Ιδιωτικά πανεπιστήμια και τα μυαλά στα κάγκελα!

Του Μάκη Ανδρονόπουλου

Ο νέος υπουργός Παιδείας Κυριάκος Πιερρακάκης, κατά την ομιλία του στην συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, δήλωσε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η αναθεώρηση του Άρθρου 16 του Συντάγματος για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, επισημαίνοντας ότι η κυβέρνηση πιστεύει στην «άρση του μονοπωλίου στην ανώτατη εκπαίδευση».

«Για τον λόγο αυτό, σχεδιάζεται η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, ενώ θα διερευνηθεί η δυνατότητα σύναψης διακρατικών εκπαιδευτικών συμφωνιών με μεγάλα ιδρύματα, να λειτουργήσουν δηλαδή μέσω παραρτημάτων στην Ελλάδα με αυστηρά κριτήρια και με ισοτιμία. Δεν γίνεται να μην έχουμε καταφέρει να γίνουμε περιφερειακό κέντρο ξένων φοιτητών, μας αξίζει καλύτερα», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά ο κ. Πιερρακάκης. Στην δε ομιλία του ο πρωθυπουργός έκανε άνοιγμα προς το ΠΑΣΟΚ για το ζήτημα, υπενθυμίζοντας το “μπρος-πίσω” του Γιώργου Παπανδρέου, με τον ΣΥΡΙΖΑ να εκφράζει την αντίθεση του στον κυβερνητικό σχεδιασμό.

Στην πραγματικότητα, η συζήτηση το περιβόητο άρθρο 16 που απαγορεύει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, αποτελεί ένα σύμπτωμα της βαριάς ιδεοληπτικής πάθησης που ταλανίζει τα δύο κόμματα. Πάντως, από τις ευρύτερες συζητήσεις που γίνονται εκτός πολιτικής, η ιδέα του μη κρατικού-μη κερδοσκοπικού πανεπιστημίου, μοιάζει να κυριαρχεί.

Υπέρ των μη κρατικών-μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων είναι τα επιχειρήματα: στροφή της πανεπιστημιακής παιδείας και της έρευνας προς τις ανάγκες της αγοράς, γεγονός που θα προσέλκυε περί τις 110.000 φοιτητές από το εξωτερικό (το 2,5% του κυπριακού ΑΕΠ προέρχεται από την εισροή φοιτητών), ενώ ταυτόχρονα 35.000 Έλληνες φοιτητές σπουδάζουν στο εξωτερικό. Στα πανεπιστήμια αυτά θα μπορούν να φοιτούν με υποτροφίες το 1/5 των φοιτητών τους, με κοινωνικά κριτήρια και επιδόσεις αριστείας. Ο ανταγωνισμός θα βοηθήσει στην αναβάθμιση και των κρατικών πανεπιστημίων.

Γιατί είναι πιθανό ένα κραχ πληρωμών – Ο επιδοτούμενος καπιταλισμός

Του Μάκη Ανδρονόπουλου

Επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ είχα γράψει ένα σαρκαστικό κείμενο με τίτλο «Αλέξη, τι θες να πληρώνουμε τις τράπεζες ή την εφορία;» γιατί και τα δύο μαζί δεν γινόταν. Έχω την αίσθηση ότι οι περισσότεροι επέλεξαν τότε να πληρώνουν την εφορία, γιατί θεωρούσαν λογικό να παγώσουν ή να διαγραφούν τα χρέη προς τις τράπεζες. Κάπως έτσι βγήκαμε δημοσιονομικά από τα μνημόνια τις χρεοκοπίας του 2009, αλλά τα κοκκινισμένα δάνεια πήγαν στο θεό και μετά πουλήθηκαν μπιρ παρά στους servicers που τώρα έχουν δρομολογήσει τσουνάμι πλειστηριασμών, την στιγμή που είμαστε ενώπιον ενός κραχ πληρωμών, που δεν έχει προηγούμενο.

Στην πραγματικότητα, σήμερα ο εγκλωβισμός των νοικοκυριών μοιάζει με εκείνον της δεκαετίας της χρεοκοπίας και μάλλον είναι χειρότερος, αφού ο πληθωρισμός θα κρατήσει δέκα χρόνια, όπως λένε οι σοφοί του χρηματο-οικονομικού συστήματος. Που σημαίνει ότι δεν θα μείνει τίποτε όρθιο! Συνεπώς, τα νοικοκυριά θα βρεθούν και πάλι στην ανάγκη για μια πιο σκληρή ιεράρχηση των δαπανών τους.

Με τον επίσημο πληθωρισμό στο 12% και τον “πληθωρισμό διατροφής” στο 25% +, με τις δόσεις των δανείων να αυξάνουν λόγω των επιτοκίων, με το ηλεκτρικό και τη θέρμανση στα ύψη, η ιεράρχηση των δαπανών μοιάζει μάταιη. Η διατροφή θα υποβαθμισθεί ποιοτικά και ποσοτικά στο “καλάθι του φτωχού” που καθυστέρησε υπόπτως, έτσι ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους παραγωγούς και στους λιανοπωλητές να κάνουν αυξήσεις προοπτικής και μετά να κλειδώσει ο Άδωνης το καλάθι. Μετά τη διατροφή είναι το νοίκι και το ηλεκτρικό. Η θέρμανση θα εξελιχθεί σε είδος πολυτελείας.

Με την πλάτη στο καναβάτσο, έχουμε βαρυστομαχιάσει από πολιτική μαγκιά...

Του Μάκη Ανδρονόπουλου

Δεν θα μάθουμε ποτέ επίσημα εάν ελληνικό υποβρύχιο έκοψε τα καλώδια του "Ορούτς Ρέις", όπως ισχυρίζεται ένα ρωσικό site. Σίγουρα, όμως, ξέρουμε ότι οι Έλληνες πιλότοι γράφουν πρωτιές στο ΝΑΤΟ και ότι ο κυβερνήτης της "Λήμνου" έκανε όπισθεν ολοταχώς όταν το "Κεμάλ Ρέις" προσπάθησε να τον εμβολίσει (και μετά πρόσω ολοταχώς "τρώγοντας" την δεξιά πλευρά της τουρκικής φρεγάτας). Εξαιρετικός ελιγμός και υψηλή ναυτοσύνη.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος συνεχάρη τον καπετάνιο, λέγοντάς του –σύμφωνα με δημοσίευμα– «είσαι μάγκας»! Ο κυβερνήτης δεν είναι μάγκας, αλλά πολύ καλός κυβερνήτης. Η αποδιδόμενη ατάκα του υπουργού δείχνει το επίπεδο του πολιτικού μας προσωπικού και κυρίως του "πολιτικού" λόγου. Τον χορτάσαμε με πολλούς απίστευτους "ρήτορες", τον Πολάκη, τον Βελόπουλο, αλλά και με το θρησκόληπτο διάγγελμα του Αλέξη, με το οποίο ταύτισε τη νέα ελληνικότητα με την Υπέρμαχο Στρατηγό!

Ελληνικό σχολείο: Δραματικές αποτυχίες και θριαμβευτικές εξαιρέσεις

Του Μάκη Ανδρονόπουλου

Η δημοσίευση της τελευταίας τριετούς έρευνας (2018) του διεθνούς εκπαιδευτικού προγράμματος PISA, που διεξάγει ο ΟΟΣΑ σε 16χρονους μαθητές από 78 χώρες, εδραιώνει δραματικά αποτελέσματα για τους Έλληνες μαθητές, καθώς οι επιδόσεις τους παραμένουν αισθητά κάτω από το μέσο όρο και υπολείπονται αισθητά. Λίγες μέρες νωρίτερα, το πανελλήνιο αγαλλίασε, καθώς η φοιτητική ομάδα iGEM Thessaloniki κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Συνθετικής Βιολογίας iGEM 2019.

Το Νοέμβριο, η Μαθητική Ομάδα Ρομποτικής Λυκείου "Minders" της "Εκπαιδευτικής Αναγέννησης" κατέκτησαν στην κατηγορία "Open" την 4η θέση σε ολόκληρο τον κόσμο με θέμα «Smart Cities», στην Ολυμπιάδα Εκπαιδευτικής Ρομποτικής WRO που πραγματοποιήθηκε στην πόλη Γκιούρ της Ουγγαρίας.

Ανάμεσα σε αυτές τις αντιφατικές επιδόσεις, ελλοχεύει η τραγική αποτυχία των αναρίθμητων και συντηρητικών εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων και εν τέλει του ίδιου του πολιτικού συστήματος. Αποτέλεσμα η ελληνική παιδεία δεν συνδράμει στην ανάπτυξη στο ποσοστό που της αναλογεί, ούτε στην διανοητική και ψυχολογική εξέλιξη της κοινωνίας μας.

Το «καινούργιο», ο Χρήστος Γιανναράς και ο ΣΥΡΙΖΑ

Του Μάκη Ανδρονόπουλου

Ήδη από τις 21 Ιουλίου 2014 ο σοφός δάσκαλος Χρήστος Γιανναράς με άρθρο του στην προσωπική του ιστοσελίδα, υπό τον τίτλο «Πώς ανασταίνεται μια πεθαμένη κοινωνία», (http://blogvirona.blogspot.gr/2014/07/blog-post_2323.html) αναρωτιέται «με ποιο κριτήριο θα διακρίνουμε το «καινούργιο» στην πολιτική, αν τυχόν και οψέποτε εμφανιστεί; Πώς θα ξεχωρίσουμε τη διαφορετική οπτική, τον προγραμματικό ρεαλισμό, τον αυθεντικό ηγέτη;» … 

Ο κ. Γιανναράς απαντά στα ερωτήματα αυτά επισημαίνοντας ότι: 1) «Η πολιτική είναι η τέχνη (και το ταλέντο) ενεργοποίησης της «έκπληξης» που κρύβει κάθε κοινωνία» και επικαλείται τους Πούτιν και Ερντογάν. 2) «Το αποκαρδιωτικό στη σημερινή Ελλάδα είναι ότι μοιάζει να λείπει ολοκληρωτικά από το πεδίο της πολιτικής ακόμα και η υποψία του «καινούργιου».  3) « Ένα σύμφυρμα από σεχταριστικές «αριστερές» ιδεοληψίες ξεπετάχθηκε εκλογικά από 4,5% στο 27% των προτιμήσεων, για να καθηλωθεί εκεί αδρανοποιημένο, αφού και αυτή η αύξηση μόνο οργή καθρέφτιζε, όχι επιλογή» και 4) «Δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση στη διαχειριστική πολιτική, στο πελατειακό κράτος, στην απολυταρχία των ‘’νταβατζήδων’’. Το καινούργιο δεν έχει ακόμα γεννηθεί».