(Υπαίθρια ομιλία. Ένας προεστός της
πόλης απευθύνεται στο κοινό)
ΠΡΟΕΣΤΟΣ
Συμπολίτες μου και ξένοι επισκέπτες,
ένα άγνωστο κακό έχει πρόσφατα χτυπήσει την πόλη μας. Δεν είναι
πόλεμος, δεν είναι γενοκτονία και η ζωή συνεχίζεται για πολλούς από σας
ανέφελη κι ευτυχισμένη όπως πριν. Όμως πρέπει να ξέρετε πως έτσι,
στα ξαφνικά, άνθρωποι αρχίζουν να πεθαίνουν μέσα στα σπίτια,
μέσα στις εκκλησίες, στις γωνίες των δρόμων, στις πλατείες, χωρίς
να εμφανίσουν συμπτώματα αρρώστιας και χωρίς καμία φανερή
αιτία. Άνθρωποι πέφτουν νεκροί απότομα – το καταλαβαίνετε αυτό;
Και το χειρότερο: δεν μιλάμε για μεμονωμένες περιπτώσεις, διότι
αυτό θα ήταν ένα θέμα που ενδεχομένως θα ρυθμίζαμε. Στην περίπτωσή
μας οι θάνατοι αυξάνονται συνεχώς, θα έλεγα με γεωμετρική πρόοδο.Οι
γιατροί, οι ιστορικοί, οι θεολόγοι και οι κοινωνιολόγοι μάς πληροφορούν
πως πρόκειται για ένα είδος μάστιγας που επανέρχεται σε σπάνια διαστήματα,
ένα είδος επιδημίας που είχε χαθεί τους τελευταίους αιώνες, αλλά σίγουρα
είχε εμφανιστεί στο παρελθόν σε κάποιο άλλο σημείο του πλανήτη. Αυτή η
μάστιγα κάνει το γύρο της γης και, όταν αποφασίσει να χτυπήσει,
επιλέγει την πιο ευημερούσα χώρα ή πόλη στην καλύτερη στιγμή της,
όταν δηλαδή όλοι έχουν πιστέψει πως δεν έχουν κανένα λόγο
να φοβούνται...Ο δρόμος της ευτυχίας...
