Του Γιάννη Τόλιου
Τελευταία πληθαίνουν δημοσιεύματα για την «Τεχνητή Νοημοσύνη» με κύριο
φόντο τα πλεονεκτήματα από τις πολύμορφες εφαρμογές της σε όλους τους τομείς
της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Θα περιοριστούμε σε σύντομη εξέταση των
επιπτώσεων στην απασχόληση, συνθήκες εργασίας και ποιότητα ζωής του κόσμου της
μισθωτής εργασίας !
Η «Τεχνητή Νοημοσύνη» (ΤΝ) ή «Artificial Intelligence» (ΑΙ), είναι από τους πιο δυναμικούς κλάδους της επιστήμης των υπολογιστών
(Πληροφορικής) και αποτελεί τον πυρήνα της «ψηφιακής επανάστασης» ή της
λεγόμενης «τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης».[1] Οι
εφαρμογές της καλύπτουν αναγνώριση προσώπων, αυτόνομα ρομπότ, αυτόνομα
αυτοκίνητα, βιομηχανικό αυτοματισμό, γεωργία ακρίβειας, κυβερνοασφάλεια, μη
επανδρωμένα σκάφη υδάτων-αέρος (drones), «σχεδίαση
φαρμάκων», «μ.μ.ε.» (social media), παίξιμο παιγνιδιών (σκάκι, βίντεο-παιγνίδια, κ.ά.). Σε επίπεδο
επιχειρήσεων, η ΤΝ εφαρμόζεται στη διοίκηση για μέτρηση αποδόσεων, ανάλυση
χρηματοοικονομικών ροών, προώθησης πωλήσεων (marketing), τραπεζικές συναλλαγές, διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας (logistics), εκπαίδευση, ιατρική διάγνωση, επιστημονικές έρευνες, κ.ά. Κατά τις
εφαρμογές της ΤΝ προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα, από κοινωνική, πολιτική και ηθική
άποψη. Ειδικότερα κατά πόσο ένα σύστημα ΤΝ που ελέγχεται από εκείνους που
κατέχουν οικονομική δύναμη ή ασκούν πολιτική εξουσία, μπορεί να συνοδεύεται από
«ασφαλιστικές δικλείδες» για αποφυγή καταχρηστικών πρακτικών! Αυτό αφορά
ιδιαίτερα το πεδίο της απασχόλησης, των συνθηκών εργασίας, των αμοιβών και εν
γένει των εργασιακών δικαιωμάτων.
Αντιφατικές επιπτώσεις
Στον τομέα της απασχόλησης και των εργασιακών σχέσεων, οι εφαρμογές της ΤΝ έχουν αντιφατικές επιπτώσεις. Αντικαθιστούν ζωντανή εργασία και δημιουργούν αντικειμενικά τη δυνατότητα μείωσης του εργάσιμου χρόνου. Αυξάνουν την παραγωγικότητα της εργασίας και δημιουργούν αντικειμενικά δυνατότητα αύξησης των εργασιακών αμοιβών. Ωστόσο το κρίσιμο ερώτημα είναι, σε πιο πλαίσιο πολιτικής γίνεται η αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της και ποιος τελικά επωφελείται! Αν η αξιοποίηση γίνεται με όρους αγοράς και κυριαρχίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, τότε τα εν δυνάμει πλεονεκτήματα, αντί για φάρμακο καταλήγουν μάλλον σε … «φαρμάκι» για το μεγαλύτερο μέρος των εργαζόμενων και γενικότερα της κοινωνίας. Η «ψηφιοποίηση» με την ΤΝ και ρομποτική, σε συνθήκες κυριαρχίας των δογμάτων της νεοφιλελεύθερης αγοράς, θέτουν υπό διωγμό τη ζωντανή εργασία, με αποτέλεσμα την εργασιακή αβεβαιότητα, αύξηση ανεργίας, απώλεια φορολογικών εσόδων, ασφαλιστικών εισφορών και αύξηση εισοδηματικών και κοινωνικών ανισοτήτων. Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι σύμφωνα με δήλωση του επικεφαλής της ΤΝ στην εταιρία Microsoft στα επόμενα δύο χρόνια, θα χαθούν εκατομμύρια θέσεις εργασίας,[2] ενώ η πολυεθνική ηλεκτρονικού εμπορίου «Amazon», προχώρησε το 2025 σε 14.000 απολύσεις και σχεδιάζει άλλες 16.000 απολύσεις στο εγγύς μέλλον, λόγω εκτεταμένης χρήσης μοντέλων ΤΝ. Παρ’ ότι οι ψηφιακές τεχνολογίες δημιουργούν και νέες θέσεις εργασίας, συνολικά η κυρίαρχη τάση είναι η μείωση τους …εκτός αν έχουμε μείωση χρόνου εργασίας (πχ. 6ωρο αντί 8ωρο)!














