Ο Μεγάλος Αδελφός είναι εδώ

Η υψηλή τεχνολογία και η Τεχνητή Νοημοσύνη στα χέρια ελαχίστων Κροίσων, εν είδει Μεγάλου Αδελφού, είναι εδώ

Του Γιώργου Δουατζή

Το 1948, ο Τζωρτζ Όργουελ έγραψε προφητικά στο βιβλίο του «1984 – Ο Μεγάλος Αδελφός», πώς θα ήταν η κοινωνία το έτος 1984. Ήταν ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, για ένα ολοκληρωτικό καθεστώς (του Μεγάλου Αδελφού), ο οποίος μπορούσε να παρακολουθεί κάθε κάτοικο συνεχώς μέσω διαδραστικών οθονών.

Στην φανταστική (;) εκείνη κοινωνία ο Μεγάλος Αδελφός είναι ο παντοδύναμος, αδιαμφισβήτητος ηγέτης, ελέγχει τη συνείδηση των πολιτών, εξαφανίζει τα ανθρώπινα συναισθήματα και η σκέψη συνιστά έγκλημα προς θάνατο. Η προφητική μυθιστορία του Όργουελ για την παρακολούθηση των πάντων και την υπερσυγκέντρωση εξουσιών εύκολα μπορεί να συγκριθεί με όσα συμβαίνουν στην εποχή μας και επίσης εύκολα μπορούμε να φανταζόμαστε τι θα επισυμβεί στο άμεσο μέλλον.

Η υψηλή τεχνολογία και η Τεχνητή Νοημοσύνη στα χέρια ελαχίστων Κροίσων, εν είδει Μεγάλου Αδελφού, είναι εδώ. Πολεμικές μηχανές υψίστης τεχνολογίας, συχνά δίχως ανθρώπινη παρουσία, ασύλληπτης από τον ανθρώπινο νου λειτουργίας, δράσης, αποτελεσματικότητας, βρίσκονται ήδη σε λειτουργία εν αγνοία των πολλών. Επιστημονικές εφαρμογές σε κάθε τομέα της ζωής, προάγουν την έρευνα, την ιατρική, ανοίγουν δρόμους σε ένα αδιόρατο μέλλον. Ερήμην θεσμών και κάθε λογής εξουσιών, επιστήμονες, τεχνολόγοι και οι χρηματοδότες τους προδιαγράφουν τη ζωή μας. Οι μηχανές θα υπηρετήσουν την κοινωνία εν συνόλω, ελάχιστους, ή τον εαυτό τους; Ποιος θα είναι ο άνθρωπος του άμεσου μέλλοντος;

Η έκρηξη της υπερανθρώπινης ευφυΐας μέσω των ηλεκτρονικών υπολογιστών διαχέεται ως τεράστια δύναμη, της οποίας η πιθανή αυτονόμηση αποτελεί μια υπαρκτή απειλή. Δεν ξέρω πότε (ή αν ήδη έχει συμβεί) θα επισυμβεί αυτή η τεράστια έκλυση της δύναμης της ΤΝ, αλλά διαισθάνομαι το επερχόμενο τέλος της μακραίωνης ιστορίας του ανθρώπου όπως τη γνωρίζαμε έως τώρα, την αμέσως επόμενη ιστορική στιγμή. Αυτό προσλαμβάνω μέσα από τον καταιγισμό της πληροφόρησης και ελπίζω να κάνω λάθος ως προς τις πιθανές ολέθριες εκτιμήσεις. Και λέω ολέθριες, παραλληλίζοντας την Τεχνητή Νοημοσύνη με την Πυρηνική Ενέργεια που υπηρετεί τον άνθρωπο, σώζει ζωές (Πυρηνική Ιατρική), αλλά και σκοτώνει (πυρηνικά όπλα).

Θεοφάνης Τάσης: Θα υποδουλωθούμε τελικά στους αλγορίθμους;

Συνέντευξη

• Ποια χρονική στιγμή, ποια συνθήκη κοινωνική σάς κινητοποίησε να γράψετε τον Ψηφιακό ανθρωπισμό;

Δεν υπήρξε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Το βιβλίο κατά κάποιον τρόπο γράφτηκε από μόνο του, διότι σε αυτό συγκεντρώνονται γραπτά και συνεντεύξεις των τελευταίων χρόνων με θέμα την παρούσα μορφή της εικονιστικής κοινωνίας. Σκέφτηκα ότι, περιλαμβάνοντας δοκιμιακά και ακαδημαϊκά κείμενα σ’ έναν τόμο, θα καταστούν –πιθανώς– ευκολότερα προσβάσιμα για τις/τους αναγνώστριες/ες. Επιπλέον, θα ήταν δυνατόν να διαπιστώσουν σε συγκεκριμένα ζητήματα την εφαρμογή των θεωρητικών εννοιών που αναπτύσσω στις Πολιτικές του Βίου ώστε, ενδεχομένως, κατ’ αυτόν τον τρόπο ν’ αποκαλυφθούν απροσδόκητες διασυνδέσεις μεταξύ τους και καινούργιες απορίες.

Ποια η διαφορά ανάμεσα στην εικονική και εικονιστική κοινωνία;

Εικονική πραγματικότητα (virtual reality) ονομάζουμε την ψηφιακή προσομοίωση της πραγματικότητας από έναν υπολογιστή. Ο χρήστης μπορεί να περιηγηθεί στο ψηφιακό περιβάλλον και ν’ αλληλεπιδράσει με αυτό χρησιμοποιώντας ειδικό εξοπλισμό όπως ειδικά γυαλιά, ακουστικά και αισθητήρες. Κατά την αλληλεπίδραση ο χρήστης δεν «βλέπει/ακούει/αισθάνεται» το φυσικό περιβάλλον. Με τον όρο εικονιστική κοινωνία περιγράφω τη σύγχρονη υβριδική, δηλαδή ταυτόχρονα φυσική και ψηφιακή πραγματικότητα. Η εικονιστική κοινωνία συνιστά την παρούσα μορφή της νεωτερικότητας, η οποία έχει ως κεντρικό γνώρισμα την κυριαρχία της εικόνας σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες και τη βαθμιαία εξεικόνιση του βίου. Η εικονιστική κοινωνία χαρακτηρίζεται από την ανάδυση ενός καινοφανούς τρόπου παραγωγής και διακίνησης εικόνων, μέσω της ψηφιοποίησης, ο οποίος τείνει στην εξαΰλωση των αγαθών (π.χ. εξουσία, πλούτος, πληροφορία) και των σχέσεων (διαπροσωπικών, οικονομικών και πολιτικών), η αρχιτεκτονική, το περιεχόμενο και η εγγύτητα των οποίων προσδιορίζονται ολοένα περισσότερο από αλγορίθμους.

Byung-Chul Han: «Το έξυπνο κινητό είναι ένα εργαλείο κυριάρχησης. Λειτουργεί σαν προσευχητάρι»

Στην αποκλειστική αυτήν συνέντευξη στην El País, ο νοτιο-κορεάτης φιλόσοφος συζητά για την ψηφιακή υποδούλωση, την εξαφάνιση του τελετουργικού και τι αποκαλύπτει για την κοινωνία το «Squid Game»

Του Sergio C. Fanjul, Πηγή: english.elpais.com (15-10-2021)

Ο υλικός κόσμος των ατόμων και των μορίων, των πραγμάτων που μπορούμε να αγγίξουμε και να μυρίσουμε αποσυντίθεται σε έναν κόσμο των μη-πραγμάτων, σύμφωνα με τον νοτιοκορεατικής καταγωγής Ελβετο-γερμανό φιλόσοφο Byung-Chul Han. Συνεχίζουμε να επιθυμούμε αυτά τα μη-πράγματα, ακόμη και να τα αγοράζουμε και να τα πουλάμε, λέει ο Han. Αυτά συνεχίζουν να μας επηρεάζουν. Ενώ ο ψηφιακός κόσμος αναμειγνύεται όλο και περισσότερο με ό,τι ακόμη θεωρούμε ως τον “πραγματικό” κόσμο, η ύπαρξή μας είναι ακόμη ακαθόριστη και φευγαλέα, πιστεύει. O στοχαστής με  μεγάλες πωλήσεις βιβλίων του, για τον οποίο κάποιες φορές γίνεται λόγος ως “ροκ σταρ φιλόσοφος”, ακόμη αναλύει σχολαστικά την αναστάτωση που παράγει ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός.

Με το συνδυασμό ρητών από μεγάλους φιλοσόφους και στοιχείων από την λαϊκή κουλτούρα, το πρόσφατο βιβλίο του Han, Undinge (ή Μη πράγματα), που δεν έχει εκδοθεί ακόμη στα αγγλικά, αναλύει την “εξουθενωμένη μας κοινωνία”, στην οποία ζούμε εξαντλημένοι και  με κατάθλιψη, από τις αναπόδραστες απαιτήσεις της ύπαρξης. Επίσης έχει σκεφτεί για τα νέα είδη ψυχαγωγίας και “ψυχοπολιτικής”, όπου οι πολίτες παραδίδονται πειθήνια στους πειρασμούς του συστήματος, μαζί με την εξαφάνιση του ερωτισμού, την οποία ο Han αποδίδει στις σύγχρονες τάσεις ναρκισσισμού και επιδειξιομανίας.

Ρωγμή στην ενημέρωση

Διαβάστε το νέο ιστολόγιο της πόλης του Βύρωνα

Ρωγμή στην ενημέρωση 

https://rogmistinenimerosi.blogspot.com  ή https://rogmistinenimerosi2.blogspot.com/

Κρίση της παγκοσμιοποίησης και άλμα προς την ψηφιοποίηση

Θα το έχουν προσέξει και οι Έλληνες τηλεθεατές· οι διαφημίσεις για την έλευση του δικτύου διασύνδεσης 5G στην Ελλάδα είναι καταιγιστικές και στους δικούς μας τηλεοπτικούς δέκτες.

Του Γιώργου Ρακκά 

Η νέα αυτή τεχνολογία πλασσάρεται από τους μεγάλους παρόχους ως ένα νέο εργαλείο ελευθερίας. Προσφέρει δυνατότητες διασύνδεσης θεαματικά ανώτερες από κάθε άλλη προηγούμενη, διευκολύνοντας έτσι την έλευση νέων πραγματικοτήτων στην ίδια μας την καθημερινότητα: Αυτόματη κατεύθυνση των οχημάτων μέσω διαδικτύου, γυαλιά εικονικής πραγματικότητας, δυνατότητα απανταχού παρουσίας των ψηφιακών αναπαραστάσεων μέσα στο πεδίο του πραγματικού. Παραθέτουμε την απομαγνητοφώνηση από το σπηκάζ μιας τέτοιας διαφήμισης, που μεταδίδει χαρακτηριστικά τον αποκαλυψιακό τόνο που οι εταιρείες δίνουν στην χρήση αυτής της νέας τεχνολογίας: 

«Πώς θα μας βοηθήσει το [ ] 5G, να ξανασχεδιάσουμε τον κόσμο από την αρχή; Σίγουρα είναι επανάσταση. Δεν θα μπορούσε κάποιος να οραματιστεί 30 χρόνια πίσω τις αλλαγές που μπορεί να φέρει μια τεχνολογία σαν το 5G.  Θα μπορέσει να βοηθήσει στην αποκρισιμότητα των αυτοοδηγούμενων οχημάτων. Φανταστείτε, λοιπόν, ότι έχουμε έναν ξεναγό στην κορυφή της Θήρας με ένα drone πιθανώς και αυτό μεταφέρεται στην τάξη. Να πραγματοποιούνται χειρουργεία εξ αποστάσεως. Να γίνεται μια συναυλία στη Νέα Υόρκη, οι ίδιοι μουσικοί θα μπορούν να έρχονται στον χώρο που εμείς έχουμε δημιουργήσει σαν ψηφιακό περιβάλλον. Οτιδήποτε είναι διαθέσιμο κάπου, είναι διαθέσιμο και σε όλη τη Γη. Ελάτε να ανακαλύψουμε» 

Τηλεκπαίδευση

Από Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος

Μα, είναι πια γεγονός... πώς η ΤΗΛΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ είναι πλέον καθεστώς! Φευ! Σαν... τον ιό — "ήρθε (κι αυτή) για να μείνει"! 

Όλα τα άλλα είναι... άλλα λόγια να τηλε-αγαπιόμαστε...

Σε λίγο, ακόμα και οι καθηγητές (όλων των βαθμίδων) θα είναι "περιττοί", (αλήθεια, οι ίδιοι... δεν το καταλαβαίνουν, άραγε;) η ζωντανή παρουσία τους, δηλαδή, δεν θα είναι απαραίτητη — θα βιντεοσκοπούν απλώς τα τηλε-μαθήματά τους, κι οι μαθητές-φοιτητές θα τα παρακολουθούν από το e-class... και... χαχαχα... όλα καλά!

(Εννοείται πως και οι απολαβές, ως εκ τούτου... θα μειωθούν... Οι τιμές των τηλε-καθηγητών θα εξισωθούν ίσως τότε (χα χα χα) με των τηλε-ηθοποιών — πόσες ώρες, ημέρες γύρισμα κ.λπ. κ.λπ.... Οι καθηγητές θα πληρώνονται, όπως και οι ηθοποιοί στα σήριαλ — με το επεισόδιο! Μάθημα, κι επεισόδιο...)

Τα ΤΗΛΕ-Πανεπιστήμια δε της χώρας (τι περίεργο...) πρωτοστάτησαν σε αυτήν την νέα (τηλε)συνθήκη — έδωσαν το ΚΑΛΟ τηλεΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, ως δείγμα τηλε-προόδου και τηλε-πολιτισμού!!! Μην μας παρεξηγήσουν δα και οι Ευρωπαίοι... ("Ανήκομεν εις την Δύσην" — βλέπεις...) Δεν κρατήθηκαν... ούτε ΚΑΝ τα προσχήματα...

Τηλεργασία και «κανονικότητα»: Απόλυση εργαζομένου λόγω ασταθούς σύνδεσης στο internet

Το Σωματείο Εργαζομένων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής Νομού Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την απόλυση εργαζομένου από την εταιρεία «iCall Services», ο οποίος εργαζόταν μέσω τηλεργασίας. Η εταιρία επικαλέστηκε την «χαμηλή παραγωγικότητα» του εργαζόμενου, με το Σωματείο να επισημαίνει πως «η απόλυση έγινε με το άλλοθι της "χαμηλής παραγωγικότητας", αν και η αληθής αιτία είναι η αστάθεια του οικιακού του δικτύου Internet, καθώς δούλευε σε καθεστώς τηλεργασίας, που τον οδήγησε σε χρονικά διαστήματα εκτός συστήματος για τα οποία κατηγορήθηκε για αδράνεια, ενώ προσπαθούσε να επανασυνδεθεί».

Σύμφωνα με πληροφορίες του 902.gr, το Σωματείο Εργαζομένων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής Νομού Θεσσαλονίκης, η εταιρία παροχής τηλεφωνικής υποστήριξης «iCall Services», απέλυσε εργαζόμενο που βρισκόταν σε καθεστώς τηλεργασίας, καταγγέλλοντας παράλληλα τις συνθήκες που επικρατούν στην εταιρεία.

Ο Ζακ Ελλύλ για τα gagets της κα Κεραμέως

Του Γιώργου Τασιόπουλου

Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση, τα βιντεομαθήματα της κ. Κεραμέως και του Μπιλ Γκέιτς, είναι το αντίδωρο στους μαθητές από τους "σταυροφόρους" της νέας εποχής. 

Τα gadgets είναι το γλυκάδι της υπόσχεσης ενός δυστοπικού, νέου κόσμου. Η Τεχνική προμηθεύει τα gadgets, σαν αντιστάθμισμα για μια άχρωμη ζωή ρουτίνας χωρίς περιπέτειες, χωρίς συναισθήματα και έρωτα, όπως περιγράφεται στο "Θαυμαστό καινούργιο κόσμο" του Χάξλεϋ.

Η εισαγωγή όλων αυτών των τεχνικών μέσων στην εκπαιδευτική διαδικασία δεν είναι η απάντηση μόνο στα σημεία των καιρών, η ανάγκη για εκπαίδευση λόγω πανδημίας. Ο τόσο αυταρχικός τρόπος για επιβολή των βιντεομαθημάτων και η σαγήνη για τις νέες τεχνολογίες στο σχολείο είναι μια κατάσταση προσαρμογής και προσομοίωσης των μαθητών και του οικογενειακού τους περιβάλλοντος στη νέα εποχή της ρομποτικής, της τεχνητής νοημοσύνης και των "ανθρώπων" cyborg, την εποχή του Τεχνικού Συστήματος όπως την ονομάζει ο Ζακ Ελύλ.

Welcome to the New World...

«Στο μαθητή μου που δεν έχει λάπτοπ, τάμπλετ, ίντερνετ…»

Της Ειρήνης (Ρένας) Καραπάνου, δασκάλας στο 12ο Δημοτικό Βύρωνα, αντιπρόεδρου του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Βύρωνα - Καισαριανής - Παγκρατίου «Ρόζα Ιμβριώτη»

Πρώτα πρώτα να ξέρεις πως είσαι πάντα ο πρώτος που έρχεται στο μυαλό μου… τι θα μας έλεγες αν θα μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε μαζί σου διαδικτυακά, όπως κάνουμε με τους υπόλοιπους συμμαθητές σου. Ποια θα ήταν η λέξη που θα σε δυσκόλευε στο κείμενο που σας δίνω, ποια απορία θα ρωτούσες στα μαθηματικά, μέχρι ποιο σημείο να τραβήξω την επανάληψη, ώστε να μη μείνεις πίσω, μη γυρίσουμε και νιώσεις μοναξιά και μέσα στην τάξη, να μη βρεθεί στιγμή που θα πιστέψεις πως η φτώχεια είναι αρρώστια και κατάρα και ότι φταις εσύ. Σε κάθε επικοινωνία μου με τους συμμαθητές σου αναφέρω το όνομά σου, λέω κάθε φορά πόσο μας λείπεις, ότι είμαστε δίπλα σου, παρακινώ τους υπόλοιπους να μου πουν νέα σου, να σκαρφιστούν τρόπους να επικοινωνήσουν μαζί σου απ’ το απέναντι μπαλκόνι.

Η ψηφιακή αποβλάκωση: μια μαζική παιδοκτονία

Για το Δίκτυο Psy-Counsellors
Μετάφραση, Προσαρμογή στα Ελληνικά και Επιμέλεια
Γιάννης Παπαμιχαήλ, τ. Καθηγητής Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου

Η καραντίνα και η απαγόρευση κυκλοφορίας που έχουν επιβληθεί λόγω κορωνοϊού γεννά μεταξύ άλλων κάποια ζητήματα διαχείρισης χρόνου των ατόμων μέσα στα σπίτια που βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό στα αστικά κέντρα και είναι συχνά διαμερίσματα. Ποια είναι η πιο εύκολη και αποτελεσματική διέξοδος; Βεβαίως, οι οθόνες με όλες τις εκδοχές τους, από την συμβατική τηλεόραση μέχρι το διαδίκτυο. Δεν περίμεναν βέβαια οι άνθρωποι τον κορωνοϊό για να την ανακαλύψουν, τώρα όμως μοιάζει να συνιστά σε μεγάλο βαθμό μονόδρομη διέξοδο των έγκλειστων και απομονωμένων ατόμων, ειδικά μάλιστα όσων έχουν παιδιά και οικογένειες. Αποφασίσαμε λοιπόν να δημοσιεύσουμε μια βιβλιοκριτική από το γαλλικό περιοδικό «Eléments» προσαρμοσμένη και μεταφρασμένη στα ελληνικά για λογαριασμό του Δικτύου Psy-Counsellors, αναφορικά με την εγκατάλειψη των παιδιών μας στις «οθόνες- νταντάδες». Για να μην κερδίσουμε την «μάχη με τον κορωνοϊό» και την χάσουμε, με τις ζωές τις δικές μας και των παιδιών μας…

Ο Φίλιππος, χλωμό αγοράκι πέντε ετών, λίγο παχύσαρκο, χωμένο στην πολυθρόνα του ένα ωραίο πρωινό του Οκτώβρη, πληκτρολογεί πυρετωδώς το αγαπημένο του playstation. Σε αυτήν ακριβώς τη στιγμή, ο νεαρός ήρωας, στη στενή του σχέση με την ψηφιακή του νταντά, δεν ονειρεύεται παρά ένα μόνο πράγμα: να ξεπεράσει το πέμπτο επίπεδο και να γίνει ο πιο μεγάλος «εκπαιδευτής του pokemon» στον κόσμο.

Κοντά στο εκατομμύριο...

Το blog του Βύρωνα 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ

Σήμερα το πρωί το πλήρες ιστορικό προβολών του blogtouvirona έφτασε τις 999.946.
Σας ευχαριστούμε...

Μυαλά αποπροσανατολισμένα από το διαδίκτυο

 Ένας απελπισμένος καθηγητής μιλά για τους φοιτητές του

Μετάφραση: Μάριος Νοβακόπουλος, διεθνολόγος

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ

Το ακόλουθο κείμενο αποτελεί επιστολή ανωνύμου καθηγητή πανεπιστημίου στις ΗΠΑ, ο οποίας διδάσκει στον τομέα των θετικών και εφαρμοσμένων επιστημών (STEM: Science, Technology, Engineering, Mathematics), προς την στήλη του συντηρητικού δημοσιογράφου Rod Dreher στο περιοδικό The American Conservative.  Καθώς η εν λόγω στήλη συχνά πραγματεύεται ζητήματα υπερβολικής χρήσεως των τεχνολογικών μέσων και των αρνητικών συνεπειών τους στην κοινωνία και την ανάπτυξη του προσώπου, ο καθηγητής περιγράφει την άθλια διανοητική κατάσταση στην οποία βρίσκει τους περισσοτέρους φοιτητές του.

Υστερόγραφο: Η ανησυχία πως η υπερβολική χρήση των νέων τεχνολογιών μπορεί να βλάψει την αναλυτική ικανότητα των νέων ή τομείς όπως η δυνατότητα συγκέντρωσης είναι διαδεδομένη αλλά όχι οικουμενική.  Η δυσπιστία στην εξαιρετικά δυσάρεστη οπτική του είναι απολύτως λογική και την συμμερίζεται και ο μεταφραστής, 24 ετών και συνεπώς έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μέσα στην ηλεκτρονική τεχνολογία και βιώνοντας την ταχύτατη πρόοδο της, ειδικά τα τελευταία 7-8 χρόνια.  Από την άλλη η δυσκολία ολοένα και περισσοτέρων ανθρώπων – και δη νέων – να επεξεργαστούν τον σύνθετο γραπτό λόγο είναι επίσης παρατηρήσιμη στο περιβάλλον μας.  Συνιστώ στον αναγνώστη να δει το πρωτότυπο άρθρο και τα σχόλια από κάτω του, όπου συγκρούονται διαφορετικές προσεγγίσεις.

Μια προσευχή για τον άγνωστο Ρώσο χάκερ

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Πριν λίγο καιρό, την ώρα που όλοι είμασταν αφοσιωμένοι στις εκλογικές διαδικασίες που θα καθόριζαν τον διαχειριστή του μετα-μνημονιακού και προδιαγραμμένου μέλλοντος της χώρας γενικά και της εκπαίδευσης ειδικότερα, η τελευταία, και δη η ανώτατη βαθμίδα της δέχτηκε καίριο πλήγμα. 

Όχι! Δεν είναι αυτό που νομίζετε! Ουδείς υπουργός πρόλαβε να αθροίσει στις προηγούμενες καταστροφικές αποφάσεις, νόμους και εγκυκλίους, νέες καταστροφικότερες. Εκείνο τον καιρό εξάλλου υπουργοί και παρατρεχάμενοι έτρεχαν να βολέψουν τους τελευταίους των «ημετέρων» ή να «αγοράσουν» τίποτα ψήφους με μέτρα τελευταίας στιγμής. Έτσι δεν είχαν τον καιρό να καταστρέψουν κάτι μεθοδικότερα.

Αυτή τη φορά η συμφορά προήλθε από μια επιτροπή, η οποία δεν μας είχε απασχολήσει στο παρελθόν και παρέμενε ως εκ τούτου άγνωστη. Το όνομά της εντυπωσιακό: Επιτροπή για την Διαδικτυακή Προσβολή της Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Το κύρος της επικυρώνεται με την υποσημείωση «…του άρθρου 66Ε του νόμου 2121/1993». Αμ πώς, έτσι χωρίς νόμο… 

Λίγο εισαγγελικά ακούγονται όλα αυτά, λίγο αστυνομικά και οπωσδήποτε κατασταλτικά στο γενικότερο πλαίσιο του Νόμου και της Τάξης. Ο χαρακτήρας αυτός μάλλον ενόχλησε και την ίδια την επιτροπή η οποία, για να αμβλύνει τις εντυπώσεις, προχώρησε σε αιτιολόγηση των έργων της. Αιτιολόγηση που κοσμεί όλους τους ιστοτόπους στους οποίους την πρόσβαση απαγόρεψαν οι αποφάσεις της. 

Ασάνζ: “Καπιταλισμός της παρακολούθησης” ή ψηφιακός ολοκληρωτισμός

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Τον περασμένο Οκτώβριο είχα γράψει άρθρο για τον Ασάνζ, το οποίο δυστυχώς έγινε σήμερα πιο επίκαιρο από τότε. Η ελευθερία και η ζωή του Ασάνζ είναι ασφαλώς σε μεγάλο κίνδυνο. Μόνο μια πολύ μεγάλη, παγκόσμια κινητοποίηση θα μπορέσει να τον σώσει. Είναι φανερό ότι οι δυνάμεις του ανερχόμενου ολοκληρωτισμού θα επιχειρήσουν, πλήττοντάς τον, να τρομοκρατήσουν οποιονδήποτε θελήσει στο μέλλον να αμφισβητήσει το μονοπώλιο της εξαπάτησης που θέλουν να εγκαταστήσουν στο παγκόσμιο πεδίο της πληροφόρησης. Τα παραθέτω: 

Οι άνθρωποι που γεννιούνται τώρα είναι η τελευταία γενιά ελεύθερων ανθρώπων στον πλανήτη. Μόνο τεχνικά πολύ ικανοί άνθρωποι θα μπορούν να επιλέγουν μόνοι τους τον δρόμο τους στο μέλλον. Αυτή την απαισιόδοξη εκτίμηση κάνει ο Αυστραλός Τζούλιαν Ασάνζ, ένας από τους ανθρώπους που σφράγισαν, ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, τα ψηφιακά πράγματα της εποχής μας, με το Wikileaks.

Περιέχεται σε μια μεγάλη, εκ βαθέων συνέντευξη, στην οποία θέτει πολλά ζητήματα που αφορούν το μέλλον της ανθρωπότητας. Κατά την άποψη του ιδρυτή των Wikileaks αυτό που απειλεί τον Άνθρωπο είναι η ταχύτητα της διαδικασίας της πληροφορίας, που έχει πολλαπλασιαστεί εκθετικά την τελευταία επταετία, οδηγώντας κατ’ ανάγκην στην όλο και μεγαλύτερη ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης. Αλγορίθμων, δηλαδή, που εν τέλει θα αποφασίζουν στη θέση των ανθρώπων. 

«Έντυπη ανάγνωση εναντίον ψηφιακής»

Της Μαριάν Βολφ

μετάφραση-επιμέλεια: Μπελίκα-Αντωνία Κουμπαρέλη

Στην ψηφιακή εποχή χρειαζόμαστε νέο αλφαβητισμό, δηλαδή νέες μεθόδους εκπαίδευσης, μόρφωσης και επιμόρφωσης. Το «σκανάρισμα» σε οθόνη αντί για την ανάγνωση έντυπου υλικού προκαλεί ριζικές κοινωνιολογικές αλλαγές.
Κοιτάξτε γύρω σας όποτε βγαίνετε έξω. Το iPad είναι η νέα πιπίλα για μωρά και νήπια. Τα παιδιά του Δημοτικού διαβάζουν ιστορίες σε τάμπλετ. Τα μεγαλύτερα δεν διαβάζουν καθόλου, μόνο καμπουριάζουν κολλημένα σε videogames. Οι γονείς τους και γενικότερα οι ενήλικες διατρέχουν σε οθόνη τις ειδήσεις ή το πέλαγος των μέιλ τους. Εν αγνοία μας τελείται μια αόρατη πολυεπίπεδη μετάλλαξη που μας αφορά όλους: Το νευρωνικό κύκλωμα που θεμελιώνει την εγκεφαλική ικανότητα της ανάγνωσης αλλάζει υπόγεια και αστραπιαία. Οι αλλαγές επιδρούν σε όλους, απ’ το παιδάκι έως τον ειδικευμένο εγγράμματο ενήλικα.

Όπως δείχνουν έρευνες στις νευροεπιστήμες, πριν από 6.000 χρόνια η γραφή και η ανάγνωση (αλφαβητισμός) επέβαλαν τη δημιουργία νέου κυκλώματος στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Αυτό το κύκλωμα εξελίχθηκε και ανέπτυξε νέες ικανότητες. Έτσι, απ’ την απλή αποκωδικοποίηση του πόσες κατσίκες έχει το κοπάδι, φτάσαμε στον σημερινό αναγνωστικό εγκέφαλο υψηλών και περίπλοκων δυνατοτήτων. Η έρευνά μου αποτυπώνει πώς ο σύγχρονος αναγνωστικός εγκέφαλος μας καθιστά ικανούς για την ανάπτυξη ορισμένων πολύ σημαντικών διανοητικών και συναισθηματικών διεργασιών. Εσωτερικευμένη γνώση, αναλογική συλλογιστική, συμπερασματολογία, κριτική ανάλυση και σύνθεση, πολλαπλή αντίληψη από διαφορετικές οπτικές, αλλά και ενσυναίσθηση και διορατικότητα.

Προσπαθώ να κάνω φίλους

Ανάρτηση από: http://geromorias.blogspot.gr

«Φαγοπότι» εκατ. ευρώ με κρατικό χρήμα σε ανύπαρκτες ιστοσελίδες

«Χρυσάφι» ακόμη και σε site μαγειρικής ή σε Mέσα που άνοιξαν για να πάρουν χρήματα και να κλείσουν μερικούς μήνες αργότερα – Ο αμαρτωλός κατάλογος την περίοδο συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ όπως τον παρουσίασε το Hot Doc στο τεύχος 102.
Ως όχημα για τη διανομή διαφημιστικών κονδυλίων σε ημέτερους φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε το ΚΕΕΛΠΝΟ επί των ημερών της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, όπως και για τις ανάγκες προβολής πολιτικών προσώπων.
Εκατομμύρια ευρώ κρατικού χρήματος μοιράστηκαν δεξιά και αριστερά πέρα από κάθε έννοια ανταποδοτικότητας σε ό,τι αφορά τη διαφημιστική προβολή του ΚΕΕΛΠΝΟ, ειδικά το 2014 που ήταν προεκλογική χρονιά.
Σύμφωνα με πόρισμα ελέγχου της Γενικής Διεύθυνσης Δημοσιονομικών Ελέγχων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για το 2014, το οποίο είχε δημοσιοποιηθεί από το περιοδικό Hot Doc (τεύχος 102), ο προϋπολογισμός του κέντρου για το 2014 ήταν 56.500.000 ευρώ. Οι προμηθευτές του ΚΕΕΛΠΝΟ έλαβαν συνολικά 15.158.234 ευρώ. Από αυτά, τα 5.868.309 διατέθηκαν για «επικοινωνία», δηλαδή, σύμφωνα με το πόρισμα, το 40% των δαπανών του.
Μια πρώτη ματιά…

Ζώντας ανάμεσα σε normies!!

"Normies" είναι τα άτομα που χρησιμοποιούν δημοφιλή μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social) και πιστεύουν τις απόψεις που είναι «δημοφιλείς». Δεν σκέφτονται οι ίδιοι για τον εαυτό τους, απλά, αν κάτι θεωρείται "ok", το δέχονται. Οι normies ενδιαφέρονται περισσότερο για την γνώμη του «προτύπου» της κοινωνίας απ’ ό, τι για τις πραγματικές αξίες ή πεποιθήσεις. Οι normies είναι βασικά οι «κανονικοί» (normal), μέσοι, καθημερινοί, “social” άνθρωποι.

Ο όρος έγινε δημοφιλής από ακτιβιστές της alt-Right και διαδικτυακούς οπαδούς του Trump, που έφτιαξαν και ολόκληρο «κράτος» (Kekistan) και ολόκληρη«θρησκεία» (του «θεού» Kek) για να τρολάρουν τους liberal και να γελοιοποιήσουν την πολιτική ορθότητα. «Ο λαός του Kekistan ζητεί να απελευθερωθεί από την μακροχρόνια καταπίεση των normies!», φώναζαν σε διαδήλωση.

Του Silas Reynolds (Identity Dixie) / ΚΟ

Πολύ συχνά περιβάλλομαι από normies. Είμαι τρομερά συγκλονισμένος από την απόλυτη ηλιθιότητά τους σε καθημερινή βάση. Και μιλώ για σοβαρή έλλειψη γνώσης για τα πιο βασικά θέματα και έννοιες. Για να είμαι δίκαιος, για πολλά από αυτά τα θέματα έχουν χειραγωγηθεί σχολαστικά από τους ινστρούχτορες της εποχής, αλλά χρειάζονται κυριολεκτικά λίγα δευτερόλεπτα για να επιβεβαιώσουν την βασική κοινή λογική. Ο Αιώνιος Normie είναι τόσο αποβλακωμένος και κ οιμισμένος που δεν θα μου προξενούσε εντύπωση αν κάποιος ξεκινούσε συζήτηση μαζί μου για το αν ο ουρανός είναι γαλανός. Μερικά παραδείγματα από τις τελευταίες ημέρες.

Σε βλέπω

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

«Σε μια εποχή καθολικής εξαπάτησης, το να λες την αλήθεια είναι μία επαναστατική πράξη»

 

Τζωρτζ  Οργουελ

Η παγκόσμια διακυβέρνηση και η παγκόσμια επιτήρηση των πολιτών όλου του πλανήτη αναφέρονται τακτικά στα εναλλακτικά μέσα αλλά αγνοούνται πλήρως από τα συστημικά. Όταν, δε, γίνεται αναφορά από κάποιον σε αυτά, αποκτά την ταμπέλα του συνωμοσιολόγου και κατ’επέκταση του γραφικού, συμπεριφορά αρκετά ενδεικτική του πνευματικού απομονωτισμού της ελληνικής κοινωνίας.

 

Μεγάλο μέρος της ελληνικής διανόησης δεν αναφέρεται σε αυτά είτε από άγνοια είτε από προσήλωση στον οικονομισμό που κυριαρχεί σε όλες τις συζητήσεις είτε από φόβο να μην θεωρηθούν «συνωμοσιολόγοι» - άλλωστε στη χώρα μας η καταστολή της πρωτοτυπίας και της διανοητικής ελευθερίας είναι σύνηθες φαινόμενο.