Η άθλια, έκφυλη τάξη της παραδοσιακής εξουσίας αποσύρθηκε διακριτικά, σχεδόν βουβά πήγε να ξεκουραστεί, χωρίς να υποστεί καμία συνέπεια, παρά το ότι άφησε πίσω της μια ετοιμόρροπη χώρα. Σύμφωνα με την εξορθολογισμένη αντίληψη, τα θύματα της κατάρρευσης (άνεργοι, υποαπασχολούμενοι, νεο-φτωχοί) ήταν απλώς παράπλευρες απώλειες, αφού το «τοπίο» έπρεπε να «καθαρίσει», για να αρχίσει η ανοικοδόμηση του «νέου».
