Του Θανάση
Μπαρτσώκα*
Πολλοί άνθρωποι
ακόμη και από παιδικά βιώματα κατέχονται από φοβίες.
Άλλος αρρωστοφοβία,
άλλος υψοφοβία, άλλος αγοροφοβία, μεγάλη ποικιλία σε είδη αλλά και σε μορφές.
Σχεδόν όλες
είναι διαχειρίσιμες και με κλασικές μεθόδους αλλά και την αναγνωρισμένη πλέον «απελευθερωτική
ψυχολογία».
Όμως όταν η
φοβία μετατραπεί σε δειλία μπροστά στις δυσκολίες και ιδιαίτερα όταν κυριεύσει τον
«ηγέτη» μιας χώρας τότε τα πράγματα περιπλέκονται.
Ιδιαίτερα όταν
προσπαθεί το δικό του δρόμο, δηλαδή την «Ανοπία Ατραπό» να πείσει ότι το έκανε για
να σώσει τη χώρα από την καταστροφή οδηγώντας τη χώρα και το λαό στη «μάχη το Πέτα»
γεμάτος ενθουσιασμό που τόσο έμοιασε στον Μαυροκορδάτο.
Κι όπως ακριβώς
οι προηγούμενοι με μικρές αλλά δυστυχώς για την Αριστερά τεράστιες ηθικές πληγές
παίζει πλέον το γνωστό παιχνίδι των αριθμών, «0,5 ανάπτυξη», «1,5 του χρόνου», «3,5
αργότερα».
