Είμαστε ο άνθρωπός τους

Του Τάσου Μαυρόπουλου

3000 εντολές διακοπής νερού την εβδομάδα εκδίδονται από την ΕΥΔΑΠ στην Αττική λόγω οφειλών και επιπλέον, ένας μεγάλος αριθμός εντολών διακοπής, σε ανθρώπους που έκαναν διακανονισμό χρεών και δεν μπόρεσαν να πληρώσουν δύο δόσεις. Αν είσαι ενοικιαστής και χρωστάς πάνω από 100€ ή ιδιοκτήτης και χρωστάς πάνω 150€, ή έχεις κάνει διακανονισμό και δεν μπόρεσες να πληρώσεις δυο δόσεις, σου κόβουν το νερό. Για να μείνεις χωρίς νερό, σημαίνει ότι ήδη χρωστάς παντού, είσαι στο τελευταίο σκαλί, δεν είναι επιλογή σου.

Αλλά μέρες που είναι ας μην χαλάμε το εορταστικό κλίμα. Στρατηγικοί κακοπληρωτές είναι και αυτοί, σαν τους άλλους, που τους αρπάζουν τα σπίτια γιατί χρωστάνε στις τράπεζες, εφορία, στα ασφαλιστικά ταμεία, χρωστάνε στη ΔΕΗ και τους κόβουν το ρεύμα, χρωστάνε…. και που δεν χρωστάνε. Έχουν και δεν πληρώνουν, επίτηδες το κάνουν. Σπάνε πλάκα και φορτώνουν τα βάρη στους άλλους. Γιατί τι είναι να μείνεις χωρίς σπίτι, ρεύμα και νερό; Τίποτα απολύτως, μια εμπειρία είναι και το επιδιώκεις για να σπάσεις τη ρουτίνα σου. Σ’ αρέσει να προκαλείς και να ρίχνεις την ευθύνη στους άλλους, τους προκομμένους, που έβαλαν κάτω το κεφάλι και μεγαλούργησαν.

Καλή σταδιοδρομία Αλέξη. Είσαι ο μικρός τους ήρωας

Του Τάσου Μαυρόπουλου

Τσίπρας στη βουλή: “η αξιοπιστία της χώρας αποκαταστάθηκε απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους”. Μόνο που κόστισε ακριβά Αλέξη και πληρώθηκε μονομερώς. Και φτάνει στα όρια του χυδαίου όταν το λες αυτό την ώρα που ψηφίζεις την περικοπή συντάξεων, μείωση αφορολογήτου, αρπαγή σπιτιών, παράδοση δημόσιας περιουσίας. Και γίνεται ακόμα πιο χυδαίο όταν λες ότι αυτή θα είναι η “τελευταία ψηφοφορία μετά από 8 χρόνια”. Γιατί είναι η πρώτη αλήθεια που λες από το Γενάρη του 15. Όντως δεν θα ξαναχρειαστεί ψηφοφορία. Δεκάδες έγιναν τα τελευταία 8 χρόνια. Εσύ τα κατάφερες να μην χρειάζεται άλλη μέχρι το 2060και η πλέμπα να πληρώνει το αντίτιμο της “αξιοπιστίας σου”. Να το πληρώνει αναπροσαρμοζόμενο ανάλογα με τις ορέξεις των δανειστών.

Είσαι πραγματικά αξιόπιστος. Όχι όμως απέναντι στο λαό. Είσαι ο πιο αξιόπιστος και αποτελεσματικός υπάλληλος των δανειστών. Κατάφερες όσα δεν μπόρεσε κανένας. Εσύ εισπράττεις τα συγχαρητήρια των εκπροσώπων του παγκόσμιου κεφαλαίου, τους ύμνους βιομηχάνων και εφοπλιστών γιατί όπως δήλωσαν ικανοποιήθηκαν διεκδικήσεις τους πολλών ετών και εμείς πληρώνουμε και θα πληρώνουμε.

Όσο μπορούμε, όταν δεν μπορούμε θα χάνουμε τα σπίτια μας και συ θα χαριεντίζεσαι με τον Γιούνκερ και τον κάθε Γιούνκερ στα μεγάλα σαλόνια σε νέες αποστολές και καθήκοντα. Αλέξη δεν είσαι μικρός και άπειρος. Μπορείς να ξεχωρίσεις το νόημα των λέξεων. Χώρα δεν είναι οι τραπεζίτες οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές και αυτοί που τους παραχωρείς τον πλούτο της και σου δίνουν συγχαρητήρια. Χώρα είναι ο λαός και οι ανάγκες του. Εσύ διάλεξες το νόημα που δίνουν στη λέξη χώρα, αυτοί που πλουτίζουν από τη δυστυχία του λαού και επέλεξες να γίνεις υπάλληλός τους.

Όταν πας να διαπραγματευτείς χωρίς όπλα, γιατί να διαπραγματευτούν οι άλλοι μαζί σου;

Του Τάσου Μαυρόπουλου

Αφού επέλεξες ως λύση αυτό που θεωρούσες καταστροφικό, για να το επιβάλλεις μετέτρεψες το ΟΧΙ σε ΝΑΙ, προδίδοντας την ετυμηγορία του λαού που σε εμπιστεύτηκε. Με τακτικισμούς και αιφνιδιαστικές κινήσεις που σου υπέδειξαν οι τοκογλύφοι, όπως τους έλεγες, ξεφορτώθηκες το ριζοσπαστικό κομμάτι του κόμματός σου για να μην μπερδεύονται στα πόδια σου. Με τους ίδιους τακτικισμούς, αιφνιδιαστικές κινήσεις και εκβιαστικά διλήμματα υπέκλεψες την ψήφο του κόσμου, για να επικαλείσαι την εξουσιοδότησή του όταν ξέπλυνες τις προηγούμενες κυβερνήσεις και συνέχισες εντατικότερα τις καταστροφικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Κατάφερες τελικά να στείλεις αυτό τον κόσμο στο σπίτι του ξεδοντιασμένο και ηττημένο. Τον παρέδωσες αμαχητί στα χέρια των εκμεταλλευτών του, σ’ αυτούς που τον καλούσες να πολεμήσετε μαζί.

Έκανες ό,τι σου ζήτησαν και πράγματα που δεν μπορούσαν να κάνουν οι άλλοι. Δεν έχασες ούτε συνθηκολόγησες. Προσχώρησες στο στρατόπεδο του αντιπάλου και ως δούρειος ίππος πραγματοποιείς τις πιο μύχιες σκέψεις του σε βάρος αυτού του λαού και της χώρας σου.

Τα δυο ισχυρά χαρτιά που είχες στα χέρια σου τα έκαψες. Τον λαό τον έστειλες σπίτι του, την εναλλακτική πρόταση για έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε. την πέταξες σαν καταστροφική και απαγόρεψες κάθε συζήτηση γι’ αυτή. Όταν δήλωσες μάλιστα ότι με την επιλογή σου έσωσες το ευρώ και την Ευρώπη, τους διαβεβαίωνες ότι ο λαός δεν είναι η πρώτη επιλογή σου και στο μέλλον θα κινηθείς σε συγκεκριμένο πλαίσιο και θα κάνεις ό,τι σου ζητούν.

Μισθοφόροι ενός μαφιόζικου μηχανισμού

Του Τάσου Μαυρόπουλου

Το μεγαλύτερο χτύπημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία, είναι αυτό που ζούμε σήμερα. Την απάθεια του κόσμου σ’ αυτό που βιώνει. Του ανακοινώνουν την πορεία θανάτωσής του και κοιτάει. Ποιος θα τολμούσε να κόψει 30% συντάξεις, να φτάσει το αφορολόγητο στα 5000, να διαλύσει εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα, να ξεπουλήσει τα πάντα, και να μην έχει γίνει κοινωνική έκρηξη; Για ένα μέιλ Χαρδούβελη το 2014 και κόντευε να χυθεί αίμα. Και αυτοί που έλεγαν ότι τα δύο μισά μνημόνια είναι καταστροφικά και έπρεπε να καταργηθούν, ανέλαβαν να τα ολοκληρώσουν, να φέρουν το 3ο, τον κόφτη, να φέρουν τώρα το 4ο, να δώσουν τη χαριστική βολή στην κοινωνία και στην Ελλάδα. Αν ήταν άλλοι, απλά δεν θα μπορούσαν να τα περάσουν με τόση ευκολία. Θα το ήθελαν πολύ αλλά δεν θα μπορούσαν. Και γι’ αυτό οι νεοδημοκράτες τονίζουν σε κάθε κατεύθυνση ότι « δεν τα ψηφίζουμε αλλά θα τα εφαρμόσουμε». 

Ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε την μεγαλύτερη νίκη. Νίκησε το μυαλό, την ψυχή, την ηθική, τις αξίες, τις αρχές, την ελπίδα. Αμαύρωσε την εικόνα της αριστεράς στο μυαλό του κάθε ανθρώπου, που μπορεί να μην ήταν αριστερός αλλά την είχε ψηλά . Νίκησε την αριστερά που κινητοποίησε το λαό, τον ριζοσπαστικοποίησε και τον έβγαλε στο δρόμο για να διεκδικήσει λύση στο σήμερα σε προοδευτική κατεύθυνση. Για να ολοκληρωθούν τα μνημόνια έπρεπε να νικηθεί ο κόσμος που αντιστεκόταν. Να τον απογοητεύσουν, να τον στείλουν στον καναπέ, να τον κάνουν να αισθανθεί προδομένος, να πιστέψει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, να αγανακτήσει και να πει «όλοι ίδιοι είναι», «ας κοιτάξω την πάρτη μου και ας ψοφήσουν οι άλλοι», «τι συλλογικές λύσεις μου λες τώρα αφού η κοινωνία είναι ένα survoivor, ο θάνατός σου η ζωή μου». 

Η Κυβέρνηση που θα καταργούσε τα ΜΑΤ καταστέλλει τους συνταξιούχους

Του Τάσου Μαυρόπουλου

Το ψέκασμα των συνταξιούχων χθες και των διαδηλωτών προχθές στην Καισαριανή δείχνει την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να εφαρμόσει κατά γράμμα τα μνημόνια που ψήφισε, με κάθε τρόπο. Ακόμα και με την καταστολή που αναθεμάτιζε και κατήγγειλε στο παρελθόν.  Το μόνο της ενδιαφέρον είναι να είναι συνεπής απέναντι στους τοκογλύφους στους οποίους παραδόθηκε.

 Προχθές χτύπησε αυτούς με τους οποίους έμπαινε μαζί στο σκοπευτήριο πριν το Γενάρη του 2015. Χθες χτύπησε αυτούς που την πίστεψαν και την ψήφισαν για να σταματήσει το κόψιμο των συντάξεών τους. Όπως θα χτυπήσει και όποιον άλλο χρειαστεί που αντιλαμβάνεται πλέον ότι τα ισοδύναμά τους ήταν μια απάτη, ότι τον κορόιδεψαν και έκλεψαν την ψήφο του και τώρα του στέλνουν το λογαριασμό, συνεχίζοντας τη μνημονιακή πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων.  Η κυβέρνηση που θα καταργούσε τα ΜΑΤ καταστέλλει τώρα τους συνταξιούχους.

Το αποτελεσματικότερο εργαλείο των θεσμών

Του Τάσου Μαυρόπουλου

Ένα είναι σίγουρο. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις, θα ήταν πρόθυμες να περάσουν το 3^ο μνημόνιο και το 4^ο που συζητείται στη βουλή 21-22/5, δεν θα μπορούσαν όμως από το μέγεθος της λαϊκής κατακραυγής.

   Δύο είχαν ψηφίσει, χωρίς να έχουν ολοκληρώσει την εφαρμογή τους και οι αντιδράσεις του κόσμου έριξαν κυβερνήσεις, καταβαράθρωσαν και εξαφάνισαν κόμματα. Οι εκλογές του Γενάρη του 2015 έγιναν με αφορμή την εκλογή του προέδρου, με πραγματική αιτία όμως ότι η κυβέρνηση Σαμαροβενιζέλου ήταν αδύναμη να συνεχίσει την εφαρμογή των μνημονίων. Δεν είχε το λαϊκό έρεισμα ούτε και την ανοχή του κόσμου. Ακόμα και το άκουσμά του μέιλ Χαρδούβελη προκαλούσε έντονες αντιδράσεις.

  Η σημερινή κυβέρνηση, μιλώντας στο όνομα της αριστεράς και εξαπατώντας το λαό, ανέλαβε το ρόλο του διαμεσολαβητή με τους τοκογλύφους. Η ιστορία θα δείξει αν όλα αυτά που ζούμε ήταν προαποφασισμένα από μια σφιχτή ηγετική ομάδα ή ήταν απόφαση μετά την παράδοση και συνθηκολόγησή της στις 12 Ιούλη.

Μνημόνια και Καταστολή πάνε πακέτο

Του Τάσου Μαυρόπουλου

Η αστυνομία στην πραγματικότητα χρησιμοποιείται για να διατηρεί και να αναπαράγει το διαμορφωμένο κυρίαρχο σύστημα εξουσίας και τα κυρίαρχα οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση επέλεξε ποιους θα υπηρετήσει, συνθηκολόγησε με τους δανειστές και παραδόθηκε άνευ όρων, θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να προστατέψει τα συμφέροντά τους.

  Ο καιρός που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά, ότι ο λαός που θα διαδηλώνει θα είναι το όπλο του όταν θα διαπραγματεύεται, έχει περάσει ανεπιστρεπτί . Αφού έκλεψε την ψήφο λέγοντάς του συνειδητά ψέματα, ο λαός έγινε τώρα εχθρός του. Και όσο περνάει ο καιρός και συνειδητοποιεί ο κόσμος τα αποτελέσματα των μέτρων και οι αντιδράσεις κλιμακώνονται, η κυβέρνηση θα δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο εντείνοντας την καταστολή.

Ήδη, η εικόνα της στρατοκρατούμενης πόλης που κατήγγειλε στο παρελθόν, έχει επιστρέψει. Στο παρελθόν στηλίτευε το κλείσιμο των δρόμων γύρω από το Μαξίμου το βράδυ, λέγοντας ότι φοβούνται το λαό με τα μέτρα που πέρναγαν και τώρα απαγορεύεται η πρόσβαση όλο το 24ωρο. Τώρα ποιόν φοβούνται άραγε και γιατί; Φυσικά το λαό. Και αυτό δείχνει ότι ξέρουν τα αποτελέσματα της συμφωνίας παράδοσης που έκαναν και των μέτρων που ψηφίζουν, όσο και αν λένε ακριβώς τα αντίθετα, συνεχίζοντας να κοροϊδεύουν τον κόσμο, για να κατευνάσουν τις αντιδράσεις του και να κερδίσουν χρόνο.

Ο λαός δεν είναι εχθρός

Του Τάσου Μαυρόπουλου*

Πριν ένα χρόνο ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε ότι, αν γίνει κυβέρνηση, θα ήθελε όλος ο λαός να είναι στους δρόμους να διαδηλώνει, για να τον στηρίζει στη διαπραγμάτευση με τους τοκογλύφους. Από τότε ο χρόνος που πέρασε μπορεί να είναι λίγος, αλλά τα βήματα που έγιναν πολλά.

Μετά το πρώτο 6μηνο, η κυβέρνηση άλλαξε την κατεύθυνσή της κατά 180 μοίρες ∙ μεθόδευσε την απαλλαγή από τα” αριστερά βαρίδια” σύμφωνα με τις εντολές των θεσμών, η σύγκρουση, ρήξη και ανατροπή έγινε μάχη του παλιού με το καινούργιο, διακύβευμα της αριστεράς έγινε ποιός θα είναι πρωθυπουργός, οι τοκογλύφοι έγιναν θεσμοί και εταίροι, που, όταν μας δώσουν την άδεια, τους συναντάμε σε ξενοδοχεία και τα μνημόνια έγιναν το εργαλείο της αριστεράς που θα μας βγάλει από την κρίση.

Ο κόσμος μέσα σ’ αυτή την κατάσταση άρχισε να βγαίνει από το λήθαργο και τη ζαλάδα .H κυβέρνηση με αθωότητα αναρωτιέται γιατί ο κόσμος ξεσηκώνεται και η απάντηση που δίνει είναι ότι υποκινούνται. Κύριοι της κυβέρνησης και εναπομείναντες στο ΣΥΡΙΖΑ πρώην σύντροφοι, συνέρθετε.

Ο κόσμος αντιδράει όχι γιατί η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα απ’ αυτά που δεσμεύθηκε, αλλά γιατί κάνει ακριβώς τα αντίθετα,

Με ΔΗΜΑΡ και στελέχη του φθαρμένου πολιτικού συστήματος, ανατροπές δεν γίνονται

Του Τάσου Μαυρόπουλου

Η άγρια νεοφιλελεύθερη πολιτική που εφαρμόστηκε την τελευταία πενταετία, προκάλεσε μεγάλη κινητικότητα και ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.
Η επίθεση σε βάρος του λαού, η φτώχεια , η εξαθλίωση, η διάλυση του όποιου κοινωνικού κράτους υπήρχε, η διάρρηξη του κοινωνικού ιστού, η περιθωριοποίηση και ο αποκλεισμός μεγάλων κομματιών της κοινωνίας και η ανασφάλεια στο σύνολό της, κατακερμάτισε τον παντοδύναμο δικομματισμό. 

Φανατικοί ψηφοφόροι της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, που μέχρι το 2009 τους ψήφιζαν γιατί επιβίωναν στοιχειωδώς και  προσδοκούσαν σε βελτίωση της καθημερινότητας  τους και μια μικρή βελτίωση του βιοτικού τους επιπέδου, τους γύρισαν την πλάτη. Το μεγαλύτερο κόστος το πλήρωσε το ΠΑΣΟΚ, που στο όνομα του σοσιαλισμού υπέκλεψε την ψήφο των λαϊκών στρωμάτων, για να γίνει ο δούρειος ίππος του νεοφιλελευθερισμού. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ με τον ξεκάθαρο ριζοσπαστικό του λόγο, στηρίζοντας τα κινήματα και τις αντιδράσεις του κόσμου,από το 4,6% , τον Ιούνη του 2012 έφτασε στο 27%. Το εκλογικό σώμα που τον επέλεξε τότε, οργισμένο από την εφαρμοζόμενη νεοφιλελεύθερη πολιτική και με ενεργοποιημένα τα ταξικά αντανακλαστικά,αψήφησε την τρομοκρατία, τον πανικό, τα εκβιαστικά διλήμματα που του έβαζαν οι κυρίαρχες ελίτ. Ο αποφασισμένος λαός δεν υπέκυψε στα τρομοκρατικά διλήμματα που έβαζαν και αναπαρήγαγαν τα κυρίαρχα Μ.Μ.Ε.. Τα διαγγέλματα, Ομπάμα, Μέρκελ, Σόιμπλε, τα ρεπορτάζ της δραχμής και τα δεινά που θα ακολουθούσαν, είχαν μικρό αντίκρισμα.