Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2025
Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 2023
"Εκλογές" (;) ΣΥΡΙΖΑ: Η «δεξιά αριστερά», η ταξική πάλη κι η «διακόσμηση», ο εξωραϊσμός της δήθεν "δημοκρατίας"...
Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
Προοίμιο: «Οι ελίτ εφεύραν την λεγόμενη “άμεση εκλογή από το λαό”
αρχηγών πολιτικών κομμάτων και μάλιστα με προοδευτικό, αριστερό παρελθόν και πορεία. Έχουμε το παράδοξο της “άμεσης εκλογής ηγέτη” ενός πολιτικού κόμματος με δική του ιδεολογία κι οργανωτική δομή από το φάσμα ψηφοφόρων όλων των κομμάτων, αριστερών και δεξιών κι όχι από την οργάνωση του κόμματος, τα μέλη και τα στελέχη που έχουν στρατευτεί ιδεολογικά σ' αυτό το κόμμα...»
Ακόμη και με το "παράδοξο" που περιγράφουμε στον "Προοίμιο", και τη διαπίστωση πως τις "ηγεσίες" των ευρωπαϊκών κομμάτων της δεξιάς και της αριστεράς επιλέγει η πρεσβεία της αποικίας με το ψευδώνυμο "Ευρωπαϊκή Ένωση", η υπόθεση θα ήταν απλή και σίγουρη η ανάδειξη του Στέφανου Τζουμάκα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως:
Το επονομαζόμενο, βαπτισμένο "εκλογικό σώμα", που προέρχεται κι αποτελείται από τους ανθρώπους του ΠΑΣΟΚ της 3ης του Σεπτέμβρη κι όχι από το 3% του "ευρωκομουνιστικού" ΚΚΕ εσωτερικού, έχει υποστεί κι αυτό τον "εκσυγχρονισμό" που δεν μπόρεσαν να του επιβάλουν οι Σημίτης, Γεώργιος Παπανδρέου, Βενιζέλος... και μπόρεσε ο Τσίπρας.
Έτσι, ο Στέφανος Τζουμάκας είναι "πολύ αριστερός" για τον δεξιό ΣΥΡΙΖΑ.
Πολλά μπορεί κάποιος να καταμαρτυρήσει, ή να προσάψει πολιτικά στον Τζουμάκα, αλλά τίποτα αναφορικά με τον συγκρουσιακό του πολιτικό χαρακτήρα και το σημερινό γίγνεσθαι. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι τον ξέρουν από νεολαίο, βουλευτή, υπουργό, αρνητή των μνημονίων (όταν τα ψήφιζαν οι μέχρι χθες πρωτοκλασάτοι του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο κύριος τίποτα, ο κηπουρός του Γ. Παπανδρέου, εξάδελφος της κυρίας Νταλάρα, πρώην κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα κι ορκισμένος εχθρός του Τσίπρα μέχρι την μετοίκηση).
Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2016
Ο Τζουμάκας
Υπάρξουν πολλοί που μου λένε άτι πρέπει, επιτέλους, να σταματήσω να σοκάρομαι και να αποδεχτώ τη νέα πραγματικότητα. Ότι το πρόσωπο του Σύριζα δυστυχώς πλέον είναι και αυτοί οι τύποι, κι ότι εν πόση περιπτώσει, η εξέλιξη των πραγμάτων επιβεβαιώνει την κοσμοθεωρία της ακατανίκητης έλξης από αυτό που τόσο αποστράφηκες μέχρι χθες.
Ένα πολιτικό σύνδρομο της Στοκχόλμης, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Το να φτάσεις να νιώσεις συμπάθεια για τον απαγωγέα σου.
Στην περίπτωση του Τζουμάκα, που στρογγυλοκάθισε στις πρώτες σειρές του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, πρόκειται για τον πολιτικό απαγωγέα της ιδεολογίας, των συνθημάτων και των αξιών της Αριστεράς. Που από το μετερίζι του Πολυτεχνείου έφτασε να ρίχνει ζάχαρη στα τρακτέρ των αγροτών. Για τον σοσιαλισμό, ρε γαμώτο. Πάντα.


