Ενώ η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και με την «βούλα» της συμφωνίας της 20ης Φλεβάρη οδηγείται σταθερά και αποφασιστικά σε συμφωνία-πλαίσιο με τους ιμπεριαλιστές τόσο στο πολιτικό όσο και στο «τεχνοκρατικό» επίπεδο, η λεγόμενη αριστερή αντιπολίτευση αλλά και ακραιφνείς, μέχρι πρότινος, υποστηρικτές της ηγετικής ομάδας, στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ, ανεβάζουν τους τόνους της κριτικής και της αντιπαράθεσης στην προοπτική υπογραφής μίας νέας συμφωνίας με τους δανειστές-εταίρους.
Κεντρικά ζητήματα της κριτικής και της αντιπαράθεσης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται, σαν κυβέρνηση, έξω από τα συνεδριακά πλαίσια του κόμματος, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, τις προεκλογικές δεσμεύσεις και τις προγραμματικές δηλώσεις. Ότι έβαλε στην άκρη την διεκδίκηση της διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και πληρώνει κανονικά τις δόσεις του, τα βρίσκει με την ντόπια κεφαλαιοκρατία και πολιτικούς εκφραστές του συστήματος (Παυλόπουλος) και συνεργάζεται με αντιδραστικές πολιτικές δυνάμεις (ΑΝΕΛ). Όλοι αυτοί μαζί και ο καθένας από την μεριά του καλούν τον «όλον ΣΥΡΙΖΑ» να έρθει σε «ρήξη» με τους δανειστές και να «εφαρμόσει το πρόγραμμά του» ενώ οι πιο «αριστεροί» θέλοντας, πιθανά, να προλάβουν πολιτικές αναμορφώσεις που θα καθορίσουν τα ντόπια και ξένα κέντρα του συστήματος, προβάλλουν την εκλογική…διέξοδο. Μέσα σε αυτό το κλίμα και η πρόσφατη ομόφωνη απόφαση της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ που μας πληροφορεί ότι θα αρχίσει «πορεία στον λαό» για να στηρίξει τις «κόκκινες γραμμές».
