Προσέξτε το προσεκτικό λεξιλόγιο! ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ.. η μόνη παράσταση που δίνετε, είναι αυτό το κουκλοθέατρο που παίζετε χρόνια τώρα, ότι είστε κόντρα στον καπιταλισμό και την δεξιά που τον εκφράζει.. αυτή είναι η μόνη παράσταση και ο κόσμος σας έχει καταλάβει πια!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 8 Αυγούστου 2023
Κυριακή 15 Ιουλίου 2018
ΑΠΕΡΓΙΑ FIAT: «Για τον Ρονάλντο 400 εκ. και για τους εργάτες μονάχα κλωτσιές στα αρχ...»!
Ορίστε ένας ωραίος αγώνας...
Του Χρήστου Σκυλλάκου
«Αντιμέτωποι με τόση ενοχή δεν μπορούμε από το να προχωρήσουμε σε απεργία. Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι ενώ οι εργαζόμενοι εξακολουθούν για χρόνια να κάνουν τεράστιες οικονομικές θυσίες η ίδια η εταιρεία αποφασίζει να δαπανήσει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την αγορά ενός ποδοσφαιριστή. Μας λένε ότι η στιγμή είναι δύσκολη. Και ενώ οι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους σφίγγουν όλο και περισσότερο τις ζώνες τους, η εταιρεία αποφασίζει να επενδύσει πολλά χρήματα σε μόνο έναν άνθρωπο! Είναι εντάξει; Είναι φυσιολογικό για ένα άτομο να κερδίζει εκατομμύρια και χιλιάδες οικογένειες να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν έως τα μέσα του μήνα; Είμαστε όλοι εξαρτημένοι από το ίδιο αφεντικό, αλλά σε αυτήν την στιγμή τεράστιας κοινωνικής δυσκολίας, αυτή η άνιση μεταχείριση δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Οι εργαζόμενοι της Fiat έχουν υπηρετήσει την εταιρεία για τουλάχιστον τρεις γενιές, πλουτίζοντας όποιον κινείται γύρω από την εν λόγω εταιρεία, και σε αντάλλαγμα έλαβαν πάντα και μόνο μια ζωή δυστυχίας. Η εταιρεία θα μπορούσε να επενδύσει σε μοντέλα αυτοκινήτων που διασφαλίζουν το μέλλον των χιλιάδων ανθρώπων και όχι μόνο σε έναν άνθρωπο. Προτιμούν τον κόσμο του παιχνιδιού, την διασκέδαση για οτιδήποτε άλλο. Για τους λόγους που περιγράφονται ανωτέρω, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης κηρύσσει απεργία από την Κυριακή (22:00) 15 Ιουλίου μέχρι την Τρίτη (06:00), 17 Ιουλίου 2018».
Δευτέρα 2 Μαΐου 2016
Η πολλαπλή κατάργηση της Πρωτομαγιάς
Συνδικάτα και σωματεία εισπράττουν τη συσσωρευμένη απαξίωση και τη δυσπιστία του κόσμου
Του Τάσου Βαρούνη
Είναι κάπως περίεργο που στην Ελλάδα του 2016, σε μια χώρα που καταρρέει αλλά ταυτόχρονα αναζητά έναν νέο κύκλο αντιστάσεων, η 1η Μάη αποτελεί μια ακόμα συνηθισμένη μέρα. Γιατί όσο κι αν φωνάξουμε «δεν είναι αργία είναι απεργία», η Πρωτομαγιά αποτελεί κυρίως ευκαιρία για λίγη ξεκούραση και περισσότερο παραπέμπει σε ανοιξιάτικα στεφάνια παρά στην εργατική τάξη. Είναι πολλές οι επέτειοι που έχασαν το χαρακτήρα τους. Που ξέμειναν στα χέρια «ειδικών» για να τις χειριστούν με το δικό τους τρόπο. Πότε θα ανοίξουν τα μαγαζιά, σε ποια πλατεία θα γίνει συγκέντρωση, ποιο πανό θα είναι στην κεφαλή της πορείας, ποιο λογύδριο θα υπερισχύσει σε ταξική μεροληψία. Κι όταν κάτι νοηματοδοτείται διαμέσου φορέων και αντιλήψεων καθυστερημένων, τότε είναι δύσκολο να ανασάνει και να τοποθετηθεί κάπως στην εποχή και τις ανάγκες της.
Εδώ και χρόνια δεν υπάρχει κάτι που να μοιάζει με εργατικό κίνημα. Όχι πως υπάρχει κάποιο αιώνιο πρότυπο αναφοράς, κάθε άλλο. Ούτε βέβαια καταργήθηκαν οι αγώνες και οι αντιστάσεις των εργαζομένων. Έχουμε μπει στη φάση όπου το πρόβλημα δεν είναι τι θα προτείνουν τα συνδικάτα και τα σωματεία αλλά ότι αυτά απολαμβάνουν την απαξίωση του κόσμου. Η απόσταση είναι πια τεράστια. Αυτό που προσφέρεται από τους «εκπρόσωπους» δεν μπορεί να πείσει. Για την ακρίβεια είναι εκπρόσωποι μονάχα στα χαρτιά. Και αυτό μόνο για τους τυχερούς κλάδους εργαζομένων, αφού για τους περισσότερους δεν υπάρχει απολύτως κανένα πλαίσιο αναφοράς, συλλογικότητας, διεκδίκησης, προστασίας.
Παρασκευή 15 Απριλίου 2016
Γιατί παρακολουθεί συνελεύσεις σωματείων η αστυνομία;
Ερώτηση προς το υπουργείο Εσωτερικών με αποδέκτη των αναπληρωτή υπουργό Προστασίας του Πολίτη Νίκο Τόσκα σχετικά με την παρουσία αστυνομικών σε συνελεύσεις σωματείων, απευθύνουν 8 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.
Πρόκειται για τους βουλευτές Καββαδία Αννέτα, Θεωνά Γιάννη , Ιγγλέζη Κατερίνα , Καραγιαννίδη Χρήστο, Καστόρη Αστέριο , Κατριβάνου Βασιλική ,Μηταφίδη Τριαντάφυλλο και ,Ντζιμάνη Γεώργιο. Ζητούν να πληροφορηθούν «κατ’ εντολή ποιας υπηρεσίας ανετέθη στους δυο αστυνομικούς η παρακολούθηση της συνέλευσης στο αμφιθέατρο του ΤΕΕ, στις 8 Απριλίου;» και «σύμφωνα με ποιο νομικό πλαίσιο και για ποιο λόγο δόθηκε αυτή η εντολή στα δυο αστυνομικά όργανα;».
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2015
Μηδέν εις το πηλίκον
Τώρα που πέρασε μια εβδομάδα από τη γενική απεργία που αποθεώθηκε και διαφημίστηκε ως το μεγαλύτερο ιβέντ της χρονιάς, ας γράψουμε και καμιά αλήθεια για το κίνημα.
Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι 5 χρόνια τώρα που διαλύεται το σύμπαν, κινηματικά είμαστε στο μηδέν.
Απεργίες, διαδηλώσεις, κινητοποιήσεις, πορείες, επεισόδια έγιναν χιλιάδες τα τελευταία χρόνια αλλά το αποτέλεσμα ήταν μηδέν. Μηδέν εις το πηλίκον. Μηδέν ολοστρόγγυλο.
Δεν υπήρξε ούτε μαζικότητα, ούτε οργάνωση στην αντιμετώπιση της αστυνομίας, ούτε συγκρουσιακός χαρακτήρας και κυρίως δεν υπήρξαν ποτέ συγκεκριμένα αιτήματα προς απάντηση, εκτός από κινητοποιησεις ιδιαίτερου χαρακτήρα, όπως για παράδειγμα πέρσυ για τον Νίκο Ρωμανό.
Ο ελληνικός λαός έχει δείξει εντυπωσιακή αλληλεγγύη σε πλείστα θέματα - π.χ. πρόσφυγες - αλλά κατά τα άλλα ο καθένας διαδηλώνει μόνος του.
Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2015
Συντεχνιακός και χρηματοδοτούμενος συνδικαλισμός: η άλλη όψη του ελληνικού πελατειακού συστήματος
Για ποιο συνδικαλιστικό κίνημα μιλάμε;
Του Δημήτρη Χρήστου
Όταν βλέπω τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, αυτόν τον Παναγόπουλο, να με καλεί στις απεργίες, παίρνω ανάποδες και μετά από λίγο αναρωτιέμαι: Καλά, πώς στην ευχή αυτός ο τύπος κρατιέται πρόεδρος στη Γενική Συνομοσπονδία εδώ και 15 χρόνια;
Ποιος είναι, ο Μπρέζνιεφ; Και καλά τότε που το ΠΑΣΟΚ άντεχε και κρατούσε την πελατεία του, κυρίως στον χώρο του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ. Σήμερα πώς καταφέρνει να μένει στην καρέκλα του προέδρου; Η απάντηση είναι απλή: Εδώ στην Ελλάδα ποτέ δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε μαζικό, αξιόπιστο και σοβαρό συνδικαλιστικό κίνημα.
ΤΟ ΚΚΕ μετά το 1990, δηλαδή μετά τη διάσπαση, ως αποτέλεσμα της κατάρρευσης του υπαρκτού και της απουσίας πλέον καθοδηγητικού κέντρου όπως ήταν η Μόσχα, εγκλωβίστηκε σε σεχταριστικές λογικές και αριστερίστικες αντιλήψεις. Μέχρι τότε η γραμμή, και μάλιστα αυστηρή, ήταν ένα σωματείο, μια ομοσπονδία, μια ΓΣΕΕ. Μάλιστα πρότυπο ταξικής οργάνωσης του συνδικαλιστικού κινήματος στα αχτίφ που τακτικά γίνονταν στο ΚΚΕ ήταν αυτό της (τότε) Δυτικής Γερμανίας. Κάμποσα μάλιστα στελέχη του κόμματος είχαν εμπειρίες ως συνδικαλιστές όταν εργάζονταν εκεί.
Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2015
Αντίσταση, ματαίωση, αντίσταση
Του Στράτου Μεϊντανόπουλου από τις Βρυξέλλες
H Επιτροπή Ηθικής της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FIFA) τιμώρησε τους Ζεπ Μπλάτερ (Πρόεδρο) και Μισέλ Πλατινί (Αντιπρόεδρο) με αποκλεισμό 90 ημερών από κάθε ποδοσφαιρική δραστηριότητα για «κακοδιαχείριση και κατάχρηση εμπιστοσύνης». Αυτή είναι η πλέον πρόσφατη ευρωπαϊκή είδηση την ώρα που γράφεται το άρθρο που διαβάζετε. Θυμίζει ποινές προσωρινού αποκλεισμού από τα γήπεδα που επιβάλλονται σε ποδοσφαιριστές. Εύλογη η απόφαση, αφού έτσι εκπληρώνεται και ο στόχος της FIFA, σύμφωνα με το καταστατικό της, που είναι η διαρκής βελτίωση του ποδοσφαίρου.
Τόση κάθαρση είναι δύσκολο να αντέξει ένας οργανισμός, πόσο μάλλον ένας ποδοσφαιρικός οργανισμός. Οπότε καλύτερα να αφεθούμε στη δύναμη των εικόνων. Μια τέτοια εικόνα είναι οι διαδηλώσεις 100.000 ανθρώπων στις Βρυξέλλες, στις 7 Οκτωβρίου. Σύμφωνα με την αστυνομία επρόκειτο για 80.000 διαδηλωτές – και αυτό ακριβώς κάνει τα κράτη, όπου υπάρχει ένα μίνιμουμ κοινωνικής συναίνεσης, να ξεχωρίζουν: η μικρή διαφορά μεταξύ εκτιμήσεων των διαδηλωτών και εκτιμήσεων της αστυνομίας. Υπήρξαν λίγοι τραυματίες (ελαφρά) και λίγες συλλήψεις. Η ειρηνική πορεία αμαυρώθηκε από επεισόδια 200 περίπου αντιεξουσιαστών – για να χρησιμοποιήσουμε τη διατύπωση ελληνικών καναλιών. Μαζική γενικά πορεία, όπως μαζικές ήταν και οι συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων στην Ελλάδα αν θυμάστε. Δεν θέλω να πω τίποτα με τον παραλληλισμό, αλλά όπως και να το κάνεις, είναι η πρώτη σκέψη που έρχεται στο μυαλό. Πάντως τα μέσα μαζικών μεταφορών υπολειτούργησαν αισθητά τη μέρα αυτή. Και τα συνδικάτα στο Βέλγιο δεν είναι τόσο συναινετικά και με κατανόηση όπως στην Ελλάδα. Θα μπορούσε να πει κάποιος, χωρίς να υπερβάλλει ιδιαίτερα, ότι τα συνδικάτα του Βελγίου θυμίζουν συνδικάτα.
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2015
Καραβάνι αλληλεγγύης με εκπαιδευτικούς επισκέπτεται στις 20/2 τους καταυλισμούς των προσφύγων από το Κομπάνι
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΠΕ-ΕΛΜΕ
Καραβάνι αλληλεγγύης με εκπαιδευτικούς επισκέπτεται στις 20/2 τους καταυλισμούς των προσφύγων από το Κομπάνι
Πρόσκληση σε Συνέντευξη Τύπου, Τρίτη 17/2, 12.30, γραφεία ΔΟΕ (Ξενοφώντος 15α, 3ος όροφος, Σύνταγμα)
Σας καλούμε στη συνέντευξη τύπου που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 17/2, στις 12.30, στα γραφεία της ΔΟΕ προκειμένου να ενημερώσουμε για το καραβάνι αλληλεγγύης.
Κυριακή 22 Ιουνίου 2014
Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014
«Κεφαλοκυνηγοί» με Bonus
Το προβλέπει η συλλογική σύμβαση για «εθελοντές» εργαζόμενους
Του Νάσου Μπράτσου
Αντί να διεκδικήσει αυξήσεις για να αντιμετωπιστεί το κόστος της ζωής, προσανατολίστηκε στην κάρτα «εθελοντή ελεγκτή», ώστε οι κάτοχοί της να παίρνουν το 50% από τα πρόστιμα όσων δεν έχουν εισιτήριο. Το περιστατικό στο Περιστέρι, με το θάνατο του νεαρού το καλοκαίρι, είναι φαίνεται πολύ μακρινό για για τη συνδικαλιστική πλειοψηφία στα αστικά λεωφορεία.
Συλλογική σύμβαση εργασίας, υπέγραψαν οι εργαζόμενοι στα λεωφορεία και τα τρόλεϊ, αλλά οι φωνές της συνδικαλιστικής αντιπολίτευσης προς τις πλειοψηφούσες παρατάξεις της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, έγιναν ακόμα πιο έντονες. Όχι μόνο για τις ρυθμίσεις της σύμβασης και τη διαδικασία που ακολούθησαν (η κατηγορία είναι ότι έγινε χωρίς συνέλευση και ερήμην συζήτησης στον κλάδο).
Σάββατο 13 Ιουλίου 2013
Κάντε μας...κινήματα...
Μπορείτε, παρακαλούμε να μας πείτε πού είναι το συνδικαλιστικό κίνημα;
Το φοιτητικό κίνημα;
Το εργατικό-λαϊκό μήπως;
Και μη μας πείτε ότι φταίει ο λαός που...
αδρανεί, που απέχει!
Κάτι θα είδε ο λαός. Δεν μπορεί..
Θα είδε τους μεγαλοσυνδικαλιστές να τρέχουν πίσω απ' τα κόμματα, να γλείφουν την εξουσία, να γίνονται σταρ στα κανάλια, και αντί να πασχίζουν για τον κλάδο τους να προαλείφονται για βουλευτέςκαι διοικητές οργανισμών!
Θα είδε στις φοιτητικές συνελεύσεις, οι κομματικές οργανώσεις αντί να ασχολούνται με την έλλειψη συγγραμμάτων, υλικοτεχνικής υποδομής και την υποβάθμιση των σπουδών, να ''κατεβάζουν'' ψηφίσματα συμπαράστασης για το Αζερμπαϊτζάν και την Ακτή Ελεφαντοστού!
Παρασκευή 3 Μαΐου 2013
Η σιωπή των αχαμνών
Μέχρι και ο Ράιχενμπαχ μας έκανε... πλάκα: «Τα συνδικάτα διαδηλώνουν στην Γερμανία και παίρνουν 6% αυξήσεις στους μισθούς, ενώ οι αντιδράσεις των Ελλήνων είναι απόλυτα μετριοπαθείς έστω κι αν το εισόδημά τους μειώθηκε κατά 50%».
Η δήλωση αυτή του επικεφαλής της Task Force στην Αθήνα κατά κάποιους σημαίνει... έκπληξη. Κατ’ άλλους σημαίνει κοροϊδία, αφού η πολιτική την οποία ο ίδιος εποπτεύει προκαλεί αυτά για τα οποία θα έπρεπε ο ελληνικός λαός να διαδηλώνει και να διεκδικεί, ενώ η χώρα του, η Γερμανία, είναι αυτή που έχει επιβάλει τη σιδηρά πειθαρχία της άτεγκτης λιτότητας.
Με το συμπάθιο, αλλά αυτό που διακρίνω στη δήλωσή του είναι περιφρόνηση. Η εν λόγω δήλωση θρυλείται πως έγινε εξ αιτίας των χιλίων μόνο διαδηλωτών που βρέθηκαν έξω από τη Βουλή κατά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου. Η θλιβερή εικόνα επικυρώθηκε στην πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση, στην οποία η απουσία κόσμου ήταν το μόνο στοιχείο άξιο σχολιασμού.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)