Της Ρέιτσελ Σάρον-Κρέσπιν
Το κείμενο της Ρέϊτσελ Σάρον-Κρέσπιν δημοσιεύτηκε στο Middle East Quarterly, ένα σημαντικό think tank των Αμερικανών συντηρητικών και του εβραϊκού λόμπυ των ΗΠΑ και αντανακλά τη σταδιακή μετακίνηση αυτού του χώρου προς μία αυξανόμενη αντίθεση προς την Τουρκία και την ισλαμική της πορεία. Το δημοσιεύουμε εξ αιτίας του σημαντικού πληροφοριακού υλικού που περιλαμβάνει.
Άρδην
Άρδην
Καθώς το Τουρκικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (Adalet ve Kalkınma Partisi, AKP) μπαίνει στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης, η Τουρκία δεν είναι πια η κοσμική και δημοκρατική χώρα που ήταν όταν το Κόμμα πρωτοπήρε την εξουσία. Το AKP έχει καταλάβει την κρατική γραφειοκρατία κι έχει μετασχηματίσει τη θεμελιακή ταυτότητα της Τουρκίας. Πριν την αναρρίχηση του AKP στην εξουσία, η Άγκυρα προσανατολιζόταν προς τις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Σήμερα, παρά την επίσημη θέση περί εντάξεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει οδηγήσει την Τουρκία μακριά από την Ευρώπη και μάλιστα προς τη Ρωσία και το Ιράν, ενώ έχει μετακινήσει την τουρκική πολιτική στη Μέση Ανατολή μακριά από τη σύμπραξη με το Ισραήλ και περισσότερο προς μια συμμαχία με τη Χαμάς, τη Χεζμπολλάχ και τη Συρία. Τα αντι-αμερικανικά, αντιχριστιανικά και αντιεβραϊκά συναισθήματα έχουν ενισχυθεί. Πίσω από αυτή τη μεταμόρφωση της Τουρκίας βρίσκεται όχι μόνο ο εντυπωσιακός πολιτικός μηχανισμός του AKP αλλά και μια σκιώδης ισλαμική σέχτα που καθοδηγείται από το μυστηριώδη hocaefendi (άρχοντα-ηγέτη) Φετουλάχ Γκιουλέν. Η σέχτα αυτή συχνά προβάλλεται ως υπερασπιστής της μετριοπάθειας και του διαλόγου αλλά εργάζεται για εντελώς αντίθετους σκοπούς. Σήμερα, ο Γκιουλέν και οι υποστηρικτές του (Fethullahcılar, οι Φετουλαχιστές) δεν επιδιώκουν απλά να επηρεάσουν την κυβέρνηση αλλά να γίνουν κυβέρνηση.
