Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη...

Σαν σήμερα το 1952 o Νίκος Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του Δ. Μπάτσης, Ν. Καλούμενος και Ηλίας Αργυριάδης πληρώνουν με την ζωή τους το ταξικό μίσος του ξενόδουλου καθεστώτος...

Σαν σήμερα 1 Μάρτη του 1952 ο Νίκος Μπελογιάννης καταδικάζεται σε θάνατο (2 video)

Σαν σήμερα 1 Μάρτη του 1952 ο Νίκος Μπελογιάννης καταδικάζεται από το τακτικό στρατοδικείο μαζί με άλλους επτά συντρόφους του σε θάνατο. (Ηλίας Αργυριάδης, Δημήτρης Μπάτσης, Έλλη Ιωαννίδου, Τάκης Λαζαρίδης, Νίκος Καλούμενος, Χαράλαμπος Τουλιάτος και Μιλτιάδης Μπισμπιάνος. Από αυτούς οι 4 εκτελέστηκαν στις 30/3 -Μπελογιάννης, Αργυριάδης, Καλούμενος, Μπάτσης-) 

 Η δίκη ξεκινάει και η τροπή που τελικά παίρνει μοιάζει καταστροφική για την Αμερικανοκρατία και τη επάρατη δεξιά που “κυβερνά” τον τόπο. Η συμμετοχή του λαού και οι φωνές διαμαρτυρίας και συμπαράστασης προς τους κατηγορούμενους τόσο από το λαό όσο και από όλο τον προοδευτικό κόσμο και από πολλές κυβερνήσεις έχει σαν αποτέλεσμα την αντιστροφή της κατάστασης και από κατηγορούμενους το Μπελογιάννη και τους συντρόφους του να κάθονται ουσιαστικά στο εδώλιο οι στρατοδίκες η δεξιά και οι υποστηρικτές της. Κι αυτή τη φορά ο κριτής είναι αμείλικτος. Δικάζει ο ίδιος ο λαός.

 Είναι πραγματικά αστεία τόσο οι κατηγορίες όσο και οι μαρτυρίες που παρουσιάζουν οι κατήγοροι. Λίγα αποσπάσματα από τη δίκη:

Η άθλια εκδήλωση των δωσίλογων της πρώτης κυβέρνησης “Αριστερά” για τον Μπελογιάννη, ο ρόλος του ΚΚΕ, και η ανάγκη για αγώνα εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης

Η συμμετοχή του Γ. Γ. του ΚΚΕ στα εγκαίνια του μουσείου του ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ήταν η σταγόνα για να ξεχειλίσει το ποτήρι της αθλιότητας και σκύλευσης της μνήμης του εκτελεσμένου αγωνιστή, από τη μια μεριά των δωσίλογων του ΣΥΡΙΖΑ και, από την άλλη, της απύθμενης υποκρισίας και εκφυλισμού της σημερινής ηγεσίας του ΚΚΕ και της πολιτικής του γραμμής.

Όπως είπε ο Κουτσούμπας, οι χιλιάδες μπελογιάννηδες αγωνίστηκαν με κάθε θυσία, ανυποχώρητοι για ΕΘΝΙΚΗ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ. Γι’ αυτό άλλωστε γιγαντώθηκε και το ΚΚΕ στα χρόνια της Κατοχής, αφού τελικά η τότε ηγεσία του παραδέχτηκε ότι πρέπει να υπάρξει (όπως είναι φυσικό) πρώτα η εθνική απελευθέρωση, για να δημιουργηθούν έπειτα οι προϋποθέσεις για την κοινωνική αλλαγή. Κι έτσι άφησαν τις «βαθιές» αναλύσεις για τους «ιμπεριαλιστικούς πολέμους» και προχώρησαν στη δημιουργία του ΕΑΜ που ένωσε τη μεγάλη πλειοψηφία του λάου

Τρίζουν τα κόκκαλα του Νίκου Μπελογιάννη.

Ανάρτηση από: Γκόρτσος

«... και για το σκοπό αυτό όταν χρειαστεί δίνουμε αδίσταχτα τη ζωή»

ΕΞΗΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ

Οι σημειώσεις του Νίκου Μπελογιάννη στη διάρκεια της δεύτερης δίκης, το 1952, έως και την παραμονή της εκτέλεσής του. Ντοκουμέντα από το Αρχείο του ΚΚΕ

Το τμήμα του χειρογράφου του Νίκου Μπελογιάννη που περιέχει τη φράση «Ετσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα. Με την καρδιά μας και με το αίμα μας»

Στην τελευταία του επιστολή, πριν την εκτέλεσή του, ο Νίκος Μπελογιάννης είχε βάλει τίτλο τη φράση «That is the question». Και κάτω από τον τίτλο παρουσίαζε την κατάσταση στο δικαστικό σύστημα εκείνης της περιόδου, η οποία ήταν τέτοια που θα έκανε ακόμα και τους θεούς του Ολύμπου να πάνε αλλού να δικαστούν. Το λογοπαίγνιο χρησιμοποιήθηκε σαν εισαγωγή σε μια ανάλυση που έδειχνε πως η αστική τάξη μπορεί να είναι ανεκτική απέναντι σε κάθε έγκλημα αλλά είναι αμείλικτη όταν πρόκειται να χτυπήσει την ίδια την αμφισβήτηση της εξουσίας της.

Αντίγραφο από την πρώτη σελίδα αυτής της επιστολής έχει ήδη εκτεθεί στην έκθεση που οργάνωσε το ΚΚΕ, το 2015, στην Αμαλιάδα στα 100 χρόνια από τη γέννησή του και αποτελεί σήμερα ένα από τα πολλά ντοκουμέντα που έχουν παραχωρηθεί από το Αρχείο του ΚΚΕ στον δήμο Αμαλιάδας για τη λειτουργία του Μουσείου «Νίκος Μπελογιάννης».

Με αφορμή τη συμπλήρωση 65 χρόνων από την εκτέλεσή του, ανασύρουμε σήμερα από το Αρχείο του ΚΚΕ τις χειρόγραφες σημειώσεις του Νίκου Μπελογιάννη, όπως εμφανίζονται στο τελευταίο μπλοκ σημειώσεων που χρησιμοποίησε από την έναρξη της δεύτερης δίκης έως και τις τελευταίες ώρες πριν την εκτέλεση. Κρατά λεπτομερείς σημειώσεις και συγκροτεί εντέλει τη δική του απολογία που περιέχει τη συγκλονιστική φράση «έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα».

Στην πρώτη ενότητα των σημειώσεων, καταγράφονται τα στοιχεία όπως παρουσιάζονται από τον Βασιλικό Επίτροπο με σύντομα σχόλια όπως:

«Αρχή: Η δίκη αυτή είναι συνέχεια της προηγούμενης δίκης. Είναι στην ουσία επανάληψη της προηγούμενης. Ο 2ος γύρος»

και «Οι κατήγοροί μας είναι οι από 25ετίας διώκτες μας».

Στις 18 Φλεβάρη σημειώνει τους ισχυρισμούς Ταβουλάρη ότι «η ηγεσία (σ.σ. του ΚΚΕ) είχε ανάγκη να μάθει τι μέσα διαθέτουν αι ένοπλαι δυνάμεις για να επαναλάβει την επίθεσή της».

Ποδοσφαιρική ομάδα "ΑΕΚ- Νίκος Μπελογιάννης" στην Ουγγαρία! (vids+pics)

Ένα μικρό… γαλατικό χωριό με ελληνικές ρίζες στην καρδιά της Ουγγαρίας έφεραν στην επιφάνεια τα ουγγρικά ΜΜΕ με αφορμή την αναμέτρηση των Μαγυάρων. Η ονομασία του τα λέει όλα: «Μπελογιάννης», ή όπως ακριβώς το γράφουν οι Ούγγροι: «Beloiannisz», το οποίο διαθέτει και ομάδα, την ΑΕΚ Beloiannisz.

Μεγάλο γεγονός αποτέλεσε για την Ουγγαρία η αναμέτρηση κόντρα στην Ελλάδα, κάτι που φάνηκε και από την έκταση που έδωσαν τα ΜΜΕ της χώρας με αφιερώματα, συνεντεύξεις και ρεπορτάζ.

Δεν ξεχνάμε... 22 Δεκέμβρη 1915 γεννήθηκε ο Νίκος Μπελογιάννης

Στις 30 Μαρτίου του 1952 εκτελείται ο Νίκος Μπελογιάννης. Δικάστηκε και καταδικάστηκε ως κομμουνιστής με την κατηγορία της κατασκοπίας. Ο Μπελογιάννης, γεννήθηκε το 1915 στην Αμαλιάδα και εντάχθηκε στο ΚΚΕ από μικρή ηλικία. Το 1934 συλλαμβάνεται για πρώτη φορά ενώ το 1936 θα καταδικαστεί ερήμην σε δύο χρόνια φυλάκιση για συμμετοχή σε αγροτικές κινητοποιήσεις.

Τον Μάιο του 1938 συλλαμβάνεται εκ νέου και καταδικάζεται σε 5 χρόνια φυλάκιση. Ο Β' παγκόσμιος πόλεμος θα τον βρει στην φυλακή από όπου το Ελληνικό κράτος θα τον παραδώσει στους κατακτητές. Το 1943 θα αποδράσει και θα ενταχθεί στο ΕΑΜ Πελοποννήσου. Το 1950 ο Νίκος Μπελογιάννης φθάνει παράνομα στην Ελλάδα έτσι ώστε να ανασυντάξει τις οργανώσεις του ΚΚΕ και να διαγράψει τους χαφιέδες. Στις 21 Δεκεμβρίου συλλαμβάνεται και κλείνεται στην φυλακή.

Προσοχή: Λίαν επικίνδυνοι κομμουνισταί

Στις 30 Μαρτίου 1952, στις 4.12 π.μ ο Νίκος Μπελογιάννης, με τρεις συντρόφους του, τους Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση, στήνονται απέναντι από το εκτελεστικό απόσπασμα, στο Γουδί και εκτελούνται δια τυφεκισμού.

Μπελογιάννης: ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο

Στις 30 Μαρτίου του 1952 εκτελείται ο Νίκος Μπελογιάννης. Δικάστηκε και καταδικάστηκε ως κομμουνιστής με την κατηγορία της κατασκοπίας. Ο Μπελογιάννης, γεννήθηκε το 1915 στην Αμαλιάδα και εντάχθηκε στο ΚΚΕ από μικρή ηλικία. Το 1934 συλλαμβάνεται για πρώτη φορά ενώ το 1936 θα καταδικαστεί ερήμην σε δύο χρόνια φυλάκιση για συμμετοχή σε αγροτικές κινητοποιήσεις.

”Σκοτώνεται ποτέ ο ήλιος;”

Ὁ ἄνθρωπος μὲ τὸ γαρύφαλο

Ἔχω πάνω στὸ τραπέζι μου
τὴ φωτογραφία τοῦ ἀνθρώπου
μὲ τ᾿ ἄσπρο γαρούφαλο
ποὺ τὸν τουφέκισαν
 στὸ μισοσκόταδο
 πρὶν τὴν αὐγὴ
 κάτω ἀπ᾿ τὸ φῶς τῶν προβολέων.

Στὸ δεξί του χέρι
 κρατᾶ ἕνα γαρούφαλο
 πού ῾ναι σὰ μιὰ φούχτα φῶς 
ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ θάλασσα
 τὰ μάτια του τὰ τολμηρὰ
 τὰ παιδικὰ
 κοιτάζουν ἄδολα 
κάτω ἀπ᾿ τὰ βαριὰ μαῦρα τους φρύδια 
ἔτσι ἄδολα 
ὅπως ἀνεβαίνει τὸ τραγούδι
 σὰ δίνουν τὸν ὅρκο τους 
οἱ κομμουνιστές.

Τὰ δόντια του εἶναι κάτασπρα
 ὁ Μπελογιάννης γελᾶ
καὶ τὸ γαρούφαλο στὸ χέρι του
 εἶναι σὰν τὸ λόγο πού ῾πε στοὺς ἀνθρώπους 
τὴ μέρα τῆς λεβεντιᾶς
 τὴ μέρα τῆς ντροπῆς.

Αὐτὴ ἡ φωτογραφία
 βγῆκε στο δικαστήριο 
ὕστερ᾿ ἀπ᾿ τὴ θανατικὴ καταδίκη.

Nαζίμ Χικμέτ

«Η διαφθορά κι η ηθική εξαχρείωση της κυβερνητικής κλίκας φτάνει στο κατακόρυφο»

Του Νίκου Μπογιόπουλου

«Η διαφθορά κι η ηθική εξαχρείωση της κυβερνητικής κλίκας φτάνει στο κατακόρυφο» (*)

Διαβάζουμε:

«Κάθε Έλληνας με ακέραια εθνική περηφάνια και φιλότιμο δεν μπορεί παρά να διαβάσει με μεγάλη, μ' απέραντη θλίψη την ιστορία της χώρας μας όλες αυτές τις δεκαετίες του 19ου αιώνα. Μας φαίνεται απίστευτο ότι τις διάφορες κυβερνήσεις τις αποτελούσαν Έλληνες. Κι όμως, και την περίοδο αυτή, την Ελλάδα την κυβέρνησε το αστοτσιφλικάδικο μπλοκ, τα τζάκια και οι τραπεζίτες-τοκογλύφοι, που ξεφύτρωσαν μεσ' από τη λαϊκή δυστυχία.(...). "Εκράτει τότε παρά τοις Ελλησι πολιτικοίς η περίεργος αντίληψις, ότι προς επίλυσιν παντός σπουδαίου ελληνικού ζητήματος, ιδία δε προς πραγματοποίησιν των εθνικών ιδεωδών, ήρκει η πλησίον των ισχυρών της δύσεως επαιτεία". Αυτό στάθηκε μια ακόμη αφορμή για τις ξένες δυνάμεις ν' ανακατεύονται στα εσωτερικά μας. Δεν πέρναγε μήνας, την εποχή του Όθωνα, χωρίς επέμβαση της μιας είτε της άλλης ξένης κυβέρνησης, με κύριο έργο να κάνουν την Ελλάδα δορυφόρο της πολιτικής τους κι ακόμα να μας αναγκάσουνε να πληρώσουμε το καταραμένο δάνειο, που δεν εννοούσανε με κανέναν τρόπο να το ξεχάσουν, έστω κι αν περνούσαν αιώνες ολόκληροι».

Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο - (ταινία1980)

Σαν σήμερα... στις 15 Νοέμβρη 1951 καταδικάζεται σε θάνατο ο Νίκος Μπελογιάννης... από το καθεστώς των ίδιων δωσίλογων που σήμερα οι απόγονοί τους παρέδωσαν τη χώρα στο Δ' Ράιχ

Απόσπασμα από την ταινία του Νίκου Τζίμα 

ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο 

παραγωγή 1980

Στα ορθάνοιχτα στήθεια της Ελλάδας μια κυβέρνηση που σκορπίζει το θάνατο, το φόβο και το μίσος... Τι άλλαξε;

30 Μαρτίου 1952, ώρα 4:10 π.μ. εκτέλεση του Νίκου Μπλογιάννη και των συντρόφων του.
* «"Και να σκέφτεσαι ότι πάμε να πεθάνουμε για ένα λάθος" μου είχε πει. Που σήμαινε: “Λάθος όλα”. Ολα όσα έγιναν από την αποχή [σημ.: εννοεί την απόφαση του Ζαχαριάδη να απόσχει από τις εκλογές του 1946 το ΚΚΕ] κι έπειτα, με ευθύνη της ηγεσίας και προσωπική ευθύνη του γραμματέα». [...] «Και τώρα ερχόταν άλλο ένα λάθος που δεν ήταν κατ' ανάγκην συνέπεια του αρχικού, αλλά συνδεόταν από άλλον δρόμο με το αρχικό: ήταν αναγκαίο για να αποπλύνει το μέγα λάθος, που στάθηκε η αφετηρία σειράς λαθών. Ο Μπελογιάννης έπρεπε να πεθάνει!» (από το βιβλίο της Έλλης Παππά, "Μαρτυρίες μιας διαδρομής", εκδ. Μουσείο Μπενάκη)

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Ο Μπελογιάννης ζει

To μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό...

Ανάρτηση από : http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr