Δημοκρατική Πατριωτική Ανασύνταξη τώρα!

Των Αναγνωστάκου Γιώργου και Καραβαζάκη Νίκου

Η μεγάλη εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ όπως και του νεοναζιστικού εξαμβλώματος της Χ.Α., σηματοδοτεί πειστικά την βούληση του ελληνικού λαού να βάλει τέλος στους ιδεοληπτικούς εμφυλιοπολεμικούς διχασμούς που θέριεψαν από πολιτικές υστεροβουλίες και απεχθείς ιδιοτέλειες κατά την «μεταπολίτευση». Ο ελληνικός λαός με την ψήφο του στις ευρωεκλογές διεμήνυσε την απόρριψη του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ (που αναιδέστατα τον περιέπαιζε με απαξιωτικές παροχολογίες)  για την προδοσία της Μακεδονίας μας, πρωτίστως. Ο ελληνικός λαός ψήφισε απαλλαγή, καταψήφισε κυβερνητικές πολιτικές, ήθος και ύφος εξουσίας, δε ψήφισε ΝΔ, αφού αυτή πολιτικά συμπορεύτηκε στα πλείστα με τον ΣΥΡΙΖΑ την τελευταία 5ετία, στην Ελλάδα και στην Ευρωβουλή. Δε ψήφισε για την αναβίωση του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος της διαπλοκής και της κλεπτοκρατίας.

Για το παράλληλο νόμισμα

Του Νίκου Καραβαζάκη

«Σχεδόν 4 στους 10 μισθωτούς (ποσοστό 38,8%) αμείβονται με καθαρούς μισθούς χαμηλότερους των 700 ευρώ τον μήνα, χωρίς να υπάρχει η διάκριση εάν πρόκειται για εργαζόμενους – μέλη μονομελών νοικοκυριών ή για νοικοκυριά με παιδιά.

Υπενθυμίζουμε ότι το κατώφλι της φτώχειας για οικογένεια με 2 παιδιά ανέρχεται στα 9.475 ευρώ ετησίως, δηλαδή ποσό οριακά χαμηλότερο των 9.800 ευρώ (14 μισθοί Χ 700 ευρώ).

Συνεπώς, ακόμη και όσοι αμείβονται με 700 ευρώ καθαρά τον μήνα είναι αντιμέτωποι με το φάσμα της φτώχειας.

Από αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα της συνύπαρξης με τα όρια της φτώχειας φαίνεται ότι διασώζεται η συντριπτική πλειονότητα των εργαζόμενων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, καθώς σύμφωνα με το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ το 54,2% λαμβάνει καθαρό μισθό πάνω από 1.000 ευρώ τον μήνα και μόνο ένα μικρό ποσοστό 6,6% λαμβάνει μισθούς κάτω από 700 ευρώ τον μήνα.» http://www.naftemporiki.gr/story/1214341

Όλοι Εμείς, σε ένα Εγώ: της Πατρίδας μας.

Του Νίκου Καραβαζάκη

Την τρέχουσα πολιτική κατάσταση στην χώρα μας μπορεί να χαρακτηρίσουμε με μια λέξη: αφασία! Αφασία των πολιτικών και των κομμάτων, ιδίως των βουλευτών, που αμετροεπώς σκιαμαχούν και αναιδώς αφαιμάζουν τα δημόσια ταμεία. Αφασία και των πολιτών, τουλάχιστον εκείνων που ανταπεξέρχονται στα προς το ζην, που αδιαφορούν για τον περίγυρό τους και στρουθοκαμηλίζουν. Όσο για τους άλλους; Εκείνους όλους που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα; Κι αυτοί κατατεθλιμμένοι, απελπισμένοι, παραιτημένοι, φυγομαχούν στην μεταφυσική ή στην απόσυρση.

Μήπως είναι η στιγμή;

Του Νίκου Καραβαζάκη

Το κυπριακό, γνωρίζει αυτές τις μέρες, μεγάλο ενδιαφέρον στην Ελλάδα. Το μεγαλύτερο, στα τελευταία τριάντα και παραπάνω χρόνια. Καθώς εκδηλώνεται αυτή η προσοχή, ας εξετάσουμε τα ακόλουθα δεδομένα:

• Η κατέχουσα στρατιωτικά την βόρεια Κύπρο Τουρκία, βρίσκεται σε δυσχερέστατη πολιτικά-στρατιωτικά κατάσταση στο εσωτερικό της, εξαιτίας της εμφύλιας διαμάχης με το κίνημα Γκιουλέν, της  κουρδικής αντίστασης στην γενοκτονία τους και των τυφλών αυτοκτονικών επιθέσεων του ISIS (ισλαμικό κράτος).
• Στις ΗΠΑ αναδιατάσσεται η πολιτική εξουσία και ο διεθνής προσανατολισμός τους, με πρόταξη της εσωτερικής κατάστασής τους και όχι της παγκόσμιας.
• Στην Ευρώπη, μετά το Brexit, ισχυροποιούνται ακατάπαυστα τα αντιγερμανικά-πατριωτικά πολιτικά ρεύματα, όσων αρνούνται την πολτοποίηση των εθνών και των πολιτισμών.

Συνεπώς, δημιουργείται κενό στην έως τώρα ασκούμενη πολιτική από τα διεθνή ισχυρά κέντρα και, έναντι της Ελλάδας και, έναντι της Τουρκίας. Αναθεωρούνται στρατηγικές και αναδιοργανώνονται συσχετισμοί.