Το κοινό σύνθημα των φιλάθλων ΑΕΛ και ΑΕΚ για τα Τέμπη

 Δεν ήτανε ατύχημα ήταν δολοφονία. 

Κράτος γαμημένο... πουτάνα πολιτεία

Ξεχωριστή ήταν η στιγμή στο AEL FC Arena, όταν οπαδοί της ΑΕΛ και της ΑΕΚ ένωσαν τη φωνή τους σε σύνθημα για τα Τέμπη.

Το ποδόσφαιρο (και όχι μόνο) στα δίχτυα του τζόγου

Έντβαρτ Μουνκ, Στη ρουλέττα του Μόντε Κάρλο, 1892

Του Βασίλη Κωστάκη

Όποτε έχει αγώνα, η ίδια εικόνα: άνθρωποι με τα μάτια καρφωμένα σε οθόνες, όχι μόνο για να παρακολουθήσουν τον αγώνα, αλλά και για να ελέγξουν αν «έκατσε» το στοίχημά τους. Αυτό που κάποτε ήταν ένα παιχνίδι, μια συλλογική εμπειρία, έχει μετατραπεί σε έναν ατελείωτο πίνακα αποδόσεων και πιθανοτήτων.

Η κυριαρχία των στοιχηματικών στο σύγχρονο ποδόσφαιρο

Πάνω από τις μισές ομάδες στα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα έχουν τουλάχιστον μία συμφωνία με στοιχηματική εταιρεία. Η ελληνική πραγματικότητα είναι ακόμη πιο ανησυχητική: η SL1 ως διοργάνωση λέγεται Stoiximan Super League ενώ οι 11 από τις 14 ομάδες έχουν στοιχηματική για χορηγό στη φανέλα. Στην Αγγλία τη σεζόν 2024-25, οι στοιχηματικές εταιρείες ξόδεψαν περίπου 135 εκατομμύρια δολάρια ετησίως μόνο για τις χορηγίες φανέλας στην Premier League.

Αυτή η κυριαρχία δεν περιορίζεται στις φανέλες. Είναι παντού: στις πινακίδες γύρω από το γήπεδο, στις συνεντεύξεις τύπου, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τους «παραγωγούς περιεχομένου», στις τηλεοπτικές μεταδόσεις. Η έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ αποκαλύπτει το μέγεθος της επέλασης: κατά το εναρκτήριο Σαββατοκύριακο της Premier League το 2024-25, προβλήθηκαν σχεδόν 30.000 διαφημίσεις τζόγου στα στάδια, την τηλεόραση, το ραδιόφωνο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – 165% περισσότερες από ένα χρόνο πριν.

Ακόμη και στις χώρες που έχουν επιβάλει περιορισμούς, οι εταιρείες βρίσκουν παραθυράκια. Στην Ιταλία και το Βέλγιο, για παράδειγμα, οι σύλλογοι προβάλλουν λογότυπα φιλανθρωπικών ιδρυμάτων των στοιχηματικών εταιρειών ή ιστοσελίδων ειδήσεων/ψυχαγωγίας που συνδέονται με αυτές. Πρόκειται για μια συστηματική στρατηγική παράκαμψης των κανονισμών που αποδεικνύει την αποφασιστικότητα της βιομηχανίας να διατηρήσει την παρουσία της με κάθε κόστος.

Προκλητικοί οι Τούρκοι: Διαφήμιζαν τα Κατεχόμενα στο Τραμπζονσπόρ-ΑΕΚ (1-3)

Δείτε το μήνυμα στις διαφημιστικές πινακίδες, την ώρα του ματς.

Σε μια προκλητική ενέργεια προχώρησαν οι Τούρκοι, στη διάρκεια του φιλικού προετοιμασίας της Τραμπζονσπόρ με την ΑΕΚ.

Κατά διαστήματα, στις διαφημιστικές πινακίδες του γηπέδου εμφανιζόταν το μήνυμα "Come to North Cyprus", καλώντας τον κόσμο να επισκεφτεί το βόρειο κομμάτι της Κύπρου, δηλαδή τα Κατεχόμενα.

Η Τούμπα σε στιγμές έμπνευσης

«Κάνε ανασχηματισμό Βαγγέλη Μαρινάκη και βάλε για πρωθυπουργό τον Λεμονή τον Τάκη»

Το μήνυμα της Θύρας 21 για τα όσα έχουν έρθει στο φως τον τελευταίο καιρό

Μια κοινωνία θρηνεί

αρμόδιοι δίχως ήθος

κ' οι βιαστές ελεύθεροι 

ανάμεσα στο πλήθος

θύρα 21

Στη θύρα των οργανωμένων ανέβηκαν δύο πανό που σχολιάζουν τα όσα φρικτά μαθαίνουμε το τελευταίο διάστημα και την αδυναμία της δικαιοσύνης να προστατέψει τα θύματα

Το δικό τους κοινωνικό σχόλιο έκαναν οι οργανωμένοι οπαδοί της ΑΕΚ αναφορικά με τα όσα φρικτά έχουν έρθει στο φως στο τελευταίο διάστημα. «Μια κοινωνία μου θρηνεί, αρμόδιοι δίχως ήθος. Και οι βιαστές ελεύθεροι ανάμεσα στο πλήθος» έγραφαν τα δύο πανό που σηκώθηκαν στην Θύρα 21. Οι οπαδοί της ΑΕΚ ήθελαν έτσι να στείλουν το δικό τους μήνυμα και να καυτηριάσουν το γεγονός ότι η δικαιοσύνη δεν μπορεί να προστατέψει τα θύματα.

Με την ευκαιρία της επιστροφής στην έδρα μας, την Νέα Φιλαδέλφεια!

Του Σταύρου Νουχάκη

Η ΑΕΚ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΣΑ – Η ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ!

Με τα χρόνια να περνούν νόμιζα ότι είχα αποτοξινωθεί από το ποδόσφαιρο ! Μπορεί να φταίει το γκρέμισμα του γηπέδου το 2003, η πτώση της ομάδας στην Γ Εθνική το 2013, τα πέτρινα χρόνια, η εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου, οι αστοχίες στις μεταγραφές, οι ήττες σε τρεις συνεχόμενους τελικούς κυπέλλου από τον ΠΑΟΚ...

Μπορεί και το ότι οι προτεραιότητες στην ζωή είναι πια διαφορετικές καθώς μεγαλώνω... Οι "άσσοι των γηπέδων" της παιδικής μου ηλικίας έδωσαν την θέση τους σε άλλους...

Έτσι λοιπόν είμαι από αυτούς που δεν πήραν διαρκείας για το "Αγιά Σοφιά". Άπιστος Θωμάς που για να πιστέψω θέλω να βάλω το "δάκτυλο επί τον τύπων των ύλων". Να δω την ΑΕΚ να νικάει και όχι μόνο να ακούω κούφια λόγια. Τα μεγάλα γήπεδα δεν  κάνουν τις μεγάλες ομάδες. Το αντίθετο συμβαίνει. Οι μεγάλες ομάδες γεμίζουν τα γήπεδα.

Πριν λίγο καιρό  όμως που πέρασα από την οδό Κοραή και μπήκα στο μουσείο της εθνικής αντίστασης - όπου κατά την κατοχή ήταν τα γραφεία της Γερμανικής κομαντατουρας - είδα κάτι που μου ξύπνησε μνήμες. Περιφερόμενος στους σκοτεινούς θαλάμους και στα κελιά, το μάτι μου κόλλησε σε τρία γράμματα χαραγμένα στον τοίχο δίπλα από έναν δικέφαλο:

- ΑΕΚ.

 Ένα όνομα που "ζει" στον τοίχο μιας φυλακής 80 περίπου χρόνια...

Στιγμές από το Ελλάδα - Κύπρος

Μα πώς έιναι δυνατον να αποκλείστηκε η Bayern...

Η αιτία 

“Ιράκ, Αφγανιστάν, Υεμένη, Λιβύη, Συρία…” – Οι Σέρβοι του Ερ. Αστέρα θυμίζουν στην “αντιπολεμική Δύση” τους πολέμους που “ξέχασε”…

“Ιράκ, Αφγανιστάν, Υεμένη, Λιβύη, Συρία…” – Οι Σέρβοι του Ερ. Αστέρα θυμίζουν στην “αντιπολεμική Δύση” τους πολέμους που “ξέχασε”…

Δεν ήταν δύσκολο να μαντέψει κανείς το πνεύμα της σερβικής κοινής γνώμης. Το είχε εκφράσει πολύ καλά ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, λέγοντας στους δημοσιογράφους: δε θυμάμαι να μιλάτε τόσο όταν το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη χώρα μου…

Χτες ήταν η σειρά των οπαδών του Ερυθρού Αστέρα, στο Βελιγράδι, στη διάρκεια του αγώνα της ομάδας τους με την σκωτσέζικη Ρέιντζερς, για το Europa League. Άναψαν στην κερκίδα χιλιάδες κεράκια, άρχισαν να τραγουδάνε (ειλικρινά, αλλά πολύ πιθανόν και με αρκετή δόση ειρωνείας) το εμβληματικό αντιπολεμικό τραγούδι του Τζον Λένον “Give Peace A Chance” και την ίδια στιγμή είχαν πλακάτ που έδειχναν 20 και πλέον χώρες και τη χρονιά κατά την οποία υπέστησαν ιμπεριαλιστική επέμβαση από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους Νατοϊκούς συμμάχους της. Τι έκανε τότε η… ευαίσθητη και φιλειρηνική κοινή γνώμη του δυτικού καπιταλιστικού κόσμου; Εποίησε τη νήσσα, κοινώς την πάπια, με μεγάλη επιτυχία και υποκριτικές ικανότητες που θα ξεγελούσαν και τον πιο έμπειρο κροκόδειλο…

Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο μου έμαθε ό,τι ξέρω περί ανηθικότητας

Ο επαγγελματικός αθλητισμός είναι καθρέφτης του σάπιου κόσμου των αφεντικών. Τ’ ακούς, Καμύ; Μάθε “μπαλίτσα” από τους άρχοντες…

Του Βασίλη Κρίτσα

 

Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο μου έμαθε πως όλα πουλιούνται και αγοράζονται. Η υπόληψη, ο λόγος τιμής -αρκεί να βρεθεί η κατάλληλη τιμή του καθενός- και η αγνή αγάπη για μια ομάδα. Κι ας λέει ο Κρόιφ πως δεν έχει δει ποτέ ένα τσουβάλι λεφτά να βάζει την μπάλα στα δίχτυα. Κάνουν όμως τόσα άλλα πράγματα, εντός και εκτός γηπέδου.

Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο μου έμαθε πως το μόνο που μετράει είναι να νικάς με κάθε κόστος και να παίρνεις τίτλους. Ακόμα και ξεγελώντας το παιδί σου, που λέει κι ο Αλεξανδρής, με ωμή ειλικρίνεια. Κι αν αυτό γίνει με διαιτησία και πέτσινο πέναλτι, ακόμα καλύτερα, για να σκούζουν οι απέναντι.

Μου έμαθε πως το θέαμα, η προσπάθεια, η ατμόσφαιρα, το ευ αγωνίζεσθαι, δεν έχουν καμία απολύτως αξία, παρά μόνο ως περιτύλιγμα για το προϊόν. Καμιά φορά δεν έχουν αξία ούτε καν τα γκολ που δίνουν τη νίκη. Αρκεί να έχεις παίξει στο στοίχημα τα κόρνερ, τα πλάγια ή ποιος θα πάρει πρώτος κάρτα. Και να βρεις κάποιον στο γήπεδο που να κάνει πράξη την “πρόβλεψή” σου.

Αυτή είναι η μαγεία του αθλητισμού, άλλωστε. Να γράφει κάποιος με γκολάρα το 3-0 στο ’90 και εσύ να χτυπιέσαι γιατί έχασες το under. Να διαβάζεις μανιωδώς πληροφορίες αν παίζουν πλήρεις οι ξυλοκόποι της Γ’ Αγγλίας, στη Σκανδιναβία ή στην άλλη άκρη του κόσμου. Αυτό θα πει αγάπη για το πραγματικό παιχνίδι…

Η υπερεθνική ελίτ χτυπά τώρα το ποδόσφαιρο

Εδώ και μερικές ημέρες έχουμε συνταρακτικές εξελίξεις στο ποδόσφαιρο, ως το δημοφιλέστερο άθλημα στον κόσμο.

Κάποια μέλη της Υπερεθνικής ελίτ (Y/E) με πολύ παχιά πορτοφόλια και ενδιαφέρον (με το αζημίωτο βέβαια! – Αννιέλι, αμερικανοί ιδιοκτήτες Αγγλικών ομάδων κ.λπ.) προχώρησαν αιφνιδίως στην ανακοίνωση δημιουργίας κλειστής Λίγκας ομάδων ποδοσφαίρου, έξω από την ΟΥΕΦΑ και τη ΦΙΦΑ–ένα εγχείρημα το οποίο χρηματοδοτείται (με ασύλληπτα ποσά δισεκατομμυρίων δολαρίων) από τον οικονομικό κολοσσό της Υπερεθνικής Ελίτ της Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης, την Τράπεζα J.P.Morgan.

Το θέμα έλαβε τεράστιες διαστάσεις σε διάφορες χώρες και κυρίως στην Αγγλία, στην οποία οι φίλαθλοι αντέδρασαν ακαριαία και με σφοδρότητα, με αποτελεσμα οι έξι (6) πλούσιοτερες ομάδες της Αγγλίας, που εμφανίζονται συνιδρύτριες της European Super League, να ανακρούσουν πρύμναν και να ανακοινώσουν την παραίτησή τους από το εγχείρημα. Το BREXIT φαίνεται ότι μπόλιασε πολλές συνειδήσεις, ιδίως των λαϊκών στρωμάτων, στην Αγγλία! Με το θέμα ασχολήθηκε και αντέδρασε εντόνως και ο Πρωθυπουργός Τζόνσον, και ήδη το θέμα αυτό είναι στην παγκόσμια επικαιρότητα.

Αφόρητες πιέσεις κι από την κυβέρνηση Σημίτη είχε δεχτεί η ΑΕΚ για να μην πάει στο Βελιγράδι το 99

Σε συνενόηση με το ΝΑΤΟ έγιναν τηλεφωνήματα από το Μαξίμου στον Δημήτρη Μελισσανίδη που ήταν απόλυτος στο ότι το ταξίδι και το παιχνίδι δεν ματαιώνονται και για αυτό τον λόγο η ΑΕΚ δεν ταξίδεψε με Ελληνική αεροπορική εταιρία

Μια σημαντική αποκάλυψη 21 χρόνια μετά το ταξίδι της ζωής και της ειρήνης της ΑΕΚ στο βομβαρδισμένο Βελιγράδι κάνει σήμερα το aek365. Mέχρι σήμερα γνωρίζαμε οτι ένα από τα εμπόδια που συνάντησε η ΑΕΚ και προσωπικά ο Δημήτρης Μελισσανίδης για την πραγματοποίηση αυτού του ταξιδιού ήταν οι αφόρητες πιέσεις της ΕΝΙΚ, τότε ιδιοκτήτριας της ΠΑΕ, για την ματαίωση του μετά από εντολή της Αγγλικής κυβέρνησης.

7 Απριλίου 1999

Ιταλικό ποδόσφαιρο και ελληνικός πολιτισμός!

Του Τάσου Χατζηαναστασίου

Εκεί που ετοίμαζα σημειώσεις και υλικό για τη διδασκαλία του Β’ Αποικισμού, θυμήθηκα ότι φέτος ο Κρότωνας (Crotone), η ποδοσφαιρική ομάδα της ομώνυμης πόλης της Καλαβρίας της Ιταλίας, παίζει στην Α΄ κατηγορία. Είπα λοιπόν να δω πώς βιώνουν οι οπαδοί της ομάδας, δηλαδή τα λαϊκά στρώματα της πόλης, την ιδιαίτερη καταγωγή τους για να το αξιοποιήσω διδακτικά. Ε, λοιπόν, ενώ γνώριζα πως καμαρώνουν επειδή ανήκουν στη Μεγάλη Ελλάδα, δεν περίμενα να δω πως η κερκίδα των φανατικών (curva sud) ανεβάζει σταθερά σύμβολα και εικόνες του αρχαίου Κρότωνα! Μέχρι και το, ως είθισται, υβριστικό τραγουδάκι σε βάρος της γειτονικής, και γι’ αυτό μισητής ομάδας του Καταντζάρο, αφού πρώτα στολίζει με χυδαίες εκφράσεις τους αντιπάλους οπαδούς, καταλήγει: “Όταν οι Έλληνες αποβιβάστηκαν στην Ιταλία, ήρθαν πρώτα εδώ, ό,τι και να λέτε εσείς, εμείς είμαστε η Ιστορία”!

Στέλνω το σχετικό υλικό, με την επισήμανση ότι δεν είναι ολόκληρο αξιοποιήσιμο σε σχολική τάξη για να μην χρειαστεί να απολογούμαστε για τις ύβρεις των φανατικών! Αυτό που κρατάμε, ωστόσο, κι εγώ αξιοποιώ ως αφόρμηση είναι την περηφάνια, όχι των λογίων, όχι των μορφωμένων, αλλά του απλού λαού που την πόλη τους ίδρυσαν οι αρχαίοι Έλληνες. Έτσι για να θυμόμαστε πού και πού ότι η αρχαία Ελλάδα εξακολουθεί να εμπνέει, να συγκινεί και κυρίως να αποτελεί τιμή για τους λαούς που συνδέονται ιστορικά μαζί της, ενίοτε μάλιστα και καπηλευόμενοι αυτήν την κληρονομιά μέσα από διαστρεβλώσεις και αποσιωπήσεις…

Ο Μανώλης Γλέζος στο ιστορικό ταξίδι στο Βελιγράδι

Μια φωτογραφία του Μανώλη Γλέζου στην αναμονή για την πτήση για το Βελιγράδι στο ιστορικό ταξίδι του 1999, ανέβασε η ΠΑΕ ΑΕΚ στα social media.

Πανό στο ΟΑΚΑ στον αγώνα ΑΕΚ - Άρης

Ποιος Μπερλουσκόνι; Ο Μαρινάκης αγόρασε τη μισή Ελλάδα και συνεχίζει κάτω από ύποπτη κυβερνητική σιωπή...

Του Λευτέρη Καρλή

Εφημερίδες, κανάλια, πρακτορείο διανομής, αμέτρητα σάιτ. Και τώρα η Forthnet. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης συνεχίζει ακάθεκτος το πρωτοφανές στην Ευρώπη παιχνίδι υπερσυγκεντρωτισμού. Με την κυβέρνηση να σφυρίζει αδιάφορα...

Γιος του Λουίτζι ενός απλού τραπεζικού υπαλλήλου και της Ρόζα, η οποία ήταν μία απλή νοικοκυρά, ξεκίνησε σχεδόν από το μηδέν. Η πρώτη του σοβαρή δουλειά ήταν οι κατασκευαστικές εταιρίες, όμως το μυαλό του ήταν μπροστά από την εποχή του. Το 1973 ίδρυσε το πρώτο ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι επί ιταλικού εδάφους (TeleMilano), το οποίο ήταν το πρώτο τουβλάκι για την αυτοκρατορία του.

Πέντε χρόνια αργότερα δημιουργεί την Fininvest και με το Canale 5, το Italia 1, το Rete 4,ουσιαστικά φτιάχνει το πρώτο δίκτυο τηλεοπτικών δικτύων σε όλη την Ιταλία (ως αντίβαρο στην κρατική Rai), επεκτείνοντας σταδιακά τον τομέα επιρροής του και σε διεθνή «αδελφά» δίκτυα. 

Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν από τους πρώτους αυθεντικούς ευρωπαίους Μιντιάρχες, ο οποίος μυρίστηκε το χρήμα και την δύναμη, που μπορούσε να εκπορευτεί από αυτά. Αυτή η δύναμη ουσιαστικά έφερε τον «καβαλιέρε» μέχρι την Πρωθυπουργία της χώρας, ως καταληκτικό προορισμό ενός καλά οργανωμένου σχεδίου.

Οι ολιγάρχες του ποδοσφαίρου παίζουν μονότερμα την κυβέρνηση

Του Δημήτρη Χρήστου

Στον ελληνικό αθλητισμό και κυρίως στα δημοφιλή ομαδικά σπορ, η κατάσταση εδώ και χρόνια, εκθέτει τη χώρα και μολύνει τους πολίτες, ιδίως εκείνους που έχουν γίνει οπαδοί. Σταδιακά το ποδόσφαιρο, που αναπτύχθηκε μετά τον ερχομό των προσφύγων της Μικράς Ασίας, από άθλημα μαζικής λαϊκής ψυχαγωγίας, εξελίχθηκε σε μέσο που χρησιμοποιούν μεγαλοπαράγοντες για να ενισχύουν την διαπραγματευτική τους ισχύ, απέναντι στην πολιτική εξουσία και σε κάθε ανταγωνιστή.

Και η πολιτική εξουσία για να εκμεταλλεύεται πελατειακά τις ψήφους των οπαδών, έκανε τα στραβά μάτια. Συνέχισε ακόμα και όταν από τους οπαδούς ξεφύτρωσαν "τάγματα εφόδου", τα οποία χρησιμοποιούν οι παράγοντες για τα προσωπικά τους συμφέροντα και για να λύνουν τις διαφορές τους. Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη όπου τα γήπεδα έχουν κάγκελα πέριξ του αγωνιστικού χώρου.

Είμαστε η μοναδική χώρα που για να γίνει ένα ντέρμπυ μεταξύ μεγάλων ομάδων, τοποθετούνται επιπλέον συρματοπλέγματα για να προστατεύσουν τους παίχτες από δολοφονικές ρίψεις αντικειμένων από τους φανατικούς οπαδούς. Είμαστε η μοναδική χώρα, που για να φτάσει το πούλμαν της φιλοξενούμενης ομάδας στο γήπεδο, χρειάζονται ειδικές αστυνομικές δυνάμεις για να το προστατεύσουν από ενέδρες!

Ούτε του νότου ούτε του βορρά... γαύροι ΠΟΤΕ και ΠΟΥΘΕΝΑ!

Ο ΑΕΚτζής από τη φύση της οπαδικής του ταυτότητας πάντα είχε λόγους να αισθάνεται περήφανος για αυτό που είναι! Και η πραγματικότητα ήρθε για μια ακόμα φορά να μας επιβεβαιώσει. Η ομάδα μας δεν μπλέχτηκε ποτέ σε τέτοιες αισχρές και δόλιες κρατικές και παρακρατικές διαδικασίες όπως αυτές που βιώνουμε εδώ και δύο μέρες, ως συνέχεια του ανταγωνισμού των δύο γαύρων -νότου και βορρά- για το ποιος θα φερθεί πιο συστημικά, πιο ελεεινά, πιο βρώμικα.

"Διαιτητής" σε αυτή τη μάχη ΟΜΟΙΟΤΗΤΩΝ η γελοία κυβέρνηση Μητσοτάκη, με βασικό πιόνι τον Αυγενάκη, οι οποίοι έχουν θέσει την κοινωνία σε κατάσταση απόλυτης σχιζοφρένειας, προσπαθώντας να μοιράσουν την πίτα μεταξύ Μαρινάκη και Σαββίδη και των συν αυτών "οπαδικών" ( ; ) υπαλληλικών/μισθοφορικών στρατών τους. Δίνουν το πρωτάθλημα στον γαύρο του νότου, και σώζουν με φωτογραφική διάταξη και νόμους της μιας βραδιάς από τον υποβιβασμό τους στη φυσική τους κατηγορία τους γαύρους του βορρά με τρόπο που θα ζήλευε και ο αλήστου μνήμης Σκουτέρης, φτιάχνοντας ένα πρωτάθλημα που θα το παίρνει όποιος έχει αγοράσει τις πιο πολλές ομάδες.

Barça, Μes Que Un Club!

Της Λαμπρινής Θωμά

Με το Μπαρτσελόνα- Ρεάλ προ των πυλών - αν δεν αναβληθεί, όπως ακούγεται - το πιο πολιτικοποιημένο παιγνίδι στην Ιστορία του Ποδοσφαίρου επανέρχεται στο Προσκήνιο. Ένας μικρός φόρος τιμής στην ομάδα που πάντα και για όλους μας θα είναι Πολύ Περισσότερα από ένας Σύλλογος.

2002. Βαρκελώνη. Ένας Kαταλανός συνάδελφος, γνωστός πολιτικός αναλυτής, είχε ανοίξει εστιατόριο, ένα πολύ ιδιαίτερο μαγαζί, μικρό, απλό, δημοσιογραφικό και καλλιτεχνικό στέκι, όπου όλοι γίνονταν μια παρέα και οι δημοσιογραφικές συζητήσεις ενώνονταν με κρασί και καταλάνικους μεζέδες από τα χεράκια του (και μάλιστα σε καιρό που κάπνιζες μέσα στα μαγαζιά). Όμως δουλεύαν μόνο με κρατήσεις, και ήταν, μου λέγανε οι φίλοι, κλεισμένοι μέρες πριν. Δεν χάνεις τίποτε να δοκιμάσεις, ποτέ. Έτσι κάπως, πήρα τηλέφωνο για να ανακαλύψω ότι είχε άνετα τραπέζι, για όλη μας την παρέα, στις εννιά το βράδυ.

Αφήσαμε το χάνι μας και πήραμε το δρόμο για το μαγαζί γύρω στις 8:30. Οι δρόμοι άδειοι. Ψυχή! Εμείς και λίγοι, ελάχιστοι ξέμπαρκοι τουρίστες ακόμη. Ως και ένα αστυνομικό αυτοκίνητο, με δύο μέσα, παρκαρισμένο κοντά στην αγορά, τη Μποκερία, είχε όλα τα φώτα κλειστά – έλαμπε μόνο το λαμπάκι από το ραδιόφωνο. Φτάσαμε στο εστιατόριο και μας άφησαν να διαλέξουμε όποιο τραπέζι θέλαμε. Ο συνάδελφος ήλθε, μας χάρισε ένα βιαστικό χαμόγελο και έφυγε. Απ την Ελλάδα; Μπράβο, μπράβο, πολύ χαίρομαι, γειά σας! Ούτε καρέκλα δίπλα μας, ούτε κουβεντούλα, όπως έλεγε το ρεπορτάζ, ούτε τίποτε. Το γκαρσόνι ήρθε, πήρε παραγγελία λες και σε λίγο θα έπιανε ο τόπος φωτιά, και έφυγε. Τα φαγητά έρχονταν το ένα μετά το άλλο, βιαστικά. Κανείς δεν άδειαζε τασάκια, δε μάζευε άδεια πιάτα, δεν έπαιζε με τον γλυκύτατο πενταετή μου μπόμπιρα, που τις προηγούμενες μέρες έκλεβε καρδιές όπου εμφανιζόταν. Ανεξήγητο. Ώσπου ακούστηκε η πρώτη μαζική ιαχή, από την κουζίνα, από τους δρόμους, από τα γύρω κτίρια, και εξηγήθηκαν όλα: Η Μπάρσα υποδεχόταν στο γήπεδό της τη Ρεάλ Μαδρίτης. Η Καταλωνία έδινε μια ακόμη μάχη ενάντια στο κατεστημένο του Ισπανικού Βασιλείου. Πήγαν και την είπαν και Ρεάλ, βλέπεις…