Ο πόλεμος του ΝΑΤΟ ενάντια στη Ρωσία στο έδαφος της Ουκρανίας

Ενα Τέρας... σύνεσης και λογικής!

Thomas Peter/Pool Photo via AP

Του Γιώργου Τσιάρα

Προσωπική Υπόθεση: Χένρι Κίσινγκερ, πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ

Θα το γράψω ευθύς εξ αρχής, να το βγάλω από μέσα μου: δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλος άνθρωπος στον πλανήτη που να αντιπαθώ περισσότερο από τον Χένρι Κίσινγκερ. Στα μάτια μου, ο συγκεκριμένος πάλαι ποτέ «μάγος της διπλωματίας» συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία που καθιστούν έναν άνθρωπο αξιομίσητο, κατάλληλο μόνο για τον ένατο και τελευταίο κύκλο της Κόλασης του Δάντη – τον απόλυτο κυνισμό, την απανθρωπιά, τον ταξικό ελιτισμό, την αχόρταγη οικονομική βουλιμία, την πλήρη αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή, καθώς ευθύνεται προσωπικά για εκατομμύρια θανάτους. Κι ας μη σκότωσε με τα χέρια του, εξ όσων γνωρίζουμε, ποτέ κανέναν.

Κι όμως: αυτός ο αιωνόβιος (χτες έκλεισε τα 99!) Γερμανοεβραίος, που πολιτογραφήθηκε Αμερικανός όταν έφηβος ακόμη πέρασε τον Ατλαντικό για να γλιτώσει από τους ναζί, κατάφερε αυτές τις μέρες ύστερα από χρόνια σχετικής αφάνειας να επανέλθει στην επικαιρότητα. Πώς; Μα μιλώντας στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, έναν θεσμό πολιτικο-οικονομικής «παγκόσμιας διακυβέρνησης» που ο ίδιος εν μέρει κατασκεύασε. Και υποστηρίζοντας, μπροστά σε ένα κυριολεκτικά φρενιασμένο από αντιρωσική υστερία ακροατήριο, γεμάτο μαθητές του, ότι η Ουκρανία πρέπει να καθίσει άμεσα στο τραπέζι του διαλόγου με τη Ρωσία και να παραχωρήσει εδάφη με αντάλλαγμα την ειρήνη!

Προειδοποίησε μάλιστα τους ακροατές του, πολλοί από τους οποίους έμοιαζαν θαρρείς έτοιμοι για την άμεση κήρυξη του Τρίτου Παγκοσμίου, να μην υποτιμούν τον σταθεροποιητικό ρόλο της Ρωσίας στην Ευρώπη τα τελευταία 400 χρόνια και να μην επιμείνουν στις φιλοπόλεμες κραυγές τους, γιατί η οποιαδήποτε παράταση της σύρραξης από εδώ και πέρα «δεν θα οδηγήσει στην ελευθερία της Ουκρανίας, αλλά σε έναν νέο πόλεμο της Δύσης ενάντια στην ίδια τη Ρωσία»! Και μπορεί να μην ανέφερε ποια εδάφη πρέπει να δώσει η Ουκρανία –είπε μόνο ότι το ιδανικό θα ήταν η επιστροφή στο status quo ante του Φεβρουαρίου– αλλά όλοι κατάλαβαν πως εννοεί τα ήδη ντε φάκτο χαμένα: την Κριμαία, το Ντονμπάς και ολόκληρη την παραλιακή ζώνη της Αζοφικής.

Οι «περιστρεφόμενες πόρτες» των επιτρόπων

Η δεύτερη Επιτροπή Μπαρόζο (2010 - 2014) | © European Union, 2010/PE,EC - Audiovisual Service

Του Γιώργου Τσιάρα

Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά... είκοσι δύο (!) δουλειές σε ινστιτούτα, ιδρύματα και πανεπιστήμια εξασφάλισε μετά την αποχώρησή του από τις Βρυξέλλες ο επί δεκαετία πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μπαρόζο – ο Πορτογάλος πρώην πολιτικός που συνέβαλε όσο λίγοι με την αδράνεια, αλλά και τις μετέπειτα «ύποπτες» ενέργειές του στη γιγάντωση της χρηματοπιστωτικής κρίσης, μετά το «κραχ» του 2008. 

Παλιά τον καλούσαν στη λέσχη Μπίλντεμπεργκ για να μιλήσει ως «ειδικός»: τώρα ανέλαβε πόστο στη διοργάνωση των συνεδρίων της!

Δώστε πρέζα στο(υς) λαό(ύς)

Του Γιώργου Τσιάρα

Κάθε μέρα, εκατομμύρια νέα παιδιά, από την Αθήνα ώς το Λονδίνο κι από τη Νέα Υόρκη ώς τη Μόσχα, αγόρια και κορίτσια, πλουσιόπαιδα και φτωχόπαιδα, βγαίνουν από τα σπίτια τους με έναν και μοναδικό σκοπό: να «γίνουν» με λίγη πρέζα. Και όλοι τους, αργά ή γρήγορα, τα καταφέρνουν: ποτέ πριν στην ιστορία δεν υπήρξε τέτοια αφθονία, τέτοια υπερπροσφορά της καφέ, υπόξινης σκόνης, που διαλύει το μυαλό και την ψυχή ακόμη και του δυνατότερου ανθρώπου. Ιδού ο σκοτεινότερος θρίαμβος της παγκοσμιοποίησης: να «γίνεσαι» με 10 ευρώ στην Ομόνοια και να ψωνίζεις ένα ολόκληρο γραμμάριο με μόλις 30 ευρώ.

Ναρκωτικά υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα: η αναζήτηση του υπερβατικού και της προσωρινής φυγής από τα εγκόσμια είναι, όπως παραδέχονται οι περισσότεροι ειδικοί, μια δευτερεύουσα αλλά πανταχού παρούσα ανάγκη του ανθρώπου, όπως άλλωστε καταγράφεται από τη χρήση τους –παράνομη ή νόμιμη, τελετουργική ή κατά μόνας- σε όλες τις εποχές και όλους τους πολιτισμούς. Χώρια η φαρμακευτική χρήση: πριν από μερικές γενιές, πολλές μανάδες δίναν (οπιούχο) αφιόνι στα βρέφη για να μην κλαίνε και οι Ινδιάνοι στις κορφές των Ανδεων ακόμη μασούν φύλλα κόκας και πίνουν ως αφέψημα το «μάτε», για να αντέχουν στο υψόμετρο και τη σκληρή δουλειά.

Λιτότητα επί… Μακρόν στη Γαλλία

Του Γιώργου Τσιάρα  

Μόνο ο… Νικολά Σαρκοζί λείπει από το νέο, σαφώς δεξιότερο κυβερνητικό σχήμα της Γαλλίας, που ανακοινώθηκε χθες το βράδυ μετά από σκληρά παζάρια στο εσωτερικό του –βαθιά διχασμένου πλέον– Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Οπως ήταν φυσικό, τους προβολείς τραβάει η τοποθέτηση του Εμανουέλ Μακρόν, ενός διάσημου για τις νεοφιλελεύθερες και φιλοεργοδοτικές θέσεις του πρώην τραπεζίτη και οικονομικού συμβούλου του Φρανσουά Ολάντ στη θέση του «αντάρτη» υπουργού Οικονομίας, Αρνό Μονμπούρ, που εκδιώχθηκε μαζί με δύο ακόμη «αντιφρονούντες» της αριστερής πτέρυγας του κόμματος: τον υπουργό Παιδείας Μπενουά Αμόν και την υπουργό Πολιτισμού Ορελί Φιλιπετί.

Το «Πανοπτικόν» είναι εδώ και μας βλέπει

Με αφετηρία τις αποκαλύψεις του Σνόουντεν, μάθαμε ότι ζούμε σε κοινωνίες διαρκούς επιτήρησης με θύματα όλους μας, χάρη στα κοινωνικά δίκτυα που έγιναν δίχτυα και τον ύπουλο ρόλο των μεγάλων εταιρειών που συνεργάζονται με τις μυστικές υπηρεσίες. 

Του Γιώργου Τσιάρα

Στα «μαλακά» έχει πέσει ώς τώρα το τεράστιο θέμα με τις συστηματικές παρακολουθήσεις… όλων μας από τις αμερικανικές –και όχι μόνον– μυστικές υπηρεσίες. Μέσα από τις διαδοχικές αποκαλύψεις του πρώην πράκτορα Σνόουντεν, αλλά και τις «follow-up» διαρροές απόρρητων εγγράφων της αμερικανικής Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας (NSA) στο «Spiegel» και αλλού, αποδεικνύεται περίτρανα –πρώτη φορά στην ιστορία– πως ο θαυμαστός καινούργιος ψηφιακός μας κόσμος δεν είναι παρά ένα αόρατο αστυνομικό κράτος αδιάκοπης επιτήρησης, ένα υπερσύγχρονο Πανοπτικόν*, με την αγαστή συνεργασία όλων ανεξαιρέτως των κολοσσών της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών, τους οποίους κυριολεκτικά πληρώνουμε για να μας ρουφιανεύουν!