Μαυροβούνιο, Σλοβενία, Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κροατία.

Μεσόγειος: Δύο κόσμοι πάνω στην ίδια θάλασσα

Του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Είναι η ίδια άμμος. Η άμμος της Μεσογείου. Το κοντράστ όμως των φωτογραφιών αποτελεί απτό δείγμα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας…

Από τη μια πλευρά μπουκάλια πανάκριβης σαμπάνιας στοιβαγμένα, μετά από μια ξέφρενη νύχτα κροίσων που γλέντησαν με τα κέρδη που απόκτησαν από την εκμετάλλευση ανθρώπων…

Από την άλλη ρημαγμένα σωσίβια. «Σαμπρέλες ελπίδας» κάποιων προσφύγων που γλύτωσαν από τις βόμβες, πάλεψαν με κύματα, δουλεμπόρους και κυβερνήσεις της Ευρώπης (που υποδαύλισαν τους πολέμους αλλά διώχνουν τα θύματα τους) μέχρι να πατήσουν στεριά. Μερικά από τα σωσίβια μπορεί να έφτασαν και «ορφανά» στην ακτή. Να «βρήκαν» …μόνα τους την άμμο.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ) του ΟΗΕ, μέχρι στιγμής, το 2018 περισσότεροι από 1.400 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους επιχειρώντας να διασχίσουν τη Μεσόγειο.

Στη διάρκεια των έξι πρώτων μηνών του 2018, ένας άνθρωπος στους 19 που επιχειρούσαν τον διάπλου της Μεσογείου έβρισκε εκεί τον θάνατο.  

Η Ευρωμεσογειακή Σύνοδος : είχε κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα;

Του Λευτέρη Ριζά

Στην πολυδιαφημισμένη από την κυβέρνηση «Σύνοδο των Μεσογειακών Κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Αθήνα» πρόκυψε κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα / κέρδος για τις χώρες που πήρανε μέρος και για την Ελλάδα ειδικότερα; Αυτό θα προσπαθήσουμε να ανιχνεύσουμε. 

        Στην Σύνοδο πήραν μέρος δύο πρόεδροι Δημοκρατίας – οι κ.κ. Ολάντ της Γαλλίας και Ν. Αναστασιάδης της Κύπρου –, τέσσερις πρωθυπουργοί: οι κ.κ. Ματέο Ρέντσι (Ιταλίας), Τζότζεφ Μουσκάτ (Μάλτας), Αντόνιο Κόστα (Πορτογαλίας), Αλ. Τσίπρας και ο Αναπληρωτής Υπουργός Ευρωπαϊκής Ένωσης της Ισπανίας, κ. Φερνάντο Εγκιδάθου, εκπροσωπώντας τον υπηρεσιακό Πρωθυπουργό της Ισπανίας, κ. Μαριάνο Ραχόι. 

       Το πρώτο που κάνει εντύπωση και ουσιαστικά αποκαλύπτει μέχρι που οι της Συνόδου θέλουν να «αγωνιστούν» για τους λαούς τους, είναι ο ίδιος ο χαρακτηρισμός της Συνόδου. Την χαρακτήρισαν ως «Σύνοδο των Μεσογειακών Κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Ως κοινό χαρακτηριστικό των χωρών προτιμήθηκε η θέση τους στον Χάρτη. Κι εδώ έκαναν ένα σοβαρό «λάθος» γιατί η Πορτογαλία δεν βρέχεται από την Μεσόγειο θάλασσα, αλλά από τον Ωκεανό. Αν δεν έκαναν αυτό το «λάθος» θα έπρεπε να χαρακτηρίσουν την Σύνοδο ως «Σύνοδο των χωρών του Νότου της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Αλλά τότε θα ξύπναγαν μνήμες από ένα παρελθόν που τόσο πολύ θέλουν να ξεχάσουν – να σβήσουν από την μνήμη και των λαών τους. Θα παρέπεμπαν σε εκείνες τις αναλύσεις που εξηγούσαν τις αιτίες που η Ευρώπη έχει χωριστεί στον πλούσιο Βορρά και στο φτωχό Νότο. Δηλαδή θα άνοιγαν μια παλιά συζήτηση για την «άνιση ανάπτυξη», τον ιμπεριαλισμό κλπ κλπ κακόηχα στα αυτιά τους. Καλύτερα κοινό στοιχείο μας ότι βρέχουμε τα πόδια μας στην θάλασσα. 

Για τη διαδικασία κατασροφής των χημικών

Της Έφης Κωτσάκη*

Τα χημικά όπλα της Συρίας θα οδηγηθούν άμεσα προς καταστροφή με ευθύνη του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού, μεταξύ Κρήτης, Σικελίας και Λιβύης. Θα διαλυθούν με υδρόλυση που κατά τους ειδικούς είναι μεν δοκιμασμένη αλλά όχι εν πλω, γεγονός που προσθέτει αμφιβολίες στις ήδη υπάρχουσες. Μέσω αυτής 700 τόνοι(!) χημικών και 10πλάσια(!) τοξικά απόβλητα, θα καταστραφούν ή/και θα μεταφερθούν σε ασφαλείς προορισμούς χωρίς, λέγεται, να υπάρξει περιβαλλοντικό πρόβλημα.

Αμερικανικό Πεντάγωνο: Άρχισε σήμερα η υδρόλυση των χημικών της Συρίας

Εκπρόσωπος του Αμερικανικού Πενταγώνου δήλωσε προ ολίγου στο CBS ότι ξεκίνησε σήμερα η υδρόλυση των χημικών της Συρίας στο πλοίο MV Cape Ray.

“Ειδικοί του Αμερικανικού Στρατού και επιστημονικό πολιτικό προσωπικό άρχισαν σήμερα τη διαδικασία αδρανοποίησης των χημικών ουσιών της Συρίας πάνω στο φορτηγό πλοίο MV Cape Ray σε διεθνή ύδατα”, δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του Πενταγώνου Συνταγματάρχης Στηβ Γουόρεν.

Σχετικά με την εξουδετέρωση των τοξικών χημικών όπλων της Συρίας, στα Ν.Δ. της Κρήτης

Ο γόνος και το οικοσύστημά του…

Όπως λέμε το δέντρο και το δάσος…

Του Βαγγέλη Πισσία

Εάν κανείς θέλει να σώσει τα δάση δεν μπορεί να αδιαφορεί για το κόψιμο έστω και ενός δέντρου. Να μην εξετάζει τις αιτίες και εφόσον πρέπει να μην αντιδρά. Πρέπει όμως να ισχύει και το αντίστροφο?.. Πρέπει όποιος ενδιαφέρεται για το ένα δέντρο να ενδιαφέρεται, πολύ περισσότερο μάλιστα, για το δάσος?

Εάν κανείς θέλει να σώσει τα θαλάσσια οικοσύστηματα της Μεσογείου από την καταστροφή δεν μπορεί να αδιαφορεί για τον γόνο και την αναπαραγωγή των ψαριών που υφίστανται την καταστροφικότητα ορισμένων μεθόδων εντατικής υπεραλίευσης. Πρέπει πάλι να ισχύει το αντίστροφο?.. Πρέπει όποιος ενδιαφέρεται για τον γόνο να ενδιαφέρεται και για το θαλάσσιο οικοσύστημα?

Γεωπολιτικός χάρτης της Μεσογείου

Ευχαριστώ τον φίλο Ηλία Κ.

Η ανάφλεξη στην Μέση Ανατολή και η αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού

Παύλος Τουμανίδης, Κ.Ε. ΔΗ.Κ.ΚΙ.-Σοσιαλιστική Αριστερά, μέλος Γραμματείας Εξωτερικών & Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ