Ευκαιρία για να απαλλαγεί η Κύπρος από τις βρετανικές βάσεις

Του Κώστα Βενιζέλου

Οι βρετανικές βάσεις -όχι για πρώτη φορά- βάζουν στο κάδρο των περιφερειακών συγκρούσεων την Κύπρο. Αναλαμβάνουν δράσεις που προφανώς ξεπερνούν το πλαίσιο λειτουργίας τους και ενεργούν αγνοώντας την Κυπριακή Δημοκρατία

Η πτώση στρατιωτικού drone, στον αεροδιάδρομο Ακρωτηρίου, έγινε μερικές ώρες μετά που ο Βρετανός Πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ, σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του είπε ότι η χώρα του έχει παραχωρήσει στις ΗΠΑ άδεια να χρησιμοποιήσουν βρετανικές βάσεις για επιχειρήσεις κατά των αποθηκών των ιρανικών πυραύλων. Ακολούθησαν κι άλλα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Αυτών προηγήθηκε και η δήλωση του υπουργού Άμυνας της Βρετανίας, Τζον Χίλι ότι, δυο πύραυλοι που εκτοξεύθηκαν από την Τεχεράνη ήταν συστημένοι να χτυπήσουν τις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο. Κατευθύνονταν, είπε, προς την Κύπρο. Αυτήν την αναφορά το Λονδίνο την πήρε αργότερα πίσω, ενώ υπήρξε και επικοινωνία της Λευκωσίας στο ψηλότερο επίπεδο.

Οι βρετανικές βάσεις κάνουν την Κύπρο στόχο

Προφανώς εάν δεν υπήρχαν οι βρετανικές βάσεις στο νησί δεν θα υπήρχε θέμα, ούτε και θα στοχοποιείτο η Κύπρος. Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που εμπλέκουν την Κύπρο επειδή λειτουργούν οι στρατιωτικές βάσεις των Βρετανών, που έχουν ενεργό ρόλο στα τεκταινόμενα στην περιοχή. Υπενθυμίζεται ότι τον Ιούνιο του 2024 ο ηγέτης της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα, ο οποίος σκοτώθηκε αργότερα από τους Ισραηλινούς, απείλησε την Κύπρο. Σημειώνεται δε ότι, η κατοχική πλευρά, διά του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, έδωσε συνέχεια στις απειλές Νασράλα εντάσσοντας στο αφήγημα και την Ελλάδα.

Τί σχέση έχουν οι σημερινοί Κύπριοι με τους Καραολή και Δημητρίου!

Του Κώστα Βενιζέλου

Τις πρωινές ώρες της 10ης Μαΐου 1956, οι Βρετανοί κατακτητές, οδήγησαν στην αγχόνη τον Μιχαλάκη Καραολή και τον Ανδρέα Δημητρίου. Ήταν οι πρώτες εκτελέσεις αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Με τις εκτελέσεις αυτές ο νέος κυβερνήτης της αποικιοκρατικής δύναμης, Χάρντιγκ, επιχειρούσε να δείξει αποφασιστικότητα και σκληρότερο πρόσωπο για την επιβολή της κατοχικής κυριαρχίας του. Ο Καραολής ήταν 22 χρόνων, μέλος των εκτελεστικών ομάδων της ΕΟΚΑ. Μαζί με τον συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγιώτου, εκτέλεσαν Κύπριο συνεργάτη των Βρετανών. Ο Καραολής καταδικάσθηκε σε θάνατο. Ο Δημητρίου ήταν 21 χρόνων. Με έντονη δράση στην Οργάνωση, συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1955, μετά που πυροβόλησε εναντίον Βρετανού των μυστικών υπηρεσιών. Ο Βρετανός δεν σκοτώθηκε, ωστόσο, ο Δημητρίου καταδικάσθηκε σε θάνατο.

Με το άκουσμα της εκτέλεσης τους από το αποικιοκρατικό ραδιόφωνο, η ΕΟΚΑ εκτέλεσε δυο Βρετανούς δεκανείς που είχε απαγάγει. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ανδρέα Κάρυο «επρόκειτο για μια ενέργεια που αποδοκιμάσθηκε από την κυπριακή κοινωνία με αποτέλεσμα να μην επαναληφθεί». Οι εκτελέσεις των Καραολή και Δημητρίου προκάλεσαν έντονες κινητοποιήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο. Στην Ελλάδα είχαν σημειωθεί και συγκρούσεις με την αστυνομία, με νεκρούς και τραυματίες στην Αθήνα.

Παράλληλα, προκλήθηκε πολιτικός σεισμός και υπήρξαν πιέσεις για παραίτηση της κυβέρνησης Καραμανλή. Η κυβέρνηση δεν παραιτήθηκε, παραιτήθηκε, όμως, ο υπουργός Εξωτερικών, Θεοτόκης. Τον αντικατέστησε ο Ευάγγελος Αβέρωφ. Στο πλαίσιο, πάντως, των αντιδράσεων στους Βρετανούς, η οδός όπου βρισκόταν το κτίριο της Βρετανικής πρεσβείας μετονομάσθηκε «σε οδό Καραολή και Δημητρίου». Κάτι ήταν κι αυτό, μαζί με την καθολική αντίδραση.

Οι εξελίξεις οδήγησαν σε σκληρότερα μέτρα από τους Βρετανούς στην Κύπρο. Η προσπάθεια καταστολής προκαλούσε περισσότερες συγκρούσεις, δείχνοντας πως η πρόθεση της κατοχικής δύναμης δεν ήταν η συνεννόηση, η εκτόνωση της κρίσης, αλλά η σύγκρουση.
Οι εκτελέσεις προκάλεσαν και συζητήσεις/ αντιδράσεις και στη Βρετανία. Ανταπόκριση του Κ. Χατζηαργύρη στον Φιλελεύθερο ( 13.5.1956), αναφέρει πως στο “Ντέιλι Μίρρορ” ο Ρίτσαρντ Κρόσμαν έγραψε τα εξής: «…η 10η Μάιου θα είναι μη τιμώσα την Αγγλική ιστορίαν.

Ο “εθνικιστής” Γρηγόρης Αυξεντίου δεν παραδόθηκε…

Του Κώστα Βενιζέλου

Ο άνθρωπος, λίγες φορές είναι που ορίζει ο ίδιος την μοίρα του, ζυγίζει τη ζωή και το θάνατο και επιλέγει το δεύτερο. Είναι τότε που αναμετράται με την ιστορία, κοιτάζει τον χάρο στα μάτια και ο τελευταίος αισθάνεται πως έχει ηττηθεί. Αναμετράται στο σημείο “μηδέν” με το δίλλημα: Είτε θα παραδοθεί και θα ζήσει, είτε θα φύγει από τη ζωή μαχόμενος με το όπλο αγκαλιά και τις ιδέες, τα ιδανικά στη σκέψη, στην καρδιά. Στράφηκε και είδε τη ζωή. Την οικογένεια, τους φίλους, τη φύση, την πατρίδα. Πέρασαν όλες αυτές οι εικόνες από μπροστά του με μεγάλη ταχύτητα. Τις κράτησε σφικτά στην μνήμη του γνωρίζοντας τι θα γίνει σε λίγο. Στράφηκε προς την άλλη μοναδική γι’ αυτόν επιλογή και φάνηκε πως ήταν έτοιμος από καιρό.

Στις 3 Μαρτίου 1957, ο Γρηγόρης Αυξεντίου, μια από τις κορυφαίες μορφές του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, 1955-1959, έπεσε μαχόμενος πολεμώντας εναντίον του αποικιακού ζυγού και για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Τι σκεφτόταν εκείνη την ώρα ο Γρηγόρης Αυξεντίου; Όλα αυτά τα ανθρώπινα, τα αγαπημένα, αλλά και την απόφαση του, που είχε πάρει. Να μην παραδοθεί. Η επιλογή του έγινε κι αυτό είναι που μετρά. Γι’ αυτή την επιλογή του γράφτηκε, εκείνη την ημέρα της 3ης Μαρτίου 1957, η ιστορία με όρους των αδύνατων αλλά αποφασισμένων να νικήσουν. Δεν γράφτηκε η ιστορία με τους όρους των ισχυρών, των κατακτητών.

Δεν παραδόθηκε για να τον επιδεικνύουν ως έπαθλο της “επιτυχούς” στρατιωτικής επιχείρησης οι Βρετανοί αποικιοκράτες. Δεν το συνέλαβαν για να τον κρεμάσουν, να τον εκτελέσουν. Δεν τους έδωσε την ευκαιρία να τον εξευτελίσουν. Αποφάσισε να τους εξευτελίσει αυτός με το θάνατο του. Έδωσε μια μάχη διάρκειας δέκα ωρών! Και ούτε τότε, στην υστάτη, ενώ μπορούσε να παραδοθεί δεν το έκανε.

Έξαρση εθνικισμού και μίσους κατά των Ελληνοκυπρίων στα Κατεχόμενα

Του Κώστα Βενιζέλου

Η τουρκική πλευρά επιμένει, εξήντα χρόνια μετά, να αναπαράγει ψέματα για τα γεγονότα που ονομάστηκαν “Ματωμένα Χριστούγεννα” το 1963.

Έξαρση εθνικισμού και μίσους, για μια ακόμη φορά, από την  κατοχική πλευρά με αφορμή την επέτειο της τουρκοανταρσίας, που εκδηλώθηκε την 21η Δεκεμβρίου 1963, με στόχο την υπονόμευση και διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η συμπλήρωση εξήντα χρόνων από τότε, οδήγησε τους Τούρκους σε πολλές αναφορές και εκδηλώσεις, εθνικιστικού χαρακτήρα.

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, σε ανάρτηση του στην πλατφόρμα Χ, αναφέρει πως «πριν από 60 χρόνια σαν σήμερα, εκατοντάδες Τουρκοκύπριοι σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα των σφαγών, που έμειναν στην ιστορία ως ‘’Ματωμένα Χριστούγεννα’’ και διέπραξε η ελληνοκυπριακή τρομοκρατική οργάνωση ΕΟΚΑ. Με σεβασμό τιμούμε όλους τους μάρτυρες μας».

Αλλά και το τουρκικό υπουργείο Άμυνας προέβη σε σχετική ανακοίνωση. Σε δηλώσεις του ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΑΜ, αντιναύαρχος Ζεκί Ακτούρκ, ανέφερε ότι «οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις μας, που λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την επιβίωση του κράτους μας και την ειρήνη και ασφάλεια των πολιτών μας, υπηρετούν με επιτυχία στο Αζερμπαϊτζάν, τη Λιβύη, το Κόσοβο, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Κατάρ, τη Σομαλία και πολλές άλλες περιοχές, ιδιαίτερα στην Κύπρο και συνεχίζουν να υποστηρίζουν τους δίκαιους σκοπούς των αδελφικών, φιλικών και συμμαχικών εθνών».

Αφού υπάρχει “καλό κλίμα” είπαν και οι Τούρκοι να αλώσουν τη νεκρή ζώνη!

Του Κώστα Βενιζέλου

Το “καλό κλίμα”, το νέο προσωπείο Ερντογάν, δεν αντέχει στο χρόνο και προδήλως δεν αφορά την Κύπρο. Στην Κύπρο, είναι ξεκάθαρο, η κατοχική πλευρά δεν εγκαταλείπει τις επεκτατικές της βλέψεις κι αυτό το βιώνουμε συνεχώς. Μόνο αιθεροβάμονες δεν το αντιλαμβάνονται. Η νέα κίνηση στην περιοχή Άρσους- Πύλας και η προσπάθεια για κατάληψη εδάφους μέσα στη νεκρή ζώνη, συνιστά μια σοβαρή παραβίαση αλλά και μια μεγάλη πρόκληση. Η κατοχική πλευρά δεν το κάνει για πρώτη φορά. Στη συγκεκριμένη περιοχή οι μεθοδεύσεις είναι διαχρονικές.

Έκπαλαι προσπαθεί να ενώσει τα κατεχόμενα με το παράνομο φυλάκιο, που βρίσκεται εντός της νεκρής ζώνης. Και το κάνει και για να αρπάξει εδάφη, αλλά ταυτόχρονα με την κίνηση αυτή αποκτά και στρατιωτικό πλεονέκτημα. Το ίδιο κάνει και σε άλλες περιοχές της νεκρής ζώνης. Σιγά-σιγά και χωρίς να λαμβάνει υπόψη κανέναν, προχωρεί. Μικρά βήματα, καταλαμβάνει λίγο έδαφος το οποίο βαθμηδόν και γίνεται περισσότερο. Και τώρα με το δρόμο, αν και υπήρξε αντίδραση και κατανόηση στις ενστάσεις, διαμαρτυρίες της Λευκωσίας, κάποια στιγμή, ενδεχομένως και από το εσωτερικό να τεθεί το… ρητορικό ερώτημα: «Θα δημιουργούμε κρίση για ένα δρόμο;». Οι Τούρκοι, άλλωστε, χαρακτηρίζουν το όλο έργο ως ανθρωπιστικό! Για να διευκολυνθεί ο Αττίλας στα σχέδια του. Άλλωστε και την εισβολή “ειρηνευτική επιχείρηση” την είχαν βαπτίσει. Και το λένε μέχρι σήμερα.

Ομαδικοί τάφοι Ελληνοκυπρίων στο αεροδρόμιο Τύμπου

Του Κώστα Βενιζέλου

Ομαδικοί τάφοι αγνοουμένων φαίνεται να υπάρχουν στην περιοχή του παράνομου αεροδρομίου της κατεχόμενης Τύμπου, τα εγκαίνια του οποίου θα τελέσει σήμερα ο ηγέτης της κατοχικής δύναμης, Ταγίπ Ερντογάν, ανήμερα της επετείου της τουρκικής εισβολής του 1974. Όπως συναφώς αναφέρεται από ενημερωμένες πηγές, φαίνεται ότι υπάρχουν πληροφορίες για δυο τουλάχιστον τάφους.

Ο ένας, με βάση πληροφορίες, βρίσκεται δίπλα στο παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου, ενώ ο δεύτερος φέρεται να είναι εντός του χώρου του αεροδρομίου, χωρίς να αποκλείεται να είναι και στο δίαυλο. Ενημερωμένες πηγές δεν απέκλεισαν το ενδεχόμενο οι πληροφορίες να αφορούν ένα ομαδικό τάφο και απλά να υπάρχει σύγχυση ως προς την ακριβή τοποθεσία, δηλαδή, είτε να είναι εντός του χώρου του αεροδρομίου, είτε δίπλα. Εξετάζονται και τα δυο ενδεχόμενα, τους ενός ή περισσοτέρων ομαδικών τάφων.

Είναι γνωστό ότι ο ηγέτης της κατοχικής δύναμης, στα πλαίσια της φιέστας και τα πανηγύρια για την επέτειο της τουρκικής εισβολής, έχει “παραγγείλει” την ολοκλήρωση του έργου για το νέο τερματικό στο παράνομο αεροδρόμιο, για να τελέσει τα εγκαίνια σήμερα. Επιστράτευσε δε και τεχνικά επιτελεία από την Άγκυρα για να διασφαλίσει ότι όλα θα είναι έτοιμα κατά τη σημερινή ημέρα, 20η Ιουλίου, για να συνδυαστεί τούτο με τα πανηγύρια.

Οι Κύπριοι άντεξαν στις πιέσεις και άναψαν κόκκινο

Δεκαεννιά χρόνια μετά το δημοψήφισμα: Με το Σχέδιο Ανάν απορρίφθηκε και η υπό συζήτηση μορφή της λύσης

Του Κώστα Βενιζέλου

Το Σχέδιο Ανάν ήταν ένα μοντέλο συμφωνίας για την Κύπρο, που θα διαιώνιζε την τουρκική παρουσία. Ήταν ένα Σχέδιο, το οποίο θα συντηρούσε εν πολλοίς το Κυπριακό, άφηνε την… προοπτική να ανοίξει ξανά, λόγω των ορατών προβλημάτων και των στρεβλώσεων, που χαρακτήριζαν τις πρόνοιες του.

Δεκαεννέα χρόνια μετά το δημοψήφισμα (24 Απριλίου 2004), το Σχέδιο εξακολουθεί να απασχολεί αλλά και να διχάζει. Ακόμη και σήμερα, με αφορμή την επέτειο υπήρξαν αντιπαραθέσεις, κυρίως στο πεδίο των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης.

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων είχε, όπως είναι γνωστό, απορρίψει (76%) το Σχέδιο, επειδή δημιουργούσε ανασφάλεια, διασφάλιζε την τουρκική παρουσία, αλλά και την αγγλική στο νησί ενώ οι ρυθμίσεις ήταν δυσλειτουργικές. Η προτεινόμενη «νέα κατάσταση πραγμάτων» για να λειτουργήσει θα έπρεπε να ξεπερασθούν οι στρεβλώσεις ενώ τα αδιέξοδα θα μπορούσαν να επιλυθούν από ξένο δικαστή. Ήταν η πρώτη φορά που οι Κύπριοι καλούνταν να αποφανθούν για το περιεχόμενο μιας συμφωνίας στο Κυπριακό. Και απάντησαν με ηχηρό «όχι». Παρά τις έξωθεν πιέσεις και τους εκβιασμούς. Κι αυτό αφορά όχι μόνο το συγκεκριμένο Σχέδιο, αλλά και την μορφή, που συζητείται μέχρι σήμερα, τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ).

Ο Θεόφιλος δεν μπορούσε τα σιωπητήρια…

Του Κώστα Βενιζέλου

Στο ισόγειο του κτιρίου του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, βρισκόταν το γραφείο του Θεόφιλου Γεωργιάδη. Εργαζόταν στον Κλάδο Τουρκικών Θεμάτων. Ένας τεράστιος χάρτης της περιοχής ήταν στον τοίχο για να συνδέει τα όσα διάβαζε, ανέλυε, μετάφραζε. Χάρτης, που περιελάμβανε- όπως πρέπει- το Κουρδιστάν. Στο γραφείο του στοίβες εφημερίδων, χαρτιά αλλά και αφίσες του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Κούρδων.

Ήταν συνεχώς σε εγρήγορση και αποφασιστικός. Ήταν ένας άνθρωπος, που τολμούσε με παρρησία να διατυπώσει την άποψη του, να ασκήσει κριτική. Ήταν δημόσιος υπάλληλος και συνήθως αυτή η “ιδιότητα” επιβάλλει σιωπητήριο. Ο Θεόφιλος δεν μπορούσε τα σιωπητήρια, ούτε και προσάρμοζε τις απόψεις του με εκείνες της καθεστηκυίας τάξης.  Ήταν ένας άνθρωπος βαθιά ιδεολόγος, που είχε ένα όραμα, το οποίο αφορούσε την απελευθέρωση της Κύπρου, την απελευθέρωση των λαών από τους κατακτητές. Του λαού της Κύπρου, του Κουρδιστάν, της Παλαιστίνης…

Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης δολοφονήθηκε, το βράδυ της 20ης Μαρτίου 1994, έξω από το σπίτι του, στην Αγλαντζιά, από πράκτορες του τουρκικού κράτους. Ανθρώπους, που έδρασαν με εντολές της κατοχικής δύναμης. Εκπρόσωπος της Επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν στην Κύπρο, είχε νωρίς συνδέσει τους δυο αγώνες για απελευθέρωση. Με την έντονη δράση του, τις παρεμβάσεις του επιδίωκε να ξυπνήσει το βαθιά νυχτωμένο σύστημα στην Κύπρο και να διασυνδέσει τους δυο αγώνες. Να ξυπνήσει και τους συμπολίτες τους. Ο κοινός εχθρός, οι κοινοί βηματισμοί, δράσεις, που θα μπορούσαν να γίνουν για την απελευθέρωση, ήταν μια δυνατότητα και ένας σχεδιασμός για τον οποίο εργάσθηκε ο Θεόφιλος συστηματικά και μεθοδικά. Επιστράτευσε όλα τα επιχειρήματα για να πείσει, να ανατρέψει παγιωμένες αντιλήψεις, πολιτικές προσαρμογής και υποταγής. Τα έλεγε και δημόσια, έγγραφε σημειώματα.

Ο Χριστοδουλίδης κέρδισε τα δυο μεγάλα κόμματα – Όσμωση ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ

Του Κώστα Βενιζέλου

Η νίκη του Νίκου Χριστοδουλίδη στις προεδρικές εκλογές, διαμορφώνει ένα νέο σκηνικό στην Κύπρο. Στην εκλογική αναμέτρηση ο Νίκος Χριστοδουλίδης κατάφερε να κερδίσει και τα δυο μεγάλα κόμματα, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Έθεσε εκτός δεύτερου γύρου τον υποψήφιο του ΔΗΣΥ και κέρδισε αυτόν του ΑΚΕΛ, στην τελική αναμέτρηση. Η δυναμική της υποψηφιότητας Χριστοδουλίδη διατηρήθηκε μέχρι τέλους και έδειξε πως η κοινωνία έχει “δραπετεύσει” από τα κομματικά στεγανά και επιλέγει με άλλα κριτήρια.

Όταν ένας υποψήφιος, που ξεκινά αρχικά μια μοναχική πορεία (στη συνέχεια στηρίχθηκε από κόμματα), έχει να αντιμετωπίσει δυο πανίσχυρους μηχανισμούς και καταφέρνει να κερδίσει τις εκλογές, τότε σαφώς και η αξιολόγηση του αποτελέσματος θα πρέπει να γίνει με βάση αυτά νέα δεδομένα. Η ανάγνωση του αποτελέσματος, δείχνει πως η νίκη Χριστοδουλίδη θα επιφέρει διαφοροποιήσεις στο πολιτικό σκηνικό, ενώ την ίδια ώρα ανεβάζει τον πήχη για τον ίδιο, καθώς οι προσδοκίες των πολιτών είναι μεγάλες.

Τι σημαίνει, λοιπόν, το χθεσινό αποτέλεσμα σε σχέση με την επόμενη ημέρα των πολιτικών δυνάμεων, αλλά και του τόπου; Πρώτον, μεταξύ πρώτου και δευτέρου γύρου των προεδρικών εκλογών, προκύπτουν μια σειρά από γεγονότα, που χρήζουν ανάλυσης. Στελέχη του Δημοκρατικού Συναγερμού, παρουσιάσθηκαν να στηρίζουν εμπράκτως τον Ανδρέα Μαυρογιάννη. Αυτό παραπέμπει σε μια λογική της ανάγκης διατήρησης των δυο μεγάλων πόλων, μέσα από υπόγειες συνεννοήσεις.

Η Ακροδεξιά βρίσκει εύφορο έδαφος στα κοινωνικά αδιέξοδα

Του Κώστα Βενιζέλου

Πήγαν οι… οργανωμένοι δυο σωματείων, του Απόλλωνα και του ΑΠΟΕΛ, στο μνημόσυνο του Γρίβα και προκάλεσαν επεισόδια για μια…”θέση στον ήλιο”. Όπως είναι γνωστό, στις κερκίδες των “οργανωμένων” των δυο σωματείων, ανεμίζει η μορφή του Γρίβα, θέλοντας προφανώς να αναδείξουν την… ακροδεξιά καταγωγή τους.

Ο ανταγωνισμός τους για το ποια οργανωμένη κατάσταση είναι πιο γριβική (!), δεν είναι θέμα, που μπορεί στις μέρες μας να αντιμετωπιστεί χωρίς τη βοήθεια ειδικών. Αλλά αυτό δεν είναι ένα ζήτημα του παρόντος. Σε ό,τι αφορά τα σωματεία, αυτά ελέγχονται και ευθύνονται στο βαθμό, που τους ανέχονται. Δεν μπορεί κανείς να τους ταυτίσει, αλλά δεν διαπιστώνεται και η όποια αποτελεσματική αντίδραση.

Ωστόσο, πέραν από τα όσα παρακολουθήσαμε την περασμένη Κυριακή, με πετροπόλεμο, τραυματίες, εμπλεκόμενους και αστυνομικούς, προκύπτουν και βαθύτερα ζητήματα. Και δεν αφορούν, μεταξύ άλλων, την “αφασία” της Αστυνομίας, που προειδοποιήθηκε αλλά άφησε τους ανεγκέφαλους να… συνυπάρξουν.

Ισλαμικά τάγματα δημιουργούν ασφυκτικό κλοιό στα κατεχόμενα: Η ισλαμοποίηση αποσκοπεί στην τουρκοποίηση… Οι Κύπριοι πολιτικοί κοιμούνται!!!

Του Κώστα Βενιζέλου

Οι τουρκικές μεθοδεύσεις για ισλαμοποίηση των κατεχομένων εντάσσονται στο σχεδιασμό, που βαθμηδόν οδηγεί στην τουρκοποίηση και ο οποίος έχει ξεκινήσει από την επόμενη ημέρα της εισβολής, το καλοκαίρι του 1974. Είναι σαφές πως τα τελευταία χρόνια αυτή η προσπάθεια έχει εντατικοποιηθεί, κυρίως στην περίοδο Ερντογάν.

Την ίδια ώρα, καταγράφονται αντιδράσεις στα κατεχόμενα από Τουρκοκύπριους, με αφορμή ομιλία του Αχμέτ Ουνσάλ, του «επικεφαλής της διεύθυνσης θρησκευτικών υποθέσεων» στα κατεχόμενα.

Το θέμα είναι ευρύτερο και δεν επικεντρώνεται μόνο στις παρεμβάσεις του εκπροσώπου της Άγκυρας. Είναι προφανές πως πρόκειται για μια προσπάθεια  συντονισμένη που ενισχύεται από την παρουσία θρησκευτικών ταγμάτων, τα οποία, σύμφωνα με τον Τύπο, δραστηριοποιούνται έντονα στα κατεχόμενα.

Από σημείωμα του Κλάδου Τουρκικών Θεμάτων, του Γραφείου Τύπου Πληροφοριών, προκύπτουν σημαντικά- άκρως ενδιαφέροντα- ζητήματα σε σχέση με την προσπάθεια αυτή της κατοχικής δύναμης.

Στο σημείωμα γίνεται αναφορά στα εξής:

Τα ντοκουμέντα που δείχνουν πώς μια συμφωνία “γκρίζαρε” τα Ίμια κι όχι μόνο

Του Κώστα Βενιζέλου

Την περασμένη Δευτέρα, παρουσιάσθηκε στη Δημοσιογραφική Εστία, στη Λευκωσία, το βιβλίο των δημοσιογράφων, Μιχάλη Ιγνατίου και Νίκου Μελέτη, με τίτλο «Η συμφωνία που ”γκρίζαρε” το Αιγαίο – Από τα Ίμια στη Μαδρίτη», που κυκλοφορεί από την εκδόσεις «Πεδίο». Πρόκειται για μια ακόμη μεγάλη ερευνητική προσπάθεια των δύο καλών συναδέλφων, η οποία φέρνει στο φως όλα τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών, που από την επομένη του επεισοδίου των Ιμίων (Ιανουάριος 1996) άρχισαν να εργάζονται πυρετωδώς προκειμένου να υπάρξει συμφωνία.

Μια συμφωνία, η οποία θα περιόριζε το ενδεχόμενο νέας κρίσης και πιθανόν θα οδηγούσε σε μια πολεμική σύγκρουση  Ελλάδος και Τουρκίας, καταστροφική για τα αμερικανικά και νατοϊκά συμφέροντα στην περιοχή. Τα έγγραφα επιβεβαιώνουν αυτό που μπορεί να υποψιαζόμαστε όλοι, αλλά δεν μπορούσαμε να τεκμηριώσουμε. Και πολύ περισσότερα. Οι Αμερικανοί, για άλλη μια φορά, δεν στράφηκαν προς την επιθετική δύναμη, την ταραχοποιό, την κατοχική Τουρκία, αλλά επιχείρησαν να επιτευχθεί μια συμφωνία, αυτή της Μαδρίτης, στην οποία η Ελλάδα αποδέχθηκε και αναγνώρισε τα «νόμιμα και ζωτικά δικαιώματα» της Τουρκίας στο Αιγαίο. Η Ελλάδα, λίγους μήνες μετά το επεισόδιο των Ιμίων, δεσμεύθηκε για την αποφυγή  «μονομερών ενεργειών». Τι σημαίνει αυτό; Μεταξύ άλλων, η μη άσκηση του  κυριαρχικού δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ.

Άλμα προσάρτησης των κατεχομένων το νέο πρωτόκολλο Άγκυρας-ψευδοκράτους

Του Κώστα Βενιζέλου

Άλμα και όχι ένα άλλο βήμα προς την κατεύθυνση της προσάρτησης των κατεχομένων έχει κάνει η Τουρκία με το «πρωτόκολλο οικονομικής και δημοσιονομικής συνεργασίας» μεταξύ Τουρκίας και “ΤΔΒΚ” για το 2022. Παρά το γεγονός ότι ο έλεγχος της κατοχικής δύναμης ήταν πάντα ασφυκτικός, καταπιεστικός, αυτή τη φορά είναι προφανές πως η Τουρκία, με το πλαίσιο του νέου πρωτοκόλλου, είναι ως να ανοίγει υποκατάστημα στα κατεχόμενα.

Μεταφέρει όλες τις δομές του τουρκικού κράτους στην κατεχόμενη περιοχή και επιδιώκει να προσαρμόσει πλήρως το παράνομο καθεστώς των εγκάθετών της στον τρόπο λειτουργίας του τουρκικού κράτους. Παράλληλα, ανοίγει διάπλατα τον δρόμο σε Τούρκους “επενδυτές”, για να βάλει χέρι στην οικονομία, κυρίως στα έργα ανάπτυξης. Πρόκειται για μία μεθόδευση, στην οποία ο Ερντογάν θέλει να έχει λόγο, μέσω κάποιων φίλων του επενδυτών, επιχειρηματιών.

Τουρκικό μανιφέστο στον ΟΗΕ για το Κυπριακό

Του Κώστα Βενιζέλου

Επιστολή με την οποία προβαίνει σε μια συνολική παρουσίαση της πολιτικής της στο Κυπριακό αλλά και στις εν γένει επιδιώξεις της απέστειλε στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, η τουρκική πλευρά. Η επιστολή στάλθηκε στον Αντόνιο Γκουτέρες στις 13 Δεκεμβρίου, μέσω της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Τουρκίας στη Νέα Υόρκη και υπογράφεται από τον εκπρόσωπο του κατοχικού καθεστώτος, Μεχμέτ Ντανά.

Πρόκειται για ένα μανιφέστο πολιτικής, το οποίο στηρίζεται στη “νέα προσέγγιση” της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό. Είναι δε προφανές πως δεν έχουν κανένα πρόβλημα να υποστηρίξουν ατεκμηρίωτα και ανιστόρητα το αφήγημα τους. Ενδιαφέρον, λοιπόν, έχουν οι ισχυρισμοί της τουρκικής πλευράς για όλα τα ζητήματα ενώ δεν αποφεύγεται η παράθεση ανιστόρητων ισχυρισμών σε ό,τι αφορά την περίοδο πριν το 1974 αλλά και τα μετέπειτα χρόνια μέχρι και σήμερα.

Διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι με βάση τις Συμφωνίες του ’60, ούτε εισβολή έγινε ούτε κατοχή υπάρχει! Και πως όλα αυτά είναι ελληνικά κατασκευάσματα. Είναι προφανές από το περιεχόμενο, που είναι εκτενές, ότι η κατοχική Τουρκία δεν συζητά οτιδήποτε άλλο εκτός από δύο κράτη ενώ είναι ανοικτή για συζήτηση σχέσεων καλής γειτονίας. Είναι δε ξεκάθαρο πως προτάσσει το θέμα των υδρογονανθράκων ζητώντας αξιοποίηση τους πριν από τη λύση, ώστε «να βοηθήσει τούτο σε μια συμφωνία».

Αναφέρεται στη μη εκπροσώπηση του ψευδοκράτους σε διεθνή φόρουμ, συμπεριλαμβανομένων των αρμόδιων οργάνων των Ηνωμένων Εθνών, «αποτρέποντας με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά την τουρκοκυπριακή πλευρά, που είναι συνιδιοκτήτης του νησιού να συμμετέχει». Η αναφορά στην συμμετοχή στα Ηνωμένα Έθνη σχετίζεται προφανώς και με το γεγονός ότι επιχειρείται από τουρκικής πλευράς να συνάψει χωριστή συμφωνία με το Διεθνή Οργανισμό για τη λειτουργία της ΟΥΝΦΙΚΥΠ.

Και διεθνής καριέρα για το «This is Cyprus» και τα ''χρυσά διαβατήρια'': Για να γίνει η δουλειά σου απλά πες «Κύπρος»!

Του Κώστα Βενιζέλου

Η ατάκα που άφησε εποχή, το «This is Cyprus», αποτελεί πατέντα και εργαλείο για να γίνονται οι υπόγειες δουλειές, όχι μόνο τοπικά αλλά και διεθνώς! Το δεύτερο βίντεο του τηλεοπτικού σταθμού Al Jazeera, επιβεβαιώνει πως οι λαμογιές στη Βρετανία, για την αγορά μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, περνούν και από την Κύπρο. Ή γίνεται επίκληση της Κύπρου.

Τα όποια προβλήματα που είχε με τον νόμο ο συγκεκριμένος απατεώνας, ο οποίος παρουσιαζόταν ως εν δυνάμει επενδυτής, μπορούσαν, σύμφωνα με τους μεσολαβούντες, να αντιμετωπιστούν με «δοκιμασμένη φόρμουλα». Και η οδός ήταν μέσω της Λευκωσίας.

«Αλλαγή ονόματος, υπηκοότητα, έκδοση διαβατηρίου», μπορούν να γίνουν, όπως πομπωδώς διαφημίζεται από τους μεσάζοντες. Κι όλα αυτά -όπως προκύπτει- με το αζημίωτο για όλους, που  θα βοηθούσαν για να επιτευχθεί ο στόχος. Και για τους μεσάζοντες στη Βρετανία και αυτούς στην Κύπρο, που θα έκαναν τα… διαδικαστικά.

Είτε οι μεσολαβούντες τα έλεγαν (κυρίως αυτό με την εμπλοκή υπουργού) για να εντυπωσιάσουν τον πελάτη, είτε γιατί αυτή ήταν η πρακτική, στο διά ταύτα ένα είναι το μήνυμα. Για να πειστούν οι διάφοροι απατεώνες ότι θα γίνει η δουλειά τους, υπάρχει η «μαγική λέξη», η οποία πείθει -ως φαίνεται- τους πάντες: Cyprus.

Καπνός χωρίς φωτιά, όπως λέγεται, δεν υπάρχει. Άλλωστε το δεύτερο βίντεο, επιχειρεί να συνδέσει την ιστορία του με το πρώτο.  Όλοι θυμούνται τους «ιστορικούς» διαλόγους, στους οποίους οι υπερβάλλοντας εαυτόν και χρησιμοποιώντας τις εξουσίες τους Κύπριοι εμπλεκόμενοι, μοίραζαν διαβεβαιώσεις. Μάλλον και διαβατήρια.

Η “απόβαση” του Ερντογάν προκαλεί πανικό πριν καν γίνει

Του Κώστα Βενιζέλου

Η επίσκεψη του ισλαμοφασίστα Ερντογάν, σήμερα και αύριο, στην κατεχόμενη Κύπρο δεν είναι μόνο προκλητική αλλά και παράνομη. Στα πρώτα χρόνια μετά την εισβολή η Κυπριακή Δημοκρατία κατάγγελλε επισκέψεις Τούρκων κι άλλων αξιωματούχων. Αυτό δεν ίσχυσε για πάντα. Κάποια στιγμή, αυτό σταμάτησε. Από την μια η ψευδαίσθηση πως αυτοί που θα επισκέπτονταν τα κατεχόμενα θα… πίεζαν, τότε, τον Ντενκτάς, από την άλλη ότι συνήθισαν, σιγά-σιγά, κάποιοι την κατοχή, οι επισκέψεις αυτές πέρασαν στο πεδίο της ρουτίνας.

Άλλωστε κάποια στιγμή η Κυπριακή Δημοκρατία είχε μετατραπεί σε τροχονόμο, στέλνοντας ξένους αξιωματούχους στο κατοχικό “προεδρικό”. Πάλιν γιατί υπήρχε η ψευδαίσθηση ότι θα “πίεζαν” τους εκάστοτε κατοχικούς ηγέτες. Το μόνο που κατάφερναν ήταν να αναβαθμίζουν το κατοχικό καθεστώς ενώ άφηναν εκτός της μεγάλης εικόνας την Τουρκία. Όλο αυτό ο χρόνος το μετέτρεψε σε μόνιμη “συνήθεια”. Γι’ αυτό και δεν αναμέναμε ότι θα υπήρχε αντίδραση από τα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση για την επίσκεψη ως παράνομη ενέργεια.

Βέβαια οι μη αντιδράσεις σε μια παράνομη επίσκεψη δεν οφείλονται μόνο στο γεγονός ότι δεν αναδεικνύεται τόσο πολύ αυτή η πτυχή από την επηρεαζόμενη χώρα, αλλά και επειδή η Κύπρος δεν είναι Ουκρανία και η Τουρκία δεν είναι Ρωσία. Στην ΕΕ “σκίζονται” για την παραμικρή κίνηση της Ρωσίας. Αλλά και έχουν άγχος με το επίπεδο και την ποιότητα της δημοκρατίας σε μια σειρά από χώρες, αλλά αφήνουν ανενόχλητο τον φασίστα Ερντογάν.

Πώς Κυπριακή Δημοκρατία και Κατεχόμενα έγιναν δύο “αυτοδιοικούμενες περιοχές”

Του Κώστα Βενιζέλου

Η σιγή ασυρμάτου που έπεσε γύρω από τη μεθόδευση της Γραμματείας των Ηνωμένων Εθνών να αναφερθεί σε έκθεση του Γ.Γ. για το Κυπριακό σε δυο «αυτοδιοικούμενες περιοχές», είναι εκπληκτική. Ως να μην έχει συμβεί οτιδήποτε. Ως να μην υπάρχει σε εξέλιξη μια προσπάθεια εξίσωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας με το κατοχικό καθεστώς.

«Κρατάμε» την έντονη –όπως αναφέρθηκε– αντίδραση της Λευκωσίας στα όσα επιχείρησε να παρουσιάσει η απεσταλμένη του διεθνούς οργανισμού, Τζέιν Χολ Λουτ, που ανέλαβε να βολιδοσκοπήσει την ελληνική πλευρά. Το πόσο αποτελεσματική είναι η αντίδραση θα φανεί στο περιεχόμενο της έκθεσης Γκουτέρες προς το Συμβούλιο Ασφαλείας, που θα υποβληθεί τον Ιούλιο.

Είναι σαφές πως από καιρό διαφαίνονταν οι προθέσεις των διαφόρων πλευρών, που προσπαθούσαν επισταμένα και μεθοδευμένα να προωθήσουν “νέες προσεγγίσεις” στο Κυπριακό. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι τα Ηνωμένα Έθνη – κάποτε  με το γάντι, μερικές φορές με άτσαλο τρόπο – επιχείρησαν στο παρελθόν να αναδείξουν την ύπαρξη δύο χωριστών οντοτήτων. Παραδείγματα στη συνεργασία στα πλαίσια των τεχνικών επιτροπών, η συνεννόηση για θέματα που προκύπτουν στη νεκρή ζώνη.

Ενδεικτική των προθέσεων ήταν και η έκθεση για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, τον Ιανουάριο του 2018, όπου μεταξύ άλλων είχε «εξαφανιστεί» κάθε αναφορά σε «Κυπριακή Δημοκρατία», που αντικαταστάθηκε από την «κυπριακή κυβέρνηση». Η δε αναφορά σε «τουρκοκυπριακές αρχές»  διαμόρφωνε από τότε τους συνειρμούς για δύο «αυτοδιοικούμενες περιοχές». Ποια η εικόνα, που επιχειρήθηκε να δοθεί;

Του Κώστα Βενιζέλου

Η Γενεύη είναι κομμάτι της μακράς ιστορίας του Κυπριακού. Από τις κρίσιμες εκείνες διασκέψεις, το τραγικό καλοκαίρι του 1974, αλλά και σε πολλές άλλες συναντήσεις στη συνέχεια, η ελβετική πόλη, ήταν πάντα “φιλόξενη”, χωρίς να προκύψει, όμως, αποτέλεσμα. Το γιατί, είναι μια μεγάλη συζήτηση και έχει να κάνει με το γεγονός ότι σχεδόν ποτέ δεν συζητήθηκε η ουσία του Κυπριακού.

Με τάσεις αυτοχειρίας προτάχθηκε ο «δικοινοτικός χαρακτήρας» και όχι το θέμα της εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής. Την ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται ακόμη μια διάσκεψη στη Γενεύη. Η Πενταμερής θα είναι άτυπη, γιατί έτσι βολεύει την κατοχική Τουρκία, η οποία κατάφερε να διεξαχθούν συζητήσεις χωρίς ατζέντα. Κι αυτό έγινε με τη συναίνεση της ελληνικής πλευράς, η οποία έπεσε στην παγίδα και συμφώνησε στο ανακοινωθέν της 3ης Νοεμβρίου 2020, που εκδόθηκε μετά τη συνάντηση Αναστασιάδη-Τατάρ: χωρίς όρους και προϋποθέσεις και (άρα) όλα στο τραπέζι.

Στη Διάσκεψη δεν θα είναι παρούσα η Κυπριακή Δημοκρατία, ως εάν να είναι εκλιπούσα και παρόλο που αυτή είναι που πρωτίστως θα επηρεασθεί από τις συζητήσεις και την έκβασή τους. Στη Γενεύη, επειδή έτσι το καθόρισε η Άγκυρα και έσυρε τους υπόλοιπους στην ίδια λογική, θα προταχθεί η κυριαρχική ισότητα. Αυτή η νέα αξίωση της κατοχικής δύναμης, που είναι η τουρκική “μετεξέλιξη” της πολιτικής ισότητας, θα είναι το βασικό εργαλείο της τουρκικής πλευράς στη Γενεύη.

Τα δύο κράτη, η κατοχή και η Αμμόχωστος

Του Κώστα Βενιζέλου

Έσυρε το χορό ο Ερντογάν και ακολουθούν οι υπόλοιποι στον ίδιο ρυθμό. Των απειλών, των προκλήσεων και των μαξιμαλιστικών θέσεων. Σε μια περίοδο κατά την οποία υποτίθεται ότι υπάρχει διπλωματική κινητικότητα για το Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά, η κατοχική Τουρκία αυξάνει τις εντάσεις και επιμένει στην επιβολή της επεκτατικής της πολιτικής σε βάρος της Ελλάδος και της Κύπρου.

Το σκηνικό, όχι τυχαία, στήνεται για να ικανοποιήσει τις επιδιώξεις της Άγκυρας με τη συναίνεση των διαφόρων εν δυνάμει μεσολαβητών. Όσα λέγονται δημόσια από τους Τούρκους αξιωματούχους, απευθύνονται προφανώς και προς το εσωτερικό ακροατήριο, που τρέφεται με τους ακραίους εθνικιστικούς λόγους. Αποτελούν, ωστόσο, και την αναλλοίωτη θέση της κατοχικής δύναμης. Άλλωστε η Άγκυρα δεν έχει λόγο να αλλάξει τις θέσεις της από τη στιγμή, κατά την οποία δεν αντιμετωπίζει οποιεσδήποτε αντιδράσεις.

Ο Τούρκος αντιπρόεδρος, Φουάτ Οκτάι, βρισκόμενος στην κατεχόμενη Κύπρο, επανέλαβε τα περί δύο κρατών, χαρακτήρισε ιστορική και ξεκάθαρη την προχθεσινή αναφορά του Ταγίπ Ερντογάν ότι η ομοσπονδία τέλειωσε και πως δεν υπάρχει άλλη διέξοδος πλην της λύσης δύο κρατών. Επανέλαβε και την αναφορά του Τούρκου προέδρου ότι «θα γνωρίσετε καλά τους τρελούς Τούρκους». Αναφέρθηκε και στο θέμα της Αμμοχώστου και εξήγγειλε ότι οι εργασίες για άνοιγμα της περίκλειστης περιοχής της πόλης θα συνεχιστούν και ολοκληρωθούν στέλνοντας και ένα μήνυμα προς την ελληνική πλευρά.

Γιατί η καραντίνα τους βολεύει για να "λύσουν" όπως-όπως το Κυπριακό

Του Κώστα Βενιζέλου

Παρακολουθώντας με κινηματογραφική ταχύτητα τη διολίσθηση του Κυπριακού, διαισθανόμαστε το βάρος της ευθύνης όλων μας για το κατάντημα, που έχουμε φθάσει. Ακόμη και όσοι δεν έχουμε άμεση σχέση με τη διαχείριση του εθνικού θέματος, έχουμε ευθύνες για τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούμε ή δεν αντιδρούμε. Πώς έχουμε ξεκινήσει και πού οδηγούμαστε.

Από τον μακροχρόνιο, την πρόταξη θεμάτων αρχής, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην επιμονή για αποκατάσταση της ενότητας της χώρας, την απελευθέρωση, σιγά-σιγά χάλασαν τα φρένα και βρισκόμαστε στον πάτο. Βαθμηδόν έχουν μετατρέψει το Κυπριακό ως ένα πρόβλημα ρύθμισης εξουσιών ή αναγνώρισης, νομιμοποίησης οντοτήτων. Κάθε φορά που οδηγούμαστε σε αδιέξοδο, με τη νέα προσπάθεια η κατοχική Τουρκία μεγάλωνε την προίκα της.

Από τις γενικότητες, τις διατυπώσεις κλισέ, την κατά το δοκούν επίκληση αποφάσεων του ΟΗΕ, φθάνουμε στο σημείο μηδέν. Όλοι πλέον ονοματίζουν... το μωρό. Από την "πολιτική ισότητα", διαφόρων εκδοχών, φαίνεται να οδηγούμαστε στην "κυριαρχική ισότητα". Μια απαίτηση της τουρκικής πλευράς, που δεν είναι νέα ως προς την τελική επιδίωξη. Εμφανίσθηκε, ωστόσο, σχετικά πρόσφατα και παρουσιάζεται από την κατοχική Τουρκία ως η τελευταία επιλογή, μετά τα αλλεπάλληλα αδιέξοδα, που ειρήσθω εν παρόδω, οφείλονταν στην ίδια.