Στις μέρες μας, με την τουρκική «επίθεση» στα σύνορα του Έβρου, θυμάμαι ακόμα περισσότερο τον καθηγητή μου Νεοκλή Σαρρή! Νιώθω τυχερός που τον είχα καθηγητή στο Πάντειο. Αξέχαστος και σοφός! Νομίζω ο πιο εμπεριστατωμένος Οσμανολόγος-τουρκολόγος που έβγαλε η χώρα μας! Ως Έλληνας της Πόλης, είχε τη βιωματική και βέβαια και την επιστημονική επάρκεια, να μας μυήσει στην ιδιαίτερη ταυτότητα της οσμανοτουρκικής πραγματικότητας και πολιτικής.
Συχνά, μας υπενθύμιζε το θεμελιώδες λάθος που κάνει η Ευρώπη, ή η Δύση ευρύτερα, όταν χρειάζεται να αναλύσει την πολιτική, γεωπολιτική ή οικονομική συμπεριφορά της Τουρκίας: «…προσπαθούν να κατανοήσουν και να αναλύσουν την Τουρκία με δυτικούς όρους και εργαλεία ανάλυσης και σκέψης». Ενώ, σαφώς για τον καθηγητή, κάθε ενέργεια της γείτονος, χρειάζεται να τοποθετηθεί και να κατανοηθεί εντός της ιδιαίτερης ανατολίτικης ιδιοσυστασίας της. Να παρατηρήσουμε τις ρίζες, τις δομές και τη συνακόλουθη νοοτροπία που αποτελεί συστατικό στοιχείο της κρατικής συγκρότησης. Για να δηλώσει χρόνια αργότερα με ένα πικρό, κυνικό υπονοούμενο ότι : ««σε λίγα χρόνια οι Τούρκοι θα κάνουν τους Έλληνες να σκέφτονται σαν Τούρκοι και αυτή θα είναι η μεγαλύτερη μας ήττα». Ήττα, επειδή θα μάθουμε να «σκεφτόμαστε» οθωμανικά εντέλει, αλλά αυτό θα γίνει με όρους και συντακτικό που θα θέτει η Τουρκία, έχοντας πείσει τις κυρίαρχες ελίτ – αλλά αλίμονο και μεγάλο ποσοστό του λαού; – ότι οι δικές της προτάσεις και επιχειρήματα είναι η …κοινή γεωπολιτική λογική και η μοίρα μας.
