Η θανατική καταδίκη των παιδιών της Ελλάδας

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Οι κυβερνήσεις πρέπει να κάνουν τα πάντα για να αποφεύγουν τις υφέσεις, αφού δεν καταστρέφουν μόνο τις ζωές των ανθρώπων που αναγκάζονται να υπομένουν δυσανάλογο κόστος – αλλά, πολύ χειρότερα, υπονομεύουν τη μελλοντική ευημερία των παιδιών τους, καθώς επίσης όλες τις επόμενες γενιές.

Ανάλυση

Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία, η βιομηχανική παραγωγή στην Ελλάδα σημείωσε αύξηση τον Ιανουάριο του 2017 ύψους 2,5% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα (πηγή) – ενώ η αύξηση έφτασε στο 7,4% συγκριτικά με τον Ιανουάριο του 2016. Θα επρόκειτο λοιπόν για ένα πολύ ευχάριστο γεγονός, εάν στην εικόνα ταίριαζαν οι υπόλοιποι οικονομικοί δείκτες – κάτι που όμως δεν συμβαίνει, αφού ο ρυθμός ανάπτυξης το τέταρτο τρίμηνο του 2016 ήταν αρνητικός (-1,2%), ενώ το λιανικό εμπόριο συνεχίζει να έχει προβλήματα (πηγή).

Ελληνική βιομηχανική παραγωγή: μπορεί να υπάρξει στις μέρες μας;

Του Βαγγέλη Πισσία

Ένα κεντρικό σχεδόν υπαρξιακό ερώτημα πλανάται ειδικά τα τελευταία μνημονιακά χρόνια πάνω από τη χώρα. Μπορεί τελικά να υπάρξει βιομηχανική παραγωγή στην Ελλάδα με τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί:

– Χωρίς την έλευση μεγάλων ξένων επενδύσεων;

– Χωρίς εγχώρια ιδιωτικά κεφάλαια, χωρίς τραπεζικό χρήμα;

– Με το Χρέος να λειτουργεί ως δαμόκλειος σπάθη και την εξυπηρέτησή του να απομειώνει τα περιθώρια συσσώρευσης-επένδυσης;

– Χωρίς δημόσιες επενδύσεις σε γενεσιουργούς βιομηχανικούς κλάδους ή σε στρατηγικού αναπτυξιακού χαρακτήρα προγράμματα που είναι απαραίτητα για τα να τεθεί η βιομηχανική παραγωγή σε κίνηση;

– Με αυξανόμενα τα εμπόδια που τίθενται από το κράτος στην υλοποίηση μιας βιομηχανικής επένδυσης και με την διαφθορά του ιστού της δημόσιας διοίκησης;

– Με την τόσο υψηλή φορολογία και με ασφαλιστικές εισφορές που επιβαρύνουν το εργασιακό κόστος, ενώ παράλληλα μειώνουν τον πραγματικό μισθό;

– Με ιδιαίτερα ακριβή την τιμή του βιομηχανικού ρεύματος;

Για να αλλάξουμε τον κόσμο… πρέπει πρώτα να τον κατανοήσουμε

Για να αλλάξουμε τον κόσμο …πρέπει πρώτα να τον κατανοήσουμε. Πρέπει να κατανοήσουμε το μηχανισμό που δημιουργεί τις συνειδήσεις, να συνειδητοποιήσουμε δηλαδή τις προκαθορισμένες σχέσεις και την ταξική συγκρότηση της κοινωνίας που ζούμε. Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει εάν δεν αλλάξουν εκ θεμελίων οι παραγωγικές σχέσεις.

Ο Καρλ Μαρξ το έχει θέσει καθοριστικά.

«Ο τρόπος παραγωγής της υλικής ζωής καθορίζει την πολιτική, κοινωνική και πνευματική πορεία της ζωής γενικά. Δεν είναι η συνείδηση των ανθρώπων που καθορίζει το Είναι τους, αντίθετα, το κοινωνικό Είναι που καθορίζει τη συνείδησή τους»