Στην Ιρλανδία ένας κοινωνικός συνεταιρισμός από την Θεσσαλονίκη

Στα χέρια τους αποφάσισαν να πάρουν την τροφή τους, πριν από λίγα χρόνια, οι άνθρωποι ενός μη κερδοσκοπικού κοινωνικού καταναλωτικού συνεταιρισμού, που ένωσαν τις δυνάμεις τους, με σκοπό να προμηθεύονται τρόφιμα απευθείας από τους παραγωγούς.

Ξεκίνησαν με δισταγμό, σε μια εποχή που ο περισσότερος κόσμος ήταν τουλάχιστον επιφυλακτικός στα επιχειρήματα της βιώσιμης κατανάλωσης και τα πλεονεκτήματα της τοπικής παραγωγής και κατάφεραν -σε λιγότερο από μια δεκαετία- να αγοράζουν το 95% των προϊόντων από τοπικούς παραγωγούς.

Σήμερα πια προμηθεύονται προϊόντα από τους παραγωγούς που βρίσκονται πιο κοντά στο κατάστημα, ελέγχουν κάθε προϊόν για γενετικά τροποποιημένα ή επικίνδυνα χημικά συστατικά, έχουν αλλάξει τους λαμπτήρες του καταστήματος με νέους, τύπου led, για να μειωθεί το ενεργειακό του αποτύπωμα, διαθέτουν χύμα προϊόντα για να αποφύγουν τις συσκευασίες και τα πλαστικά, δίνουν τη μαναβική που δεν είναι κατάλληλη προς πώληση αλλά ακόμη πριν από τη λήξη, σε φορείς ή μη κυβερνητικές οργανώσεις, για την παρασκευή γευμάτων και ανακυκλώνουν οτιδήποτε υπάρχει μέσα στο μαγαζί. Ακόμη και τις παλέτες με τις οποίες μεταφέρονται τα τρόφιμα, τις διαθέτουν σε οποιονδήποτε ενδιαφέρεται, ενώ ξεκινούν σε λίγο καιρό και ανακύκλωση υπολειμμάτων καφέ και τηγανέλαιων.

Το καλαμπόκι που μου άλλαξε τη ζωή

Του Παναγιώτη Σαϊνατούδη

Στις 30/12/2017 προσπαθώντας να βρω πάρκινγκ, πάρκαρα μπροστά σ’ ένα κατάστημα που έχει τοπικά προϊόντα (στη Δράμα).

Με τράβηξε την προσοχή μια μεγάλη κολοκύθα, που υπήρχε στη βιτρίνα του μαγαζιού.

Μπήκα και έπιασα κουβέντα με τον ιδιοκτήτη του καταστήματος, έναν συμπαθέστατο νεαρό.

Στη βιτρίνα του εκτός από τις κολοκύθες είχε και χρωματιστά καλαμπόκια.

Του είπα ποιος είμαι, με γνώριζε.

Του ζήτησα να μου δώσει ένα μαύρο καλαμπόκι που το έκανε πολύ ευχαρίστως.

Ένα τέτοιο μαύρο καλαμπόκι μου άλλαξε τη ζωή τον Αύγουστο του 1992 στο χωριό μου Βαμβακούσα Σερρών. Παραθέτω μια δημοσίευση μου, του 2009 όταν τιμήθηκα ως φύλακας της βιοποικιλότητας της Μεσογείου, που αναφέρομαι σε αυτό το καλαμπόκι.

Διακοπή συνεργασίας με το Δήμο Θεσσαλονίκης

Η «Εναλλακτική Κοινότητα Πελίτι» και η τοπική της ομάδα «Πελίτι Θεσσαλονίκης» ανακοινώνει ότι σταματάει τη συνεργασία της με το Δήμο Θεσσαλονίκης ως ένδειξη διαμαρτυρίας μετά την ανακοίνωση συνεργασίας και χρηματοδότησης του Δήμου Θεσσαλονίκης από τις εταιρίες σπόνσορες του δήμου Θεσσαλονίκης Coca Cola 3E και η Hellas(Canadian) Gold για τις εορταστικές εκδηλώσεις των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.

ΠΕΛΙΤΙ: Να γιατί γίνεται η δίκη της Monsanto

Η Μονσάντο προωθεί ένα αγρο-βιομηχανικό μοντέλο που εκπέμπει τουλάχιστον το ένα τρίτο των ανθρωπογενών αερίων θερμοκηπίου. Είναι επίσης σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για την εξάντληση του εδάφους και των υδάτινων πόρων, την εξαφάνιση των ειδών και τη μείωση της βιοποικιλότητας, καθώς και για τον εκτοπισμό εκατομμυρίων μικρών αγροτών σε όλο τον κόσμο. Πρόκειται για ένα μοντέλο που απειλεί την επισιτιστική κυριαρχία των λαών δια μέσου της κατοχύρωσης των σπόρων με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και ιδιωτικοποίησης της ζωής.

Η Δίκη, η οποία θα πραγματοποιηθεί στη Χάγη έχει ως στόχο να αξιολογήσει αυτούς τους ισχυρισμούς εναντίον της Μονσάντο, και να εκτιμήσει τις ζημιές που έχουν προκληθεί

Παναγιώτης Σαϊνατούδης, ιδρυτής του Πελίτι: «Να σπείρουμε τους σπόρους της ελπίδας»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Βασίλη Ξυδιά

Ερ.: Στα 21 χρόνια της δράσης σας έχετε εστιάσει στη διάσωση και διάδοση των παραδοσιακών ποικιλιών. Και απ’ ό,τι καταλαβαίνω, σ’ όλο αυτό το διάστημα έχετε φροντίσει πολύ συνειδητά να προστατευτείτε από μια περιττή, ίσως και επιζήμια για τον σκοπό σας, πολιτικοποίηση. Προσπαθείτε να είστε θετικοί και να ενεργείτε εστιάζοντας στη λύση και όχι στο πρόβλημα. Είναι χαρακτηριστικό το μότο που έχετε στην ιστοσελίδα σας («Αντί να στενοχωριέσαι για το σκοτάδι άναψε ένα φως»). Παρ’ όλα αυτά, ζούμε σε μια πολύ δύσκολη και πολύ κρίσιμη εποχή, όπου φαίνεται ότι ισχυρές δυνάμεις, επιχειρηματικές και πολιτικές, έχουν ξεκινήσει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον αυτού που ως τώρα γνωρίζαμε ως γεωργική δραστηριότητα, βασισμένη στον παραδοσιακό μικρομεσαίο αγρότη. Πώς αντιλαμβάνεστε αυτές τις έκτακτες καταστάσεις που θα κρίνουν, σε παγκόσμιο επίπεδο, το μέλλον της γεωργίας και των γεωργικών πληθυσμών. Επηρεάζουν τη δική σας δραστηριότητα και με ποιον τρόπο; Εντέλει, όλα αυτά σας οδηγούν να διευρύνετε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το αντικείμενό σας και να πολιτικοποιήσετε κάπως περισσότερο τη δράση σας ή όχι;

Σπόροι που αντέχουν

«Ενα “σιδερένιο χέρι” πάνω από την ελεύθερη διακίνηση των σπόρων»

ΒΑΣΩ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ, εκπρόσωπος της εναλλακτικής κοινότητας «Πελίτι»

Από τον περασμένο Μάιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε μια σειρά μέτρων για το σύνολο της αγροδιατροφικής αλυσίδας και, μεταξύ αυτών, για το φυτικό αναπαραγωγικό υλικό, συμπεριλαμβανομένων και των σπόρων.
Σήμερα το ζήτημα συζητείται στην Επιτροπή Γεωργίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ θα είναι ένα από τα τελευταία καυτά θέματα που θα συζητηθούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν από τις εκλογές του 2014. Θα παραμείνει ελεύθερη η διακίνηση των παραδοσιακών σπόρων ή, κατά την επιθυμία των πολυεθνικών, θα περάσει στην παρανομία;
«Από τη στιγμή που εγκριθεί ο Κανονισμός από το Ευρωκοινοβούλιο, οι εθνικές κυβερνήσεις δεν έχουν κανένα λόγο»
«Θέλουμε να υπάρχει το ελεύθερο ταξίδι του σπόρου, ώστε να προσαρμόζεται το φυτό με βάση το εύρος των γονιδίων του. Είναι και η μόνη εξασφάλιση απέναντι στην κλιματική αλλαγή και απέναντι στη μελλοντική επισιτιστική μας επάρκεια»

Για το θέμα μιλάει στην «Εφημερίδα των Συντακτών» η Βάσω Κανελλοπούλου, εκπρόσωπος της εναλλακτικής κοινότητας «Πελίτι».ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Τάσο Σαραντή

Οι παραδοσιακοί σπόροι υπό διωγμό

Οι σπόροι που παράγονται από γεωργούς (παραδοσιακοί και σύγχρονοι), ανήκουν στη σφαίρα της δημόσιας ιδιοκτησίας και αποτελούν Κοινά Αγαθά. Μπορούν ελεύθερα να αναπαραχθούν από όλους. Αντίθετα, οι σπόροι που παράγονται από ιδιωτικές εταιρίες, καλύπτονται από περιορισμούς πνευματικών δικαιωμάτων ή ακόμα και πατέντες βιομηχανικού τύπου και είτε για τεχνικούς ή για νομικούς λόγους δεν αναπαράγονται.

Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή νομοθεσία, στηρίζει συστηματικά τους βιομηχανικούς αυτούς σπόρους, ενώ ταυτόχρονα επιβάλει παράλογες απαιτήσεις στους σπόρους των αγροτών περιορίζοντας την εμπορική τους κυκλοφορία. Ως αποτέλεσμα αυτός ο πολύτιμος φυσικός πόρος που αποκαλείται αγροτική βιοποικιλότητα και αποτελεί τη βάση της διατροφικής μας ασφάλειας, χάνεται προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων.

Στις 6 Μαΐου 2013, οι Ευρωπαίοι Επίτροποι θα κληθούν σε ψηφοφορία για ένα νέο νομοσχέδιο που επικυρώνει την καταδίωξη των σπόρων που παράγουν οι γεωργοί.