Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΕΦΑΛΑΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΕΦΑΛΑΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2021

Σε διαρκή «καραντίνα» οι ανάγκες του λαού για τα κέρδη του κεφαλαίου

Δυο μισθούς τον χρόνο - πάνω από 1.800 ευρώ με «συντηρητικούς» υπολογισμούς - «εξανεμίζει» από τα λαϊκά νοικοκυριά το μπαράζ ανατιμήσεων σε δεκάδες είδη λαϊκής κατανάλωσης, με το οποίο βρίσκονται αντιμέτωπα από τον περασμένο Σεπτέμβρη και με την κατάσταση να επιδεινώνεται συνεχώς.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η επιτάχυνση του επίσημου πληθωρισμού για τον μήνα Νοέμβρη έφτασε στο «θηριώδες» 4,8% σε ετήσια βάση (από 3,4% τον Οκτώβρη, 2,2% τον Σεπτέμβρη, 1,9% τον Αύγουστο, 1,4% τον Ιούλη).

Οι ανατιμήσεις σε βασικά αγαθά λαϊκής κατανάλωσης διαμορφώθηκαν τον Νοέμβρη ως εξής:

  • 3,5% στην ομάδα Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά, κυρίως λόγω αύξησης σε ελαιόλαδο 18,5%, άλλα βρώσιμα έλαια 16,7%, ψωμί 4,3%, άλλα προϊόντα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής 2,4%, ζυμαρικά 3,9%, πουλερικά 5,6%, αρνί και κατσίκι 21,3%, μοσχάρι 1,5%, παρασκευάσματα με βάση το κρέας 6,1%, νωπά ψάρια 9,8%, τυριά 3,5%, πατάτες 11,9%, νωπά λαχανικά 2,5%, καφέ 3,9%, σοκολάτες - προϊόντα σοκολάτας 3,8%.
  • 17,7% στην ομάδα Στέγαση, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε ηλεκτρισμό 37,8%, φυσικό αέριο 180,9%, πετρέλαιο θέρμανσης 45,2%, ενοίκια κατοικιών 0,3%.
  • 9,3% στην ομάδα Μεταφορές, λόγω αύξησης κυρίως των τιμών σε καύσιμα και λιπαντικά 24,9%, καινούργια αυτοκίνητα 6,3%.

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2021

Gamestop: O tempora o mores*

Του Γιώργου Λαμπρινίδη

Η ιστορία είναι μάλλον θλιβερή και σίγουρα δυστοπική. Είναι μια ιστορία απολύτως ταιριαστή στους καιρούς μας, στο μουντό τοπίο της αρρώστιας και της ψευτιάς. Η ιστορία μας έχει δύο συφιλιασμένα σκέλη: το ένα αφορά σε αυτό που έγινε με την μετοχή της Gamestop και το άλλο στη διαχείρισή του.

Δεν θα τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, γιατί η αρχή είναι μακριά, στις απαρχές των μετοχικών εταιρειών, στα τέλη του 17ου αιώνα ακόμα. Πάντως πριν από το 1720 όταν έσκασε η φούσκα που έστησε ο Λο. Δεν θα πάρουμε τα πράγματα καν στην ώριμη φάση τους στα τέλη του 19ου αιώνα και στο πέρασμα στον ιμπεριαλισμό, όταν οι εξελίξεις στην μετοχική εταιρία ήταν ραγδαίες και καθοριστικές γι’ αυτό το πέρασμα. 

Θα αρκεστούμε στο βασικό συμπέρασμα που είχε βγάλει ο Μαρξ ο οποίος δεν πρόλαβε να δει αυτές τις εξελίξεις, και το οποίο συμπέρασμα περιείχε όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που έκαναν διαχρονικό τον σπουδαίο αυτό διανοητή, δηλαδή την απλότητα στην διατήρηση της ουσίας και την αντιφατικότητα ως μήτρα του νέου. 

Ποιο ήταν αυτό το συμπέρασμα; Ότι η μετοχή είναι ένας τίτλος ιδιοκτησίας που κινείται μέσα στο πλαίσιο των σχέσεων του κεφαλαίου σαν ιδιοκτησία, σε σαφή διάκριση με τις σχέσεις του κεφαλαίου σαν λειτουργία. Δηλαδή, άπαξ και γεννηθεί η μετοχή και αρχίζει να διαπραγματεύεται τότε το κεφάλαιο υπάρχει δύο φορές (ποιοτικά): μία σαν τίτλος και μία σαν λειτουργούν κεφάλαιο. Το πρώτο ο Μαρξ το βάφτισε πολύ εύστοχα πλασματικό. Οι νόμοι κίνησης του κεφαλαίου σαν ιδιοκτησία και σαν λειτουργία είναι διαφορετικοί κι άρα η μετοχή δεν δεσμεύεται από την πραγματική περιστροφή του κεφαλαίου του οποίου είναι τίτλος ιδιοκτησίας. Εξάλλου σε αυτήν την περιστροφή (που στην απλή μορφή ξεκινάει από μια παραγγελία και ολοκληρώνεται με την παράδοση του εμπορεύματος και την πληρωμή) δεν εμπεριέχονται ούτε προσδοκίες, ούτε προσφορά και ζήτηση.

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2020

Μνησικακία και «μεταμοντέρνα» Αριστερά


Μια γλώσσα τόσο παλιά όσο και ο άνθρωπος 

Απόσπασμα από το βιβλίο : «Κόκκινοι ή Νεοφιλελεύθεροι ; Η αποδόμηση της μεταμοντέρνας Αριστεράς» – Αδριανός Εριγκέλ – Εκδόσεις Έξοδος – Αθήνα, Μάιος 2020.

Η μεταμοντέρνα Αριστερά είναι η πρωθιέρεια της ενοχής και της εξιλεώσεως, η εκδούσα αρχή πιστοποιητικών ηθικής και ευπρέπειας. Είναι μια Αριστερά σύμφωνα με τις προτιμήσεις των καιρών μας, κατά το ήμισυ χίπστερ και κατά το υπόλοιπο Σβαναρόλα, που εγκαταβιώνει στην ενάρετη αγανάκτηση και στην αυτοικανοποίηση της «καλής συνειδήσεως».

Ενώ ο παλαιός μαρξισμός διακρινόταν από την τυπική ισορροπία και την ψυχρή ανάλυση – βλέπε Μάρξ, Λούκατς, Γκράμσι – οι επίγονοι της «Γαλλικής θεωρίας» και των αμερικανικής προέλευσης «πολιτιστικών σπουδών», μη διαθέτοντας το χάρισμα των μεταμοντέρνων δασκάλων τους, ξελαρυγγιάζονται με θεατρινισμούς περί ανθρωπισμού. Ουδεμία έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι η συναισθηματική κινδυνολογία αποτελεί χαρακτηριστικό της ρητορείας της Αριστεράς εν γένει. Ένα ρεκόρ δακρύων και συγκινήσεως, που αποσκοπεί στην ενίσχυση του ηθικώς ακαταμάχητου χαρακτήρα της επιχειρηματολογίας της, του λεγόμενου «ηθικού πλεονεκτήματος» της Αριστεράς!

Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2019

Οι άρρηκτοι δεσμοί μεταξύ κράτους κεφαλαίου και ΜΚΟ που ασχολούνται με το μεταναστευτικό

Το φαινόμενο των ΜΚΟ έχει πάρει τόσο μεγάλες διαστάσεις που παρεμβαίνουν πια απευθείας στην κεντρική πολιτική σκηνή. Με αφορμή αυτήν την ανακοίνωση κάναμε μία σύντομη έρευνα στις ΜΚΟ που την υπογράφουν και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια αποδείχτηκαν οι άρρηκτες σχέσεις με το μεγάλο κεφάλαιο και το κράτος. Όταν λέμε έρευνα μην φανταστείτε τίποτα το ιδιαίτερο, απλά μπήκαμε στις σελίδες τους και διαβάσαμε όσα οι ίδιες δηλώνουν για τον εαυτό τους και τα οποία είναι υπεραρκετά για να εξαχθούν συμπεράσματα.

Η ActionAid μας ενημερωνεί ότι από το 2001 έως 2009 έλαβε από το υπουργείο εξωτερικών το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 911.920 ευρώ. Από την ΕΕ από το 2011 έως και το 2018 793.013 ευρώ και το 2015-2016 έλαβε 755.042 από το υπουργείο διεθνούς ανάπτυξης της Μεγάλης Βρετανίας για το πρόγραμμα στήριξης προσφύγων στην Λέσβο.

Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2019

Έχει κάψει εγκεφάλους τελικά ο μεταμοντέρνος "πράσινος" και λοιπών αποχρώσεων "κινηματισμός"!

Του Δημήτρη Πατέλη

Σε μια κοινωνία, όπου ακόμα και πανεπιστημιακοί υφίστανται απηνείς διώξεις εάν τολμούν να αρθρώσουν λόγο που εναντιώνεται στην καθεστωτική ιδεολογία και πρακτική, κάποιοι αδυνατούν να διακρίνουν πίσω από το "αθώο" περιτύλιγμα μιας εκστρατείας τις εκάστοτε επιδιώξεις/επενδυτικά προγράμματα του πολυεθνικού μονοπωλιακού κεφαλαίου με την "πράσινη ανάπτυξη". Έτσι, καταπίνουν αμάσητο το πρωτοφανές χειραγωγικό κατασκεύασμα-"φούσκα", με την επαίσχυντη εργαλειοποίηση/κακοποίηση του κοριτσιού Γκρέτα Τούνμπεργκ από γονείς και λοιπούς "κατασκευαστές" και την γιγάντια εκστρατεία από τα διεθνή ΜΜΕ, που έφτασε μέχρι και στο βήμα του ΟΗΕ!

Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2019

Ο ναζισμός του 4ου Ράιχ της Ευρώπης των τραπεζιτών...

Της Μαριάννας Τσήπα

Αλήθεια ποιος είναι ρατσιστής σ' αυτή την χρηματοδοτούμενη με δικά μας χρήματα ναζιστική γκεμπαιλίστικη πολιτική;
"Ευρωπαϊκών Πολιτισμών" ο τίτλος και τα πρόσωπα που απεικονίζονται, υποτίθεται ότι εκπροσωπούν, είναι χαρακτηριστικά δείγματα των λαών της Ευρώπης...
Πόσοι Ευρωπαϊκοί λαοί έχουν χαρακτηριστικό τους το χρώμα, είναι έγχρωμοι;
Ας δούμε στην αφίσα της ναζιστικής προπαγάνδας τα πρόσωπα κι ως μαθητές Δημοτικού ας προσδιορίσουμε για το κάθε πρόσωπο την αντίστοιχη ευρωπαϊκή χώρα...
Ποιοι είναι οι εικονιζόμενοι έγχρωμοι, ποιους ευρωπαίκούς λαούς θέλουν να υποδηλώσουν;
Ποιο είναι οι έγχρωμοι στην Ευρώπη;
Είναι οι μεταφερόμενοι δούλοι-σκλάβοι της αποικιοκρατικής περιόδου των δολοφόνων ιμπεριαλιστικών χωρών της Ευρώπης, κατά κύριο λόγο...
Σήμερα οι νέοι δούλοι-σκλάβοι που βιαίως μεταφέρουν στην Ευρώπη οι νεοαποικιοκράτες ιμπεριαλιστές, οι τραπεζίτες με το πρόσχημα της "μετανάστευσης" ως αναγκαιότητα... "φιλανθρωπική", "υπογεννητικότητας"...
Μεταφέρουν φθηνά εργατικά κι επιστημονικά χέρια... για το κεφάλαιο και με δικά μας χρήματα προπαγάνδίζουν, μας κάνουν πλύση εγκεφάλου περί "Ευρωπαϊκών Πολιτισμών" με μια αφίσα με έγχρωμους από κάθε πλευρά του πλανήτη...
Αν μιλήσεις είσαι ακροδεξιός φασίστας, σου λένε οι νενναζί της Ευρωπαϊκής Ένωσης...

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2018

Το κεφάλαιο του Μάρξ σε ένα εκπληκτικό video 5 λεπτών!

1 Οκτωβρίου 1867 ο Καρλ Μαρξ εκδίδει το «Κεφάλαιο», που αποτελεί την κορωνίδα του έργου του

151 χρόνια πέρασαν από την πρώτη κυκλοφορία του έργου του Καρλ Μαρξ.
Σαν σήμερα στις 1 Οκτωβρίου του 1867 ο Καρλ Μαρξ έδωσε στην κυκλοφορία το έργο που σημάδεψε τη σκέψη, προβλημάτισε, έδωσε απαντήσεις και έγινε οδηγός για εκατομμύρια ανθρώπους.

Δείτε το βίντεο και πιο κάτω μπορείτε να κατεβάσετε το "Κεφάλαιο" σε τρεις τόμους.

Σίγουρα το ογκώδες έργο του Καρλ Μαρξ (σαν σήμερα γεννήθηκε), το Κεφάλαιο, απαιτεί κάποιες παραπάνω από τον μέσο όρο γνώσεις για την κατανόηση του περιεχομένου του.
Κατά καιρούς έχουν βγεί διάφορες συνόψεις και επεξηγηματικά συγγράμματα. Αλλά και... βίντεο!
Όπως το παρακάτω:

Σάββατο 26 Μαΐου 2018

Το «μαρξιστικό» υπόβαθρο της βλακείας…

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Εκείνο που με ζοχαδιάζει στην πολιτική καθημερινότητα, δεν είναι που τα μέλη και οι χειροκροτητές τού ΣυΡιζΑ επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί. Αυτό μάλλον με κάνει να γελάω και έχει πάψει να με χαλάει εδώ και πολλά χρόνια. Εκείνο που πραγματικά με ζοχαδιάζει είναι που οι κάθε λογής γιαλαντζί αριστεροί πιστεύουν ότι οι -θεωρητικές και πρακτικές- παλινδρομήσεις τους έχουν μαρξιστικό υπόβαθρο και επιμένουν να επικαλούνται είτε τον παππού Κάρολο είτε τον θείο Βλαδίμηρο για να δικαιολογήσουν τις επιλογές τους. Σ' αυτές τις λίαν εκνευριστικές περιπτώσεις, η ευγενέστερη αντίδρασή μου προς τον ομιλούντα "αριστερό" είναι ένα απλό "μη λες βλακείες".

Τι είναι βλακεία; Θεωρητικά, ο όρος αποδίδεται με την περίφραση "ανισορροπία νόησης", εξ ου και ο βλάκας λέγεται και ανισόρροπος. Με απλούστερο τρόπο, μπορούμε να ορίσουμε ως βλακεία την αδυναμία αντίληψης του σωστού. Σύνηθες χαρακτηριστικό των βλακών είναι η δευτεροβάθμια βλακεία, δηλαδή η τάση να χαρακτηρίζουν βλάκες εκείνους οι οποίοι πράττουν το σωστό, μόνο και μόνο επειδή η δική τους -αντικειμενικά εσφαλμένη- αντίληψη δεν συμφωνεί με τις επιλογές των άλλων. Βέβαια, σ' αυτό το σημείο θα μπορούσε κάποιος να αντιτείνει ότι συχνά το "σωστό" δεν είναι αυστηρά καθορισμένο, με συνέπεια να υπάρχουν περισσότερες από μία σωστές αντιλήψεις του ίδιου θέματος, ανάλογα με την γωνία θέασής του. Το πρόβλημα, λοιπόν, εστιάζεται στο πόσα "σωστά" υπάρχουν κάθε φορά ή πόσες γωνίες θέασης υπάρχουν κάθε φορά.




Κυριακή 11 Φεβρουαρίου 2018

Ο Τραμπ, ο Μακρόν και ο… Νέγκρι

Τα βάρη στα χαμηλά και μεσαία στρώματα και οι φοροελαφρύνσεις στις πολυεθνικές… 
Του Γιώργου Ρακκά από την Ρήξη φ. 140
Μπορεί, σε ό,τι αφορά στο πολιτικό τους προφίλ, ο ένας να αυτοπαρουσιάζεται ως η απόλυτη αντίθεση του άλλου. Ο Τραμπ ως εκφραστής της αναδυόμενης δεξιάς δημαγωγίας και ο Μακρόν ως βαρόνος του φιλελευθερισμού. Η πολιτική τους, όμως, ιδίως σε καίρια ζητήματα, όπως αυτό της φορολογίας, είναι πανομοιότυπη!
Στις 14 Δεκεμβρίου 2017, ο Τομά Πικετί, γνωστός στην παγκόσμια κοινή γνώμη από τη συγγραφή της επιδραστικής μελέτης του, Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα, έγραψε ένα άρθρο για τη Λε Μοντ Ντιπλοματίκ, στο οποίο ανέλυσε τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις που προώθησαν σε ΗΠΑ και Γαλλία οι Τραμπ-Μακρόν, για να καταλήξει σ’ ένα εξαιρετικά ανησυχητικό συμπέρασμα: Για πρώτη φορά, ίσως μετά τη… Γαλλική Επανάσταση, δύο από τις ισχυρότερες χώρες του δυτικού κόσμου φλερτάρουν με πολιτικές αντίστροφα προοδευτικής φορολογίας. Δηλαδή, ενός συστήματος που κατανέμει εξόχως άδικα τα φορολογικά βάρη στους μεσαίους και τους χαμηλότερους, επιφυλάσσοντας απίστευτες φοροελαφρύνσεις για τους υπερπλούσιους και τις πολυεθνικές.

Παρασκευή 5 Ιανουαρίου 2018

Ο Σαν Μικέλε είχε έναν κόκορα (1972) – Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι

Στα τέλη του 19ου αιώνα, μια ομάδα αναρχικών εισβάλλει σ’ ένα χωριό του ιταλικού Νότου και προσπαθεί να πείσει τους χωρικούς να ενστερνιστούν τις αρχές της κολεκτιβοποίησης. Οι χωρικοί όχι μόνον μένουν απαθείς στο επαναστατικό κάλεσμα, αλλά καλούν και τις Αρχές, οι αναρχικοί συλλαμβάνονται και ο αρχηγός τους Τζούλιο Μανιέρι καταδικάζεται σε θάνατο. Τελικά η ποινή του μετατρέπεται την ύστατη στιγμή σε ισόβια και κλείνεται στη φυλακή σε απόλυτη απομόνωση και χωρίς δικαίωμα γραφής, ανάγνωσης ή οποιασδήποτε επικοινωνίας με τον έξω κόσμο.
Για να επιβιώσει χωρίς να τρελαθεί, υιοθετεί ένα τελετουργικό φανταστικών καθηκόντων και πνευματικών ασκήσεων, το οποίο εκτελεί απαρέγκλιτα με μια εξαιρετικά αυστηρή πειθαρχία που επιβάλλει στον εαυτό του. Όταν μετά από δέκα χρόνια εγκλεισμού μεταφέρεται σε μια άλλη φυλακή, στη διάρκεια της μετακίνησής του έχει την ευκαιρία να μιλήσει για πρώτη φορά με μια ομάδα νεότερων πολιτικών κρατουμένων. Με την επαφή του αυτή αντιλαμβάνεται, όχι μόνον το χιμαιρικό και ουτοπικό χαρακτήρα των ιδεών του, αλλά και πως αποτελεί πια ένα απολίθωμα του παρελθόντος, καθώς η κοινωνική πραγματικότητα, όπως και τα νέα δεδομένα του επαναστατικού κινήματος, τον έχουν ξεπεράσει.

Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2017

«Όμορφος νέος κόσμος» της εργασίας

Του Βασίλη Στοιλόπουλου


Υπολογιστές, ρομπότ, δίκτυα, αλγόριθμοι εμφανίζονται παντού και επιβεβαιώνουν ότι το αποτέλεσμα της, εν εξελίξει, ταχύτατης «ψηφιακής επανάστασης», αποτελεί βόμβα μεγατόνων στο όποιο κοινωνικό κράτος απέμεινε.
Ενδεικτικό το παράδειγμα της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας: 9.000 νέες θέσεις εργασίας στην ψηφιακή διαχείριση, αλλά και απώλεια 23.000 «άχρηστων».
Επιπλέον, «η ψηφιοποίηση των πάντων» προκαλεί αύξηση στις ψυχικές ασθένειες (κατάθλιψη, φοβίες, Burn-Out) εξαιτίας των αλλαγών στον χώρο εργασίας, καθώς η τεχνολογία γίνεται όλο και πιο σύνθετη, εκτελείται από λιγότερους με περισσότερες ευθύνες και σε συνεχώς μειούμενους χρόνους.

Τρίτη 4 Ιουλίου 2017

Μαρξ... σαν ζεστό ψωμί

Του Άρη Χατζηστεφάνου
Για έναν άνθρωπο, που μόλις και μετά βίας συγκέντρωσε 11 «καλεσμένους» στην κηδεία του, ο Μαρξ παραμένει ένας από τους δημοφιλέστερους συγγραφείς όλων των εποχών. Και αν τα τελευταία χρόνια δυσκολεύεστε να βρείτε κάποια βιβλία του, συνήθως οφείλεται... στην εξάντληση των αποθεμάτων.

Ο συγγραφέας πρέπει να βγάζει χρήματα για να ζει και να γράφει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ζει και γράφει για να βγάζει χρήματα.

Καρλ Μαρξ
H σεμνή ανακοίνωση του εκδοτικού οίκου ΚΨΜ δεν μπορούσε να κρύψει την απορία και την έκπληξη των συντελεστών: ο πρώτος τόμος από το «Κεφάλαιο» του Μαρξ εξαντλήθηκε και επανακυκλοφορεί. Φυσικά, όσοι έχουν πάρει στα χέρια τους την καλαίσθητη έκδοση με τη νέα, εξαιρετική μετάφραση και τη στιβαρή επιστημονική επιμέλεια ίσως να μην απόρησαν με την είδηση.

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2016

Η θρησκεία του κεφαλαίου…

Η κατήχηση των εργατών

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς ονομάζεσαι;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μισθωτός.
Ε: Ποιοι είναι οι γονείς σου;
Α: Ο πατέρας μου ήταν μισθωτός, καθώς και ο παππούς μου και ο προπάππος μου. Αλλά οι πρόγονοί μου ήταν δουλοπάροικοι και σκλάβοι. Η μάνα μου ονομάζεται Φτώχεια.
Ε: Από πού έρχεσαι και πού πηγαίνεις;
Α: Έρχομαι από τη Φτώχεια και πηγαίνω στην Εξαθλίωση, περνώντας από το νοσοκομείο όπου το κορμί μου θα χρησιμεύσει για τα πειράματα στα καινούργια σας φάρμακα και για τις έρευνες των γιατρών που περιθάλπουν τους προνομιούχους του Κεφαλαίου.
Ε: Πού γεννήθηκες;
Α: Σε μια σοφίτα, κάτω από την στέγη του σπιτιού που έχτισε ο πατέρας μου και οι συναδελφοί του.
Ε: Ποια είναι η θρησκεία σου;
Α: Η θρησκεία του Κεφαλαίου.
Ε: Ποια καθήκοντα σου επιβάλλει η θρησκεία σου;
Α: Δυο κύρια καθήκοντα: το καθήκον της παραίτησης και το καθήκον της εργασίας. Η θρησκεία μου μου επιβάλλει να παραιτηθώ από τα δικαιώματά μου πάνω στη γη, την κοινή μας μητέρα, πάνω στα πλούτη που κρύβουν τα σπλάχνα της, πάνω στην γονιμότητα του εδάφους της και την γονιμοποίησή της από τη ζέστη και το φως του ήλιου. Μου επιβάλλει να παραιτηθώ από το δικαίωμα να έχω έλεγχο πάνω στην εργασία των χεριών και του μυαλού μου, μου επιβάλλει ακόμα να παραιτηθώ από τα δικαιώματα πάνω στον ίδιο μου τον εαυτό: από τη στιγμή που περνάω το κατώφλι του εργαστηρίου μου, δεν ανήκω πια στον εαυτό μου, είμαι κτήμα του αφεντικού μου. Η θρησκεία μου μου επιβάλλει να δουλεύω από μικρός ως τον θάνατό μου, να δουλεύω με το φως του ήλιου και της ασετυλίvης, να δουλεύω μέρα νύχτα, να δουλεύω πάνω στη γη, κάτω από τη γη και μες στη θάλασσα. Να δουλεύω παντού και πάντα.

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2016

«Κράτος και Κεφάλαιο, γεννούν τον φασισμό» ή η ποιότητα του τηλεοπτικού σανού εν Ελλάδι…!

Σανό με δώρο «επαναστατικές» κολοκύθες, που θα μεταμορφωθούν σε «ταξική» κοσμογονία, αριστερής φύσεως!

Του Δημήτρη Ναπ. Γ.

Πως το λέγαμε κάποτε;:
«Κράτος και κεφάλαιο, γεννούν τον φασισμό»! Πάμε λοιπόν:
«Το μόνο που στέκεται μεταξύ ενός τηλεοπτικού σταθμού και μιας νόμιμης άδειας είναι το πορτοφόλι του ιδιοκτήτη»-
Όχι! Δεν το είπε ο Φρήντμαν ή ο Χάγιεκ, αλλά ο αριστερός Νίκος Παππάς.
Επομένως, κανάλια στους ολιγάρχες, που με το πορτοφόλι «γ@@@υν και δέρνουν» ή «με τον παρά μου και την κυρά μου». Αριστερή πολιτική! Κανάλια όχι με δημοκρατικά, κοινωνικά, πολιτισμικά ή άλλα κριττήρια, τα οποία υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσαν να δεκδικηθούν και από άλλες μορφές δημοκρατικής συλλογικότητας. Τελικά, η κυβέρνηση σκέπτεται, όντως με «ταξική μεροληψία»! Των ολιγαρχών, βέβαια!

Παρασκευή 8 Ιουλίου 2016

Μαμιδάκης: Μια αυτοκτονία και η «εξαρτημένη εθνική αστική τάξη»…

Του Νίκου Ντάσιου

Ιδιαιτέρως συμβολικής σημασίας η πρόσφατη αυτοκτονία του Προέδρου της Jet Oil κου Μαμιδάκη. Κατά την άποψη μου σηματοδοτεί το τέλος της «εξαρτημένης εθνικής αστικής τάξης» και τον απόλυτο έλεγχο νευραλγικών τομέων της οικονομίας από το πολυεθνικό κεφάλαιο και τους ξένους επιχειρηματίες.
Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του Μαρινόπουλου με την δυστοκία στην εξαγορά του από τον Σκλαβενίτη λόγω….. «εξωτερικής παρέμβασης» με στόχο την αναίρεση κάθε ενδεχόμενου δημιουργίας ελληνικού super market. To κλειδί στην εξέλιξη αυτή -που προκαλεί ντόμινο στην εγχώρια αγορά-, είναι αναμφίβολα η εξαγορά του χαρτοφυλακίου των «συστημικών τραπεζών» μέσω της «ανα-κεφαλαιοποίησης» από ξένα funds και κατά συνέπεια ο έλεγχος των επιχειρηματικών δανείων. Ενδεικτικά του αφελληνισμού ή ακριβέστερα «της αποικιοποίησης», είναι ο διορισμός Γερμανίδας στην Τράπεζα Αττικής , η προσπάθεια εκπαραθύρωσης της σημερινής διοίκησης της Τρ. Πειραιώς , η μεταβίβαση της Eurobank στον κερδοσκοπικό όμιλο Fairfax κοκ. 

Σάββατο 9 Απριλίου 2016

Κεφαλαιοκρατών μέτρον καταστροφή

Του Κυριάκου Μελέτη [1]      
       Αποσπάσματα από το υπό έκδοση βιβλίο, Κυριάκος Μελέτη, «Κεφαλαιοκρατών μέτρον καταστροφή. Πρακτικές και επιστημονικές αναπαραστάσεις», Εκδόσεις Γόρδιος, 2016. Το πρώτο απόσπασμα: «Η βιολογική λειτουργία» είναι επιλεγμένο από το έκτο κεφάλαιο, όπου ο συγγραφέας, αντίθετα τόσο από τη μαρξιστική αναπαράσταση, που θεωρεί ότι ο κοινωνικός σχηματισμός συντίθεται από τρεις λειτουργίες, την οικονομική την πολιτική και την ιδεολογική, όσο και από την αστική, που κονιορτοποιεί την κοινωνία σε άπειρα γνωστικά αντικείμενα, προσπαθεί να θεμελιώσει την πρόταση, ότι ο ανθρωπο-κοινωνικός σχηματισμός συγκροτείται από επτά λειτουργίες, την οικονομική, την πολιτική, την ιδεολογική, τη βιολογική (τη γνωστή ως αναπαραγωγική), την τεχνική, τη στρατιωτική και την αναδημιουργική (αυτήν του ελεύθερου χρόνου).
       Το δεύτερο απόσπασμα είναι παρμένο από το όγδοο κεφάλαιο και έχει ως αντικείμενο την έννοια της μετάβασης.
Πρώτο απόσπασμα
       Η βιολογική λειτουργία, η γνωστή ως αναπαραγωγική, οργανώνεται σε τρόπους παραγωγής και διανομής των ανθρώπων ως βιολογικών οργανισμών. Αντικείμενο εργασίας και αντικείμενο πάλης είναι οι βιολογικοί οργανισμοί των αν­θρώπων, δηλαδή η τεκνοποίηση. Ως βιολογικοί τρόποι παραγωγής μπορούν να θεωρηθούν οι διάφορες μορφές οικογένειας και, στις μέρες μας, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, τα γυμνα­στήρια, τα φυσιοθεραπευτήρια και τα νοσοκομεία.
       Σύμφωνα με την κυρίαρχη αναπαράσταση, οι οικιακές δραστηριότητες των νοικοκυρών δεν αποτελούν εργασία. Οι φεμινίστριες της δεκαετίας του 1970, συγκρίνοντας τις δραστηριότητες των νοικοκυρών, στο σπίτι, με αυτές που ασκούνται στις ιδιωτικές επιχειρήσεις και στον κρατικό τομέα, έδειξαν ότι αυτές αποτελούν  κοινωνικά  αναγκαία εργασία, μόνο που δεν ασκούνται αντί  ενός χρηματικού αντιτίμου. Η πιο πάνω αναπαράσταση δεν είναι ισχυρή, διότι φαίνεται να ταυτίζει την εργασία με τη μισθωτή εργασία, πράγμα που σημαίνει ότι οποιαδήποτε δραστηριότητα δεν ανταποκρίνεται σε ένα μισθό, όπως π. χ. αυτή των αγροτών, δεν αποτελεί εργασία. Είναι άκυρη, επίσης, διότι περιορίζει την έννοια της εργασίας στα πλαίσια των εκχρήματων κοινωνιών. Όμως, γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες, εργαζόντουσαν τόσο στις εκχρήματες, όσο και στις αχρήματες κοινωνίες. Εργαζόντουσαν, επίσης, και πριν την επινόηση της έννοιας της εργασίας.  

Τετάρτη 6 Απριλίου 2016

Φορολογικοί παράδεισοι, of shore της πολιτικής ελίτ και η σχετική «έκπληξη»

Του Λευτέρη Ριζά
       
         Μεγάλη έκπληξη έχουν προκαλέσεις οι αποκαλύψεις των panama papersκαι φαίνεται πώς έρχονται «κουτί» στην κυβέρνηση των νέο-προσήλυτων στον φιλελευθερισμό, στη «νέα δεξιά» που κυβερνάει την χώρα, παριστάνοντας την αριστερο-πατριωτική, αντι-μνημονιακή και πολέμια της διαφθοράς και διαπλοκής. 
        Όλοι μαζί – σαν τα παιδάκια που μένουν με ανοιχτό το στόμα κοιτάζοντας τραινάκια που τρέχουν στη βιτρίνα καταστημάτων παιχνιδιών ή τους ακροβάτες σε ένα τσίρκο – ανακαλύπτουν ή προσποιούνται ότι τώρα ανακαλύπτουν, με αγανάκτηση μάλιστα, τον καπιταλισμό. Προς Θεού, εμείς δεν ξέραμε τίποτα. Γίνονται τέτοια αίσχη!! Υπάρχει τέτοιος αδήλωτος και φοροδιαφεύγον πλούτος ;; κλπ. Υπάρχει τέτοια διαπλοκή μεταξύ εξουσίας – η τέλος πάντων με ένα μέρος της, διεφθαρμένο – και μεγάλων εταιρειών, τραπεζών κλπ!! Απίστευτο!!! Πρέπει να «χτυπήσουμε» την διαπλοκή και την διαφθορά. Προσοχή: την διαπλοκή και την διαφθορά, όχι το «σύστημα», όχι το κεφαλαιοκρατικό σύστημα, τις υπάρχουσες σχέσεις παραγωγής. Όχι. Απλά πρέπει να κάνουμε το «σύστημα» να «δουλεύει» με κανόνες διαφάνειας, σεβασμό στον πολίτη κλπ κλπ. «Διαφάνεια στην Ευρώπη, τώρα!», όπως απαιτεί και ο Γιάννης[1] Βαρουφάκης * (Εφ Συν, 23/3/16)
 Με δυο λόγια θέλουμε έναν «καπιταλισμό» χωρίς τα «κακά» του, όπως το ήθελαν πάντοτε οι πιο συνεπείς επικριτές του για λογαριασμό των μικροαστών. Όπως π.χ. ο μακαρίτης Προυντόν, που γι’ αυτό είχε δεχτεί σφοδρή κριτική από τον επίσης μακαρίτη Κ. Μαρξ [2].  

Τρίτη 29 Μαρτίου 2016

Το προσφυγικό-μεταναστευτικό και η μεγάλη εικόνα σε έναν «μεταβατικό κόσμο»…

Ιωάννα Γεωργοπούλου – Φωτογραφικός Κύκλος: περίοδος 2015-2016
Να ξεκαθαρίσουμε ότι η ανθρωπιστική αντιμετώπιση των προσφύγων-μεταναστών, είναι αξία αδιαπραγμάτευτη και από τη στιγμή που θα υπάρχουν άνθρωποι κυνηγημένοι στην χώρα μας, όσο χρόνο θα ζήσουν εδώ, θα πρέπει να βρούμε τρόπο να μην ζουν σε συνθήκες στάβλου, αλλά με αξιοπρέπεια. Το ζήτημα της μεταναστευτικής πολιτικής είναι κομβικό, όμως δεν θα μας απασχολήσει στο άρθρο αυτό, ποια θα έπρεπε να είναι αυτή, στη δεδομένη στιγμή στη χώρα μας.