Για τους εκπαιδευτικούς

Του Βαγγέλη Βακόλα

Δεν είναι η πρώτη φορά που δημιουργείται αναταραχή ενόψει Πανελληνίων εξετάσεων: Οι κυβερνήσεις το ‘χουνε σύστημα από παλιά να προωθούν αλλαγές προς το τέλος του σχολικού έτους, έτσι ώστε να μη μπορούν οι καθηγητές να αντιδράσουν χωρίς να συκοφαντηθούν ότι εκβιάζουν με μοχλό τους μαθητές και τις οικογένειές τους.

Οι πολιτικοί είναι οι τελευταίοι που νοιάζονται για τα παιδιά! Ας μας πουν ποιοί απ’ αυτούς δεν έχουν υποστηρίξει ως αντιπολίτευση απεργίες εκπαιδευτικών και μέσα στις εξετάσεις (ή αγροτών που κλείνουν τις εθνικές οδούς, ή δημοτικών υπαλλήλων που αφήνουν βουνό τα σκουπίδια και πάει λέγοντας), όποτε τους εξυπηρετούσε πολιτικά. Και ας μας πουν ποιοί και τι έκαναν για την εκπαίδευση ως κυβερνήσεις. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ο ένας υπουργός μετά τον άλλο (και η μία μετά την άλλη), προκειμένου να παρουσιάσουν τάχα μου έργο, έκαναν τα ίδια ανούσια πράγματα:  παραλλαγές του εξεταστικού συστήματος,  αναθέσεις καινούργιων βιβλίων κλπ σε κουβέντα να βρισκόμαστε.

Δεν έχουμε άλλον !!!

Του Βαγγέλη Βακόλα

Λοιπόν, Τσίπρας ; – “Ε τώρα δεν έχουμε άλλον, αυτός είναι: Μας αρέσει, δεν μας αρέσει, αυτός είναι…”.

Εννοείται πως όλοι θα θέλαμε να επιλέξουμε το βέλτιστον και όχι το μη χείρον. Όμως το  πρόγραμμα των 18 σημείων του Σαμαρά δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. Αλλά και ποιός να του την κάνει; Κανείς δεν ασχολείται μαζί του, σαν να μην είναι ο ένας από τους μόλις δύο, κατ’ ουσίαν, υποψήφιους πρωθυπουργούς. Αν ο Τσίπρας θυμίζει τον Παπανδρέου του 1981, ο Σαμαράς θυμίζει τον Παπανδρέου του 2009!  Θα ανακουφίσει τους φτωχούς, θα ανακουφίσει όμως και τους πλούσιους με μειωμένους φόρους που θα φέρουν και επενδύσεις για ν’ ανακουφιστεί η οικονομία στο σύνολό της – τέτοια ανακούφιση, ούτε μετά από μιάς βδομάδας δυσκοιλιότητα δηλαδή. Μάλλον …ανακούφανση είναι.  Συνεπέστερος θα ήταν αν μιμείτο ευθέως τον Καραμανλή του 1977: «εμένα ή το χάος!»

Για τους “άλλους” λαθρομετανάστες

Του Βαγγέλη Βακόλα


Τόσους και τόσους ήρωες αναδεικνύει η τηλεόραση. Εγκληματίες,κλέφτες, πολιτικούς, δοσιλογους, προδοτες, πουλημενους δημοσιογράφους. Μόνο γι’ αυτούς τους δύο νέους Πακιστανούς που έχασαν τη ζωή τους για να σώσουν ζευγάρι ηλικιωμένων, σε αφύλακτη (υπάρχουν ακόμα τέτοιες…) διασταύρωση τραίνου στο Κρυονέρι, δεν αξιώθηκε να κάνει ένα εκτενές ρεπορτάζ. Να μας πει τ’ όνομά τους, κάτι για τη ζωή τους, τους σ...υγγενείς τους που τώρα δεν έχουν λεφτά ούτε για να τους μεταφέρουν και να τους θάψουν πίσω στην πατρίδα. Για την ιστορία, λοιπόν, την ανελέητη, πρόκειται για τον 19χρονο Humayun Anwar και τον 33χρονο Wakar Ahmed. (Βρήκα τα ονόματα τους στο ιντερνετ).Δύο νέα παιδιά που κάποια μανούλα τους κλαίει, με στίχους που σίγουρα θα μοιάζουν με τους δικούς μας: “εγώ είμαι που το ‘στειλα με θέλημα δικό μου – ανάθεμά σε ξενιτιά και σε και το καλό σου…” ΠΟΎ ΕΊΣΑΙ ΡΕ ΑΔΩΝΙ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ;