«Η βαρύτητα στο ή» Διαβάζοντας το βιβλίο του Κώστα Γουρνά

Της Ειρήνης Γαϊτάνου

Το πολιτικό μυθιστόρημα του Κώστα Γουρνά, «Η βαρύτητα στο ή» (από τις εκδόσεις των συναδέλφων), που κυκλοφόρησε πρόσφατα, είναι ένα σημαντικό βιβλίο. Είναι ταυτόχρονα συναρπαστικό: κρατάει την/ον αναγνώστρια/η σε μια ιδιότυπη εγρήγορση, ενώ ταυτόχρονα επιβάλλει την προσεκτική του ανάγνωση, καθώς είναι στιγμές που φαίνεται ότι κάθε μια λέξη είναι ξεχωριστά επιλεγμένη, ώστε να πληρεί ένα σκοπό, ή ώστε να δένει, αποκλειστικά εκείνη, με τις υπόλοιπες. Είναι, επιπλέον, οικείο – εξαιρετικά οικείο μάλιστα: πραγματεύεται τη σημερινή συνθήκη στην Ελλάδα, από τη σκοπιά του παρόντος αλλά και του μέλλοντος (και με μια έννοια, και του παρελθόντος), με εικόνες και περιγραφές που έχουμε όλες και όλοι ζήσει, προβληματισμούς με τους οποίους έχουμε όλες και όλοι αναμετρηθεί, συναισθήματα που έχουμε όλες και όλοι βιώσει – ίσως πάντως λίγο περισσότερο, εκείνη και πάλι η περίφημη «γενιά» που βρίσκεται εκεί γύρω στα 30.

«Είχε ξαστεριά. Ο Δράκοντας, η Μικρή και η Μεγάλη Άρκτος, η Λύρα και ο Κύκνος, είχαν πάρει ήδη τη θέση τους στο κατάμαυρο στερέωμα. Κι όμως, βρίσκονταν τόσο μακριά, σε απόλυτους αριθμούς. Σαν την ελευθερία, την επανάσταση, το δίκιο, την ευτυχία. Πώς να τα φτάσει κανείς; Κι εκείνα, να επιμένουν να λάμπουν τόσο φωτεινά.» σ.1

«Είναι στη φύση του ανθρώπου, αγάπη. Σκάβει βαθύτερα, για να βγει στην επιφάνεια. Τρελό, ε;» είπε η Ίντυ. σ.2

Ο Κώστας Γουρνάς για την Αναρχία, τo Σύριζα και τη «δουλειά του μερμηγκιού»

Πριν λίγους μήνες, ο κρατούμενος για τη συμμετοχή του στον Επαναστατικό Αγώνα Κώστας Γουρνάς * δημοσίευσε ένα κείμενο με τίτλο «Το στρατηγικό αδιέξοδο της κυβέρνησης της Αριστεράς και η μεγάλη ευκαιρία της Αναρχίας (μπορείτε να το διαβάσετε εδώ).

Το κείμενό του, ήταν η αφορμή να του ζητήσω αυτή τη συνέντευξη, καθώς εκτός από την αναλυτική κριτική του στην πολιτική επικαιρότητα, έθετε και κάποια άλλα ιδεολογικά και θεωρητικά ζητήματα/ερωτήματα, καίρια και ουσιαστικά.

Γι αυτό το λόγο, οι ερωτήσεις που στάλθηκαν στον Κώστα Γουρνά έχουν άμεση σχέση με το αρχικό κείμενο σε μια προσπάθεια να αναπτυχθούν περισσότερο οι σκέψεις του γύρω από το ζήτημα του αναρχικού κινήματος και του ρόλου που μπορεί να παίξει στον τόπο μας σε αυτή την κρίσιμη  περίοδο.

Δήλωση στήριξης Κουφοντίνα και Γουρνά σε Ρωμανό: Ο Νίκος έχει ήδη νικήσει

Η δήλωση των Δημήτρη Κουφοντίνα και Κώστα Γουρνά:

«Ο Νίκος Ρωμανός δεν δίνει απλώς μια μάχη για μια εκπαιδευτική άδεια. Ο αγώνας του δεν είναι ένας προσωπικός αγώνας. Πάνω στις νεανικές του πλάτες, αυτές που σμιλεύτηκαν από τη φλόγα της εξέγερσης του Δεκέμβρη του '08, ακουμπούν οι πόθοι όλων εκείνων που αντιστέκονται, αλλά και όσων δεν τολμούν ακόμα ν' αντισταθούν.

Ολων εκείνων που τσάκισε και τσακίζει η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα του Μνημονίου.

Ο αγώνας του Νίκου είναι αγώνας όλων μας. Με τη θαυμαστή στάση και το ήθος του τιμά την επαναστατική παράδοση και δείχνει το δρόμο του αγώνα, που είναι δύσκολος, σκληρός, αλλά ωραίος. Μέρα τη μέρα, ώρα την ώρα, στιγμή τη στιγμή, αντιμέτωπος με το βαρύ τίμημα που έχουν οι πραγματικοί αγώνες, αυτοί που φέρνουν τη νίκη και την ελπίδα. Γι' αυτό και συγκινεί και συνεγείρει και ξεσηκώνει το σεβασμό, τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη, που διαρκώς ογκώνονται και αγκαλιάζουν ολόκληρη την κοινωνία.

Κείμενο των Δ. Κουφοντίνα και Κ. Γουρνά

Οταν στο τέλος του καλοκαιριού το πολιτικό προσωπικό της συγκυβέρνησης, με τους γνωστούς παραληρηματικούς ακροδεξιούς, αποδοκίμαζε τη στάση της Αργεντινής στη διαμάχη της με βορειοαμερικάνικο fund, νομιμοποιούσε ουσιαστικά τη δυνατότητα αυτών των αρπακτικών κερδοσκοπικών κεφαλαίων να επιβάλλονται στις εθνικές οικονομίες και να καθορίζουν τις τύχες των λαών. Υστερα από δύο μήνες ήρθε η ώρα να υποστούν οι ίδιοι έναν αντίστοιχο εκβιασμό, όταν τέτοια funds, που διακρατούν τίτλους και ομόλογα, προκάλεσαν την κατρακύλα του Χρηματιστηρίου και την άνοδο των περιθωρίων επιτοκίου των δεκαετών ΟΕΔ. Χρειάστηκαν μονάχα λίγες ώρες για να εγκαταλείψουν σαν βρεγμένες γάτες τα μεγαλεπήβολα σχέδιά τους για αποδέσμευση από το ΔΝΤ και το εναπομείναν πρόγραμμα και να υπακούσουν στις επιταγές της τρόικας για νέο συγκεκαλυμμένο μνημόνιο, με χρήματα μάλιστα τα οποία ήδη υπάγονται στο εκτελούμενο πρόγραμμα. Απέδειξαν για ακόμη μια φορά πόσο πιστοί παραμένουν στην πολιτική υποτακτικών που τους ανέδειξε στην εξουσία και πόσο ευθυγραμμισμένοι είναι με τη γερμανική πολιτική λιτότητας που κυριαρχεί στην Ευρώπη.