Της Ισμήνης Λασκαράτου
Αν θελήσει κάποιος να γράψει για την κατάσταση του υγειονομικού συστήματος στην Ελλάδα δε θα ξέρει, αλήθεια, από που να ξεκινήσει. Από τα πολλαπλά κρούσματα υπερκόπωσης και καταρρεύσεων του προσωπικού, από την προτροπή του Υπουργού Υγείας να μην παθαίνουν ανακοπή οι ασθενείς κυριακάτικα ή από τις δεκάδες νομοθετικές τροπολογίες που έρχονται τα τελευταία χρόνια, συχνά κρυμμένες μέσα σε άσχετα νομοσχέδια και προωθούν την ιδιωτικοποίηση του εθνικού συστήματος υγείας;
Ο δρόμος για τα ΣΔΙΤ, τη σύμπραξη ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, σε πλευρές λειτουργίας των δευτεροβάθμιων νοσοκομείων έχει γίνει εδώ και καιρό με διάφορες νομικές μεταρρυθμίσεις. Στο ψυχιατρικό τομέα εισήχθη αυτή η λογική με το πρόσφατο νόμο για τη ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Όσον δε αφορά στον πρωτοβάθμιο τομέα περίθαλψης, την οδοντιατρική φροντίδα και τη γηριατρική περίθαλψη, η έλλειψη δημόσιων δομών εδώ και δεκαετίες αφήνει πεδίο δόξης λαμπρό για τα δόντια των ιδιωτών αρπακτικών.
Είναι γνωστή η πολιτική της ΕΕ σχετικά με το σύστημα υγείας, η νεοφιλελεύθερη ατζέντα σχετικά με την εμπορευματοποίηση του κοινωνικού αγαθού της υγείας. Είναι διατυπωμένη η πολιτική κατεύθυνση για το άνοιγμα και την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας στο χώρο της υγείας. Στην Ελλάδα όμως συνεχίζει να μας κάνει έκπληξη-ω μάλλον παραμένουμε αφελείς ή ρομαντικοί- το πόσο απροκάλυπτα προωθούνται αυτές οι μεταρρυθμίσεις και η ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί έστω τα βασικά στο ΕΣΥ.
Στην κυβέρνηση της ΝΔ, από ότι φαίνεται ούτε η δημόσια εικόνα τους δε τους απασχολεί, αφού ξαναέβαλαν Υπουργό Υγείας το γνωστό Γεωργιάδη, η αναίδεια του οποίο υπερβαίνει μόνιμα την άγνοια του. Υπουργό Υγείας άνθρωπο που κατηγορήθηκε για το σκάνδαλο Novartis και σώθηκε λόγω αρχειοθέτησης. Ούτε η παταγώδης αποτυχία της κυβέρνησης να αντιμετωπιστεί η πανδημία του covid αφού δε γλιτώσαμε τους χιλιάδες θανάτους και την κρίση διαρκείας του ΕΣΥ, δε τους έπεισε να μαζευτούν, έστω για λίγο. Να καλύψουν έστω προσωρινά καμία τρύπα. Κι όμως, συνεχίζουν ακάθεκτοι το καταστροφικό τους έργο.
