Δρ. Θεολογίας, εκπαιδευτικός, διευθυντής του περιοδικού Σύναξη
Απόσπασμα
από την Εισαγωγή μου στο βιβλίο - θεατρικό έργο της εκβραχίστριας Ελένης Ζιώγα,
"Η Καρφίτσα" (εκδ. Πορφύρα, Αθήνα 2017). Λόγια απλά για αβυσσαλέα
πράγματα, πάντως λόγια φυτρωμένα σε πολύ πολύ προσωπικά μου - και ανομολόγητα:
«Για δείτε
πώς ακούγεται η λέξη κατάρρευση! Τρομακτικά, όπως ο πάταγος απ’ τα συντρίμμια!
[…]. Kι όμως χρειάζεται […] να διακρίνουμε ότι η κατάρρευση δεν είναι πάντα όλεθρος.
Μπορεί να είναι και το εντελώς αντίθετο: Κάτι ανέλπιστα ελπιδοφόρο και οδυνηρά
απελευθερωτικό. Τέτοια κατάρρευση είναι η κατάρρευση ενός ψεύδους, πάνω στο
οποίο χτίζεται μια ολόκληρη ζωή. Αυτή η κατάρρευση θα φέρει τα πάνω κάτω, θα
είναι ορυμαγδός που θα προκαλέσει πόνο, αλλά τελικά θα φανερώσει ποια είναι τα
μη ψευδή, τα ουσιώδη της ανθρώπινης ύπαρξης που θα σταθούν όρθια […].
