Όταν ένας αυθεντικός Ζορμπάς πνίγει συναισθήματα και κρύβει βαθιά μέσα στο κορμί το Δία, το Διόνυσο και το σύστημα τον αναγκάζει να κρύψει κάθε ανθρώπινη αξία μέσα στη ψυχή του, το πιθανότερο αποτέλεσμα θα είναι κάτι αληθινά πολύ άγριο και θα μυρίζει αίμα.
Μοιραία έπειτα ακολουθούμε όλοι εμείς, το κοπάδι, οι επόμενες γενιές, που δεν θέλουμε να ξέρουμε, ούτε αναγνωρίζουμε τον ξένο πόνο.
Όμως, όσο κι αν κουκουλώσουμε την ιστορία, κάποτε θα βρεθεί ένας άλλος μαχητής, ένας ακόμη πιο παράξενος Ζορμπάς, μάλιστα σήμερα αυτός φοράει ράσα και αφού σκαλίσει το παρελθόν και παλέψει με ένα σωρό στερεότυπα, θα ρίξει φως και θα προτείνει να αντλήσουμε διδάγματα για το παρόν και μέλλον.
Η ματωμένη κάμα αυτού του φονιά εξακολουθεί να γράφει Ελευθερία, Αξιοπρέπεια, Ήθος και Τιμιότητα. Πόσο έτοιμη είναι η κοινωνία, όλοι εμείς να διαβάσουμε το μήνυμα της;
