Μπόμπι Σαντς, 5 Μαϊου 1981, Φυλακές Μέιζ (Βορ. Ιρλανδία).
Η περίπτωση του Ιρλανδού Μπόμπι Σαντς είναι η πιο γνωστή, στα μεταπολεμικά χρόνια, απεργία πείνας κρατούμενου που κατέληξε στο θάνατο. Ο Σάντς ήταν μέλος του Προσωρινού Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού (IRA Provisional) που αγωνίζονταν ενάντια στη βαρβαρότητα του βρετανικού ιμπεριαλισμού. Συνελήφθη και φυλακίστηκε για δεύτερη φορά το 1977.
Κατά την διάρκεια της φυλάκισης του, το 1981, εξελέγη βουλευτής στο Βρετανικό Κοινοβούλιο, χωρίς ωστόσο να προλάβει να καταλάβει την έδρα του. Στις 1 Μαρτίου 1981 ο Μπ. Σάντς ξεκίνησε να αρνείται να σιτιστεί προβάλλοντας αιτήματα για την βελτίωση των συνθηκών στις φυλακές. Κύριος στόχος της απεργίας πείνας ήταν να σταματήσει η κυβέρνηση Θάτσερ να αντιμετωπίζει τους πολιτικούς κρατούμενους ως κοινούς εγκληματίες. Το παράδειγμα του Σαντς ακολούθησαν και άλλοι συγκρατούμενοι του-μέλη του IRA.
Με κλονισμένη υγεία και έχοντας απέναντι του την αδυσώπητα απάνθρωπη στάση της κυβέρνησης Θάτσερ, ο Μπόμπι Σαντς άντεξε χωρίς τροφή 66 ημέρες και πέθανε στις 5 Μαϊου 1981 σε ηλικία μόλις 27 ετών. Εκτός του Μπ. Σαντς, από τον Μάϊο μέχρι τον Αύγουστο του ίδιου έτους, πέθαναν άλλοι 9 πολιτικοί κρατούμενοι.
