Προτιμώ Κυβέρνηση...

Ποιοι βγάζουν κυβέρνηση στην Ελλάδα

Του Κωνσταντίνου Κόλμερ

Η ελληνική κοινή γνώμη βομβαρδίζεται απ’ τα ΜΜΕ με πληροφορίες για τα κόμματα των προσεχών εκλογών, περί πιθανών νικητών και ηττημένων, τα νομοθετικά “μπλόκα” χιλιάδων ψηφοφόρων, ποιοι βγάζουν κυβέρνηση, τις προσχωρήσεις και συγχωνεύσεις αγνώστων κομματιδίων και για τα υψηλά ποσοστά αναποφασίστων στις σφυγμομετρήσεις. Έλεος!

Κανείς όμως δεν θίγει την εξάρτηση της κάλπης από τα επαγγελματικά συμφέροντα ψηφοφόρων, η μεγαλύτερη ομάδα των οποίων επηρεάζει τ’ αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών και του σχηματισμού κυβερνήσεως: Εκείνη των δημοσίων υπαλλήλων(ΔΥ). Ο αριθμός των ΔΥ, στους οποίους περιλαμβάνονται οι πολιτικοί υπάλληλοι, οι δημοτικοί και οι του δευτέρου βαθμού …κακοδιοίκησης (που μας φόρτωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση, εκτός των άλλων) είναι άγνωστος παρά τα τρία μνημόνια που υπέγραψαν τρεις αριστερές κυβερνήσεις με την Κομισιόν της ΕΕ από το 2010 έως το 2016.

Τούτο δεν είναι τυχαίο. Τα κόμματα εξουσίας ζηλοτύπως εκράτησαν το μυστικό, προκειμένου να έχουν την ευχέρεια να διορίζουν ψηφοφόρους τους, να μετακαλούν ΔΥ σε προνομιούχες θέσεις και να ματαιώνουν πάσαν αξιολόγηση κι εν τέλει την αξιοκρατία στο Δημόσιο.

Υποτίθεται ότι το πλήθος των ΔΥ εξαρτάται από το μέγεθος της χώρας, τις διαστάσεις του Δημοσίου και τις παροχές που αναλαμβάνει το κράτος δωρεάν προς τους κατοίκους, ως η εκπαίδευση, η δημοσία υγεία και η κοινή ωφέλεια, οι υποδομές και… ο πολιτισμός (!) Η δικαιοσύνη, η εθνική άμυνα κι η “ασφάλεια” θεωρούνται “δημόσια αγαθά”, στον βαθμό που παρέχονται από τους λειτουργούς των.

Η τελευταία επέκταση της χώρας έγινε με την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων το 1949. Τότε, ο αριθμός των δημοσίων λειτουργών (πλην των ενόπλων δυνάμεων) δεν ήταν μεγαλύτερος των 150.000.

Η χώρα στα πρόθυρα πανεθνικής κρίσης

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

 Την τελευταία δημοσκόπηση, αυτήν που έγινε μέσα στο γενικό πένθος και τον αποτροπιασμό, όλοι την καταράστηκαν και όλοι όμως έριξαν μια λοξή ματιά να δούνε πόσο στοίχισε στην ΝΔ το δυστύχημα και πόσο ωφελήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ.

 Όμως, η δημοσκόπηση δεν έγινε μονάχα για την πρόθεση ψήφου. Στις πίσω σελίδες, σ’ αυτές που δεν δημοσιοποιήθηκαν, υπήρχε ένα καυτό ερώτημα. «Ποιός κατά την γνώμη σας ευθύνεται για το τραγικό συμβάν;»  Κι εδώ υπήρχε το ζουμί. Γιατί το 87% των ερωτηθέντων απάντησε πως υπάρχουν γενικότερες ευθύνες που πρέπει να διερευνηθούν και να καταλογιστούν και μόνο το 13% επέμεινε στο ανθρώπινο λάθος, το λάθος του σταθμάρχη.

 Το σημαντικό εδώ δεν είναι η συντριπτική πλειοψηφία του 87% και η ισχνή μειοψηφία του 13% που υπερασπίσθηκε την γνώμη του Κ.Μητσοτάκη. Είναι πρώτον πως οι «ασήμαντοι πολλοί» της Αρχής του Pareto βγαίνουν από την σκοτεινή γωνιά τους απαιτώντας να βρεθούν οι υπεύθυνοι και να τιμωρηθούν.

 Και δεύτερον, πως οι «σημαντικοί ολίγοι» της ίδιας αρχής είναι διασπασμένοι, πολύ κάτω από το όριο του  20% που ορίζεται από τον νόμο του Pareto.

 Αυτός ο συνδυασμός, οι πολλοί που αποκτούν φωνή και συνείδηση και απαιτούν και οι λίγοι που δεν μπορούν πια να επιβάλλουν την ιδεολογική κυριαρχία τους στην κοινωνία, δείχνει μια κατάσταση αναβρασμού, ότι η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα μιας πανεθνικής κρίσης.

Πλουτοκρατία και Τριλάτεραλ

Του Ρούντι Ρινάλντι

Από την παγκοσμιοποίηση και τον αχαλίνωτο νεοφιλελευθερισμό έχουμε περάσει στην ανοικτή πλουτοκρατία (άμεση εξουσία του πλούτου), δηλαδή την κυριαρχία στη δημόσια ζωή τάξεων και ατόμων που κατέχουν τον πλούτο, γενικότερα την άμεση κυριαρχία των χρηματιστών, των τραπεζιτών, των μεγαλοεπιχειρηματιών. Στη σημερινή Ελλάδα, με απενοχοποιημένο εκπρόσωπο τον Μητσοτάκη, και σύμβολα το Κολωνάκι και τη Μύκονο, η πλουτοκρατία κατορθώνει εύκολα να έχει ανθρώπους της άμεσα εντός του Μαξίμου. Η πλουτοκρατία αγοράζει τα πάντα (και αποζημιώνει για να βουλώσει στόματα), συρρικνώνει τον πολιτικό και δημόσιο βίο, ιδιωτικοποιεί-εκποιεί (δηλαδή πλουτίζει από) τη δημόσια περιουσία, βλέπει την πραγματικότητα μέσα από το κέρδος και την επιχείρηση.

Το πολιτικό σύστημα έχει δεσμούς με τη μικρή (εγχώρια) κλεπτοκρατία και τη μεγάλη (διεθνή) κλεπτοκρατία της Ευρωένωσης, του ΔΝΤ, των αγορών. Δεν κρύβει και τους απευθείας δεσμούς με τύπους σαν τον Μπουρλά, κλείνοντας παραγγελίες που πληρώνει το ελληνικό Δημόσιο. Ομοίως, έχει φανερότατους δεσμούς με όλες τις Δυτικές πρεσβείες. Η φανερή υπαγωγή του πολιτικού συστήματος και των θεσμών του στην πλουτοκρατία είναι γεγονός. Έργα διάσημων οικονομολόγων (π.χ. Τομά Πικετί) και πρόσφατες μελέτες οργανισμών δείχνουν την κυριαρχία της πλουτοκρατίας σε διεθνές και τοπικό επίπεδο. Μια αντίστροφη πορεία θα μπορούσε να επέλθει μόνο μετά από έναν λαϊκό ξεσηκωμό.
Το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας είναι συνένοχο και υπηρέτησε πάντα τα ίδια κέντρα, αλλά σε εποχές που υπήρχαν κάποιοι κανόνες, υπήρχε κάποιο μείγμα δημόσιου και ιδιωτικού. Τώρα, απογυμνωμένο από κάθε φύλλο συκής, αντιμετωπίζει την οργή και τη δυσπιστία του κόσμου, πέρασε από τις κρισάρες των μνημονίων που το ταρακούνησαν, αποκτήθηκαν δεσμοί αίματος ανάμεσα στις συστημικές παρατάξεις (π.χ. το 3ο μνημόνιο ψηφίστηκε από 222 βουλευτές των κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι), μαζί έχουν θεσπίσει το Ακαταδίωκτο, αυτοσυστήνονται παντού σε όλους τους τόνους ως συστημικοί και προσκείμενοι στη Δύση. Δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Κινούνται στην ίδια πίστα του ελληνικού μεταπρατισμού, της Χάγης, της ακραίας λιτότητας.

Ελληνικές κυβερνήσεις: Τα καλύτερα «πελατάκια» του ΝΑΤΟ

Του Δημήτρη Μηλάκα

Το ΝΑΤΟ (Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου) δημιουργήθηκε (1949) από τους νικητές στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Αμερικανούς για να εκπληρώσει τρεις στόχους: Πρώτον, να κρατήσει τη Σοβιετική Ένωση (Ρωσία) «έξω», δεύτερον τη Γερμανία «κάτω» και τρίτον τις ΗΠΑ «μέσα» στην Ευρώπη.

Ένας ακόμη παρεμπίπτων στόχος του ΝΑΤΟ ήταν (και παραμένει) η τροφοδότηση των πολεμικών βιομηχανιών κατά κύριο λόγο αμερικανικών αλλά και αγγλικών, γαλλικών και γερμανικών. Η ύπαρξη των εν λόγω βιομηχανιών εξαρτάται από τον «οβολό» που συνεισφέρουν τα κράτη μέλη αναπτύσσοντας, αγοράζοντας ή εκσυγχρονίζοντας οπλικά συστήματα και πυρομαχικά. Σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν υιοθετηθεί ομόφωνα κάθε κράτος μέλος έχει την υποχρέωση να ξοδεύει τουλάχιστον το 2% του ΑΕΠ του σε αμυντικές δαπάνες εν είδη «συνδρομής» στο «ταμείο» της συμμαχίας. Από την άλλη πλευρά η συμμαχία υποτίθεται ότι παρέχει προστασία και ασφάλεια στα μέλη της.

ΠΑΣΟΚοΣΥΡΙΖΑ

Σύνταγμα και Κανονισμός της Βουλής : Η διαδικασία για την ψήφο εμπιστοσύνης

Σύνταγμα και Κανονισμός της Βουλής αποτυπώνουν το πλαίσιο της πρότασης εμπιστοσύνης. Το πλαίσιο είναι ξεκάθαρο και δεν χωρούν παρερμηνείες για το πότε, το πως και με ποιο αποτέλεσμα μια κυβέρνηση έχει εμπιστοσύνη της εθνικής αντιπροσωπείας προκειμένου να μην ανακοπεί ο βίος της, πότε δεν έχει τη δεδηλωμένη, πότε χάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής.

Το άρθρο 84 του Συντάγματος "Εμπιστοσύνη της Βουλής-Αρχή της δεδηλωμένης" διατυπώνει την κοινοβουλευτική αρχή. 

Δηλαδή ότι η κυβέρνηση οφείλει να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής.

Η κυβέρνηση εξαρτάται από την εμπιστοσύνη της Βουλής. Αναλαμβάνει και ασκεί νομίμως τα καθήκοντά της, μόνον και καθόσον έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. H κυβέρνηση που ορκίζεται μετά τις εκλογές, παίρνει την εμπιστοσύνη της Βουλής. Παίρνει δηλαδή τη δεδηλωμένη.

Σύμφωνα με το άρθρο 84 του Συντάγματος, η Βουλή μπορεί με απόφασή της να αποσύρει την εμπιστοσύνη της από την Κυβέρνηση ή από μέλος της. Ψήφος εμπιστοσύνης μπορεί να ζητηθεί οποτεδήποτε από την κυβέρνηση, ανάλογα με την πολιτική συγκυρία.

Αστυνόμευση και πάσης Ελλάδος

Τα κράτη δεν ασχολούνται πλέον με την διοίκηση και αφοσιώνονται στην αστυνόμευση. Οι πρόεδροι μετατρέπονται σε διαχειριστές ξένων εταιριών. Οι Υπουργοί Οικονομικών είναι καλοί διερμηνείς. Οι βιομήχανοι μετατρέπονται σε εισαγωγείς. Οι πολλοί εξαρτώνται ολοένα περισσότερο από τα περισσεύματα των λίγων. Οι εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους. Οι αγρότες χάνουν την γη τους. Τα παιδιά χάνουν την παιδική τους ηλικία. Οι νέοι χάνουν την επιθυμία να πιστεύουν. ΟΙ ηλικιωμένοι χάνουν την σύνταξή τους. «Η ζωή είναι λαχείο» ισχυρίζονται όσοι κερδίζουν…

Εντουάρντο Γκαλεάνο

Όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί

Ανάρτηση από: Jo Di

Η νέα (πρώτη φορά «αριστερά») διαπλοκή

Του Δάνη Παπαβασιλείου

Με την ανακοίνωση των εννέα μνηστήρων για τέσσερις τηλεοπτικές άδειες, έκλεισε ένας κύκλος του σίριαλ για την αναμόρφωση του χώρου των μέσων ενημέρωσης. Απ΄ ότι φαίνεται, σ΄ αυτό τον κύκλο, βγαίνει από το παιχνίδι το MEGA, ή για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη και το αφεντικό του, ο Σταύρος Ψυχάρης.

Οι μνηστήρες

Ο κατάλογος των υποψηφίων είναι:

1. ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΝΤΟΤ ΚΟΜ ΑΝΩΝΥΜΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ (ΣΚΑΪ ΑΕ) (Αλαφούζος)

2. ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (NTV) (Βαρδινογιάννης)

3. ΑΝΤΕΝΝΑ TV ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (Κυριακού)

4. ALPHA ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΑΕ (ALPHA) (Κοντομηνάς)

5. ΙΩΑΝΝΗΣ-ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ Χ. ΚΑΛΟΓΡΙΤΣΑΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΚΑΛΥΨΗΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ (ΤΠΚ μ.α.ε.) (Χ. Καλογρίτσας)

6. ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΑΕ (E RADIO-TV) (Βρυώνης)

7. ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ (ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ ΜΜΕ ΑΕ) (Μαρινάκης)

8. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΣ ΠΑΡΟΧΟΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ (ITV CP) (Κυπριακών συμφερόντων)

9. DIMERA MEDIA INVESTMENTS LIMITED (Σαββίδης)

Ο ταξιδιωτικός οδηγός της εξουσίας

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Ενα στρατιωτικό καθεστώς με δημοκρατικό μανδύα… Λόμπι και ασφαλιστικές εταιρείες που θέλουν να αλλάξουν τη χώρα

Gus The Mynah Bird - Stereolab

Η οργάνωση Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών ανανεώνει αυτές τις ημέρες έναν «ταξιδιωτικό οδηγό» με τις διευθύνσεις όλων των λόμπι που καθορίζουν τις τύχες των χωρών της Ευρώπης. Και το αποτέλεσμα αναμένεται συγκλονιστικό.​
O Τόνι Γούιλερ νόμιζε ότι είχε ακούσει σωστά τους στίχους που τραγουδούσε ο Τζο Κόκερ σε εκείνη την περίφημη περιοδεία του 1970. «Once I was traveling across the sky/ This lovely planet caught my eye – Κάποτε ταξίδευα στον ουρανό και αυτός ο όμορφος πλανήτης μου τράβηξε την προσοχή».
Ο Κόκερ τραγουδούσε για lovely planet και όχι για lonely planet, όπως άκουσε ο Γουίλερ. Το λάθος όμως είχε γίνει. Οταν ο Γουίλερ με τη γυναίκα του εξέδωσαν τον πρώτο τους ταξιδιωτικό οδηγό, για το ατίθασο πνεύμα της γενιάς των Χίπις, τον ονόμασαν… Lonely Planet.

Ευρώ ή δραχμή: ψευδή διλήμματα και πραγματικά προβλήματα

Του Γιώργου Οικονόμου

Σε μεγάλο μέρος του αριστερού πολιτικού κόσμου και των αριστερών οικονομολόγων υπάρχει η άποψη πως στη δύσκολη κατάσταση που διέρχεται η χώρα η λύση θα ήταν η έξοδος από την ευρωζώνη ή ακόμα και από την ίδια την Ε.Ε.

Ομως η άποψη αυτή αντιστρέφει την προτεραιότητα στόχων και επί πλέον συγκαλύπτει την πηγή των προβλημάτων.

Η αιτία των προβλημάτων που ενέσκηψαν στην Ελλάδα δεν είναι το ευρώ. Η δαιμονοποίηση του ευρώ και η εξιδανίκευση της δραχμής αποπροσανατολίζουν τον κόσμο από τις πραγματικές αιτίες της χρεοκοπίας, απαλλάσσουν το πολιτικό σύστημα και τη διακυβέρνηση των δύο κομμάτων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ από τις κολοσσιαίες ευθύνες τους, συγκαλύπτουν τις παθογένειες του συστήματος και τις αλλοπρόσαλλες κυβερνητικές πολιτικές που κυριάρχησαν τα τριάντα πέντε έτη από το 1974 μέχρι το 2009.

Για τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας δεν φταίει το ευρώ αλλά η φοροδιαφυγή, η έλλειψη μιας αναπτυξιακής στρατηγικής, η μη παραγωγικότητα της βιομηχανίας, η εγκατάλειψη της αγροτικής παραγωγής, η στρεβλή ανάπτυξη, οι χρόνιες ανισορροπίες της οικονομίας.

Φταίνε η διαφθορά, η διαπλοκή, ο παρασιτικός υπερτροφικός κρατικός τομέας, οι ανίκανες διακυβερνήσεις των δύο κομμάτων που ευνόησαν όλα αυτά και οδήγησαν στην υπερχρέωση και στα δημοσιονομικά ελλείμματα.

Offshore: νόμιμα και ηθικά

Του Δημήτρη Μηλάκα

Είναι πράγματι κοπιώδης η προσπάθεια που καταβάλλεται (εντός και εκτός συνόρων) απ’ όσους έχουν αναλάβει το έργο της ηθικής υπεράσπισης μιας κατά τα λοιπά ανήθικης αλλά καθ’ όλα νόμιμης οικονομικής δραστηριότητας: της δημιουργίας εξωχώριας εταιρείας. Τα πράγματα ωστόσο είναι απλά. 

Οι offshore σε γενικές γραμμές δημιουργούνται σε έναν συγκεκριμένο τόπο και θωρακίζονται παγκοσμίως νομικά για έναν συγκεκριμένο σκοπό: πρόκειται για επιχειρήσεις που ιδρύονται σε οικονομικά κέντρα με πολύ χαμηλό επίπεδο φόρων (φορολογικούς παραδείσους). Προφανής στόχος της ίδρυσης μιας τέτοιας εταιρείας είναι ο ιδιοκτήτης ή ο δικαιούχος να πετύχει το μικρότερο δυνατό κόστος φορολόγησης των διεθνών δραστηριοτήτων του. 

«Δεύτερη φορά απάτη»

Σε σκηνοθεσία του Μεγάρου Μαξίμου

Του Ρούντι Ρινάλντι

Κάποια υπηρεσία παρακολούθησε, υπέκλεψε και διέρρευσε μέσω WikiLeaks τις συνομιλίες Τόμσεν-Βελκουλέσκου. Οι υποψίες έπεσαν πρώτα στις ελληνικές υπηρεσίες αλλά υπάρχουν τόσες άλλες εμπλεκόμενες -για παράδειγμα οι γερμανικές- ώστε το ποιος το έκανε μικρή σημασία έχει. Το περιεχόμενο της συνομιλίας δεν αποκαλύπτει κάτι καινούργιο, αποτελεί όμως ένα ακόμα πειστήριο για τον κυνισμό με τον οποίο συμπεριφέρονται τα «ευαγή» ιδρύματα τύπου ΔΝΤ. Και βεβαίως πιστοποιεί τις γνωστές αντιθέσεις που έχουν οι Ευρωπαίοι και ΔΝΤ (ή Γερμανοί και Αμερικανοί).

Το προϊόν, βεβαίως, της υποκλοπής προσφέρθηκε στην ελληνική κυβέρνηση. Η οποία σκέφτηκε όχι απλώς να το εκμεταλλευτεί αλλά, τυχοδιωκτικά, για δεύτερη φορά, να κατασκευάσει μια αντιπαλότητα για να αποκρύψει πίσω από το νέφος απειλής και σύγκρουσης, τη γενικευμένη υποχώρησή της σε όλες τις ρυθμίσεις του 3ου Μνημονίου. Η σκηνοθετική αντίληψη ζήλεψε την επιτυχία των χειρισμών του περυσινού καλοκαιριού, όταν μέσα από την αργόσυρτη «διαπραγμάτευση» και ενώ από τις 20 Φλεβάρη είχε κλείσει η «δουλειά», επί της ουσίας φθάσαμε στην κατάπτυστη συμφωνία του Ιουλίου και στις κάλπες του Σεπτέμβρη.

Ελληνες εις την ξένην;*

Και οι εταίροι; Ψυχροί και αδιάφοροι αντιμετώπιζαν το δράμα του λαού, ενώ ελληνική τραγωδία συνεχιζόταν | AP PHOTO/PETROS GIANNAKOURIS

Του 

Ευτύχη Μπιτσάκη

Ο χρόνος είναι γρήγορος ίσκιος πουλιών

(Ελύτης)

Πέρασε ένας χρόνος με κυβέρνηση της Αριστεράς. Ακριβέστερα: Αριστεράς και πατριωτικής Δεξιάς (ΑΝ.ΕΛΛ.).

Τι παρέλαβε η νέα κυβέρνηση; Μια χώρα χρεοκοπημένη. Τα ταμεία άδεια, τεράστιο χρέος και τις αλυσίδες των δύο μνημονίων που υπέγραψαν οι πολιτικοί εκπρόσωποι του ελληνικού κεφαλαίου και, με τη διαμεσολάβηση του τοπικού, πρόθυμοι διεκπεραιωτές του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού.

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε με ένα άλμα πρώτη πολιτική δύναμη;

Επειδή το πρόγραμμά του ανταποκρινόταν σε δύο κεφαλαιώδη αιτήματα: στη σωτηρία των Ελλήνων από την πείνα και στην αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας.

Μετακλητές κυβερνήσεις

Του Καρτέσιου

Είπεν ο Κούλης του Μητσοτάκη κάτι σοβαρό σχετικά με το μέλλον της χώρας, αλλά χάθηκε μέσα στα τόσα μικρομεγαλίστικα χαζά που λέει: «Δεν είμαι ευχαριστημένος με μια ενωμένη ΝΔ του 28%. Εγώ θέλω τη δημιουργικά ανανεωμένη ΝΔ του 40%. Τη μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη που θα δώσει στη χώρα μια αξιόπιστη και υπεύθυνη κυβερνητική πρόταση». Στις 19 Δεκεμβρίου το είπε σε συνέντευξή του στην «Ημερησία».

Ο Κούλης του Μητσοτάκη, ο νέος, ο άφθαρτος, ο μεταρρυθμιστής, ο οικουμενικός, ο φρέσκος, ο των συνθέσεων και των συνεννοήσεων, θέλει μία Νέα Δημοκρατία του 40%. Τουτέστιν μία κυβέρνηση της ΝΔ αυτοδύναμη. Καλώς τον νέο δικομματισμό. Να’τος πετιέται, να’τος, να’τος!

Ποια Αριστερά και ποια Ευρώπη, όταν πεινάνε τα παιδιά;

Τα παιδιά λαμβάνουν το γεύμα | Φωτ.: Βασίλης Μαθιουδάκης

Των Διαλεκυή Αγγελή, Ντίνα Δασκαλοπούλου, Αφροδίτη Τζιαντζή

«Οσο υπάρχουν παιδιά που πεινούν, Θεός δεν υπάρχει».

Η φράση από τους «Αδερφοφάδες» του Καζαντζάκη απέκτησε μια νέα διαδικτυακή ζωή, όταν τη χρησιμοποίησε πρόσφατα δημοφιλής τηλε-παρουσιαστής.

«Σοκ, ακούστε τι είπε!», αναφώνησε το χριστεπώνυμο διαδικτυακό πλήρωμα, που σοκάρεται πιο συχνά απ' όσο κλικάρει στο ποντίκι του.

Η ίδια λέξη-κλισέ, με κεφαλαία γράμματα και θαυμαστικά, συνοδεύει τις ειδήσεις για υποσιτισμένα παιδιά: «Σοκ!!! Μαθητές λιποθυμούν από την πείνα στο/στην... » και πλάι η πόλη, όπου αναφέρθηκαν τα τελευταία κρούσματα ή στατιστικά στοιχεία.

Κυβερνήσεις υπάλληλοι πολυεθνικών

Από το 2010 όλες οι κυβερνήσεις είναι υπάλληλοι των "επενδυτών" και των funds - Η Αριστερά αλώνει την Ελλάδα με μνημονιακούς παράνομους νόμους.

Της Μαρίας Τσολακίδη

Χριστουγεννιάτικο δώρο έκανε η αριστερή κυβέρνηση σε ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια παγκοσμίως στον τουριστικό κλάδο. Ενέκρινε την εκμετάλλευση 2,350 στρεμμάτων στην Κοιλάδα Ερμιονίδας τα οποία θα γίνουν μπετόν και γήπεδα γκολφ αποκλειστικής περιουσίας της Dolfin Capital Investrors. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας υπέγραψε το ΦΕΚ το οποίο δημοσιεύθηκε και έτσι το μεγάλο ξεπούλημα της Ελλάδας, που σχεδιάστηκε επί της πρωθυπουργίας Γ. Παπανδρέου ως "Στρατηγικές Επενδύσεις", εδραιώθηκε επί κυβέρνησης Σαμαρά σήμερα εκτελείται επί πρωθυπουργίας Τσίπρα. 
Η επένδυση που περιλαμβάνει γκολφ, ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις και τουριστικές κατοικίες, θα υλοποιηθεί σταδιακά σε συνολική έκταση 2.350 στρεμμάτων η οποία χωρίζεται: Στην πρώτη ζώνη επιφάνειας 824 στρεμμάτων που ορίζεται ως η περιοχή του γηπέδου γκολφ, στη δεύτερη ζώνη επιφάνειας 1.194 στρεμμάτων, που ορίζεται ως περιοχή ανάπτυξης παραθεριστικού- τουριστικού χωριού, όπως κι επιπλέον 8 στρέμματα που αποτελούν τμήμα της προς πολεοδόμηση έκτασης του παραθεριστικού−τουριστικού χωριού.

«Κλείδωσαν» 13 μνημονιακές δράσεις των νέων μέτρων

«Κλείδωσαν» 13 μνημονιακές δράσεις του δεύτερου πακέτου προαπαιτουμένων μέτρων, που θα έρθει τις επόμενες μέρες στη Βουλή για να ψηφιστεί μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου. 

Η εφαρμογή του δεύτερου πακέτου από τις ελληνικές αρχές πρέπει να να ολοκληρωθεί έως τα μέσα Δεκεμβρίου για να ξεκινήσει η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος και δοθεί το «πράσινο» φως για την εκταμίευση της υποδόσης του 1 δισ. ευρώ.

Εκτός της νέας λίστας είναι προς το παρόν οι μεγάλες και επώδυνες αλλαγές σε ασφαλιστικό και φορολογία.

Μάντεψε

Ανάρτηση από: Jo Di Graphics