Η δήλωση του Κων. Μητσοτάκη για συνδιαχείριση με την Τουρκία, κληρονομιά στον γιό του!

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης όταν με τα δικά του λόγια... αναφερόταν στα ελληνοτουρκικά και στις δυνατότητες μιας συμφωνίας με την Άγκυρα. Και ήταν πολύ ξεκάθαρος. «Η υφαλοκρηπίδα θα μοιραστεί με την Τουρκία»

Οι Τούρκοι από το καλοκαίρι προκαλούν, με το Oruc Reis να αλωνίζει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, να απειλεί και να εκβιάζει για “συνδιαχείριση”. Κι ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης – που φαίνεται να πιστεύει από πολιτική και οικογενειακή παράδοση στη “συνδιαχείριση” του Αιγαίου με τους Τούρκους, απλά αποδέχεται τις… προειδοποιήσεις για “μελλοντικές κυρώσεις” στον Ερντογάν!

Δεν είναι απλά ότι δεν έχει το τσαγανό να απαιτήσει από την ΕΕ κυρώσεις τώρα στην Τουρκία, δεν είναι ότι δεν έχει το ανάστημα ενός ηγέτη που παρασύρει με το δίκιο τους άλλους ηγέτες.

Είναι ότι πιστεύει στη συνδιαχείριση. Σε όσα είχε διακηρύξει ο πατέρας του, όταν ήταν πρωθυπουργός.

Οι Τούρκοι από το καλοκαίρι προκαλούν, με το Oruc Reis να αλωνίζει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, να απειλεί και να εκβιάζει για “συνδιαχείριση”. Κι ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης – που φαίνεται να πιστεύει από πολιτική και οικογενειακή παράδοση στη “συνδιαχείριση” του Αιγαίου με τους Τούρκους, απλά αποδέχεται τις… προειδοποιήσεις για “μελλοντικές κυρώσεις” στον Ερντογάν!

Δεν είναι απλά ότι δεν έχει το τσαγανό να απαιτήσει από την ΕΕ κυρώσεις τώρα στην Τουρκία, δεν είναι ότι δεν έχει το ανάστημα ενός ηγέτη που παρασύρει με το δίκιο τους άλλους ηγέτες.

Γιατί η Ελλάδα αντιδρά σαν ηττημένη πριν καν μπει στη μάχη

Του Γιάννη Ραχιώτη

Είναι γνωστό ότι η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 αναγνωρίζει στα παράκτια κράτη δικαίωμα χωρικών υδάτων μέχρι 12 μίλια, υφαλοκρηπίδας κατ’ αρχήν 200 μίλια (ναυτικά) και ΑΟΖ 200 μίλια με αφετηρία τις "γραμμές βάσης". Σε περίπτωση ανεπαρκών αποστάσεων προβλέπεται η αρχή της μέσης γραμμής. Το δικαίωμα στην υφαλοκρηπίδα θεωρείται αυθύπαρκτο, ενώ για την ΑΟΖ απαιτείται καθορισμός.

Τα ίδια δικαιώματα απονέμει ρητά η σύμβαση και στα νησιά. Τη σύμβαση έχει υπογράψει η Ελλάδα, όχι όμως και η Τουρκία, οπότε κατ’ αρχήν δεν την δεσμεύει. Αυτό δεν την εμπόδισε να καθορίσει ΑΟΖ με τη Λιβύη, με τη διαδικασία που προβλέπει η σχετική σύμβαση. Η Τουρκία δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ στα νησιά, γι' αυτό και δεν προσχωρεί στη Σύμβαση. Συνεπώς, με βάση τη μέση γραμμή, θεωρεί ότι αποτελεί δική της υφαλοκρηπίδα (και μελλοντικά ΑΟΖ) το μισό Αιγαίο και ολόκληρη η θαλάσσια έκταση μεταξύ Κύπρου, Τουρκίας, Καστελόριζου, Ρόδου και Κρήτης.

Το Oruc Reis αλωνίζει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα...

...κι ο Δένδιας παρακαλεί γονατιστός ένα συμβούλιο εξωτερικών του 4ου Ράιχ για να παρακαλέσει την Τουρκία σε διάλογο!

Η Τουρκία έχει ήδη οριοθετήσει και στην Αθήνα ζητάνε ακόμα Χάγη!

Του Σταύρου Λυγερού

Τον περασμένο Φεβρουάριο το ΕΛΙΑΜΕΠ είχε οργανώσει μία εκδήλωση με θέμα την παραπομπή στη Χάγη, ως δρόμο επίλυσης των ελληνοτουρκικών. Ομιλητές ήταν πρόσωπα που έχουν χειρισθεί τα ελληνοτουρκικά (Γιώργος Παπανδρέου, Μπακογιάννη, Κατρούγκαλος και Ροζάκης). Εκείνη η εκδήλωση είχε για μία ακόμα φορά επιβεβαιώσει ότι σύσσωμο σχεδόν τον πολιτικό σύστημα έχει αναγάγει σε μονόδρομο την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο.

Λίγες ημέρες μετά από εκείνη την εκδήλωση η Τουρκία είχε εξαπολύσει την υβριδική επίθεσή της στον Έβρο με όπλο οργανωμένους μετανάστες. Η επίθεση εκείνη υπογράμμισε με τον δικό της εξόφθαλμο τρόπο πόσο βουτηγμένο στις αυταπάτες και στη στρατηγική αμηχανία του είναι το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Κι αυτό επιβεβαιώθηκε και από τη συνέχεια. Μπορεί τα γεγονότα στον Έβρο να εξόρισαν προσωρινά από το προσκήνιο τη φιλολογία περί Χάγης, αλλά δεν την ακύρωσαν.

Απόδειξη είναι η τωρινή σχετική δήλωση του πρωθυπουργού στο Φόρουμ των Δελφών. Αν και η Άγκυρα έχει ανακοινώσει τη διεξαγωγή ερευνών έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα στο τόξο Καστελλόριζο-Ρόδος-Κάρπαθος-Κάσος-Κρήτη, αν και δηλαδή βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία νέα ελληνοτουρκική κρίση, ο Μητσοτάκης επανέρχεται στο μονοπάτι της Χάγης. Ίσως ακριβώς λόγω της στρατηγικής αμηχανίας του.

Η Τουρκία έχει ήδη οριοθετήσει και η Ελλάδα ζητάει ακόμα Χάγη!

Του Σταύρου Λυγερού

Η πρόσφατη εκδήλωση του ΕΛΙΑΜΕΠ για τη Χάγη, στην οποία μίλησαν πρόσωπα που έχουν χειρισθεί τα ελληνοτουρκικά (Γιώργος Παπανδρέου, Μπακογιάννη, Κατρούγκαλος και Ροζάκης), επιβεβαίωσε ότι σύσσωμο σχεδόν τον πολιτικό σύστημα έχει αναγάγει σε μονόδρομο την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο.

Το γεγονός είναι αποκαλυπτικό του κλίματος που επικρατεί στο πολιτικό σύστημα και συνολικά στις άρχουσες ελίτ. Εάν κάποιος ακούσει Έλληνες πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους θα νομίσει ότι η Άγκυρα ζητάει την παραπομπή και η Αθήνα συζητάει εάν θα την αποδεχθεί ή όχι! Η πραγματικότητα, βεβαίως, είναι αντίθετη. Λόγω φοβικού συνδρόμου και στρατηγικής αμηχανίας στην Αθήνα φιλοτεχνούν συστηματικά μία ψευδή εικόνα.

Όταν, μάλιστα, κάποιος Τούρκος αξιωματούχος αναφέρει τη Χάγη, σπεύδουν να "αρπαχτούν" από αυτήν για να προσδώσουν ρεαλιστικό υπόβαθρο στη ρητορική τους. Η πάγια θέση της Άγκυρας είναι ξεκάθαρη: πρέπει πρώτα να προηγηθεί μία διμερής διαπραγμάτευση επί όλων των μονομερών τουρκικών επεκτατικών διεκδικήσεων. Εάν δεν αποδώσει ενδεχομένως και υπό προϋποθέσεις να παραπεμφθούν στο Διεθνές Δικαστήριο όλες οι "διαφορές". (δηλαδή οι τουρκικές μονομερείς διεκδικήσεις), μη εξαιρουμένων των "γκρίζων ζωνών", οι οποίες πλέον από "γκρίζες" έχουν γίνει τουρκικές κατά την επίσημη ρητορική της Άγκυρας.

Ορούτς Ρέις: Τρικυμία στη θάλασσα ή εν κρανίω;

Του Χρήστου Πουγκιάλη* 

Η “σκοτεινή” είσοδος του Ορούτς Ρέις στη ελληνική υφαλοκρηπίδα στις 06.40 της 31-1-2020 “δικαιολογήθηκε” ως αποτέλεσμα των δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν στην περιοχή που είχε δεσμεύσει η Τουρκία με Navtex. Η δικαιολόγηση αυτή, για την είσοδο του τουρκικού σκάφους, αλλά και το πέπλο μυστηρίου που την καλύπτει, δημιουργούν εύλογα ερωτήματα, τα οποία θα εξετάσουμε στη συνέχεια.

Από τι συνίστατο η δυσμένεια των καιρικών συνθηκών; Δυσμενείς καιρικές συνθήκες για την θάλασσα θεωρούνται οι καταιγίδες, η ομίχλη και πολύ ισχυροί άνεμοι που προκαλούν ανάλογο κυματισμό (τρικυμία). Ας εξετάσουμε όμως ποια ήταν η καιρική πραγματικότητα της περιοχής αυτής κατά την είσοδο του τουρκικού σκάφους. Όπως φαίνεται στην φωτογραφία του δορυφόρου (εικόνα 1) του EUMETSAT ώρας 06.30 τοπική (04.30 UTC) o καιρός ήταν καθαρός από νεφώσεις, άρα καταιγίδες δεν υπήρχαν, ούτε καν βροχές.

Ο EastMed κρύβει παγίδες - Το Ισραήλ μας παρασύρει σε "ναρκοπέδιο"

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Όλοι οι Έλληνες θέλουμε να βρεθεί ένας τρόπος αντιμετώπισης της Τουρκίας. Αλλά ο τρόπος πρέπει να είναι αποτελεσματικός, προϊόν ιθαγενούς και όχι εισαγόμενου σχεδιασμού και στρατηγικής, να μας οδηγεί σε καλύτερο, όχι χειρότερο αποτέλεσμα. Είναι ο EastMed τέτοιος τρόπος; Η Ελλάδα και η Κύπρος αντιμετωπίζουν πολύ επικίνδυνη κατάσταση στις σχέσεις τους με την Τουρκία. Πρέπει να κάνουν τα πάντα, να χρησιμοποιήσουν έξυπνα όλα τα "χαρτιά" τους αφενός για να προασπίσουν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, αφετέρου για να σταματήσει η διοχέτευση προσφύγων-μεταναστών από την Τουρκία, διαφορετικά θα διαλυθούν ως κράτη.

Πρέπει, όμως, να μην παίξουν τον ρόλο "χρήσιμου ηλίθιου", όπως τόσες φορές συνέβη στην ιστορία, με αποτέλεσμα μεγάλες καταστροφές, όπως η Μικρασιατική και η Κυπριακή. Δεν πρέπει να λύσουμε εμείς προβλήματα που πιθανώς έχουν τρίτες δυνάμεις με την Τουρκία, λόγω της "ανεξαρτησιακής" τάσης της ή της νεοοθωμανικής φιλοδοξίας της. Ούτε πρέπει να γίνουμε όργανα ευρύτερων στρατηγικών, που ούτε τις καταλαβαίνει, ούτε μπορεί να αντιμετωπίσει η ελληνική πολιτικοστρατιωτική ηγεσία.

Κανείς Έλληνας πολιτικός ή στρατιωτικός υπεύθυνος δεν πρέπει να ξεχνάει τα μαθήματα του 1974, ούτε την αξία των διαβεβαιώσεων που νόμιζε ότι είχε η Αθήνα (όπως και ο Μακάριος το 1963). Στο πλαίσιο αυτό προκαλεί εντύπωση η σπουδή της ελληνικής και της κυπριακής κυβέρνησης να υπογράψουν άρον-άρον τη συμφωνία με το Ισραήλ για τον αγωγό EastMed, για τους ακόλουθους λόγους:

Στο βάθος συνεκμετάλλευση - Από τους "μοναχοφάηδες" του Κοτζιά στις "συνέργειες" του Δένδια

Του Σταύρου Λυγερού

Τον περασμένο Μάρτιο είχαμε τη δήλωση Κοτζιά στο Φόρουμ των Δελφών περί «μοναχοφάηδων». Στη συνέχεια είχαμε μία δήλωση του διαδόχου του στο υπουργείο Εξωτερικών Κατρούγκαλου για τα δικαιώματα της Τουρκίας, η οποία είχε κινηθεί σε παρεμφερές μήκος κύματος. Τέλος, τις προηγούμενες ημέρες είχαμε την αμφίσημη δήλωση του Δένδια στο Blooberg. Αναφερόμενος στη δυνατότητες ελληνοτουρκικής συνεργασίας, ο νέος επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας είπε ότι «υπάρχουν χιλιάδες συνέργειες από τον τουρισμό έως την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων». Τρεις δηλώσεις που μυρίζουν συνεκμετάλλευση.

Φαίνεται πως το συγκεκριμένο υπουργικό γραφείο ασκεί μία περίεργη επιρροή στους ενοίκους του! Γιατί και στις τρεις προαναφερθείσες δηλώσεις, πίσω από τις θολές διατυπώσεις, διαφαίνεται ένας κοινός παρονομαστής. Κάτι θέλουν να μας πουν, αλλά δεν το λένε ευθέως. Χρησιμοποιούν εκφράσεις, οι οποίες αφήνουν διέξοδο διαφυγής, εάν κάποιος τους πιέσει να γίνουν σαφείς.

Ναύαρχος Χρήστος Λυμπέρης: «ΟΨΟΜΕΘΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΘΩΣ ΕΣΤΙ, 1994-1996»

Του Παναγιώτη Ήφαιστου

Πρόσφατα αναρτήθηκε στο διαδίκτυο συνομιλία μου με τον Ναύαρχο Λυμπέρη με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο Οψόμεθα την αλήθεια καθώς εστί, 1994-1996. Το βιβλίο αυτό θα είναι πλέον βιβλίο αναφοράς για πολλά πράγματα της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας. Τις τόσες πολλές πληροφορίες, τεκμηριώσεις, εκθέσεις και εκτιμήσεις κανείς δεν μπορεί να τις αγνοήσει εάν θέλει να μάθει ή να γράψει για την κρίση των Ιμίων, τα αίτιά της και τα προσδιοριστικής σημασίας γεγονότα των δύο χρόνων που προηγήθηκαν.

Την Παρασκευή 20 Μαρτίου σε μια κατάμεστη αίθουσα εκατοντάδων συμπολιτών μας –εκκωφαντική η απουσία της ηγεσίας των ΕΔ για ένα γεγονός που την αφορά άμεσα και ζωτικά και μια συζήτηση από την οποία θα είχε πολλά να μάθει– παρουσίασαν το βιβλίο του Ναυάρχου. Κατά σειρά, οι Παντελής Σαββίδης, Σάββας Καλεντερίδης, Γιώργος Κοντογιώργης και ο ίδιος ο Ναύαρχος. Ο κάθε ένας από τους ομιλητές συνεισέφερε με τον δικό του τρόπο στην κατανόηση της σημασίας των αναλύσεων του νέου βιβλίου του πρώην Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου. Εξαιρετικά σημαντικό γεγονός.