Μὰ μπορεῖ νὰ κακοφορμίσει ἡ θάλασσα;
Της Αγγελίνας Μεταξάτου (Δρ Επιστήμης της Θάλασσας, Msc Δημόσιας Υγείας.)
Στο παρελθόν ο ολιγοτροφισμός των νερών της Ελλάδας, ήταν το πολυτιμότερο οικολογικό χαρακτηριστικό της. Ο ολιγοτροφισμός σε σχέση με τον ευτροφισμό/ μεσοτροφισμό που σήμερα χαρακτηρίζει το σύνολο των θαλασσών μας, έχει την ίδια ακριβώς σχέση που έχει το διαμάντι με το κάρβουνο. Τα κρυστάλλινα ολιγοτροφικά νερά είναι σπάνια, γαλανά, διαυγή, υψηλής βιοποικιλότητας. Τα μεσοτροφικά ή ευτροφικά λόγω ανθρωπογενούς ρύπανσης νερά, είναι πράσινα, θολά, κατά περιόδους εμφανίζουν κίτρινη ή ερυθρά απόχρωση. Στα βράχια δημιουργείται ένα στρώμα μικροοργανισμών γλοιώδες και εμφανίζονται νέα είδη που είναι δείκτες ρύπανσης. Είναι μειωμένης βιοποικιλότητας και εμφανίζουν τα φαινόμενα αύξησης τοξικών αλγών (HABs) που είναι επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία. Στην επιφάνειά τους δημιουργούνται αδιάλυτοι αφροί σαν σαπουνάδα. Η θάλασσα μυρίζει άσχημα λόγω των αποβλήτων, ιδίως σε περίοδο ανοξίας, φαινόμενο συχνό το καλοκαίρι.
- Η εμφάνιση της βιομηχανικής/εντατικής ιχθυοκαλλιέργειας
Η εμφάνιση της βιομηχανικής εντατικής ιχθυοκαλλιέργειας στην χώρα ήρθε με την εμφάνιση του ΠΑΣΟΚ το 1982, στο σεισμογενές νησί της Κεφαλλονιάς. Εισήχθη σαν επενδυτική, ή καλύτερα, σαν βαριά επιδοτούμενη δραστηριότητα από έναν παλιό πολιτικό Οίκο της χώρας.
