Αξιολογώντας την τουρκική απειλή

Η Ελλάδα υποχρεούται να ανασκουμπωθεί για να αντιμετωπίσει τη μείζονα απειλή

Του Χρήστου Καπούτση από την Ρήξη φ. 141 

Εξαιρετικά επικίνδυνες για την ειρήνη και τη σταθερότητα της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου είναι οι γεωπολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις, καθώς ο πόλεμος στη Συρία μαίνεται και διευρύνεται με την εμπλοκή ισχυρών περιφερειακών κρατών όπως η Τουρκία, το Ισραήλ, ο Λίβανος και το Ιράν, που η στρατιωτική τους δραστηριότητα προστίθεται στη «μόνιμη» δράση αμερικανικών και ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή…

Σε αυτό το ασταθές, απρόβλεπτο, εκρηκτικό και πλήρως στρατιωτικοποιημένο διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα υποχρεούται να οργανώσει τα μέσα (πολιτικά, διπλωματικά και στρατιωτικά) αποτελεσματικής αντιμετώπισης της τουρκικής απειλής, που διαχρονικά αποτελεί τη μείζονα απειλή για τα εθνικά μας συμφέροντα. Συνιστά ασυγχώρητη αφέλεια, αν η κυβέρνηση εκτιμά ότι οι ΗΠΑ ή το ΝΑΤΟ ή η ανύπαρκτη (διπλωματικά και στρατιωτικά) Ε.Ε., θα στηρίξουν οπωσδήποτε την Ελλάδα, αν η Τουρκία επιχειρήσει να προσβάλει την ελληνική κυριαρχία. Τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή προωθούνται με την «αξιοποίηση» της Ελλάδας ως υποταγμένου συμμάχου και, πάντως, ανεξάρτητα, αν έτσι εξυπηρετούνται ή βλάπτονται, τα ελληνικά συμφέροντα.

Κορυφαίοι σταθμοί στην πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων

ΙΜΙΑ, ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΤΗΣ ΒΕΡΝΗΣ, ΝΤΑΒΟΣ, ΜΑΔΡΙΤΗ ΚΑΙ ΕΛΣΙΝΚΙ

Του Χρήστου Καπούτση

Ανήμερα των Χριστουγέννων του 1995 το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσάραξε σε αβαθή ύδατα κοντά στις βραχονησίδες ΙΜΙΑκαι εξέπεμψε σήμα κινδύνου. Το λιμεναρχείο Καλύμνου, διέθεσε ρυμουλκό για να αποκολλήσει το τουρκικό πλοίο, αλλά ο πλοίαρχος αρνήθηκε, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν σε τουρκική περιοχή και άρα οι τουρκικές αρχές είχαν την αρμοδιότητα να του προσφέρουν βοήθεια. Κάπως έτσι ξεκίνησε μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις των ελληνοτουρκικών σχέσεων, η κρίση στα ΙΜΙΑ. 

Οι εξελίξεις τρέχουν στην Μ. Ανατολή

Του Χρήστου Α. Καπούτση

Σημαντική από κάθε άποψη είναι η συμφωνία που επετεύχθη για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Ευοδώθηκαν οι συνομιλίες που έγιναν στην έδρα του ΟΗΕ στη Γενεύη, υπό την προεδρία της επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της Ε.Ε., Κ. Άστον, από την Ομάδα των Έξι (οι υπουργοί Εξωτερικών των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ρωσίας και της Κίνας), με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών. Η συμφωνία αυτή, που διαμορφώνει ένα πλαίσιο επαναπροσέγγισης της Δύσης με το Ιράν, πιθανότατα θα αποτελέσει την αφετηρία ευρύτερων γεωπολιτικών ανακατατάξεων.
Οι διαπραγματεύσεις αφορούσαν τον περιορισμό του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, με αντάλλαγμα ελαφρύνσεις στις οικονομικές κυρώσεις που έχει επιβάλει η Δύση κατά της Τεχεράνης.
Η συμφωνία ανάμεσα στο Ιράκ και τις έξι δυνάμεις θα είναι εξάμηνης διάρκειας και στο διάστημα αυτό θα μεγιστοποιηθούν οι προσπάθειες επίτευξης συνολικής συμφωνίας. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα,  δήλωσε ότι το Ιράν δεν θα μπορεί να χρησιμοποιήσει τις συσκευές φυγοκέντρησης επόμενης γενιάς στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής και ότι βασικοί περιορισμοί φράσσουν την πιο προφανή πορεία της Ισλαμικής Δημοκρατίας για την κατασκευή ατομικής βόμβας.
Η συμφωνία, μεταξύ άλλων, προβλέπει το σταμάτημα της κατασκευής της εγκατάστασης (βαρέως ύδατος) στη βάση Αράκ όπου θα παραγόταν πλουτώνιο. Οι πυρηνικές εγκαταστάσεις σε Νατάνς και Φορντόου θα συνεχίσουν να λειτουργούν, αλλά υπό την εποπτεία διεθνών επιθεωρητών.

Το σκάνδαλο των υποβρυχίων

Ναυπηγεία Σκαραμαγκά κλειστά, χαμένα τρία δισ. ευρώ, έξι υποβρύχια και 1500 θέσεις εργασίας.

Του Χρήστου Καπούτση

Είναι μάλλον μια συνηθισμένη ιστορία, από τις εκατοντάδες περιπτώσεις κακοδιαχείρισης, αδιαφορίας και ανικανότητας. Αυτές οι «ιστορίες» είναι που αποδόμησαν την κρατική μηχανή και ανέδειξαν σε καθεστώς την αδιαφάνεια, ενώ διέφθειραν «μέχρι μυελού οστών» τους εμπλεκόμενους πρωταγωνιστές, κομματικούς, κρατικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Η ιστορία μας χωρίς κομματικά ψιμύθια
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, το πολεμικό ναυτικό είχε εισηγηθεί στην πολιτική ηγεσία να ενισχυθεί η δύναμή του με τέσσερα καινούργια υποβρύχια και να εκσυγχρονιστούν τρία παλιά, ώστε να καλύψει επαρκώς τις επιχειρησιακές του ανάγκες. Η κυβέρνηση (πρωθυπουργός Κ. Σημίτης και υπουργός Εθνικής Άμυνας Α. Τσοχατζόπουλος) έκανε δεκτό το αίτημα των ναυάρχων.