Μέσα από τις φυλακές, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος απέστειλε επιστολή στην οποία καταγγέλλει αυτό που αποκαλεί “επιδημία απορρίψεων” αιτήσεων για υπό όρους αποφυλάκιση, παρότι – όπως σημειώνει – πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις.
Στην επιστολή του κάνει λόγο για «ντε φάκτο κατάργηση» του θεσμού της υπό όρους απόλυσης για το μεγαλύτερο μέρος των κρατουμένων, διευκρινίζοντας πως αυτός παραμένει μόνο «για τους δικούς τους, τους εγκληματίες του λευκού κολάρου».«Μέχρι σήμερα έχω εκτίσει, με βάση τον ευεργετικό υπολογισμό, 42 χρόνια και 8 μήνες: 23 χρόνια πραγματικής ποινής, 16 χρόνια και 5 μήνες λόγω ηλικίας και 3 χρόνια και 3 μήνες για σπουδές (έως και το μεταπτυχιακό, χωρίς να περιλαμβάνονται τα έτη του διδακτορικού)», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Παράλληλα επισημαίνει ότι, σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο, θα έπρεπε να έχει αποφυλακιστεί υπό όρο μετά την έκτιση 19 ετών πραγματικής ποινής, εφόσον είχε ήδη συγκεντρώσει τα υπόλοιπα 6 έτη από ευεργετικούς υπολογισμούς.
Καταλήγοντας, καταγγέλλει ότι η «ντε φάκτο κατάργηση» αυτών των ευεργετικών διατάξεων επιτυγχάνεται μέσα από το «δόλιο εργαλείο της ψευδεπίγραφης ‘κατά φαντασίαν καλής διαγωγής’».
Αναλυτικά η επιστολή του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου:
«Σύμφωνα με τον κανονισμό, δύο μήνες μετά την κοινοποίηση στον κρατούμενο της απορριπτικής απόφασης του Συμβουλίου στην αίτηση του για υπό όρο απόλυση αυτός έχει το δικαίωμα να υποβάλει νέα αίτηση αποφυλάκισης.
Σύμφωνα όμως με το άρθρο 110 παρ. 2, του παλαιού αλλά και του νέου Π.Κ., πρέπει να υπάρχει αίτηση της διεύθυνσης της φυλακής, ένα ή δύο μήνες πριν. Στις 12 Απριλίου συμπληρώθηκαν 2 μήνες από τότε που μου κοινοποίησαν (12-2-25) την απόφαση απόρριψης της αίτησής μου που ήταν η τέταρτη. Η νέα διευθύντρια κ. Γύγου δεν έχει ακόμη συντάξει την έκθεσή της, ενώ έχουν περάσει από τότε σχεδόν τέσσερις μήνες, εμποδίζοντάς με έτσι να υποβάλω νέα αίτηση. Τη στιγμή που αυτή είναι τυπική, αποτελείται κυρίως από την αναφορά της κοινωνικής λειτουργού κι αν ήταν αρνητική δεν θα ’χαν δεχτεί τις τέσσερις προηγούμενες.
