Η προδιαγεγραμμένη συνθηκολόγηση του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ

Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

Ξετυλίγοντας το κουβάρι της πρωτοφανούς μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και όλων των κινήσεων που προηγήθηκαν και των προσώπων που επελέγησαν, φτάνει κανείς στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για τη λογική κατάληξη ενός, οργανωμένου σχεδίου του Αλέξη Τσίπρα και της ηγετικής ομάδας του, που βαφτίστηκε για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους «εξάμηνη σκληρή διαπραγμάτευση»…

Πώς θα καταγράψει η Ιστορία το τελευταίο χρονικό διάστημα; Τι ακριβώς (μας) συνέβη; Πώς φτάσαμε στο αριστερό μνημόνιο; Λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου, η πλειοψηφία των πολιτών αμφιταλαντεύεται ακόμη. Δύο οι επικρατούσες εκδοχές: το τρίτο μνημόνιο είναι το αποτέλεσμα ενός εκβιασμού ή της ανικανότητας της κυβέρνησης και του Αλέξη Τσίπρα. Καλώς ή κακώς, όμως, στην πολιτική δεν υπάρχουν εύκολες εξηγήσεις και μονοσήμαντες απαντήσεις. Και ο μόνος ασφαλής δρόμος για να προσεγγίσεις την αλήθεια είναι η καταγραφή των γεγονότων. Ξετυλίγοντας λοιπόν το κουβάρι της πρωτοφανούς μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ, φτάνει κανείς στο συμπέρασμα ότι υπάρχει και τρίτη, σαφώς χειρότερη εκδοχή: να πρόκειται δηλαδή για τη λογική κατάληξη ενός οργανωμένου σχεδίου του Α. Τσίπρα και της ηγετικής ομάδας του, που βαφτίστηκε για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους «εξάμηνη σκληρή διαπραγμάτευση».

Σπύρος Σαγιάς: Ο γενικός γραμματέας της επιχειρηματικής ελίτ

Παραθέτουμε δύο άρθρα του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου στο UNFOLLOW, τα οποία δημοσιεύθηκαν, το μεν πρώτο στις 25-6-2015 στον ομώνυμο ιστοχώρο, το δε δεύτερο λίγους μήνες νωρίτερα στο τεύχος Φεβρουαρίου 2015 (τεύχος 38), με αναδημοσίευση στον ομώνυμο ιστοχώρο.

Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

Σημείωση 25/6/2015: Όταν πριν από λίγες ημέρες διαφαινόταν άσπρος καπνός από τις Βρυξέλλες κατά τις συναντήσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους εκπροσώπους των δανειστών, κάποιοι στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είχαν βγάλει τα κουμπιουτεράκια…

Με τον Θοδωρή Μιχόπουλο να έχει προς στιγμήν αποχωρήσει διακριτικά από το προσκήνιο και να μοιράζει απλώς τα non paper του Μαξίμου, ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης Σπύρος Σαγιάς έλεγε σε δημοσιογράφους που εμπιστεύεται και γνωρίζει ότι η –όποια– συμφωνία πρέπει να περάσει από το Ελληνικό Κοινοβούλιο με τις ελάχιστες δυνατές απώλειες για τον ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με τη λογική και τους υπολογισμούς του ίδιου αλλά και του Νίκου Παππά, που πρώτος απ’ όλους μίλησε για κομματική πειθαρχία, οι βουλευτές που δεν θα ψηφίσουν τη συμφωνία κυβέρνησης και εταίρων είναι πέντε με έξι. Και αν αυτοί που σκέφτονται να πούνε το μεγάλο όχι ποντάρουν στην αποθέωση και την αποδοχή από τη μερίδα εκείνη του κόσμου που θεωρεί ότι δεν πρέπει να υπάρξει συμφωνία με κάθε κόστος, θα πρέπει μάλλον να φορέσουν τα κράνη τους και να αρματωθούν προκειμένου να αντεπεξέλθουν στον πόλεμο που θα τους εξαπολύσει το εγχώριο σύστημα. Και μιλάμε για το γνωστό σύστημα που αποτελείται από επιχειρηματίες, μιντιάρχες και ΣΕΒ και το οποίο ουσιαστικά κυβερνά τη χώρα. Η φράση που αποδίδεται στον Σπ. Σαγιά είναι: «Πέντε-έξι δεν θα ψηφίσουν και αυτούς θα τους ξεφτιλίσουμε». Σε αυτόν αποδίδεται και το παραπολιτικό του ΒΗΜΑτοδότη που έγραψε: «Ρώτησα πάντως κορυφαίο κυβερνητικό παράγοντα αν υπάρχει θέμα με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Μου είπε ευθέως πως εκτιμά ότι η Ζωή θα ψηφίσει τη συμφωνία, δηλαδή θα πει ‘‘ναι σε όλα’’. Άλλωστε, μαθαίνω από το κυβερνητικό στρατόπεδο ότι ορισμένοι διεμήνυσαν στην κυρία Κωνσταντοπούλου ότι αν δεν ψηφίσει τη συμφωνία, ‘‘τότε καλό είναι να αλλάξει… δουλειά’’».

Το σκληρότερο ναρκωτικό είναι η εξουσία

Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

Αντί προλόγου, μια σημείωση: Οι αναγνώστες ενός περιοδικού, πόσο μάλλον μίας από τις στήλες του, προφανώς δεν είναι όλοι ίδιοι. Υπάρχει το (υποψιασμένο) κοινό, που χαρακτηρίζεται από τη δεκτικότητα και το ανοιχτό μυαλό όταν διαβάζει, υπάρχουν οι αναγνώστες που βρίσκονται στην αντίπερα (από τη δική μας) όχθη και ασκούν εξουσία, αλλά και οι μεγαλοδημοσιογράφοι που συνήθως διαβάζουν, παρότι θεωρούν ότι τα ξέρουν όλα.

Ευτυχώς δεν γράφουμε για τους τελευταίους. Δεν γράφουμε για τον Πρετεντέρη, τον Μπάμπη και τον Χατζηνικολάου, που σίγουρα θα μειδιούσαν διαβάζοντας τον παραλληλισμό της εξουσίας με ναρκωτικό και θα καταδίκαζαν a priori το στόχο του κειμένου. Προσπερνώντας τα... σταράκια και τις γραβάτες της mainstream δημοσιογραφίας, φτάνουμε στο κοινό που μας ενδιαφέρει. Στους ανθρώπους που διαβάζουν με ανοιχτό κεφάλι και, δευτερευόντως, τους έχοντες εξουσία.

Σπύρος Σαγιάς: Ο γενικός γραμματέας της επιχειρηματικής ελίτ

Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

Μια –δυσάρεστη για τους περισσότερους- έκπληξη περίμενε τους ψηφοφόρους και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ την ημέρα της ορκωμοσίας του Αλέξη Τσίπρα ως νέου πρωθυπουργού της χώρας. Όπως φάνηκε στους τηλεοπτικούς δέκτες, τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ συνόδευε, προς έκπληξιν πολλών, ο δικηγόρος Σπύρος Σαγιάς, που θα τοποθετούνταν Γενικός Γραμματέας της κυβέρνησης –υπεύθυνος δηλαδή για όλο το κυβερνητικό νομοθετικό έργο. Πολλοί τον γνώριζαν ως πολιτικό φίλο και συνεργάτη διακεκριμένων στελεχών του ΠΑΣΟΚ από την εποχή του Σημίτη. Άλλοι ως δικηγόρο της αποκρατικοποίησης του ΟΣΕ, του Ελληνικού, του ΟΛΠ, εσχάτως και ως δικηγόρο της COSCO.

Λ. Χαραλαμπόπουλος: Αντιπολίτευση από τα αριστερά και στο δρόμο και στη Βουλή

Του Παναγιώτη Κάτσικα

Ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος, ο μαχητικός δημοσιογράφος που γνωρίσαμε μέσα από τις στήλες του περιοδικού Unfollow, υπηρετώντας το αποκαλυπτικό και ασυμβίβαστο ρεπορτάζ κόντρα στα μεγάλα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, θα βρίσκεται στις επικείμενες εκλογές στη 12η τιμητική θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του συνδυασμού ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ. 

Σε έναν διαφορετικό ρόλο αυτή τη φορά απαντά, στην Alfavita.gr για την επιλογή του αυτή, την αριστερά αλλά και την πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ σε αυτές τις εκλογές.

1) Ποιό είναι το βασικό μήνυμα που πρέπει να δοθεί στις επερχόμενες εκλογές και πως θέλει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ να το χρωματίσει; 

Η προεκλογική συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το ποιος θα είναι κυβέρνηση, από τη μια, και στο πώς θα διαχειριστεί τη «διαπραγμάτευση» με τους δανειστές, από την άλλη. Σαν η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι εκβιασμοί του ΔΝΤ και η διατήρηση του  κέρδους κάθε τραπεζίτη να είναι τα δεδομένα, και το ζητούμενο να είναι ποιος θα τα διαχειριστεί λίγο πιο φιλολαϊκά. Όμως, είναι προφανές ότι μέσα στο πλαίσιο της ευρωζώνης και του ευρωμηχανισμού αναγκαστικής λιτότητας δεν υπάρχει εναλλακτική πολιτική, εκτός αν μιλάμε για το μοίρασμα της φτώχειας. Αντιθέτως, δεν υπάρχει οποιοδήποτε μέτρο ανακούφισης του λαού, οποιαδήποτε δίκαιη αναδιανομή του πλούτου, αν δεν υπάρξει σύγκρουση με το χρέος και τους δανειστές, με την ΕΕ και το ευρώ, με τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τους τραπεζίτες. Και στις εκλογές αυτές, δεν ψηφίζουμε μόνο κυβέρνηση. Ψηφίζουμε και για το ποια αντιπολίτευση θα είναι η πιο πιεστική απέναντι τους εκβιασμούς των εργοδοτών και των μεγαλοεργολάβων και στα πισωγυρίσματα του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιπολίτευση από τα αριστερά και στο δρόμο και στη Βουλή.

Σταύρος Ψυχάρης: διαχρονικό κομμάτι της εκάστοτε εξουσίας

Τις τελευταίες εβομάδες έχει προκαλέσει μεγάλη εντύπωση η στροφή του Σταύρου Ψυχάρη και του συγκροτήματος του από μπροστάρηδες των μνημονιακών κυβερνήσεων (ΝΔ-Πασοκ) σε ανοιχτή στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ. Τα τελευταία τρια κεντρικά άρθρα του στο Κυριακάτικο Βήμα περιιγράφουν τη σταδιακή στροφή του  (ΟΙ ΣΑΡΑΦΗΔΕΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ, 21-12-14, όπου γράφει για συγκυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΕΛΛΑΣ!, 28-12-14 όπου κατακεραυνώνει με ιστορικά παραδείγματα όσους κινδυνολογούν για τα προβλήματα που θα δημιουργήσει μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και στο ΕΔΩ ΣΕ ΘΕΛΩ ΚΑΒΟΥΡΑ!, 11/1/15, όπου προεξοφλεί ότι ο Τσίπρας έχει βγει πρωθυπουργός και να δούμε πως θα τα καταφέρει). Για όσους έχουν παρακολουθήσει τη διαδρομή του “επιχειρηματία-δημοσιογράφου” η νέα του μεταμόρφωση δεν προκαλεί τόση μεγάλη κατάπληξη γιατί στην πενηντάχρονη καριέρα του, τέτοιες μεταμορφώσεις είναι συνηθισμένες. Ένα πράγμα είναι σταθερό για τον Στ. Ψυχάρη, να είναι κομμάτι της (εκάστοτε) εξουσίας, να μην βρεθεί ποτέ με τους χαμένους.

Αναδημοσίευουμε δυο πολύ αποκαλυπτικά άρθρα που περιγράφουν την πορεία του. Το πρώτο είναι της δημοσιογράφου Ευγενία Λουπάκη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΜΕΤΡΟ το 1996. Το δεύτερο είναι του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό unfollow, λίγες μέρες μετά τη σύγκρουση του Στ. Ψυχάρη με τον Γιώργο Παπανδρέου.

Α-Ρ.

Από αριστερά: Απ. Βογιατζής (υπ. Εργασίας της Χούντας), Στ. Ψυχάρης, Θεοφ. Παπακωνσταντίνου (υπ. Προεδρίας και Παιδείας της Χούντας), Β. Σταματόπουλος (υπ. Τύπου) και άλλοι κοσμικοί της εποχής.

*ΘΕΟΣ ΦΥΛΑΞΟΙ!!!

Της Ευγενίας Λουπάκη

Ιστορίες σαν του Σταύρου Ψυχάρη είχε μπόλικες το ελληνικό σινεμά της δεκαετίας του ,60. Το παιδί του λαού, που ανεβαίνει πολύ ψηλά στης κοινωνίας τα σκαλιά, γίνεται πάμπλουτο και πανίσχυρο και ποιος ξέρει τι άλλο… Οι ήρωες των ταινιών εκείνων, βέβαια, δεν έπαιζαν γκολφ, ούτε το αγαπημένο τους φαγητό ήταν μακαρόνια με χαβιάρι, ούτε έχριζαν σήμερα μελλοντικό πρωθυπουργό τον ένα και μεθαύριο τον αντίπαλό του. αλλά πάντα η ζωή δεν ξεπερνάει τον κινηματογράφο; Στις ταινίες, το φτωχόπαιδο έμενε κατά βάθος “ψυχούλα” για τον Στ. Ψυχάρη όμως το σενάριο λέει άλλα και, κυρίως, το τέλος δεν γράφτηκε ακόμα…

Ρωμανός και Λαυρεντιάδης: Η επιλεκτική ευαισθησία των εισαγγελέων

«Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας, μπροστά στην ίδρυση της τράπεζας;» 

Δυο υποθέσεις, δυο κρατούμενοι, δυο εισηγήσεις, ίδιος εισαγγελέας. Μήπως να πούμε κάποια στιγμή τα πράγματα με το όνομά τους;

Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

Ο ιδιοκτήτης της τράπεζας

Ήταν Φλεβάρης του 2014 όταν ο εισαγγελέας Παναγιώτης Καψιμάλης πρότεινε να αποφυλακιστεί προσωρινά ο Λαυρέντης Λαυρεντιάδης, που ήταν προφυλακισμένος για την υπόθεση της Proton Bank. Ως προϋπόθεση έθετε να καταβληθεί εγγύηση ύψους 100 εκατ. ευρώ, υπό την προϋπόθεση τα χρήματα να μην προέρχονται από τα ήδη δεσμευμένα 150 εκατ. ευρώ.

Aποκαλυπτικό Ρεπορτάζ: Ποιος χρηματοδοτεί τη Χρυσή Αυγή;

Ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος μιλάει στην ελεύθερη ΕΡΤ για τους χρηματοδότες της Χρυσής Αυγής.

Ανάρτηση από: http://pitsirikos.net

Ποιοι αγόρασαν τα ασφάλιστρα κινδύνου του ΤΤ που σήμερα αξίζουν 27 δισ. δολάρια;

Με αφορμή τις εξελίξεις με το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, θα θέλαμε να προσθέσουμε στο δημόσιο διάλογο αναρτώντας το ρεπορτάζ του UNFOLLOW για το ζήτημα των ασφαλίστρων κινδύνου του εν λόγω τραπεζικού ιδρύματος, που δημοσιεύσαμε στο περιοδικό τον Αύγουστο 2013.

Όσοι αγόρασαν τα ασφάλιστρα κινδύνου του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου μπορεί να κερδίσουν δισεκατομμύρια ευρώ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τεράστια πακέτα με ευρώ, μέσα σε λίγες βδομάδες άλλαξαν χέρια με κερδισμένα κάποια επενδυτικά funds και τους μετόχους τους. Στην ελληνική Βουλή τουλάχιστον πέντε φορές έχει κατατεθεί ερώτηση από βουλευτές διαφορετικών κομμάτων για το ποιοι απέκτησαν τα ασφάλιστρα κινδύνου. Απάντηση δεν δόθηκε ποτέ.