Γράμμα στον Χρόνη

Ποιος σε ξέρει ρε μαλάκα

“Θυμάμαι πόσο βαθιά πληγώθηκα όταν ύστερα από κάποιους μήνες στην ασφάλεια, με πετάξανε σ’ ένα τζιπ, δεμένο με χειροπέδες παρόλο που δεν μπορούσα να σταθώ όρθιος, περπάταγα με τα τέσσερα, με φορτώνουν, που λες, σ' ένα τζιπ για το Γεντί Κουλέ. Ήξερα ότι πάω για θάνατο , μου το 'χαν πει σ' όλους τους τόνους στην ασφάλεια. Ήταν Σάββατο απόγευμα, καλοκαίρι. Θα 'χε μπει για τα καλά ο Ιούλιος. Περνάγαμε απ' το Βαρδάρι, είχαν σκολάσει τα μαγαζιά, ο κόσμος μυρμήγκιαζε στους δρόμους, φορτωμένος ψώνια. Ακούμπησα τα χέρια μου με τις χειροπέδες στο παραπέτο του τζιπ, μια ματιά, μια ματιά… Ο ένας από τους χαφιέδες με κατάλαβε. «Βλέπεις ρε μαλάκα; Ποιος νοιάζεται για σένα; Λες ότι πας να πεθάνεις γι’ αυτούς, ποιος σε ξέρει; Τους βλέπεις; Κάνουν τα ψώνια τους, θα πάνε σπίτι τους, αύριο στα βαποράκια, Περαία, Μπαξέ, Αρετσού, θάλασσα, παιχνίδι, κορίτσια, ποιος νοιάζεται για σένα, μαλάκα; Πας για εκτέλεση, κι είσαι μονάχα δεκάξι χρονών...»”

Χρόνης Μίσσιος, Βιβλίο "καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς"

Χρόνης Μίσσιος - Η τελευταία του συνέντευξη

Ο

Χρήστος Λογαρίδης παίρνει την τελευταία συνέντευξη του Χρόνη Μίσσιου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα το Χωνί .

"Μη λέμε μαλακίες τώρα, βία δεν είναι το γιαούρτι"

Ντροπή σας.....

Χωρίς λόγια...

Ευχαριστώ τον φίλο Χρήστο Κ.